25560 resultaten.
Ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Elke keer bij het ontwaken
ben ik de tijd vooruit
Beraam ik tijdschema’s en plannen
Valt de dag in uren uiteen
Maar ongezien
drijft elke dag
een kleine witte wolk
voorbij
In helder blauw…
Elke dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 Elke dag weer, tot besluit.
Jouw foto op het kastje,
hij staat er al een jaar of elf.
Dicht bij mijn bed.
Zo heb ik hem neergezet.
Elke dag opnieuw
hetzelfde ritueel.
Ik praat dan nog wat met je.
Het wordt me nooit teveel.
Soms ben ik wat verdrietig,
dat zeg ik jou dan wel
Jouw lach wil wel eens helpen.…
Tussen slapen en waken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 probeert te ontraadselen
plotseling tuimelt het hart
dat de herinnering doet herleven
aan de tijd
van het bedrog het verderf rondom
zover je kijken kon
dat nog niet van de lucht is
ik probeer nog wat te slapen
maar 't lukt niet meer
ik loop naar de salon en ruik dat het water
van de witte asters
een geschenk
nog maar twee dagen…
dunne dagen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
849 de dagen zijn dun
dag na dag wringt
van vandaag naar morgen
weinig om het lijf
[zet ik het venster open]
de dagen zijn dun
en weinig tekent zich af
alleen in het venster van de nacht
persisteert een weinig hapert
en blijft hangen in het lijf
een wind steekt op
[doe het venster dicht]
ik slaap verder
worstelend
met het bestaan…
Bij het krieken van de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Wanneer de ochtend aanbreekt
bij het krieken van dag
Staat de gouden ochtendzon
hoog aan de hemel met een lach.
Elke dag begroet zij
de mensen op de wereld hier.
En wenst zij hen een fijne dag.
Een fijne dag met veel plezier.
De zonnestralen vallen
op de aarde neer.
Geven de wereld warmte.
Elke dag maar weer.…
middagspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 als een rustige schaar heeft
het licht gras geknipt.
laat in de middag verlaten de jongens
zich vol overgave op hun fiets,
waar ze bij het trapveld praten.
alles is verklaarbaar.
het meisje dat haar hond uitlaat,
de met tekens bekalkte muur vol sacrale rust.
het speelrek is een fantasie,
waar je tegengesteld aan de aarde kunt hangen.…
iets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 de wereld versteent stoelen
worden ornamenten
de dag morsdood
en hortensia geronnen bloed
maar iets is
dat nog beweegt
langzaam trekt het
een groezelig nachthemd aan
wanneer ik muisstil en starogend
boven een leeg glas tot
godzijdank
de ijskast slaat aan…
laatste dagen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
449 hij was niet
voorbereid op
deze winter
vernielde
dromen knarsten
in zijn hand
gedempt licht
schuifelde
tussen hem en
en de wereld
ik ga niet dood
dacht hij
aan barrevoets
lopen ik
sterf alleen
in verloren tijd…
Schuitje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Hoe die twee op de boot
Hoe ik met die twee op de boot
Hoe we samen in het schuitje zaten
En hoe we daarna tussen vogelgefluit en geluid
Hoe een zee geel om ons heen
Hoe we langs 't strand in de stilte
Geen kip en geen kraai en geen kwal
Hoe we dan later weer in hetzelfde schuitje zaten…
Vertering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Van de caravan en wij die daarin
hoe vreemd, maar ook hoe knus
de pap die je maakt,
de bloesjes die ik maar zoeken blijf,
die had ik toch meegenomen?
van het geblaat achter de strook bomen
van de wadden, de wijdte
de oplichtende zandvlakte in de verte
de vele vogels,
de vuurtorens
de oude huisjes met bloeiends
op de stoep
de verschillende…
Je laatste dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 Het was je laatste dag.…
De laatste dag in een jong leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 Het was je laatste dag.…
als de dag gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 ik hoef de avond niet te zoeken
deze komt vanzelf naar boven
of beter gezegd hij verschijnt in de kim
en beslist zelf of hij de dag zal loven
geen mens die dat met de hand kan beroeren
hooguit voorspellen uit eigen gemoed
het zijn de elementen die geheimen vervoeren
ooit doven zij een ondergaande gloed
ik hoef de avond niet te zoeken
en…
De langste dag?
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
676 De langste dag? Ik moet u corrigeren
Want heeft niet elke dag dezelfde duur?
Elk etmaal telt toch vierentwintig uur
Waarin dan licht en donker wat rouleren
Slechts in oktober, met de wintertijd,
Wordt één dag met een uurtje uitgebreid…
De mens een vergissing?
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.174 Dan waren wij er niet geweest,
was zijn schepping een beestachtig feest,
was de wereld zonder mensen,
beter had God zich 't niet kunnen wensen.
Maar nu wij toch op deze aarde zijn,
dolende, van God verlaten,
moeten wij, niet zonder pijn,
het beste uit de mens naar boven halen.…
Gebaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.413 ik proef het verdriet
in ieder gevoelig gedicht
herkenbaar de donkere dagen
zeker in deze tijd van het jaar
laat mij pogen ze te verlichten
met een passend woord als gebaar…
klinkt als kippengetalk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.530 tok tok tok tok
tok tok tok tok
`t was weer feest in het kippenhok
twee kippen legden per stiekem nest
verscholen voor de haan en rest
een ei of tien per kip, verhip
het is nog net april maar zowat mei
nog even broeden ze zij aan zij
en over krap een dag of tien
breken de schaaltjes, dus wil jij
ook een kuikentje misschien wil jij
zelfs…
WEEMOEDIG SINTERKLAASGEDICHT
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
4.052 omdat het feest in scene is gezet
ze kunnen zich niet van dit spel bevrijden
want daarvoor zijn ze nu nog veel te klein
en als je later groot bent wordt de pret
gedrukt door peper-nood en marse-pijn.…
Twee lieve ogen.
hartenkreet
4.2 met 44 stemmen
7.389 Al die tijd met zijn tweetjes,
Elke dag samen was een feest.
En in al die tijd
Is hij niet één keer,
Egoïstisch geweest!…
De lente komt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.057 De zon stond als een gouden fakkel
Te stralen aan het hemelrond
hij riep de voorjaarsbloemen wakker
die stil nog sliepen in de grond
Op eenmaal was het feest geworden
Mensen en dieren waren blij
De eerste dag was een belofte
Straks wordt het lente wordt het Mei.…
Jullie Onverschilligen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
667 Schandalig lopen te lachen en te feesten,
Denken jullie dan niet meer elke dag, uur,
minuut, nee elke seconde aan hem?
jullie zijn toch geen primitieve geesten
De wereld is toch totaal veranderd...
merken jullie dat dan niet?
Ik blijf wel wenen tot de aarde weer gaat
draaien en alles weer goed is....…
Vandaag ben ik zo vrolijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
649 Vandaag ben ik zo blij
dat alles in 't midden zit- en niet opzij
vandaag is een perfecte dag
die ik best wat vaker beleven mag.
Maar ach: het hoeft niet altijd feest te zijn
een enkel keertje zon, soms wat chagrijn
een humeur, om op te schieten
nee, laat mij vandaag dan maar genieten!
Verrek: daar komt de zon?!…
Polonaise
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 wc
we zweven over de bedden
waarin de wanhoop woelt
om de dagen en de jaren
van mislukte levens, en we dansen
de polonaise want we gaan
nergens heen…
Polonaise
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
164 naar de wc
we zweven over de bedden
waarin de wanhoop woelt
om de dagen en de jaren
van gedroomde levens, en we dansen
de polonaise want we gaan
nergens heen…
Het staat in de sterren geschreven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
337 Dus gingen we feesten als de beesten,
vergaten de tijd en simpele geesten,
ik lachte luid met elke makker
en dan ... dan werd ik wakker!…
Gekleed?
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.771 ’t was een schitt’rend feest;
- men was er zeer gekleed...’
‘Met uw verlof: alleen de heren;
Die zaten voegzaam in de kleren.
De dames waren half ontkleed.’…
De laatste wals
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
654 Hier sluit ik dit hoofdstuk af
een deel van mijn leven
heb ik eraan gewijd
dat wordt nu verleden tijd
het is als de laatste dans op het feest
nog één wals
dan is het genoeg geweest.…
Hugo BC
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 Feest voor de dommen en
Intelligentsia
Maar niet voor Merel en Jelle
En Aaf…
Verjaardag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
883 Is het voor mij straks toch nog feest
zal hij er dit keer wel aan denken
Om mij vannacht iets moois te schenken
Want Valentijn is schraal geweest
Geen aardigheidje doet wel pijn
Maar meer nog het vergeten zijn…
werken maar
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.069 de straten kleuren rood
schouder aan schouder
scanderen ze de leuzen
van de laatste geuzen
over arbeidsvreugde en
de ethiek van allen samen
tegen het patronaat
toch, dag na dag
jaar na jaar
jaagt het verleden hen op
onverbiddelijk terug naar
het kille land van Daens
lange uren, korte nachten
leven om te zwoegen voor een zwoerd
van het…