2751 resultaten.
EENHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 voor te stellen
elke stam ieder land
had zijn eigen god
een ruime gedachte
werd vrijmoedig geboren
bij Israëls kinderen
de almachtige Schepper
van hemel en aarde
ja het ganse heelal
heerste over de mensheid
leidde zowel vorsten
als onderworpen arbeiders
al zouden ze de Naam
van de hoogste Heer
nooit vernemen
mogen het joodse geloof…
Bidprentje
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.238 Boven mij hangen de sterren
tellen heeft geen zin of gewicht
evenals "God die door de sterren
naar ons kijkt" reken ik uit
Ik mag gezien, ik ben niet bang
gemaakt naar Zijn beeld en gelijkenis
neemt Hij mij zoals ik ben en was
Laat ik Hem los, zweeft Hij weg…
wist zijn laatste avondmaal
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
796 hij keek ze aan
en wist zijn
laatste avondmaal
één zou er gaan
voordat de haan
drie keer zou kraaien
de anderen zouden
volgen onder hoongelach
en spot bedolven
maar geloofde nog in
zijn messiaszijn ondanks
de kruisiging en pijn
hij had het lot met zijn
herrijzenis beschikt de mens
deelde in God met eigen ik…
2e Kans...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.707 Een groot verlangen,
diep in mij,
gedachten aan,
maken me blij.
Angstige gedachte,
door me heen,
verkeken kans,
of toch nog een?
Zo graag,
alles ervoor geven,
geloven in,
want hoop doet leven...…
God droomde ook
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
882 zij verweeft
de berijpte schaduwzijde
van zilvertinten
belicht haar wandportret
door het raamwerk
van herinneringen
zij verweeft
de mistig blauwe ring
met verbleekt verlangen
ook vannacht
in teer weerzien
zacht gesponnen stilte
want zij verweeft misschien…
Credo
poëzie
3.7 met 6 stemmen
6.532 Ik stut de hoop van mijn gemoed
Met mijn geloof in God de Vader,
Almachtig en volkomen goed,
Die hemel, aarde en zee te gader
Hun wezen gaf.…
Zelfrealisatie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
848 waar ik loop god is
per ongeluk bevrucht en geboren
als oneindige fuga van Bach
alleen een mogelijkheid in de chaos
stanza
vers
wiskundige breuk als
dualiteit van de mens
volg me niet waar ik loop
er is geen dood en angsten
die de cirkels van het leven sluiten
of belevenissen van realiteit omlijsten
maar bezwering door het geloof…
Credo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Daarom ook werp ik je
een idealistische smeekbede voor de voeten:
laat ons die beklinkerde nacht verlichten
en bij ’t krieken van de dag spelenderwijs ontwaken
in een eindeloos wit klaverveld
daar binnenin klinkt intense beeldspraak
geloof ik…
God...
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.087 Heeft iemand God bedacht,
of is Hij er toch echt?
Hoe kan ik het nou geloven,
als het alleen maar wordt gezegd?
Waarom zegt Hij niks terug,
als ik tegen Hem praat?
Waarom gaan er mensen dood,
als er een God bestaat?
Het is moeilijk te begrijpen,
dat er iemand is die je niet ziet..
Toch voel ik dat ik word gedragen,
in dagen van verdriet…
Mediatransparant
netgedicht
5.0 met 112 stemmen
474 zij sterde in
versplinterd glas
nog voordat zij
geboren was
opende dimensies
waarvan het
bestaan in heden
weer naadloos past
daar waar het
spirituele een
goddeloze dood al
lang gestorven had
het geestelijk
vacuüm al eeuwen
zonder zuurstof een
zieltogend einde zag
wachtend op de implosie
van haar verschijnen
dat alle tegenstand…
Lege woestijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 ik heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken
met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen
het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven
waar sprookjes…
Treurdicht op de theologie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
747 Het wachten moe, de therapieën beu
treedt zij binnen onze muren in
op witte laarsjes voetzoekend,
als een verdwaalde vlinder
die van ver is aan komen vliegen.
Max Factor en de Bijbel onder handbereik,
zijzelf daartussen middelevenreden,
zet zij aarzelend de eerste schreden
op weg naar de oorsprong en de zin,
het raadsel van haar eigen onbestaan…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Bestaan zonder repliek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 zacht regeert
de mystieke vleugelslag
in kerken en tempels
het vaak religieus
onbekende straalt
al van verre zijn hoop
gebouwd op meridianen
van kracht uit een
lang vervlogen wetenschap
gesticht om gezicht
te geven aan hen die
in geloof en liefde willen leven
generaties gebeden
mantra’s en offerandes
gaan naar goddelijke handen…
Apocalyptisch kabaal
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
512 ondergaan
tot een valse halve maan
als de doeken zijn gevallen
zonder applaus en muziek
de strijd in de coulissen
waar souffleurs de
magie van vele religies
gebruiken om hun ster te doen
rijzen in mystiek vergelijken
ben vol verwarring
gevlucht uit de zaal
door apocalyptisch kabaal
waar dood zonder hoofd de
prijs is van een ander geloof…
Judas
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.221 de boekanier plachte
zich te redden
door het vlot
dat op de plecht gelegen
vooruit te duwen naar de steven
doch hij verzonk
met moed en zeemanstaal
maar niet voordien hij at en dronk
van het laatste avondmaal
nog eenmaal restte hem het zicht
om de boeg te zien weerzinken
toen het schip bij het gericht
zich knielde in de avondvinken…
Allerzielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.205 Als leven wegglijdt uit een mens
en aards-zijn stopt
dan Geloof ik :
dat is niet het einde
maar een Nieuw Begin.…
Uittocht van de ware gelovigen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
807 Twee miljoen mensen in een kale woestijn
kunnen niet veertig jaar onzichtbaar zijn.
Dan heb ik het niet eens over die zee.
Vind je dit verhaal ergens anders: nee.
Ik heb de soeko* gelijk afgebroken,
mijn vinger als Mozes' staf opgestoken,
heb met Pesach de matzes laten staan,
op Sjabbes zelf de lichten aangedaan.
Ik let niet op een koshjer…
een andere balans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 hier om deze vreemde hoek
schuilt het afscheid
de klauwen ver gekend
breed gespreid, hier ligt de sprong
voor- of achterwaarts te wachten
op de mens en zijn vergissing
een momentum van de eenzaamheid
of wat warmte in de kleinste hoek
ben je mens geweest, het antwoord
en de vraag een groteske rondedans
hij weet het niet, nog niet
een herkansing…
Wij zijn uit de dood geboren
gedicht
3.4 met 14 stemmen
10.808 'Wij zijn uit de dood geboren', zegt de een, 'en worden
aan de navelstreng binnengehaald als een vis aan een lijn.'
'Welnee', antwoordt een ander, 'wij gaan gestadig voorwaarts.'
Een derde haalt zijn schouders op.
Die laatste heeft gelijk.
Het belang van lichamelijke oefening is niet te overschatten,
en in het denken schuilt de dood…
Het gewicht van letters
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
611 Aan de vooravond
van mijn ontdekking
roepen vlammen beelden op
zoals het haardvuur van Kekulé
u weet wel, van de benzeenring.
Serendipiditeit of zoiets
lijkt bijna op seniliteit
maar dan verbonden met 't serene
of de verlokking van de sirene.
Mijn broer is reeds dood
maar hij geloofde in woorden;
in iedere letter zag hij God.
De geestelijke…
Adam's afstammelingen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
804 Hij heeft ons niet belogen, die droeve kwelgeest
toen hij sprak: "Er bestaat helemaal geen verbod,
zij niet voor de hemelse wraak toch zo bevreesd,
eet van de mooiste vruchten en wees als een god."
Vandaag breken jongeren alle wegen open,
ouderen doen wat hen jarenlang was ontzegd.
Jonge meisjes laten witte paarden lopen
over paden die hún…
Hoe lang nog
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
917 ik sta met
handenvol bladeren
kijk naar de lucht
biedt het blauw
alle kleuren aan als
de wind zacht zucht
zij voelt de wanhoop
van het herfstgebaar
het eonen oude ritueel
groeien bloeien oogsten
in herhaling van seizoenen
zonder hemels commentaar
dwalend in de
sterrenwolken lijken wij
er niet meer bij te horen
zelfs de boodschap…
Een locomotief
gedicht
2.5 met 41 stemmen
18.338 Er staat en locomotief op een zijspoor,
tot in haar merg verroest, met distels overgroeid.
Als het regent weent zij bruine tranen.
Ik loop langs haar, raak haar aan,
aai haar,
zeg iets tegen haar, iets bemoedigends
klim op de resten van een treeplank.
In de verte slaat een klok.
Misschien ben ik wel een prins. Je weet het nooit!
Misschien…
Kamelen op de Veluwe
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
757 Geen oplosmiddel wist mijn geheugen
van de doodzonden uit mijn jongenstijd.
Tussen de vele Veluwse fokzeugen
raakte ik de weg af en toe flink kwijt.
Met het boze woord vanaf de kansel,
in mijn dertien, veertien jonge jaren,
vulde de Herder mijn lege ransel:
alleen zo mocht ik kennis vergaren.
En dus kwam ik in de woestijn
waar alle mensen…
Ongeloof
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.724 Waarom schiet hij zich niet
een kogel door het hoofd
als hij dan toch gelooft
dat men zo 't einde ziet?…
Bij God op de koffie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
861 God is weg.
Hij is niet thuis.
Gisteren heb ik bij hem aangebeld,
zomaar om te kletsen
en een kopje thee te drinken.
Misschien drinkt hij liever koffie,
zijn koffie verkeerd.
Morgen probeer ik het opnieuw,
maar dan met een bosje bloemen;
tulpen, want tulpen groeien,
rode, want rood is mooi.
Hij zal wel opendoen,
of niet.…
over.... lijden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.914 ik heb nimmer antwoord gekregen
mijn verdriet, strijd en pijn ondergaan
maar kan iemand mij soms wél uitleggen
waar komt toch plots die rust vandaan
een rust die ik nimmer heb gekend
in de zekerheid van mijn bestaan
het is goed zo, familie, vrienden
ik heb geen angst meer om te gaan
vreemd, het is heel vreemd, weet je
om zo gerust met de…
Verstarring
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
731 Kijk met open ogen naar Mijn daden,
heb Ik u daarmee zo zeer verward?
Judas noch Jood heeft Mij toen verraden:
waarom dan uw blik harteloos verstard?
Heeft Mijn lijden uw visie niet behoed
voor oogletsel in het oorlogsgeweld?
Zes miljoen doden hebben nooit vermoed
dat hùn verhaal zò zou worden verteld.
Alle gruw'len door de uwen gepleegd…
overtuigd gevallen
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.066 hij hult zich in de deken
van haar volledig afwezig zijn
zwijgend als een monnik die
gebukt zijn geloften ondergaat
en devoot in stilte lijdt
in de seconden vindt hij niets
slechts een opeenhoping van getel
naar het einde aan zijn afzondering
wacht hem de louterende hunkering
een jeuk die niet te bekrabben valt
eens weer in haar armen…