4214 resultaten.
Uren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Ik kan uren kijken
naar de mieren op een stronk
naar het schaduwspel
van bladeren op de grond
luisteren naar het fluiten
van de leeuw’rik op haar stok
zelfs het graven van
konijnen in hun hol
dat alles boeit mij bovenmate
tot ik terug geroepen word
door zuster Bovendonk
in het tehuis “Het honk”.
hendrik…
verlopen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.342 en waar wij lopen veert de grond
iedere stap wat meer
we grijpen naar wat achterblijft
maar het heeft geen handen
het gesloopte huis
is zijn herinneringen kwijt
die vinden niet meer
in de hoeken waar ze schuilden
en zweven zonder thuis
wie kan de wind vangen
het water vatten…
Eerste Keer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 nooit ruikt de grond zo vers
als omgeruld in lente
dat wil ik met mijn handen doen
met zwarte nagelranden
kom mij nu niet aan
met een paar tuinhandschoenen
hoe zou ik aarde voelen
of wroeten in een perk
achter mij, in huis
zie ik opeens moddersporen
nu ik uitgeraasd ben
kijk ik naar een bed violen…
Wachten op Morgen
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
617 Wachten
is als een regendruppel
die valt op de grond
Wachten,
wachten op iets
dat toch nooit komt
Wachten,
een speling van tijd
wachten,
tot je je teder tegen me aanvleit
Die dag komt nooit,
status: onvoltooid
Straks is het voorbij,
nog even, en dan...
Niets meer...
Morgen Komt Nooit Meer…
Uit een stuk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
765 zij is van steen
al kijkt ze teder
bedeesd
weg ogend
over haar schouder
en borsten heen
voelt koud aan
als mijn hand
de wangen streelt
ook al vormen de lippen
een zwoele mond
de pose is haar tot last
ze staart onveranderlijk
in de diepte
naar een dragende grond…
zomermoe
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
728 Herfst in aantocht
regen klettert neer
Bomen verwaaien
hun bladeren nu teer
Lucht van de grond
geurt door het bos
Konijnen die glijden
over het natte mos
De zon is zomermoe
de felheid verdwenen
Als een gedimd licht
de herfst is ingetreden…
K*
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
686 Hoe kan het dat je niet meer mag
niet meer kunt en niet meer ziet
dat je gegrepen bent door K
het oneindige verdriet dat rolt
in tranen over wangen
als spat op de grond uiteen.…
Blijvend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.012 In alle bewondering deel ik de stilte
jij ligt hier in de grond
al zou ik U eigenlijk U moeten noemen
respect voor de leeftijd en de mens.
Bloemen groeien niet goed
op al het uitgegraven zand
maar gelukkig houdt liefde kleur vast
omdat er altijd een herinnering blijft.…
Uitgelezen boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 er vallen blaadjes
uit de ringen van mijn band
ik heb ze niet meer in de hand
alsof ze niets meer wegen
dwarrelen zij schijnbaar
onbeschreven naar de grond
heb mijn boek verspreid
de roman met korte spanningsboog
ligt aan mijn voeten
in het voorwoord al
het afscheid en de groeten
ik schrijf slechts uitgelezen boeken…
Herfstbos.
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
972 De paddenstoelen rijzen
uit de grond.
Staan in het vochtige mos
in het stille herfstbos.
De mist hangt in de bomen.
Een sfeer om bij te dromen.
Ik denk aan de zomer
die voorbij is gegaan...
De bladeren zijn gevallen,
't Is een gekleurd tapijt.
Ja, de zomer zijn we kwijt!…
Doorsneden ziel
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
859 En de omwoelde grond is al met gras begroeid.
Gaandeweg.…
Vice Versa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 Naar verweesde gronden
die van geen zijde wijken.…
Voor gods aanschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 wij dansten
licht als veertjes
in de lentewind
schreven
met rozenblaadjes
liefde op de grond
speelden met
verdwaalde wolken
ons mirakelspel
zonden voor
gods aanschijn
in het aardse paradijs
warme honing om te eten
mensen zijn de engelenstatus
al eonenlang vergeten…
dauwdruppel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Zachtjes glijdt hij van zijn blad
als hij op de grond uiteenspat
en samensmelt met de natuur
is het gedaan met zijn levensduur
bevochtigend het jonge groen
dat begint aan een nieuw seizoen
suéde zachte bladeren
nerven zijn hun aderen
alles is wazig door nevel en mist
dauwdruppel die alles verfrist.…
Gebroken in bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 heb schraalheid
zien groeien
op kale grond
glas met handen
gebroken in bloed
dat warm vloeit
gewanhoopt
in pijn aan
ons samenzijn
geschreeuwd
van ellende
zonder geluid
ooit zal jij bloeien
jouw lente komt
van diep binnenuit…
Spraken verloren woorden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
559 heb stenen geraapt
op onbegaanbare paden
om hun vorm en kleur
ze spraken me aan
warmden mijn hart
met energie uit verleden
ik kende de grond
zocht leeftijd en naam
uit de historie tot heden
het verstaan van elkaar
werd uit magie geboren
zij spraken verloren woorden…
verstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 verstaan
woorden scherp
als scheermessen
monden vol van
oude woorden
en nu het zwijgen
in alle talen
het breekpunt
is nabij
aan de voeten
de hel die gretig
geheel gratis inviteert
voor de afdaling
oren tegen
de grond
en verstaan voor
de eerste keer…
wat ga ik schrijven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
521 geen verhalen doch gedichten
die zichzelf ten gronde richten
als ze eenmaal zijn gelezen
hoeft geen sterveling te vrezen
dat ze ooit nog zijn te horen
weggewerkt en nooit herboren
weet geen mens nog van 't bestaan
doorgestreept voorgoed verloren
is het met het vers gedaan…
Herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 Meeuwen vliegen sierlijk
boven de botenmasten
die fier staan
in de zilte lucht
Aan de kust van Westenschouwen
voel ik een
gestolde herinnering
aan de gekwelde grond van ‘53
In Brouwershaven lijkt
de tijd stil gestaan
Stilte overvalt
ja, het ontroert…
Oorlogsvrede.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
510 Rood gekleurde granaatschreven
picassoën de grond.
Een laatste zucht van leven
wandelt dodelijk de vrede in.
Onbekende witte kruisen kreunen
als bezegelend teken
DE WERELDSE RUST...!…
Ontnuchtering
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
744 Dan trek ik vlug mijn wapen,
Ik sta met beide benen op de grond.
Het laatste nieuws heeft mij dus zeer verdroten;
Op één deel ben ik tòch tekortgeschoten.…
bergkristal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 blauwe bergkristal
moment van meditatie
naar binnen gekeerd
wankel op de top
op vaste grond uit balans
gedachten voelbaar
zien met ogen dicht
ruimte om te bewegen
de volgende stap
ogen geopend
terug in het hier en nu
denkbeeldige kracht…
Onbestemd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 onzekerheid maakt zich meester
of zijn het de stemmen in mijn hoofd
die gevoed worden door de duivel
het bos lijkt kouder op dit uur
terwijl mijn voeten nauwelijks
de grond raken
oppassen is het devies
daar donkere gedachten bomen
en me wakker houden uit m'n slaap…
stel me gerust
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 nu jij
wijl het nog zomert
reeds winter meedraagt
sterven laat horen telkens
als jouw niet volgroeide vruchten
te haastig de grond raken
stel me gerust dat
je doorgaat met leven
beloof me in een nieuwe lente
een rijke oogst
ik mag je zo…
Koningsdag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
536 Het wordt een hele koude koningsdag
Dus blijf ik liever warm en lekker binnen
Om nieuwe snelsonnetjes te verzinnen
Zelfs zeer belegen grappen bakken mag
Ik hoor nog wel hoe erg u deze vond:
'Vanochtend zit de vorst ook aan de grond.'…
Examen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
497 De kans om een jong mens te laten zakken
Hier in dit land van vijf honderdste punt
Waar je elkaar geen millimeter gunt
Als mierenneuker dien je die te pakken
Geloof in recht om je aan vast te klampen
Kun je niet vroeg genoeg de grond instampen.…
Alle hoop in eclips
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.046 Bleek licht,
omgeven door het donkerste zwart,
dat de geest van een gevallene bloedt
en haar mistige ziel laat dolen
op de gronden waar het haar leed heeft genoten.…
de laatste novemberdag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 eigenlijk achteloos aanwezig
was het een dag aan het einde van de reis
een dag van de raaf
steenmeel en waterlicht
de zon lag op de grond en in de lucht
hing een inversie van tijd
achter de einder bleek geen
vooravond te bestaan
alles was rustig
en niets deed er nog toe…
Wonderlijke zaadjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
316 De zaden ontpoppen zich tot hele kleine groene stengeltjes en blaadjes
Het is een wonder dat ontstaat uit zulke kleine zaadjes
De vruchtbare grond, de zon en regen
Laat dit wonder snel omhoog bewegen
En aan het eind van dit seizoen
Is dan het oogsten prachtig om te doen…
Hondenageltjes
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
355 de hond graaft
een diepe kuil in de tuin
met beide voorpoten werkt ze
nagels tikken tegen stenen
aarde spat achter haar vandaan
alsof de grond iets vertelt
wat zij niet kan verstaan
steeds dieper volgt
haar gevoel naar beneden
haar neus vlak boven de aarde
haar staart beweegt mee
de grond wordt koeler
het licht valt minder ver
het…