959 resultaten.
Mythische kracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 ontbreekt namelijk
de ziel die van
binnenuit de
verschijning een
warm joy de vivre geeft
die ieder naar
adem doet
happen en met een
verblindende straling
warme empathie zendt
naar degene op wie
jouw ogen gericht zijn
die in de ban van
jouw lach en stem
de mythische kracht
van de hemel even
meemaken en in
jou het stukje eigen
gemis herkennen…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
356 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit
blijf even stilstaan aan de oever
langzaam zakt het zware naar de bodem
de harde woorden, het diepe wantrouwen
het bezinkt vanzelf
wat overblijft
is de spiegel waarin we elkaar herkennen…
illusie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.539 minuutjes later
staart ze nietszeggend in haar zorgen
verlangend naar een nieuwe morgen
omdat het verleden niet beviel
en sluit met zichzelf een deal
-als ik spring is het om te zweven
-als ik huil is het om te leven
-als ik droom is het om te waken
-als ik zucht is het om te slaken
het publiek loopt langs haar heen
niet in staat haar te herkennen…
Eerste liefde........
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
940 Eens zullen wij elkaar weer ontmoeten
overbruggen zullen we die 30 jaar
Nu lopen we nog voorbij zonder groeten
we zijn allebei veranderd, dat is waar
Maar ergens in een heel klein hoekje
op een plekje diep in ons hart
Samen opgeschreven in een boekje
is daar nog de gedeelde smart
Ooit komen wij elkaar weer tegen
't herkennen is dan daar…
Gelukkig maken.
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.455 En tóch dat sprankje herkenning toen we
binnenkwamen.
Gewoon met onze nieuwe aanwinst, wilden
hem even aan je laten zien.
Je was zó ondersteboven van het diertje,
dat de tranen in je ogen stonden.
Je wist ineens weer dat je ook van die
kleintjes had, ooit,
alleen de námen was je kwijt.…
"Ex" .....
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.519 't Weten van het verliezen
het terughalen van een gebaar
het bekijken van een foto
't verdriet is weer daar
't Koesteren van een herinnering
de glimlach bij een stukje muziek
de herkenning bij een verteld verhaal
al die gedachten maken me ziek
Jouw jas, vergeten op de kapstok
'n paar schoenen nog in de gang
een boek van je favoriete…
Zinderend samenkomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.019 tijdstip aan
met verwachtingen, angst, liefde en ik
Piepend komt er beweging in mijn verlangen
struikelen gedachten over wisselend rail
zuchtend kreunend door een bochtig deel
langs zenuwachtig rinkelende overgangen
Tijdenlang doorkruist mijn gevoel oneindigheid
ritmisch vibrerend met de afstand van de stalen
voor een vertragen twee keer herkenning…
bevroren
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.104 schreeuwt mijn hart onophoudelijk
-Mijn handen vormen klauwen
en haken zich in jouw kleren
maar je beseft nog steeds niet welk verdriet je sticht-
“Hou op met die komedie…”
mijn stem versmelt met de koude van jouw hand
-Je handen gevouwen op je schoot
maken geen teken van herkenning
maar vormen een ijspatroon-
“…waarom…”
een laatste…
Sneller dan licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 lief lachten
de demonen terug
ze spiegelde vaak
en als zij vervelend
werden toonde
zij hen de rug
zij was gewend de
stemmingsbeelden
te bekijken voordat
een meerderheid van
vormen op herkenning
begonnen te lijken
dan zweemde rest
heel traagjes
naar normaal
was aanspreekbaar
waren reacties
volkomen legaal
een leven lang
was…
intermezzo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
734 "intermezzo" (het tussenspel - voor zij die niet leven maar dromen)
PROLOOG
(en oordeel niet in herkenning, maar in onbegrip
probeer niet te begrijpen in te leven, of het leven in mijn gedicht te plaatsen... het is geluidsstil, staakt in kennis en spreekt in chaos)
--------------------------------------------------------
loop gevloerd…
Bevrijding
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.536 Haar wereld was zo donker
Zo zonder zon of licht
Zo nutteloos en weg van liefde
Het leven om te leven
alleen nog maar als plicht
Zo onvolkomen en niet afgerond
Voor kinderen en dierbaren
Alleen nog maar het wachten
Op verlossing van de geest
Van eindeloos ver staren
Met ’t hart nog zo gezond
Verwondde ons het meest
Momenten van herkenning…
Ukraine
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
855 Ukrain òù 3
Voorwaar hier tijd heeft stil gestaan
Opgedrongen leed zwijgend aanvaard
Verhuld in machteloos tijdloos geheel
Ontzegde met dwang de nieuwe eeuw
Sobere herkenning ingetogen ongewild
Dragen gelaten onbehagen en berusten
Vluchten zij steeds weer in drankgeroes
Schrijd de omkerende tijd lijdzaam voort
Gezag tegenpolend wakend…
Met name*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.340 Door de polder racet een fiets
met zo’n grote snelheid dat het publiek
goed zijn best moet doen
om de renner te herkennen.
- Ja, vooral hij maakt de koers! –
Er worden namen genoemd:
Wiersema, Blekemolen, Van Nek.…
Lichtkind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.441 Van gorgelend water geen nieuws meer,
of een eenmalig teken van herkenning; slechts
de afgebonden navelstreng, verdroogd verkrompen
levenslijn, veilig in de palm van mijn hand.
Later dit uur verzamel ik honderd woorden
aan de oosthemel voor mijn vlees gebonden
lichtkind.…
Negentienhonderdveertig - vijfenveertig
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.317 De moeder kan haar zoon daar niet meer herkennen,
die vreemde man maakt opnieuw angst in haar wakker,
tot ze erin berust, maar het is wel wennen.
Vrij naar Anna Akhmatova…
Lege blik
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.195 Je keek me aan met lege blik
en ogen die niets zeiden
toch zochten ze de mijne
zo leek het tenminste voor mij
Toen heb ik zacht je hand genomen
en het leek of je weer rustig werd
je wilde opstaan uit je bed
maar was vergeten dat je niet kon lopen
En zachtjes neuriede ik jouw lied
zag de herkenning in jouw ogen
je straalde en deinde zachtjes…
als zou ik het niet weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.185 ’t water spraken
en als wij zaten en ik mijn blik geketend
had aan hemel in woord en nevel
over de rivier en in de dichtstbijzijnde boom
had jij met jouw woorden reeds
mijn hele land volledig opgemeten
simpel omdat ik ‘t jouwe was
vandaag ga ik nog steeds dezelfde sporen
van gezamenlijke wegen en ‘k weet:
de jouwe zal ik overal herkennen…
Elke dag een beetje afscheid ( dementie)
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.148 Hij kijkt van de foto naar jou
en zegt dan heel zachtjes : dag
je bent blij met een stukje herkenning
een laatste beetje wat je nog zag
Wat later kijkt hij in de spiegel
voelt de rimpels van zijn eigen gezicht
knippert eventjes met zijn ogen
en houdt ze daarna stijf dicht
Je kijkt naar zijn trillende handen
en ziet, zijn trouwring is te…
Nou 's een beter luchie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
412 ruimte en natuur ontheemd
genietend in de wei van het grazend vee
van alle dieren op het land groot of klein,
tenminste als ze ergens op de wei nog zijn,
met enig geluk zien we ook nog hert of ree
je staat verstelt van alle pracht in kleuren
als een bont geweven kamerbreed tapijt
van iedere bloem ruikt men de geuren
waarin men steeds herkenning…
De profundis
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.156 der lage landen langs de zee
De zee was niet ons goed
al schuren hare zoute waatren zuiver ons strand
van bitterheid
Soms is een plant ons goed nog
en dieren
Ik meen daarmee buiten de paarden
schepershonden van Mechelen of Groenendaal
die na de schilders de roem van Vlaanderen
over de grenzen dragen
Herkennen…
Levenslied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 In het meerstemmig levenslied
lijkt de blinde zanger toch
inmiddels oud genoeg
om wijs te kunnen houden
maar heldere tonen
wisselt hij voortdurend af
met valse noten zonder ritme
waarin woord en melodie
soms niet meer zijn te herkennen
dan zoekt hij naar de harmonie
die hij weer een tijdlang vindt
in de klank van geleende vreugde
die…
DE DIERENTUIN
hartenkreet
2.1 met 12 stemmen
1.754 Eigenlijk zoeken we gelijkenissen
bij de apen voelen we ons thuis
herkennen familieleden
hebben ineens geluiden in voorraad
om alles te verhullen
nemen we de kinderen mee
want die vinden dieren zo leuk
nee, wijzelf zoeken bevestiging
dat is toch precies mijn collega
moet je dat verwaande smoel zien
kijk tante Mien op haar best
je lacht…
komt goed
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 Het sterven van een roos
geen kleur herkennen
in je ogen.
Van het waar en wanneer
natuurlijk doet het zeer
au zeggen.
Geloven in een teken
via luchtgolven
geschreven?
Niemand is hier achter gebleven
het lijkt wel een spookstad
zo nu en dan
durf jij nog te dromen?
kan jij dat nog aan?…
REÏNCARNATIE
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
714 Heel voorzichtig krijt wegvegen
in de wervelende stofjesregen
silhouetten, gedaanten uit vervlogen tijden
herkenning, voorouders
familieband geeft rust
droombeeld en realiteit
glijbaan van leven naar leven
abrupt een halt een veel te nauwe kraag
snoert mijn adamsappel af
het musket is zwaar heel zwaar
al schietend, de dood tikt op mijn…
de vleugelslag
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.487 brood in nieuwe talen - terwijl ik weer
niets verstaan heb van alles: jij pakt het bord
ik de kopjes met thee en dit is het zuiverklare
op ons dak woont een scholekster, steekt zijn snavel
in de botervloot en smeert het zout in de hele taal
de andere herhalingen: blindschrift als ik huid lees
herkennen…
het land van nergens
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.232 eens vloog ik door een huiver van herkenning
van levensmoed gespreid
en hemels wijd
synchroon aan de hartslag van de adelaar
naar het land van nergens
en er was geen bestemming
noch was er voor de vlucht een doel om na te streven
zo blind te vliegen in de hoge lucht
de adelaar gelijk
zo hemelsbreed en rijk
maakt tomeloze dingen klein…
Het
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.635 Zijn afkomst om bloed vergoten
De wind waait in het gezicht
De bomen die waaien
Vogels die kraaien
Nu wacht het angstig af in het gras
omdat zijn achtervolger er was,
De seconde van herkenning
Het verraad op het gezicht
Zo intens verdrietig
Voor alles wat hij heeft gemist.
Nu ligt het hier.…
meestal op donderdag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
631 Zo drijven Harry en ik heen en weer, soms onbereikbaar,
te ver om elkaar te herkennen.
Het is niet makkelijk om het ontbrekende
uit andere seizoenen te vinden, al zal het misschien
net dat stukje zijn dat verbindt.
Morgen ga ik weer naar Harry. Midden in het bos.
Of ga ik naar mezelf ?…
Mijn tweelingziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Ben verdwaald in mijn dromen
Je laat mij je herkennen
Ik voelde de samensmelting
Onze ogen die spreken
Een diep intens gevoel
Een halve woord is al genoeg
Samen een gevoel mijn spiegelbeeld
Je was mijn engel mijn beschermengel
Mijn ware de ideale metroman was je stempel
De enige die al mijn emoties naar boven haalt
Was ik maar…