2308 resultaten.
niemand
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.252 niemand die vertellen kan
hoeveel ik van je hou
niemand die meer bij me is
alleen hier in de kou
niemand die weet
hoe erg ik je mis
niemand die ook weet
hoe pijnlijk dat voor me is
niemand die weet
dat ik niet meer de enige voor je ben
niemand weet dit
niemand die ik ken
niemand die weten kan
hoe erg die pijn voor me is
niemand…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
Het overgangsland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
406 ik zag kou
in het licht kristal
van je ogen
je hand rijpte
witte vingers
gebogen in blauw
toch ademde je
de condenserende damp
van het overgangsland
ging een
bevroren leven
jouw dood voorbij
jij ontsnapte
door de lach aan
het eind van de tunnel
waar licht en
warmte in wake
op jou hebben gewacht…
het wordt wit
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
726 zoals van buiten naar binnen kijken
vergapen aan wat je niet hebt
raden naar waar ze over praten
hier vallen sneeuwvlokken om me heen
vullen de gaten in mijn versleten jas
de kou is dikwijls te verdragen
als brandende lampen bij dag
in een vrijwel verlaten warenhuis
er is zoveel dat je eens hebt gehad
waaraan je geen eind aan kunt…
Opende hemel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 ik wiste
de mist boven
water en weide
opende hemel
voor de komst
van de zon
liep door kou
van de nacht in
afnemende schemer
zacht wekte
licht en riep op tot
geritsel en fluister
in eerste tonen
zongen al vogels
donker uit bomen
een zomerse dag
zo eentje die de
schepper graag zag…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…
Verslagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
770 De kou
week nog lang niet
uit de lucht.
Rond middernacht
vroegen we ons af.
Tegen het ochtendgloren
sloegen de kogels in
op de scheidslijn.
Angstvallig
hebben we onze stellingen
verlaten.
We trokken nieuwe muren op
van woordstenen gevoegd
met zwijgen.
En sloten onze schulp.…
als kleuren verschieten
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
885 kleuren verschieten
als dromen verschralen
zoals de zon
vertraagd gaat zakken
om de schaduw weer
op te halen
niet dat de kou
dan toe zal slaan
of de blik zich verengt
neen,
de uren schrijden voort
dag en nacht raken
weer stilaan vermengd
opdat het leven weer
tot het alledaagse behoort…
krankzinnig
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
729 ik zal nooit méér zijn
dan de kou uit bomen
van winter
wanneer het vonnis
zich laat herhalen
onbesproken
in ieder wankelend
antwoord
omdat men weet
dat ik mijn waanzin
bevestig
in het braken van schimmen
net onder mijn huid
waar ik hen voed
met broze gedaantes
en zwartgeleende tijd
eenmaal in mijn droom
weten…
Suites voor Annemieke XXI
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
430 smalle vensterbank
op de neus van een auto
waarop kan ze nog
eindelijk verder
het vuur zit in de peuk
keten ongebroken
de nacht is vol
maan en regen tegelijk
de kou kruipt langzaam
slaan we iets over
terug naar het felle licht
de nacht is leeg
stiemende regen
ronde van de nachtwaker
hij komt haar tegen…
verhaal
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
688 het lukt maar net
om te beseffen
tussen zoenen
en lekker kleffen
dat het nergens om draait
ja allen op deze aard
daar gaan we weer
draaien om alles
heen en weer
kom en dans door de kou
jij
ik
iedereen
in het verhaal
kom en observeer
heelal alles
keer op keer
zie je snel
weer of geen
weer…
Het beleven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 er was altijd
die glazen wand
de andere kant
van leven
je kon het
voelen bruisen
zag de intense
emoties huizen
maar het beleven
werd niet meegegeven
zij spiegelden naar jou
hun zakelijke kou
er was geen drempel
om te overschrijden
hen mijden is
realiteit geweest
generaties zijn gegaan
het glas is nu verdwenen
er is een naast…
Van man tot man 2
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
802 zo boom,
je bottelt al
zie ik, knoppen in je oksels
die op ploffen staan
springseizoen, zeg je
terwijl ik sta te jumpen
in maartse kou
het lijkt of je lacht
ja, loop jij maar uit
ik kom pas terug
als krokussen en narcissen
de vlakte kleuren
rond jouw bolle bast
en jubel dan maar
over het lentegebeuren
ajuu,…
Leven
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
819 Geniet van kleine dingen
zoals de kleur en het licht
van prachtige kou en warme zon
want, je bent nooit echt alleen.…
Nummer B 0698
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
778 laat zijn tranen over Poolse akkers lopen
bijtende kou kan hij verdragen
maar nooit, slijt het snijden
van stilte
in voetstappen die vertragen
weer ziet hij de barakken
waar zijn ziel werd vermoord
en waardigheid verkracht
hij brengt zijn hand naar de borst
zijn stem stokt, ze stalen mijn naam
ik werd nummer B 0698…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…
Het grijze winterslapen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
471 je lach
is altijd spannend
om te horen
ik wil weer
vuurwerk in je ogen zien
het langzame verkleuren
een eerste stukje lente
heel misschien
in een onverwacht gebeuren
nog duurt de winter lang
maar jij ontbolstert snel
ondanks de kou
heerlijk zo af en toe ontwaken
uit het grijze winterslapen
om te zeggen dat ik van je hou…
jij weet niet dat ik van je hou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
929 je laat me dan niet staan in de kou.
je blijft altijd maar hopen,
dat hij je ooit nog zou geloven.
een ander heeft zijn hart gestolen,
toen je dat hoorde was je teleurgesteld.
je bent nu in je eigen hart verscholen.
maar je blijft proberen tot je bent uitgeteld.
ooit zal hij te weten komen,
dat jij van hem hield,maar nu in je dromen.…
Van het een
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Je sprak over de olijfboom
gekregen als cadeau, hoeveel kou
te verdragen was en hoeveel mest
toegediend moest worden, een rijke
oogst in het vooruitzicht
Ik antwoordde met wat ik ervan wist
wachtte tot je kwam met de eerste kus
je hoofd verborgen in mijn nek
mijn hand boven jouw fontanel
de andere hand dicht tegen jouw hart…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Botox
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 Kou verdwijnt en
ik word tien jaar jonger.
Zolang jij bij me bent,
mijn lief,
hoef ik niet aan de Botox.…
De raadselen van het alledaagse 2
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
560 Je verbaasde je over het vlotte herstel en
bedankte me blij bij 't verlaten
en ik verbaasde me over jouw vlotte herstel na je kou.…
Ken je dat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 je kleedt je aan
stift je lippen
befietst straten
legt de wereld vast
ook hen die niets vermoeden
of toch
de kou kruipt dichter
tot de batterij overlijdt
de tocht huiswaarts aanvangt
bij thuiskomst zie je
hoe je mascara
rondom je oog is uitgelopen
en het rood
op mijn tanden kleeft
en mijn t-shirt
binnenstebuiten
aan heb
zo'n dag…
Rampen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
549 Ik heb gehuild om de kinderen in het toenmalig Saigon
ik betreurde de doden van de Bijlmerramp
ik word droevig door de mensen die van huis en haard verdreven zijn
en nergens een thuisland kunnen vinden
er zijn genoeg rampen te betreuren
genoeg ellende om over te zeuren
daarom kruip ik dicht bij jou
dan voel ik noch honger noch kou
en…
Koning Winter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 dit jaargetijde gaat
ook weer over jou
hoe je mij aantrekt
en afstoot
daar jij je
voordoet als de lente
je zo bloemen verleidt
te ontluiken
zet je vrolijk zingende
vogels op het verkeerde been
gestreeld door zonnestralen
verkeren zij in alle staten
hekel ik de kou
die jij plots voorschotelt
verrast mij met een bouquet ijsbloemen…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Hebt zoveel meer te geven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 je week
glimlachte als ik
niet naar je keek
je ogen vroegen meer
dan ik kon geven
schuchter
bood je mij je hart
de diepte
die ik voelde was
door kou verstard
je wist
je leventje compleet
koos voor harmonie
zwijgen bij problemen
beloftes had je serieus te nemen
je kwam
jezelf tegen
koos vrijheid in je leven
meer ruimte dan…
Leve!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
651 de zon schijnt door de ramen
voorspelt al de mooiste namen
zoals Merel en Margriet
de kou is nu verdwenen
geen last meer van wintertenen
ik huppel weer en geniet
de lucht is aan het warmen
en bijna met blote armen
omhels ik de eerste spriet
de lijster zal straks zingen
de lente staat al te springen
er is toch geen mooier…
in een fors arrangé
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
554 ik knipte nagels
aan vingers zo lang
voelde de kou
die lag in haar hand
ze speelde piano
in een fors arrangé
miste geen toets
in het grijze verlee
nu streelt ze noten
in gedachten verdiept
en neuriet haar woorden
bij ongehoorde muziek
wat ze nu componeert
is haar nooit aangeleerd
een weemoedig lied zingt
over afscheid zonder…
nooit geweten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 de zoetigheden op mijn brood
zijn uit de scherpste sneden
van het lijden geopenbaard
als zinvol en leerzaam
ik had dit nooit geweten, nee
er bestaan geen winters zonder kou
geen oevers zonder kade geen
leven zonder waarde
maar als ik de buitendeur open
en een gulle wind met een kansrijk
verhaal die dan de tijd in mij onthult, wie
zegt…