26765 resultaten.
mijn verjaardag
hartenkreet
2.6 met 81 stemmen
20.694 nog een paar uren;
voel ik me heel blij,
want dan is mijn verjaardag
gelukkig weer voorbij.…
kom
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
2.928 kom vlij je met mij in het groen
ik geef je dan mijn zoetste zoen
in paarse klaverweiden
een open hemel boven ons
het allerwitste wolkendons
en niemand dan wij beiden
ik balsem als je mij toestaat
de scherpte van het prikkeldraad
waar jij door mij geraakte
ik voel en huil met jou in pijn
geloof dat ik in schuldig zijn
jouw liefde niet…
Golfslag
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.783 Een bootje op zee, een golfje
naar mijn hand en kleine vingers
daartussen
watervalderal ze dansen over elkaar
en twee paar ogen
schitteren
meer dan de TL kan zien.
Witte tegels spiegelen
de druppelwals, knipogen
minieme pareltjes
en tussendoor klinken
de vertrouwde hiklachjes.…
Zwijgend geteld
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.952 Gelouterd door de
tand des tijds
likken lippen
wonden, geslagen
in gesproken zinnen
zwijgen monden een
streep door de dagen,
branden zout in juist
die donkere uren, waar
zicht verdwijnt uit het
zicht, geteld naar de
ochtend, vinden zij
een paar stralen
geluk gevangen in
een nieuwe morgen…
Roofdier
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.707 Zij is al lang geen kat meer
om zonder handschoenen te raken
bij gevaar kromt zij haar rug
en spreidt haar klauwen
Toch valt zij telkens weer ten prooi
aan mannen die haar
van een paar glaasjes teveel naar
chique hotelkamers leiden
met goedkope nasmaak
de volgende morgen wanneer hij
-reeds in alle stilte vertrokken-
luidkeels katert…
ruimte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 ik sta tussen
verre groene wanden
daarachter paarse golven
ik hoor niets
dan de wind fluisteren
in de eeuwige bomen
onder de wijde hemel
duizend eeuwen geleden
deden stormen en zand
hier in ijzige koude
een spel
zwevend in ruimte en tijd
voel ik de levenskracht
ik ben deel van
een grootse schepping…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
Geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 vuilnisbakhypnotiseurs
de nieuwe jezussen
profeten
complotten ter verrijking van een paar individuen
hagediskeizers
duistere krachten
voodoo
engelen die advies geven
de vreselijke en totale samenzwering
de achterdocht met reden
de waarheid van de waarheid van de waarheid
blijven allemaal voor altijd
maar
mijn zonnebril ligt in de kralingseplas…
suites voor Annemieke XXXXVII -extra soenryus-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 de paarse vogel
vliegt op van het water
en de zittende zon
eva is een serpent
in de tuin der lusten
welt adam's appel
dille is dille
een kaaiman is een krokodil
een lachebek sliep uit
spinazie uit mijn reet
selderij is sel geworden
zuurkool wederom
rad van avontuur
de molenwieken draaien
gemarmerd papier…
Je bent heel anders, Ik mis je.
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.361 Ik mis je als je ’s morgens
naar je werk moet
en ook als ik je een paar dagen
niet kan zien.
Omdat jij anders bent
dan welk persoon op aarde
Daarom mis ik je
als jij niet bij me bent.…
Soms
hartenkreet
2.1 met 62 stemmen
12.916 Maar een paar uur later
waren ze niet meer van mij.
Soms zijn er mensen
die er altijd voor je zijn.
Waarvan je zoveel houdt
en toch doe je ze pijn..…
bron
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
734 en nog steeds
begreep ik niet
wat zij bedoelde
zoals zij
het water keerde
liep de zee recht omhoog
vielen torens
deinden paarse stranden
keerde zij
het binnenste naar buiten
aan een koord
trok zij hun oevers
om mij heen
en opeens
was daar die bron
het allerdiepste vinden
heel even
maar zo eenvoudig
glinsterend
in mijn eigen…
Ochtend
gedicht
2.8 met 35 stemmen
23.891 Vanochtend was de wereld
weer erg goed begonnen
met blauwe lucht en hier en daar
een wolk van zelfgesponnen
suiker, en in haar schaduw
op de grond een koe, maar als
altijd hield ze het voor bekeken
toen ik onder haar door reed,
over haar heen, en hoorde
dat er vandaag geen doden
maar wel een paar gewonden
waren, en dat we mochten hopen
dat…
Singapore Sling
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
1.200 In een uitgewoonde flat
in Singapore danst ze
eboniet en paars,
haar bloemen dwarrelen dooreen.
Het ritme van haar handen
als kolibries; haar bronzen nagels
en fluwelen lippen;
alles glanst koortsachtig.
Terwijl het zweet
in trage slakkesporen
langs haar hals loopt,
glijdt weer
een gin-doordrenkte nacht
de ochtendglijbaan af.…
nee dit is niet leuk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.316 een vrouw een man
ontzettend zin in
u weet wel
lazen in de courant
gemeenschapshuis
de scheepskameel
vanaf nu open
twee zielen huisden
in één gedachte
daar is het kruit
voor gewassen
het paar kwam
los van mekaar
bedrogen uit
misschien
lacht u nu
maar 't beurde echt
naar men zegt
in dor- of papendrecht…
was cipressenstress ontvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
779 je bloeit in varens
vrucht al in olijven
ik was cipressenstress ontvlucht
wilde jou in paradijzen
je bougainvillet in
paars bij eerst ontmoeten
oléanders in de wilde tuin
komen ons in wit en rood begroeten
je strakt in kale rots
maar onweerstaanbaar is de Spaanse
trots tot overleven, onze cactus
heeft haar eerste bloem gegeven…
wolk en winter
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 nog een paar woorden
en dan zal ik gaan naar ver, verre
herfstlanden
omdat de tuin
hier niet vriest zonder winter
en het wit
onberoerd blijft liggen
in mijn hoofd
zoals het oud linnen
dat nooit tot wasdom is
gekomen
immer zwijgt
in noord, noordenwind
tot in de kleinste hoeken
van kwetsbaarheid, uiteengereten
door de…
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
afscheid
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.440 En ergens in mijn gefluister
ben jij de merel die mij zingt
zelfs nu, nu ik de kerstvreugde
niet kan bezingen
eens een belofte, twee gouden ringen
liefde voor het leven
maar nu ik als oude boom
mij wil gaan enten in een nieuw
leven zal ik eerst mij ontdoen
van oude bladeren
toch een paar raderen zullen
in mijn hart
blijven draaien…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
verjaardag
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
2.740 veel te laat nog ben ik op
maar m'n verjaardag
was helemaal top
was ik uit met mijn vriendin
ook zij had het naar haar zin
zoveel lieve complimenten
vielen mij ten deel
had ik soms een paar momenten
dat ik dacht
dit is teveel
doch dat bleek overbodig
het was oprecht en
stiekum had ik dit nodig
het deed me goed
gaf me kracht
zo`n mooie…
On uit gesproken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
557 gisteren fluisterde de wind
haar woorden toe
na een warme nacht
vielen ze als rijpe vruchten
in haar schoot
de zaadjes van het goed luisteren
hadden wortel geschoten
juist het on uit gesprokene
werd koesterbaar
in de palm van hand en hart
liefde straalde uit
twee paar mensen ogen
zo mild en zacht…
Venetie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.067 Grachten, gondels
paleizen aan ‘t water
een zinkende stad
fonteinengeklater
Een paar uren
van die eeuwigheid
blijven mij bij
raak ik niet meer kwijt
Het is nu verleden
te mooi om te wonen
het blijft een droom
te weinig het gewone
De stad kluistert mijn ogen
als ik er weg uit vaar
wederom als ik later nuchter
het Hollandse raam…
tot dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 zij draagt haar naam naar de bekentenis
dat ooit haar bloem weer open bloeit, in paars
en witte tonen
nu nog wonen er twee luiken
in een zwaar gebroken hart -ze blijven dicht
totdat zon opnieuw haar doorzicht geeft
aan zwak beschenen kieren
eerst dan -kunnen we vieren
dat er ooit
ook leven was…
Alma mater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het was koud middernacht
gestommel in het hoenderhok
de knuppel, dacht ik
en schoot in mijn sloffen
tussen de dorpel en de deur
vloerde zich een strook licht
op de overloop, een zwarte jas
als molshoop op het tapijt
even verder een paar kisten
te groot voor mijn kleine meid
ik hoor haar hakken tikken
voorbij de tijd, ik slik.…
lief zout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 onderhands zilt gevonden
vingers dragen het, welgevormd nu
naar mijn rug en
heen- en teruggewreven
dit leven voelt de geur van olie
uit een paarse bloem gepuurd -zo zacht
in eendracht met
wat korrels
aangebracht
om mij, mijn huid, mezelf te laten kennen
en zo draag ik, immer als een jas
jouw liefde
warm, weldadig
in de pasvorm…
Vrolijkheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
612 mensen elkaar
zo aanstarend
zeg even
gedag
zo mooi
als jouw
gezicht wordt
met een
stralende lach
zwaai naar
de eventuele
buurtgenoten wonend
aan de
overkant
een paar
hartelijke woordjes
klinkt al
charmant
buitenzittend complimenteer
de voorbijganger
met het
beeldschone uiterlijk
van zijn/haar
hond
zeg nu
zelf leuk…
voortschrijdend op onafgewerkte tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd
met zijn valse wimpers
immer voortschrijdend knipperend
en wij achterop hinkelend
door het leven zonder houvast
echter benevens de heipaal van de ambacht
die we in ons bestaan gedreven hebben
om wat tijd te ankeren
en voor een paar stonden lijkt het
alsof we weten waarmee we bezig zijn…
Te jong om te sterven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 Even snel, in een paar fatale minuten,
gleed hij weg uit het hier!…
Een laatste regel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Een paar regels is wat rest,
na alles wat je al overkwam
is de laatste stap te snel gekomen
maar is ‘t dat niet altijd?
Een klein stukje in de krant
je bent niet meer
Rust zacht vriend, we zien
elkander vast wel weer!…