1504 resultaten.
het kruispunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 moeizaam ontlast de houder
zich van het offer, woorden
van wierook galmen door de stille kamer
het schreeuwt – het is hier overbevolkt, mijn
dood heeft geen wensen
in de kieren van zijn adem en ontnuchtering
zetelt de wens die dan toch ongenoeglijk
maar duidbaar de kans creëert door hongerige
staven te scherpen die het lichaam zullen breken…
KUNSTENAARSGRIEF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 De schilder of beeldhouwer
aanschouwt
zijn pas voltooide schepping
wacht wellicht
op bewonderaars
en beoordelaars
scherpe uitspraken en vragen
afkeurende blikken
mogen hem fel kwetsen
maar de strijdlustige vingers
aanvaarden nieuwe kamp
tonen samen met gedachten
speurende geldingsdrang
streven naar verlangde vrede
slechts deze ene…
Steenmarter
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
720 gevallen in mijn binnentuin
gevangen tussen ruiten
gravend en vechtend
naar vrijheid daar buiten
vretend aan houtwerk
springend tegen wanden
zoekend naar een uitweg
sissend met scherpe tanden
opgerold slapen overdag
wat een nachtdier mag
de gemeente gebeld
de marter lag uitgeteld
opdracht luidde doodslaan
dat heb ik helaas gedaan…
Worsteling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
526 Zo ploeg je voort in wind en regen
door restanten van oude wervelstormen
die zich willen laten horen en voelen
zuigende modder waar doorheen je worstelt
het vertraagt en houdt je steeds weer vast
immer bang voor scherpe punten en de pijn
die je met kwetsbare blote voeten riskeert
zacht zand op een makkelijk pad
onder een verwarmende zon…
Zon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Als ze de zaal betreedt
verstommen alle mensen
vrouwen, mannen, kinderen
een stiltekleed valt over hen neer
zij heeft zo'n scherpe blik
het snijdt door iedere huid
niemand kijkt op
of gaat zomaar de zaal uit
haar hart is vol vergeving
als zij jou aanraakt
voel je de gloed van die beleving
zij is ongemerkt in ons bloed gekropen
zij…
Een glazen toekomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
814 emoties barsten
ruzies rinkelen
beeld na beeld
spat uit elkaar
als herinnering,
bezaaid met tranen
ligt je hele leven daar
scherven
scherp gebroken
glinsteren wat was
puntig hoekig
vaak bedrogen
spiegelt vals het glas
in duizend kleuren
fonkelt woede
flintert haat voorbij
misverstanden branden
rode wonden in hun
vlijmscherpe…
Hypocriet
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
769 zeggen hoe het niet meer moet
met je grote mooie hoed
dansen in het hoge riet
meneer de vuile hypocriet
want je woorden snijden
laten mensen lijden
je mes staat weer op scherp
in dit gevoelig onderwerp
je laat je eigen wereld draaien
door roddels rond te zaaien
maar je oogst kan wel mislukken
en dan kan je rotte appels plukken
gelukkig…
Lente
gedicht
4.6 met 5 stemmen
8.370 Het klein hoefblad hield ik vroeger
scherp in de gaten. Wanneer, waar,
of het al. Ook de kale witte klaver
en later de rode met de roestplekken.
Wij schrokken nergens voor terug
met onze manden en spaden. Weide
stond in plaggen voor het keukenraam
te sterven, te snakken naar water.…
die vollemaanse nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
688 in verona
ben ik opgestaan
heb de opera laten zitten
hun zang en dans kwam
in het steen dat
slaven mochten bikken
die vollemaanse nacht
kende geen einde
ik zeilde overgoten
uit en laveerde
adriatisch op het
scherp van de partijen
ik zag
hun werelden
in tal van zeeën
legde aan op kusten
die separistisch om
toeristen vreeën…
ik wiegde kind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 ik schreeuwde pijn
liep rond waar nooit
een eind kon zijn
ik was het kind
ben gestopt
met weg te lopen
verzamel moed en maak
met scherp mezelf bang open
een wiegend kind
ver in de hoek gekropen
ogen dicht de rug
heel licht gebogen
ben zo terug
zeiden mijn moeders ogen
ik keek haar aan en
heb het nooit kunnen geloven
ik wiegde…
Moordenaar sonnet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
720 Letters als messen in een scherpe tekst
kunnen ten diepste gewetens kwetsen,
door ideologen tot waanzin behekst
als voorgangers die gewetenloos zwetsen.
Bloemen verbloemen het verdriet en de pijn.
Een jonge bloem gesneden voor het begin
is zaad van de haat in de nieuwe frontlijn.
Wat is de waan daarvan en wat is zin?…
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Ik ben een kraakvis
en ben mijn kraakbeen kwijt,
is het mijn constitutie
of de onverbiddelijke tijd
die thans met scherpe tanden
het merg uit mijn botten bijt ?
Mijn liefste haalt haar schouders op,
zo schamper en beschonken,
houdt ze van losse eindjes en
haar werk dat steeds blijft lonken.…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
tussen mens en dier
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
623 pijn, ik voel zo'n scherpe pijn,
in mijn hart, heel diep binnenin.
als ik zie de gruwel en de onzin,
het leed van dieren groot en klein.
wat scheelt er met bepaalde mensen
en waar halen ze het lef of het plezier.
bij het dumpen van een weerloos huisdier,
een kind ...zou dit zeker zo niet wensen.…
Mijn talenten en tekortkomingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 mijn schilderingen kunnen bevragen
de hand van mijn gedachten te voet
volgen, niet die persoon zijn wie zij
denken, al vermoeden te kennen,
ik ben kind, altijd gewoon mezelf
wees voor of tegen me
praat over of met mij
over van alles en nog wat
mijn talenten en tekortkomingen
ben ik alleen veelzijdig en regelmatig
uitgesproken, blij scherp…
Sigaret
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 De sigaret slaat niet aan tot haar derde alcoholische benutting
Dan paft ze hem weg en maakt ze zich klaar om een nieuwe te bietsen
Ze is geen roker, maar ze snapt het genot
Dit is een euforische wending die de scherpe randjes doet slijten
De bladeren aan de bomen krijgen weer vorm,
gezichten gaan weer spreken,
en ze denkt “nu ben ik aan het…
Chemische Mist
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
293 Maar scherp.
Dus demp ik het.
Nog een roes.
Nog een nacht waarin alles vervaagt
behalve de rand van jouw gezicht.
De kamer ademt traag.
De stemmen komen alweer.
Ik blijf zitten
in die gouden kooi van chemicaliën,
die steeds kleiner wordt.
Ik verdoof het wel,
want in mijn nuchterheid is de
pijn te scherp om te dragen.…
Solo (java)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 De poort is een doorgang zonder deur
een boog van haveloos pleisterwerk
waarachter een immense leegte schuilt
het ommuurde paleisterrein
Koetshuizen, galerijen en een enkele toren
relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer
wel honderd rijtuigen die er paradeerden
vertrekken verlaten, de ruiten
gebarsten
lange tafels waar Soekarno…
gesnoeide bloei
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 De passie in zijn ogen broeit
bij het zien van haar bevalligheid
hij raakt het frêle beeld niet kwijt
dat koppig op zijn netvlies gloeit
Haar bloeiende bestaan vervloeit
als ‘n scherp mes ruw in leven snijdt
en hij - van dwangmatigheid bevrijd -
zucht dat d’r schoonheid hem zo boeit
Hij laat de arme dagen lijden
tot zij vermoeid het hoofdje…
op slot
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
1.766 De pijn nog scherp in het geheugen
ga ik verder met frisse moed.
Maar verwacht van mij geen leugen
met de liefde komt het echt nooit meer goed.…
Het mes
netgedicht
5.0 met 103 stemmen
463 ik heb je
de kleuren
laten zien
uit een veelvoud
van pigmenten
streel penselen
rond en plat
waar hard en zacht
reflectie geven op
het dagelijks gebeuren
voor het grote
vlak lijkt de spuitbus
een betaalbaar gemak
maar milieu vervuilend
om van te huilen
als precisie hulp
werkt voor mij
het mes in scherp
doortastend steekgedrag…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 Omdat ik wilde weten waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en…
Ik sluit de deur
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.532 Je woorden snijden in mijn ziel
Stekend als een scherp mes
Je wilt je wit wassen
Nooit meer willen terugzien
Je eigen weg inslaan..
Ga dan, vlieg dan maar weg
In stille lafheid verdwijnen
Ga dan, jij die ooit in liefde geloofde?
Laat je zweven op de vele leugens
De waarheid altijd versluierde..…
treurspel
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.546 Buiten:
Een kraai met de snavel op scherp
Schiet uit de kale struik
Vleugels van roet weren zich door de winter.
Jij fluistert...een verzoek
Een berekende gok in het lustspel
Waarin de kansen kantelen.
Ik hijs me uit een sluimer
Tot de wervels van je bekken.
Mag ik je vezels lenen?…
Gerrit Komrij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.029 tover
- met zijn Hollandse voornaam erbij -
hou ik enerzijds ‘Geri’ over
maar heb ik anderzijds wel ‘Kortrijm’
Na wat gepuzzel en wat gemijmer
leent deze veelzeggende naam zich
uitstekend voor de term ‘Kortrijmer’
(zit ik alleen nog met die ‘ig’)
Gerrit Komrij zijn beste werk
- maar dat is ieder voor zich -
is niet lang van stof, maar scherp…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht
gevallen is krijgen
randverschijnselen
een eigen diffuus licht
dat intiemer spreekt
de scherpe…
Het uitvliegen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
443 zonneblaadjes vers
uit de eerste zonsopgang
begeleid door vogels
wakkere muziek
in prille lente melodie
het is geen ochtend
zoals velen dat zou
snel gaan vervelen
maar juist de kleine
variaties in licht en geur
geven de begeleidende
muziek haar unieke kleur
het is dat gevoel
van op weg zijn naar het
volmaakte doel waarbij scherpe…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik zag hoe
de dag schemerde
voelde me verloren
in het donkeren
van het laatste licht
nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar…
Licht in de Lente
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.172 Het scherpe licht van lentestralen
verbind ik met de pennehalen
die hier mijn hart en geest vertalen.
De warmte van dit vrolijk licht
schijnt - wie weet - door in dit gedicht
of rijmpje zonder veel gewicht.…
Tranen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.544 afgedaan
gewoon verstand, in velen toch het hoofd
begrijpt zo weinig van gesloten taal
mijn ogen zien de druppels niet verbaal
zo wordt droge praat van zijn kracht ontroofd
wat kan ik nog beweren, wat nog doen
ik wil je onmacht drogen met mijn hand
en vrij vertalen in een visioen
de rechte woorden lijken relevant
maar ze gooien deze scherpe…