913 resultaten.
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 Ai mij, is zó de maatgang van dit leven,
Moet elk licht dùs in nieuwe vloed bedolven,
Smelt iedre kleuring weer na luttel tijd?...
Zijn liefde en schoonheid enkel schuim van golven,
Verstuivend in de drift van rustloos streven,
En woont alleen in wissling eeuwigheid! -…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Heerlijke, donzige nacht
zinkt op mij neer; zoelig zacht
smelt in zijn adem 't laatst verlangen,
wegstervend in een laatste stille klacht.
De suizlende avondwind speelt in de zilvren snaren
der kinderkalme ziel; en op zijn brede baren
voert hij, de wijde stilte door, onmeetbre zangen.…
De witte sneeuw
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.052 Ze ligt en lacht en tintelt, wonnedronken,
Totdat ze smelt en slijk maakt op het land.
De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken,
Wanneer de hemel stooft en staat in brand,
Die zonnelach weerkaatst, en zonnelonken,
Blijft eeuwig hoog en eeuwig diamant.…
Mei-vallei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 Zo smelten wij in een droomvallei
tussen kevers, waterkers en
al wat de blije wijsheid van mei
diep in ons doet reflecteren.…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien rond
met hun zoete suikerkont
De regen klettert tegen het raam
de wind wakkert nieuwe dromen aan
de schemer sluip dichterbij
en de schaduwen staan in de rij
De aarde schroeit, de ijskap smelt…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Je bent in mijn hart nooit echt gestorven,
steeds welt er wel een ruis in de kruinen,
zinken elders boten smelten grote ijslagen
maar de boom groeit en bloeit op dat park.…
Edele dame
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
617 negeert de
Econoodkreet
Van het klimaat
Een pinguïn, net zo edel
Als een leeuw of koningspaard
Zwemt tweeduizend mijlen
Van Zuidpool naar Nieuw-Zeeland
Weet zich van de sneeuw
En het ijs der grootste IJslandgletsjer
De Breidamerkurjökull
Hoegenaamd geen kwaad
Deze door de eeuwen heen
Gevormde edeldame
Breidt zich niet uit
Maar smelt…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 hun vleugels slaan in de heldere lucht
Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende randen die de oevers kussen zacht
Chrysanten openen hun vurige kelken in het middagvuur
op de huid die brandt van verlangen naar het oneindige
waar de lineaal van uren buigt en smelt…
Uitzicht en inzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Weids uitzicht is wat ik mis.
Paradijzen ook.
Ik droom van ontmoetingen.
Nieuw, warm en fris.
Ik ontwaak uit mijn roes.
Ik verlang naar huis.
Naar de rust van onze tuin.
Naar mijn vrouw en naar de poes.
Binnenkort ga ik weer op reis.
Het uitzicht zal dan anders zijn,
want inzicht zal me begeleiden,
naar mijn innerlijk paradijs.…
HIJ DROOGT EN ZIJ WAST AF
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.637 vraagt ze liefdevol aan hem
hij knikt te gulzig in haar ogen
de kleine kwinkslag in haar stem
houdt hem nooit op zijn hoede
hij smelt
voor zoveel schijnbaar mededogen
Dan buigt hij,
ruimt de scherven van de grond
handen strelen grijze haren
haar teder kussen van zijn mond
smoort het dagelijks gemopper
zij straalt,
nog meer dan toen ze…
Zacht licht
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.021 loopt geruisloos naar mij toe
Mijn ogen volgen elke beweging
In de schemer van de avond
Sta je heel dicht bij mij
Onze ogen verdrinken in liefde
Harten die bonzend kloppen
We raken in zinderende opwinding
Zonder dat we elkaar aanraken
In de schemer van de avond
Staan we samen
Heel dicht bij elkaar
Gek van verlangend genot
Om samen te smelten…
Lentenimf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
922 slokt het woud haar beeld weer weg
Nieuw leven ruist er over het veld
een tranenlaken glijdt onhoorbaar van haar flanken
de alvast geleende zomertijd voorspelt
een bruisende oorsprong van ongeboren ranken
Dampend valt de milde voorjaarsregen
geheel bevrijd van het hard bevroren winterjuk
op het wilde land, niet in straten of in stegen,
smelten…
vier seizoenen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.042 is op een sneeuwpop geland
en een ijsvogel maakt een nest van kroos
In de herfst worden wij verliefd op elkaar
en we gaan weer dood in het voorjaar
De zon schijnt zo hard dat het kraakt
het regent gouden bladeren in mei
De elfstedentocht die rij ik naakt
ik wil een ijsje met warme worst erbij
Zoals lentezon op het herfstblad scheen
smelten…
De jonkvrouw en haar ridder...(deel 2)
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.391 armen tillen de jonkvrouw op
en legt haar op een bed met baldakijnen kap
In het zachte schijnsel van de olielamp
begint hier hun passieavontuur
De jonkvrouw hunkert naar zijn lichaam
wil hem nu beminnen in dit zalige uur
De jonge ridder laat zich door haar strelen
kust haar warme zoete lippen zacht
Hun lichamen laten elkaar vinden
en smelten…
Adios
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.182 verlaat de bergtop
in verlatenheid belevenis
hoop geeft weer vleugels
al is de bergtocht zwaar
toch klim ik er naar boven
al voelt de weg nog naar
links en rechts nog beren
maar nauwelijks op de weg
gelukkig is het nog najaar
zodat de beer ongevaarlijk is
voorlopig zal de sneeuw
de bergtop zwaar bedekken
maar als het ijs weer smelt…
De grote liefde
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.254 bevestigen: Zij moet de grote liefde zijn
Ik bied haar een drankje
Verlaat met haar de discotheek
en land met haar ergens op een schoolplein
Ze komt dichterbij en zoent me hunkerend
Haar tong die sensueel langs de mijne wrijft
De adrenaline perst door m'n lichaamscellen
Terwijl ze haar verliefdheid
diep in mijn hart drijft
M'n voeten smelten…
Ik vervaag, de liefde niet
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
1.586 Je hebt een goed verstand
Je maakt mijn hart van zand
En je blaast het weg
Door je gevuiste hand
Je staat open
Zodat het op jouw land
En dan zal het smelten tot het in je brandt
En het vreemde is, je hebt het niet gevoeld
De weg leek onbereikbaarder dan ik dacht
Maar doe niet alsof je me zag staan
Ik was diegene die zo om je lacht
Ik…
verboden liefde
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.452 jouw prachtige bruine ogen en je stralende lach
deden me al smelten toen ik je voor het eerst zag,
door je prachtige koppie, je humor en gezelligheid,
raak ik je nu in mijn gedachten niet kwijt,
de ware bestaat niet, heb ik altijd gedacht,
ben van mening veranderd, dit had ik nooit verwacht,
vlindertjes in m'n buik, als jij me alleen even aanraakt…
mijn liefde met jou
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
777 Handen weten waar wensen willen zijn
Hoe liefde voelt,
Als harten smelten,
Samen adem zijn.
Hoe water juicht,
Als regen valt,
Meer van overvloed.
Gek Mysterie Boem
Een schemerlicht maakt bruine ogen dansen.…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 tocht door kale vensters
van de wereld, ging teloor
in een kwade nacht, ontsnapt
op lemen voeten, ben benieuwd
in welk dwangmatig net ik
zal boeten, in welk nieuw
gesponnen web ik strand,
koos een huis zonder ramen,
waaruit draden van een vorig
leven mij achtervolgen, aan
mij blijven kleven als een ijzig
spiegelbeeld wat niet smelten…
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 Neem me in je armen – smelt acht winters in mijn pan.’
-------------------------------------------------------
uit: onderdeel van een vierdelige cyclus
voor het project 'De glans' van Koen Peeters, DW B 2009.…
Stilzee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.925 zachtjes water weer laat stromen
zal ik bidden tot wat God heet
uit mijn eindeloos verlangen
en te midden van jouw ijstijd
zonnestralen voor je vangen
zal ik dromen van de vogel, lief
die vuur zo meester is
en in purperrood zal vliegen
ver voordat het zomer is
Zal ik hopen en geloven
dat je vuur wel weer zal komen
dat je toppen zullen smelten…
Dwaalsonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Aan de horizon smelten zee en wolken samen,
langs grenzen van het oog, aan het zicht onttrokken.
Omdat zij daar een naderend stiltefront beramen
zullen spoedig tranen dwarrelen als vloeibare vlokken.
Als ik mijn oor te luisteren leg, voelen druppels zacht.
Verre regen klinkt als een knapperend haardvuur.…
Soms raakt iemand je diep van binnen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
564 Soms raakt iemand je diep van binnen
Met woorden die in je hersens blijven spinnen
Soms raakt iemand je diep van binnen
Met woorden die je hart binnen dringen
Soms raakt iemand je diep van binnen
Met één blik in je ogen smelt je van binnen
Soms raakt iemand je diep van binnen
Al zal je dit liever niet zo willen
Soms voel je liefde…
Als de lente verzaakt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
592 zijn
in dromen blijven zweven
welke angst beleven
en morgen
ja, is er een morgen
die voor haar mag zorgen
is het doek te zwaar
voor jouw schouder;
ben je bij mij niet geborgen
wordt mijn kracht, holle macht
mijn liefde een steen des aanstoots
veranderen mijn oren
in een lange schacht
waar kwelling enkel op
kwelling wacht
goud smelt…
Besjes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 Een laatste restje winter smelt weg
Besuikerde besjes
Ze dragen fier hun witte hoedjes
Op de laatste winterdag van deze maand
Geen idee wat Moeder Natuur volgende maand voor ons in petto heeft
Haar ritme lijkt wat verstoord
Dat komt door ons onnozele gedrag
Nu zit ze in een soort van overgang waarin alles ontregeld is
Die Elfstedentocht…
Fluithaas
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
573 Neem nog even het noodlot van de
ijsberen mee, ja, die stoere dieren
op de oude schoolplaat van Nova Zembla
die met die natuurlijke bontjassen ja
de ijsbergen smelten onder hen weg en
door zwemuitputting verdrinken ze wreed,
omdat wij de aarde hebben leeggeroofd
vergiftigd en verpest, ik niet, maar jij
met je achterlijke Volvo en je…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 gehad
een enkeling kijkt naar mij om
verder is het hakken met de bijl
zogenaamde natuurliefhebbers
hangen aan mijn takken en breken ze af
spitten mijn wortels uit heilige aarde
niet alleen honden pissen tegen mij aan
gek word ik van signalen om mij heen
welke mijn bewoners niet eens horen
zij vervuilen met moderne technieken
mijn polen smelten…
In beweging
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 jij kwam uit de wolken
opnieuw begonnen
een lange weg zelf beklommen
hem met jouw liefde bedolven
de aarde draait en slijt zich rond
water drijft land verder van ons
zand werd bevrucht en vormde een grond
krachtig en prachtig behoorlijk gezond
ijsbergen smelten langzaam aan
bomen laten hun bladeren gaan
dieren stierven langzaam
geen mens…
Kerksnoep
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
638 Het was de kunst om de Kingetjes
flinterdun op je tong uiteen te
laten smelten. Of als ze heel scherp
waren met de rand in je tong te
drukken als een masochistische sensatie.…