1364 resultaten.
Wees als water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
961 Ik geloof in jou
Wees als water
Breng vreugde in dorre tijden
Verlos de dorstige
Spoel het vuil van de straten
Wees als water
Verfris de geest
Reinig het lichaam
Laat iedereen zwemmen in jouw liefde
Wees als water
Stroom over de wereld
Reis met de wolken
Wees als water
Als je valt
stort dan als een regenbui…
In slechts metamorfosis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 Nooit meer vergeet ik
jullie schaapachtige lach
in die grafkelder van 4 bij 4
de winter maakte van jullie lijken
in najaarszon
De smerigheid
van jullie echt vuile plan
gekoekt aan de binnenkant
van jullie
tere en broze schedels
Jullie waren jezelf niet
Slechts misleid, maar
bovenal geïndoctrineerd
Een half-verwoestende ziekte
die ervoor…
Pure shit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
833 In mijn Bushmills verstopt zich steeds een luis
In de Bowmore word ik een worm gewaar
Mijn Famous Grouse biedt aan een mug een thuis
En in de Blair Athol logeert een haar
In mijn Glenlivet tref ik vliegen aan
De Lagavullin is gevuld met vuil
Een vlo komt uit mijn Convalmore vandaan
En in de Teeling houdt een neet zich schuil
In mijn…
Zaadmaand.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.777 Van lijve zo belachelijk
gelijk een leuterwijf,
met vuil versleten kleren
om 't uitgedroogde lijf,
Een mensenhand, gerimpeld,
had die haar troost beloofd?
Die sneed van 't mager halsken
dat diep-gebogen hoofd.…
de aarde onder je voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 voel waar je bent
in Westerwolde
je herkent
het zand dat kruipt
tussen je tenen
spat omhoog
tegen je benen
wat vuil gaf
maar opdroogt
valt stoffig af
het veen
altijd koud en nat
optrekkend vochtig
om je heen
zompig bruin wat
bij Dollardklei
weer anders is
niet te doen
die plakt met kilo's
aan je schoen
klonten blijven
aan je vingers…
Medium
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
544 Ze maakt zich schoon van dat wat is geweest
door 's nachts de vuile was eruit te dromen
daar gaan ze: merrie, hengst en fabelbeest
chimaera's, wangedrochten en fantomen.
En opgewekt hervat de mens zijn queest':
het stersignaal naar binnen laten stromen..…
de brullende draak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 aarde schudt
haar reeds tot hol geworden buik
leeggezogen en onthutst schreit
moeder Gaya, er is niemand
die haar troost, de draak heeft
haar genomen met zijn diep gebrul
niemand die haar temt, in de boeien slaat
of haar woede verstaat
hij heeft vrij spel in het gekloonde
land waar het Wad haar erfgoed
dreigt te verliezen door het vuil…
Berry Westra
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 De klaverboer die slaat de schoppenvrouw
en klopt eroverheen met vuile was,
wat doe jij met die joker in je mouw?
’k Heb eenentwintig, ’k denk dat ik maar pas
En Berry rolt zijn ogen als hij zucht:
‘Zeg, zitten wij te kaarten of te bridgen?…
lappen maar....
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
3.238 sneeuwwit willen wij ons tapijt
weg met zwervend vuil
als ’t kan in ‘n kuil
kom voort maar met de schone geit
geen vieze lappen op de grond
we pakken ze om te steriliseren
normaal toch huishoud’lijk beheren
erfgoed van vloer tot plafond
wat we niet werk'lijk rein krijgen
extra te behand’len tegen parasieten
willen zonder zorg genieten…
laurelyn, prinses, in een huisje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
906 een huisje wiens muren
heldere klanken ontwaren
uit een doolhof van gestommel
en boven wie de regen
nog voor het dak verdampt
ik zie hoe condensatie
de inwendige warmte
tegen de ruiten kleurt
en mijn voeten vangen
de muziek uit de trilling
van uw marmeren vloer
mijn hand glijdt kussend
over de gouden deurknop
vanuit…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.080 Regen en wind geselen de ruiten, ik ben blij
dat wij hier binnen zijn en niet daar buiten.
Met jou samen op de bank, zachte muziek een boek
en een warme drank.
Dat is pas een heerlijk leven en zo vergeet je
deze koude herfstdag even.…
Weer
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.090 't Regent dat 't giet, 't water slaat tegen de ruiten,
maar ik zit lekker binnen, 't noodweer is daarbuiten.
Al de plantjes en bomen die 't zolang zonder moesten
stellen, verdrinken bijna in deze buien,
dat kan ik je wel vertellen.
't Is hollen of stilstaan, telkens weer, te nat, te
droog, te warm te koud en dan ook nog onweer.…
Commentaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
776 met grote stappen voortbewegend
word ik indringend aangestaard
door karakterpanden met hun ramen
ruiten deuren als kritische ogen
de huizen en andere accommodaties
volgen mij stilzwijgend tot het einde
van de straat geven uiterst voelbaar
commentaar over de manier van
voortgaan de kerk bijvoorbeeld bromt
iets onverstaanbaars de molen
verderop…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
Für Elise
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.549 Het was al middernacht - een volle maan
Scheen door de ruiten op een boek vol noten
-Aan Ludwigs muzikale brein ontsproten -
Hij sloeg het slotaccoord nog eenmaal aan.
Ging daarna voor het open venster staan
En dacht: Wat heb ik van muziek genoten,
Mijn luistertijd is bijna afgesloten,
Maar 't componeren is nog niet gedaan.…
Kerstbeleving
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.376 kleine meisjes in zoete jurken
Ze zingen en lezen het kerstverhaal
Laten de boom schudden met de deur
En eten het jaarlijkse feestmaal
In het hart niet in het hoofd zit de gedachte
Aan de kriebels van het engelenhaar
Aan de warmte en de kou
De geur van stoofperen en spruiten
Die met kerst kruipt in je lijf
Ster, bal en linten voor de ruiten…
Kerstvaart
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.156 vragend ogen openslaat om
grootse dingen te verrichten
Ik schud wat spijtig neen, zeg
dat je te veel op mijn liefste lijkt
en dat ik liever niet bezwijk
maar dat we kunnen zingen
kerstliedjes tot Centraal
Daar stap je van de trein
duik je als een duveltje
weer op van het perron
in de lucht teken je een zon
glimlach, zwaai je door de ruit…
Mensenogen
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.428 Ik houd van ogen die prachtig spontaan
Van grote smart naar geluk willen gaan
Die moe van gemijmer in avond’lijk land
Weer blikkeren uit ruiten waar zonlicht in brandt.…
Gedachtesprong
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.740 Waarom zo traag gelijk een winterslaap
Terwijl pas herfst en stortbuien slaan ruiten
Waarom zo leeg als luchten blauw
Terwijl blijkend blij en vol van menszijnde
Hoeveel ik kan niet doe en zeg
Omdat normaal en schijn moet schijnen
Hoeveel ik denk en schrijf als dromer
Liefst ver weg denkend gevonden zou willen
Worden
Het woord me achtervolgt…
kommer kom
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
688 Een glibbervis ben ik geworden,
die in deze netversperde wateren,
de fuiken wil ontwijken,
maar dadelijk weer druipend nat
naar jouw droge woede wordt gevist:
geen vrije vis, maar rondjes zwemmend
in een zwaarvervuilde kom
met matglas ruiten.
waar is het verse water toch,
hoe kom ik buiten?…
september blues
hartenkreet
3.4 met 57 stemmen
5.425 je drinkt je koffie
kijkt naar buiten het koffiehuis
een mooie vrouw komt voorbij
en de regen valt uit grijze lucht
druppels op de ruit dansen
naar beneden
op de schuine vensterbank
ze opent de deur, schudt haar paraplu
onder de overkapping uit
even glijdt haar blik over me heen
ze bestelt een thee bij het meisje
aan de toog, ik glimlach…
Gesloopt
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.509 Het grintpad, en het tegelstraatje naar het fietsenhok
met de stoffigvuile, scheef gebarsten ruit.
De moestuin, het grazige plekje voor de bok....
Dit alles moest verdwijnen voor iemand anders ideaal
Al wat blijft zijn mijn dierbare herinneringen
Mijn oude wortels zijn weg... alles is kaal
Tja... zo gaat dat met die dingen.....…
Oklahoma
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
7.716 de weg schikt zich eindeloos
in neveldampen met
een bijna drooggereden spoor
na de bui
die modder spatte op de ruit
de zon bakt er kleibolletjes
de ruitenwisser
veegt bloedvlekken
van aangevlogen insecten
twee veren vegen mee
was het de blackbird
die zojuist nog
voor me uitvloog
of de raaf
die roadkill pikte
in de berm
op rood…
er ontbreekt iets
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.442 er ontbreekt iets
zo moet ik schuchter erkennen
het is één van de drie knopen
die mijn winterjas doet sluiten
en word daarvan gewaar als ik kijk
in spiegelende etalage ruiten
voel me ongemakkelijk,
heb geen vervanger
of naaigerei bij de hand,
vermijd namelijk graag zo'n
ongepast nakend gebaar,
ik ben toch geen
pedofiele handlanger…
IJsbloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
446 maar vergeten, wordt
op de laatste adem –
tocht de toon gezet
om de ijsbloemen
te herschikken in een
veranderend boeket, vol
ongeduld te wachten,
rolt zich het verleden uit
de herkomst van het heden,
gaan er stemmen verloren
van mensen van wat ze
riepen, maar zonder geluid,
naast die van mij, weinig
beweging op de aangevroren ruit…
Reclames in landschap
gedicht
3.2 met 76 stemmen
4.424 Zo kom je ertoe te denken over
de prijs van zijn bril, zijn schoenen,
het ruiten hemd, korting en koersen
waarvan hij wie weet wakker ligt.
Zo kom je ertoe te raden naar
de premies die hij moet betalen
tegen blik- en waterschade.…
Mobiele inentingsbrigade
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
516 Het kletterde tegen de ruiten.
Al waren er plensbuien buiten,
ze werden niet nat.
- En succes, dat men had,
want de slee was een prikslee voor 't spuiten.
Het team raakte over z'n toeren:
het moest nog naar duizenden boeren,
voor het trio te veel,
dus het nam personeel
en een spuitbus om elk te vervoeren.…
Zie
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
1.983 lees een boekje over bomen:
zie zijn lot in wintertooi,
toch zal er weer kleur op komen
lentegroen het mooiste mooi
lees een boekje over pauwen:
zie zijn wanhoop als hij ruit,
toch komt er weer zelfvertrouwen
straks een verenvolle huid
lees een boekje over zeeën:
zie zijn onrust bij een storm,
toch golft hij straks weer tevreeën
na de…
Hemels meisje*
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
4.242 In één vertrek bijeen: de kindertijd
weerspiegeld in de ruit, een meid eenzaam
op de drempel van de volwassenheid.
Verlangend kijkt zij uit het zolderraam
zo vol van haar ontluikende schoonheid
drie hoog op de Groot-Hertoginnelaan.…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…