Alle inzendingen over wolken, haren

8248 resultaten.

Sorteren op:

Ze nam en zwolg hem in

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.768
Ze nam en zwolg hem in, ìn hare ogen, En sprong vooruit en greep hem en gedogen wou ze niet dat hij sprak, ze drukte hem De lippen met de hare toe, hun stem Werd niet gehoord, heel lang, ze zat dichtbij Tegen hem aan en boog zich, en voorbij Zijn borst, haar hals omhoog, stilde ze zo haar dorst, soms snikkend en ter nauwerno Ademend.…

In open handen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
ik zwaai je dichterbij als jij uit wolken stapt je haar nog druppelnat naglinsterend in de zon je lach verblindt een regenboog in open handen jij straalt in komen uit de donkerste wolk van mijn dromen…
wil melker3 oktober 2012Lees meer >

Spel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Het zonlicht speelt z'n spel met wolken Wolken hun spel met zonlicht Is het verstoppertje? krijgertje? is het... m'n gebrek aan inzicht? Het zicht erop is in een woord: schitterend.…

Haiku

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
De wolken zweven weerspiegeld door oceanen ik zweef ertussen ik waad door water geblust door golven rust ik op riffen van zand bewustzijn lost op een geheel met de wolken gesust door de hemel…
G.Driesman5 september 2017Lees meer >

Lutetia in Lisboa

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 445
Maar het is wel een zaak van gewicht de wind maakt een vlàg van m'n haren langs het strand en de woelige baren en de mensen die zien me en staren... Ik wou dat ze er niet meer waren mijn verfomfaaide lokken en haren je snapt, neem het nou niet te licht, want voor mij is 't een zaak van gewicht…

DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID

netgedicht
4.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 613
vandaag voelt de wereld aan als een wolk waarschijnlijkheden en ik laat alle dingen zijn zoals het gras, de wind en de bomen de regen laten komen de vogel ging zitten in de boom met de onhoorbare grondtoon de wolken botsen tegen de zon met de onhoorbare boventoon de anti-wolken botsen tegen de anti-zon in de vijver zonder vooroordelen…
Simon Kist10 februari 2017Lees meer >

A.D.H.D.

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.815
hij is mijn grijze haren mijn slapeloze nacht hij is mijn angst mijn liefde mijn zwakheid en mijn kracht ik vervloek het en vergeef hem wel zevenduizend keer hij is mijn kind ik hou van hem niet minder en niet meer.…
frans.m19 maart 2005Lees meer >

De adonis

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.283
een bloedmooie adonis uit Sittard haren glimmend als satijn en pikzwart reed in een groene porche ze noemde hem Georges speelde voor zijn liefjes op de piano Mozart…

onderweg

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.031
de geur van hars het ruisen van de bomen een tuin vol hemelsleutel open in de wind van rode hulst en ruwe bolsters van wat kastanjes en een zoekend kind…
klaasje13 november 2007Lees meer >

Kwetsbaar

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.315
Kwetsbaar is ze haar lach haar warmte haar liefde als een tere bloem legt ze haar ziel bloot en vertrouwt toe hij kust har handen ze schenkt hem haar hart…
Windwhisper13 januari 2008Lees meer >

A.D.H.D.

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Hij is mijn grijze haren mijn slapeloze nacht hij is mijn angst mijn liefde mijn zwakheid en mijn kracht ik vervloek het en vergeef hem wel zevenduizend keer hij is mijn kind ik hou van hem niet minder en niet meer.…

TWEE WESPEN

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Twee wespen uit 't Groningse Haren die wilden eens samen gaan paren maar wie steekt nu wie da's wat ik niet zie en wie van de twee zal straks baren ?…
Moeke18 mei 2004Lees meer >

Beurzen in het rood

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
Een beurshandelaar uit Kadoelen stond wild door z’n haren te woelen en schreeuwde toen luid: ‘New York onderuit? Ze zullen de Down Jones bedoelen!’…

En niets van haast

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 877
Een geur van hars een tapijt van naalden een dreef vol plassen een beukenhaag van hoog karaat een miezelregen een krasse wind een schuur van tijd en niets van haast…
delius11 november 2008Lees meer >

‘Aan welke god gelooft ge dan toch?’

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.983
Aan onze lieve vrouw Venus, mijn kind, En aan hare zalige zoon. -------------------------- uit: Verzen (1926)…
J.H. Leopold20 december 2025Lees meer >

Kort of lang ?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Het onderwerp heeft mij zo gegrepen Om je er met de haren bij te slepen.…

Los gebroken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
Daar fietst het meisje met een wervelwind in haar hoofd straten tillen haar op terwijl zij steevast lantaarnpalen telt haren wapperen haar na nu zij door de lucht trapt op weg naar het onbekende…
LadyLove8 oktober 2014Lees meer >

Oud worden

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 494
Een rustige dag plotse wind raakt het water reflectie rimpelt Tel grijze haren hier en daar een glans of gloed jong van geest, nog steeds…
CB12 december 2022Lees meer >

Kent iemand dat gevoel: 't is geen verdriet

poëzie
4.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.853
Tot zekerheid je twijfel opgeheven, Zo hang je als eeuwig boven je eigen leven: Je bent de wolken en je bent de hei. --------------------------------- uit: Brahman, deel I (1919)…

Weerspiegeling

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.184
Grimmig snellen rondgerolde wolken, Eindeloos grote kluwens, aan door ’t blauw. Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw, Scherp weerspiegeld in de molenkolken. Schelle fonkling van miljoenen dolken; Dan de donder; en, van regen lauw, Schudt de wind de hechte molenbouw, Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…

Over de eeuwige verandering der dingen

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.826
En de vormen van het leven, die schijnen eeuwige en onveranderlijke aan kortzichtige ogen, staan in zijn verschijnen niet meer dan wolken aan de hemelbaan; En mensen vragen, welke vorm geboren, zal worden uit die van nu; 't oog zoekt in wolken, en in de wijzen van 't zijnde, de geest.…

De gele wolken werden langzaam rood...

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
De gele wolken werden langzaam rood. Dan dacht hij: Nu begint zonsondergang; En keek weer naar de zwaluwen, die zo lang De zon nog konden zien. En dikwijls schoot De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood, Hoe moet het dan?…

Even zweven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
de wolken drijven voorbij even zweef ik in gedachten een stukje met ze mee zij gaan er langzaam weer vandoor ik laat ze verder in hun waarde zij laten mij achter met beide voeten verbonden aan de aarde zo gaan die dingen zo zal het altijd blijven gaan zij zweven richting zee ik blijf in gedachten staan heel eventjes maar verbeeldde…
catrinus14 januari 2019Lees meer >

Koperen ploert

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 648
Wolken wit in blauwe lucht laatste dag in nieuwe tijd vreemde sfeer in dit gehucht weekje zonder haat en nijd krekels klinken in het riet vrouwen hangen aan de was heerlijk is dit zomerlied kinderen spelen in het gras gedachten zaaien nieuwe dromen de zon is weer zo groots gekomen.…

De natuur ontspruit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Katjes zilverglanzend in de zon tegen ’t hemelsblauw en ook madeliefjes komen nu al ras in het verse gras vele zeilende witte wolken volgen dan ook al gauw al zijn ook de hyacinten en narcissen er nog maar pas.…

VRIJHEID

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
VRIJHEID hij keek naar de lucht naar de wollige wolken zwaaide de vogels toe nooit blijven ze staan nergens aan huis gebonden welkom in alle landen bij alle volken ze hebben een vrijbrief om overal heen te gaan van wie gekregen waar gevonden wolken drijven voorbij langzaam en vredig en de vogels die acrobaten ze lachen naar mij…
catrinus13 maart 2020Lees meer >

Het wolkje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Een donkere wolk bleef langdurig hangen voor het open raam veranderde geleidelijk in een bijna vrolijk wit wolkje waarvan we het bijna jammer vonden dat het uiteindelijk helemaal verdween…

Eeuwig Kind

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Alsof het trage wolken zijn die komen en weer gaan. Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd. U bent uw gedachten niet. U bent uw angsten niet. U kwam van verre. U bent nu hier. Samen. We denken dat we ouder worden maar al wat leeft, is tijdloos. Tijdloos als pasgeboren kinderen. Tijdloos zoals alle dieren zijn.…

Zonsopgang

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 522
want bij het krieken van de dag, in het laatste donker van de nacht, verschijnt een rood oranje pracht, die grijze wolken laat verdwijnen... als bij toverkracht!…
Jonhy Donovan30 augustus 2020Lees meer >

De wolken, de zon, de roos, de liefde

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
Als de wolken gaten gaan slaken, flink gaan gapen priemt de zon haar eerste stralen door het wollige wolkendek om daarna te schieten met warme hemelse zonnepijlen om werelds verkwikkende rode roos in haar bloemhart te raken waarop zij haar rozenbladeren ontluikend openbaart om vooral haar liefde voor de mens en natuur blootlegt.…