Alle inzendingen

Als bijwoord van tijd Wijst het op het feit Van gelijktijdigheid. Bij veel vrouwen is het een feit, Die kunnen wel tien dingen tegelijkertijd. Mannen daarentegen Doen één ding goed en gedegen.

Zelfs bij Ikea ben ik nog te vinden Al staat mijn hoofd er op een lange stok Met wieltjes onderaan, het was een schok Mij zo verbeeld te zien tussen de hinden Slangen en draken, ergens toch ook vrinden Ik ben een edel dier; geen geitenbok Maar goed, als ik een klant een kreet ontlok Wil ik ...

wie nog droomt in avontuur wollen zoetigheden en het zekerheidssyndroom ontwaakt met stille wensen en vluchtige kijkers gaan van klok naar deur voorspoed in het lied raakt het lijden het schalmt de wereld rond het nestelt zich in duurzaamheid maar vergeet de gulle lach de kapstok volge...

Hoe hoog vliegt de naam van de moordenaar met faam in droeve vrede van het lied door alweer een bloedvergiet is het keerpunt weer bereikt hij die zich zonder wapens ijkt aan de aard van het bestaan zonder drang in stille waan zie de vogels vliegen hoog het kind houdt het niet droog pla...

Als je denkt ik ben verslagen Is de nederlaag een feit Als je denkt ik zal het wagen Win je op den duur de strijd

Een open boek, vol van mysterie. Jouw schoonheid ontwapent mij. Geschreven met letters van gouden ochtendlicht. Als een waas omgeef Je mij. Raakt mij, aan mezelf aan. Jij, mijn andere ik. Verborgen in mij. Mijn woorden ontoereikend, Mijn verstand te nietig. Enkel de spiegeling die ont...

gebroken ruggen star en stijf hun glimlach waaiend met alle winden mee hun ogen neergeslagen zingend als troost omdat ze zijn overgeleverd aan mensen die ze meester noemen ze zijn gebrandmerkt als waren zij vee slaafs zijn ze nog zijn de meesters niet tevree ze willen neder...

Een ongeluk, zeg jij Zit in een klein hoekje, Maar dan ben ik Wel dubbel aan De beurt - Ik heb mezelf Aan nader onderzoek Onderworpen, zoals Dat wel vaker gaat - En ontdek bij mij In elk hoekje wel De vorm van een Honingraat

Voor Ginus Wijnholds Uit hetzelfde nest Geboren - uitgevlogen Toen de tijd Daarvoor gekomen was, Daarna elkaar wat Uit het oog verloren Maar op het lest Altijd nog vogels Uit hetzelfde nest

naar buiten gestapt en meer dan ooit in vrijheid, meer dan ooit de lucht gehapt ingeademd reikt mijn zucht naar waar dit kind verbleef ik leef elke muur voelt onbevreesd, de oude kast beschrijft verweesd zijn tijd tot glans gewreven leuningen langs uitgesleten spijt ligt de trap reeds ...

Al schijnt de dag nog donker En duister van de nacht Er rijst een ochtendgloren Veel mooier dan verwacht Ga mee in dat bewegen Laat het gevecht met rust Het is jou echt tot zegen Wees daarvan bewust Het is het ware licht wat alles lichter maakt tenzij jij zelf anders verkiest...

Een dik boek is vandaag gesloten Ik voel me vreemd en verlaten door een wolk van verdriet overgoten en niet in staat om er over te praten die laatste uurtjes waren te pijnlijk een gevecht tot de laatste snik toch leek het mij zeer waarschijnlijk dat er een rust kwam in haar blik de vred...

Er is een immens groot verschil tussen overgave aan een volledige levenstaak, of toegeven aan kortstondige, vluchtige en vooral oppervlakkige verlangens, wensen en gedachtes.

langs de grenzen van zichtbaar licht onttrek ik mij even aan eeuwigheid tussentijds sta ik kort in het zicht als speelbal van eigenwijze tijd hooguit hoogte, waarmerk van reliëf of diepte in groeven van voordood gezichten, van mensen die ik nog tref een rimpel in de vijver van stille nood ...

je lach is altijd spannend om te horen ik wil weer vuurwerk in je ogen zien het langzame verkleuren een eerste stukje lente heel misschien in een onverwacht gebeuren nog duurt de winter lang maar jij ontbolstert snel ondanks de kou heerlijk zo af en toe ontwaken uit het grijze...

Gegroet, o lezer van het snelsonnet We trachten u een glimlach te ontlokken door één geheel te maken van de brokken We wensen u een vleugje binnenpret en élke dag een lach in ’t nieuwe jaar en álle goeds; uw zondagsdichter Aar

Er zijn veel woorden gezegd, De puzzel is nog niet gelegd. Dacht een makkelijke van honderd stuks, maar het leggen is niet gelukt. Achteraf de stukken geteld, en door verschillende stukken geveld. Wel driehonderd het getal, wat is nu het geval Er zijn héél veel woorden gezegd.

Jonge maagd Veilig in omheinde tuin Jij temt met je handen, streelt De woestheid uit mij weg Mijn hoofd leg ik in je schoot God duwt al de ziel van Zijn Zoon richting conceptie Ik stond slechts symbool voor Zijn latere Lijden Men noemt mij fabeldier Mythologisch, fallisch wel ...

Rijksuniversiteit Utrecht. Farmacologisch Laboratorium. Negen jaar oud ben ik in 1956. We wonen in de dienstwoning. Spelen mag ik in de stallen. Er zijn ratten, cavia's, kikkers, konijnen, apen, katten en honden. Mijn vriendje is Kerrie. Hij heeft een canule in zijn buik. Maagzuur is zij...

de jaren voorbij mijn haren zijn nog vol en donker de jaren zijn voorbij geraasd nu zou ik wijzer moeten zijn zoals mijn leeftijdsgenoten maar dat is een misverstand een leugen die komt van oude mensen milder ja, misschien milder… ik hoor kennelijk in geen categorie ik was geen goed...

Huis dat Lichaam heet Al jaren in verval Noodzakelijk onderhoud Wegens permanent Tijdgebrek niet Uitgevoerd Overal kieren en Spleten, planken Die het begeven, Dak dat lekt - Wilde er nog Wel in wonen, Maar zag op een Morgen een wit bord Met zwarte letters Op mijn geve...

De eerste handen zijn er al weer af De eerste ogen weer voorgoed gesloten Mortieren worden op ons afgeschoten En janken doen we altijd achteraf We hebben tot december is verjaard De oorlog aan ons eigen volk verklaard.

Hart in alle Kleppen en kamers Verijsd, bevroren Machinekamer die Mijn leven op gang Moet houden - Want dat is Immers haar taak - Dan zie ik mezelf Weer zitten bij Muziektherapie, Aanzwellende muziek Die doordringt In het binnenste, Mijn diepste kern, Die het ijs van ...

toen ik jouw levende schrift in kleine woorden zag gebogen door de tijd van toen op los papier en zonder zwier in rood geruit geweten willen ze niets anders doen dan jouw geschreven hartenkreten tot ons brengen uit jouw nood

als een gedempte avond liggen ze al dagen verpakt op tafel onaangeroerd zoals dichte gordijnen zij is oud en grijs haast in slaap het geluid van decemberklokken gloeit na in haar schoot, het wonder van weleens negen maanden had ze er op gewacht hij ging zijn eigen leven in van...

Eén duif blijft zitten, op het gras stilzitten... de rest vliegt hoog op. Eén duif, die ik nooit zag poepen, eten of pikken, drinken... die niet méér vroeg, dan wat nodig was. Eén duif om me heen al 41 jaren lang, met wie ik alle angst overleef! Eén duif met wie ik mijn levenlang...

(Dichtrijk 2014) Als Oud Nieuw wordt, wordt Nieuw vanzelf weer ouder Zowel weken als maanden zetten door 'De tiid hâld gjin skoft', pauzeert dus geen moment Zowel aan begin als eind is het kouder Lente, zomer, herfst, winter steeds vertrouwder laten lange tijden hun sporen na van een g...

De rivieren kruipen door het land als een waterslang Het aflopende land brengt het water terug naar zee dijkhuisjes staan tegen de uiterwaarden in het gedrang en uit de ochtendmist verrijst het silhouet van een boerenstee langzaam komt het leven weer op gang na de nachtrust gerammel van melkb...

men zegt wel; laat geen dag, geen avond hetzelfde zijn zodat ijs verdampt en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden waar het niettemin een aantal graden koeler is zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen bedlegerige gedacht...

ik spreid mijn vleugels vlieg de manen terug die dit jaar verschenen zijn een gebroken vlucht de wereld op zijn rug in hun reddeloos verloren schijn de existentiële pijn van het onzichtbare bestralen chemo’s die de metastases achterhalen de klauw van kanker is gespreid het verenk...