Alle inzendingen

tijdens een zoektocht naar warmte heb ik de tederheid gevonden nooit gedacht dat ik iets zou vinden en dan tóch zomaar op een doodgewone doordeweekse dag ergens in november terwijl de melancholie van een herfstdag op de loer ligt heb ik gevonden waar ik eigenlijk niet naar heb gezocht

in het midden van de regen drijft gevoel de buien in een goed begin is thans het halve werk de kerk slaat een kruis en in de hoek staat nu de wind te wachten waar ik zwijg nijgt mijn gemoed zoet het water tot een beeld mijn ogen lokt

In de blauwe lucht zie ik een rafelige baan. Is het een oude Douglas? Is de Raaf weer op weg naar Batavia gegaan? Zingt Adriaan Viruly nog steeds zijn lied? Nee, dat is onmogelijk. Begraven vliegers vliegen niet. Maar voor mij is Adriaan nooit begraven. Wanneer ik naar Bristol vlieg vliegt ...

Verlaten geesten dwalend over verre vlakten. Dorre weiden die dorstopwekkend uitdagen. Enkel dwalende herders weten waar ze moeten zijn. Schapen die lijdzaam volgen naar de bron. De honden dartelend naast de mannen die hun dagelijkse routine volgen. Schreeuwende vogels hoog in de lucht...

het groen geeft zich over niet zonder slag of stoot gestaag laat 't zich verleiden te blozen alvorens over te gaan de allerlaatste dans waarna zij zich fier neervlijt op 'n bed dat al even gespreid leek

De arts bevond zich tussen beide vuren En volgde niet precies het protocol. Van procedures staat ons landje bol, Het zijn de strikte regels die ons sturen. Maar als er om genade wordt gesmeekt Is het de nood die wet en regels breekt.

hij heeft je verlaten een kus van zijn koude mond en hij danste zijn vrijheid weer tegemoet jij? een klein oponthoud je had het kunnen weten maar wilde aandacht en liefde. natuurlijk moest hij het zijn geen blijvertje de afgelopen maanden voelden zo verloren dus je riep je gode...

In het donker vond je mij Jij engel van de nacht We spraken nog keken We zagen alleen voelden de pracht Het was helder Het was Het Vlinders ze liegen niet Kom tot mij met mij Zodat ook het daglicht een engel ziet

Te vaak al In het zwaard Gelopen van Wat zich leven Noemt, leven Dat stukje bij Beetje mij verlaten Heeft zodat ik Nu al niet Meer leef - Eerder leef ik Hierna weg bij Het oude leven Op reis naar Mijn nieuwe Horizon waar in Dit leven geen Sprake meer van is

'k Mag je niet Meer zien van De vrouw die Zich jouw moeder Noemt, en de Rechter denkt Met haar mee, Niet met mij, Afgesneden ben Je van mij Die zich jouw Vader noemen mag En die jou Ten diepste mist, Dag aan dag

In een penthouse in Manhattan vermaken zij elkaar glimlachend De lucht is blauw, balkondeuren open beiden in ontklede staat Tere schaamstreek bedekt zit zij het oude wicht in balans met blote dij de armen wijd uitgespreid Zijn haar krult roodblond uit zijn slip Zou hij zich omdraaien en ...

een vlucht zwanen tekent witte wieken in de zwaarte van de lucht eens droeg het meisje paarlen gevlochten door het haar nu staat ze daar en tuurt een koningsdochter in de rouw trouw aan haar lieve broers de wind neemt haar bittere tranen mee gevangen door gespreide vleugels ...

ik wil de speelsheid van de golven maar ook een spiegelgladde zee in een tijdloze zonsondergang wil in je ogen de zinnen zien die in je hand te lezen zijn de diepte weten van gevoelens naast het oppervlakkige van gein wil bij je zijn in leven en de eeuwigheid wie weet hoe lang...

Hoe komt het dat in veel gemengde wijken Het afval rond containers steeds maar groeit? Omdat het de bewoners niet zo boeit? Een onderzoek ging aanpak vergelijken Men vond een voor de hand liggend patroon Heel simpel: vuil trekt vuil en schoon blijft schoon

Zeg, ken jij Bertje? Bertje is niet goed. Bertje kan niet leren. Niet dat 't hem iets doet. Bertje weet het zelf geeneens, want Bertje is niet goed. Cijfers, dat zijn vogels die fladd'ren in zijn hoofd, zingen in zijn oren, zitten in zijn haar. En als 't avond is, zeggen ze hem welt...

Als werkelijkheid en fantasie Proberen te fuseren Zal de hallucinerende voorstelling Als werkelijkheid excelleren. Dat werkelijkheidsbeeld verscheen, Toen een tyfoon de Filipijnen raakte Maar de magische fantasie Besloot om af te haken.

November en nog dansen muggen in de zon de dag is te kort

Seconden tellen. De secondewijzer is gehaast. Minuten registeren. De grote wijzer wordt angstig. Uren zien verstrijken. De kleine wijzer blijft aandachtig. Stress is voor grote wijzers. Kleine wijzers zijn wijzer.

Beelden komen op mijn netvlies, mensen die voorbij gaan. Momenten in eeuwigheid, ze verliezen hun glans niet. Ik roep ze op in mijn geheugen Ze zijn niet voorbij gegaan. Ze zijn onderdeel geworden van wat wij nu zijn. Jij bent waarop wij voortgaan. Jij wist wat geven was. jij gaf le...

in de termijn van het gesteld proces, het inter-zijn dat waakser is dan mijn doolhof in het ontmoeten dirigeert de annihilatie geen bouwval die niet kermt, geen specie die draadloos spreekt geen verankering met trots slechts lege tonnen en spijbelende mensenmassa’s, allen op weg naar hun...

In warme ideeën ben ik aangespoeld door naamloze nachten ben ik ontworpen twee bekenden die mij hebben laten modelleren in een herfstoven waarin ik vurig ben geworpen. En blind gemaakt voor al het latere schaduwwerk. het middelpunt, de injectie met het zaad van de astronomische wet van m...

Dit herfstgeel bekoort me als nooit tevoren: het is licht en maakt blij maar roept ook weemoed wakker. De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door. Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al komt er eerst nog het ech...

wat betekende volop genieten voor mij? wat maakte me bijna elke zaterdag blij? er was niets beter om het weekend te beginnen dan haar hartstochtelijk en innig te beminnen zo startte bijna elk weekend extatisch maar tegenwoordig nogal problematisch geen passie is er die nog ontwaakt...

Mijn vaste rots is de Heer Hij is als een burcht voor mij En staat altijd aan mijn zij Hij redt mij keer op keer. Mijn redding komt uit Gods hand Ik mag geheel op Hem bouwen En in stilte op Hem vertrouwen Ik weet, God staat aan mijn kant. Alles mag ik van Hem verwachten Hij is werk...

Beroer de snaren Die eeuwenlang De klank bewaren Die door het Leven in haar Werd voortgebracht Het oude leven Dat opnieuw Geboren wordt, Gedragen door muziek Die eeuwig doorklinkt Lang nadat ik Haar snaren voor Het laatst heb Aangeslagen

Onze verre voorouders, ruw of beschaafd, vierden midden in de winter plechtig feest. Offervuren verteerden menig beest: gunst der hemelse wezens bleef gehandhaafd. Komende bloei werd met sterrenkracht gestaafd. Voor warende geesten, eens mens geweest, hield men wijs beraad, eerbiedig bevrees...

Ik mis je mijn kind al een tijdje volwassen druk en geboeid door het daaglijkse gaan zelfstandig goed mens met zoveel te bieden kan je het leven erg goed aan. ik mis mijn kind zo klein in mijn armen afhankelijk en jong hing het tegen me aan spelend en lachend stoeiend kroel...

Ergens in een val getrapt van losgelegen takken en bedekt met dode bladeren. Ergens ben ik misgestapt, heb ik niet goed uitgekeken, toen in een kuil gevallen. Ergens ben ik ingestort, neergestort vanaf boven. Ik weet niet meer hoe ik eruit moet komen.

Als de stilte zich vult met kilte is de stilte kaal en kansloos Als je de stilte weet te verwarmen met je eigen zijn voelt de stilte als intens omarmen met het mijn en zijn Want in de stilte onmoet je eigen ik de stilte van je zijn De stilte garandeert ontroerende ontmoetingen ...

Het ware gevoel dat ik bedoel komt amper naar buiten, de vrees me te uiten, dit voel ik, dit denk ik, dit vind ik, zinnen die ik bangerik nog steeds met grote regelmaat in mijn binnenste gesloten laat Toch ga ik soms een beetje open, komt mijn gevoel naar buiten gekropen!