1560 resultaten.
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
Druppels zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
617 er vallen
druppels zwart
niet ver van het pad
waarover wij gaan
de eerste schrik
diepe ontsteltenis
over wie er zo
plotseling niet meer is
geen afscheid
of gebaar waar leven
stopt in ontvallen
leegte voelbaar door allen
in langzaam besef
hechten weer banden
door de pijn van verlies
in gezamenlijk verdriet
het zwart vloeit weg…
Mis je
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
3.096 jouw mij kussen
je pracht, gedachten, jou zo lief
je zachte tenenlopen als een dief
een streel, ik speel slaap intussen
Mis je lachen en soms je dreinen
je stampende voet die stopt in gezeur
je domme rammen met die deur
je bij ruzie zo kwaad verdwijnen
Mis je wegzijn en weer terug
je twijfel aan wat je voor me was
je blijft weg en ik besef…
De waarheid is moeilijk.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.790 Het geloven van is een besef van machteloosheid.
Kan niet meer terug..
Zal het moeten doen met herinneringen van toen en nu..
Voel me alleen..
Het gevoel dat ik alleen nog pijn en verdriet heb..
Maar één ding weet ik wel...
Lieve Beppe, ik zal altijd van u houden.…
610.000 KINDEREN KLEM IN GAZA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
602 Als er iets of wat verandert
dan is het
het begrip
het besef
van aantallen
Ik lees in het AD
in de Gaza 610.000 kinderen klem
Klem op de grootte
van 2 x het Waddeneiland Texel
met meer dan 2 miljoen inwoners
610.000 kinderen zo kopte het AD
getallen wat zeggen ze ons nog?…
De wereld aan mijn voeten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 nooit berustend geaccepteerd
maar steeds weer geprobeerd
om ongevoeliger te worden
voor de angels in het venijn
met het inzichtelijker
worden van het leven
bleken de gegevens niet meer
de basis te zijn voor het bestaan
het strijden is gedaan
de verlokkingen zijn in mijn
geest gelegd door opvoeding en
gemanipuleerd maatschappelijk besef…
De wadden, een werelderfgoed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.745 Vanaf het vlakke land schittert
de oversteek naar het wad, waar vele
ruiterstokken als één statige zeemansrug
de diepte voor ons peilt
het één zijn met de noemer, de geest
van het besef het broze en tegelijkertijd
het gezwel dat groeit langs polders en kwelders
om zich tenslotte te manifesteren
in een ongekende schoonheid
doch is elke…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 Besef is groot en eerlijk goed
en antwoorden zijn resten
van elke vorm van verwerking
evenals het pijnlijke verdriet.…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 je hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts…
plannen en dromen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.276 zou gaan
altijd had je plannen en dromen
waar je nog heen zou gaan
en nog zou komen
plannen bleven plannen
dromen bleven dromen
nooit aan je plannen en dromen toegekomen
nu in je stoel ongelukkig te zijn
je gezicht vol ongeloof en pijn
je handen over elkaar gevouwen
heb je verloren al het vertrouwen
je hebt nog weinig tijd
nu besef…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
ZELFBOUW
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 nu en dan geluiden
De planken veren steeds terug
Dit paradijs ligt goed verscholen
Ik waan me in een hemel hier
In duizend jaar verrukking dolen
Seizoensgebonden kijkplezier
Wat een uitstekend woongenot
Ik heb je lief mijn huis en haard
Ben helemaal aan je verknocht
Je bent kasteel en schrijverskot
Door hart en hersenen gebaard
Besef…
STILTETAAL
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
699 ze rollen af en aan, langs de tijdlijn van dromen
langs een ogenblik van slaap
een murmeling glipt door zachte lippen
als een woord dat nooit gesproken is, harteloos
toch lief
als een stille brief vol letterloze klanken
zucht de nacht rond ademen
de beelden die ze geeft dragen hun geheim
veelzeggend
in leegtes vol besef ontwaakt een…
De sluipmoordenaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
701 Ik wil geen onderdak verlenen
aan dat ellendige gevaar,
ik wil dit niet, besef echt een maar:
ik heb niks te willen,
ik heb het te nemen,
er is geen houden aan,
in mijn lijf huist
een sluipmoordenaar…
Het Wad kent weemoed
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
573 ik versta de gulle lach
van haar uitgestrektheid
dat zonder hiaten de boezem vormt
van het grille besef dat al wat is
bezijden de waarheid niets meer is
dan een angel zonder gif
de kwelder haakt haar knopen
in een ritme dat ze weerlegt
in de nagels waarmee de dijk geklonken
is aan het meervoudig land waarvan wij
denken dat het ons toebehoort…
stotteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 (mama)
nu ik vastklamp aan gewone dingen
rusteloos de was van links naar rechts
in vouwen leg
besef ik, dat er waardes lekken
tussen alles wat ik heb geleerd
mijn stem zegt dat er oude bloemen
achter nieuwe knoppen sterven, maar
gevoel weet dat de tussenfases meer nog
in het leven staan
ik moet je laten gaan mama, ik moet je…
Revelatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Terwijl de talisman echo-lacht in haar oor
ontwaakt ze met een nieuwe besef
dat zij geluk in ’t woud van gouden bergen
niet vinden en verwachten kan,
maar ook verrijkt met de gedachte
dat zij toch iets gevonden had
wat er uiteindelijk op lijkt.…
Nowa Wies - Komancza
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 onverstaanbare woorden
te druk met mezelf
haar teken gemist
vier bolle ogen
zien mij
vanuit een plasje
in de modder
vele kilometers
gekleurde veldboeketten
slechts het geluid
van een zakdoek
dwarrelend
uit een raam
een blauwe libelle
kust een bord
dat waarschuwt
voor de beren
in dit land
van contrasten
leer ik te vragen
en besef…
giovanni
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.233 besef je hoe veel pijn zij heeft
nu ze zonder jou leeft?
om over verdriet nog maar te zwijgen
één ding wil ik je zeggen..
vanuit mijn oma hart uitleggen
jouw moeder houdt zo veel van jou
geef haar en jou een kans
je oma zegt: doe dat nou....…
De beul ( de guillotine )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 gebrek aan enig besef van ethiek.
Hij kan zogenaamd 'niet beter weten',
de beul verraadt het woord van de waarheid:
levenstijd van een hart met ziel.
Geen fatsoenlijk geweten dat in de opvattingen
van de beul viel.
Ik zou niet graag in de schoenen van de beul
willen staan.…
Het monster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Dit monster is zo sterk nu ik besef..het monster..dat ben ik.…
Nazomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 blik
over haveloze huizen
en verlaten land gaan
Ze zegeviert
Aan lege stranden
liggen eenzame handdoeken
felgekleurde resten
in een uitgeleefd land
Vertwijfeld roept een man
bebaard en gekleed in lang
Vrouwen schuifelen
onverstaanbaar mompelend
aan mij voorbij
Ik sluit mijn ogen
en voel de laatste zomerwarmte
op mijn gezicht
Besef…
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
Bij het kampvuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Het geluid neemt maar langzaam af
nu ik weer huiswaarts ga
Na de hele dag in draf
besef ik weer helemaal waar ik sta
Dichter bij de werkelijke stilte
op dit late avonduur
brandt hier tegen de kilte
vrij gezellig de open haard als vuur
Ik staar erin en zie de prachtige vlam
die voortkomt uit een exotische stam
net afgehakt met…
Langzaam, maar heel zeker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 Zo groeit besef dat
miljardairs aan zet zijn.
Miljardairs bezitten de macht.
Om geld weer te laten stromen.
Om miljoenen mensen te helpen.
Om weer gerespecteerd te worden.
Miljonairs verdienen geld zelf.
Op de een of andere manier.
Miljardairs niet.
Zij bevriezen wat moet stromen
Naar miljarden medemensen.…
Die erbarmen krijt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik wist dat
als ik zou
loslaten
mijn vlucht
de aarde zou
verbazen
geen
geschreven
of angstig
open gesprek
maar meer
verlamming
aan de grond
genageld in het
zien gebeuren
het besef
dat je niets
kunt doen
dat is het
volle leven
in actie waar
iedereen
zijn focus
op heeft
zo gefixeerd
dat men het
echte leven
totaal…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
407 ergens schort het aan besef
door bomen het bos
grondig, heuvelachtig, aards
gruizig in mistnevelen
fijnmazig verdeeld met een
zilvergrijze dunheid
melkweg ten spijt
gehemelte noch schorre keel
sommige dingen zijn niet
zoals ze lijken
zoals vandaag het verleden
van morgen
zoals scheidslijn
woord voor woord gespeld
zelfs toen…
bloesems en patchouli geuren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
634 je naam heb ik nooit echt geweten
de droom raasde veel te snel voorbij
maar die aroma's zal ik nooit vergeten
van scherpe bloesemgeuren allerlei
bloesems en patchouli geuren
heel kenmerkend voor jou
meisje van vele felle kleuren
besef hoeveel ik van je hou
elke droom voelde ik mij verloren
wanneer je me opnieuw verliet
vele tranen werden…
Een dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 In het holst van de nacht,
besef ik dat we elkaars levens schrijven.
Begrijp ik dat mensen biografen zijn.
Weet ik dat ikzelf geen biograaf,
maar wel een dichter ben.…
Verdwaling
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
745 Ze begon zich te herhalen
meer en meer te verdwalen
in zichzelf en de omgeving
af en toe het besef van verlies
verdriet vermengd met boosheid
over haar hoofd dat niet meer wilde
steeds meer overgaand in wat leek
een soort berusting in de emigratie
naar een voor ons onbekende wereld
aangevuld met allerlei fragmenten
uit haar verre jeugd…