7673 resultaten.
Oude eik
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.183 Hij staat voor ons huis
altijd naar binnen te kijken,
de oude eik met de ogen waar
vroeger takken zaten.
Ik kijk wel eens terug
en dan lijkt hij contact te willen
maken, hij te zwaaien en
het spijt hem dat het niet lukt.
Hij heeft als geen ander uitzicht
op de weg, scholieren op omafietsen
die in lachende rijen door de laan rijden
en…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 Hij heeft het allemaal op een rijtje. Weet
van jongsaf heel precies welke reus hij
later zal zijn. Onder zijn dichte bladerdak
-hij heeft immers de tere huid van een felle
roodharige- moet je met praatjes niet
aankomen. Niemand wordt hier langer
dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor
vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich
smal. Onder glanzende…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.583 En toch, ik voel mijn hart onstuimig beven:
Dáár staat een boom, dáár speelde ik eens als kind.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 De gure herfst is aan gekomen,
men ziet het aan de vele bomen.
Bladeren dwarrelen over de grond,
de wind speelt er mee in het rond.
De bladeren aan de takken verkleuren
dat is iedere herfst hetzelfde gebeuren.
Prachtige, goud gele tinten verschijnen,
maar zullen helaas spoedig verdwijnen.…
Uit vette klei
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
791 wil de horizon voorbij
maar ben getogen uit vette klei
die veel te vaak verdronken is
ze zuigt me terug
als ik ontstijgen wil de wortels
lam de stam weer te beschonken is
dan wuiven slechts mijn bladeren
door geestrijk vocht dat in het sap
van aderen verruiming en vergeten zocht…
Herhaling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Bomen blijven
bijna eeuwig vruchtbaar
ze baren bladeren
telkens opnieuw
tot ze moe zijn
vallen en wegwaaien
gekleurd
door vermoeidheid
door zwieren en zwaaien
aan takken
totdat die kaal zijn
en weer opnieuw baren.…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Bladeren waaien van oude bomen.
Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen gaat.
Op wat komen moet.…
Blij 22 - Levende bomen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
718 Dit jaar weer geen boom
maar lekker veel wandelen
in het blije bos…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 de hand van het beest in de boom de buit voor
de geest die geneest in de inktzwarte nacht
die de uitgezette lijnen luid loslaat
in de lucht van de kamer van het meisje
dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken…
Houten vuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Hout wordt gestapeld
de vonk wordt gelegd
het knisperen
gaat over naar knetteren
vonken vliegen hoog
geur wordt verspreid
angst voor vuur
het verbranden van
wat eens leefde...…
Zij wordt afgezaagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 de boom
wordt niet gekapt
maar één voor één
de takken afgeknapt
langzaam naar omlaag
tot waar de stam
zich weer volledig
rond tot aan de grond
zij wordt afgezaagd
en is gevraagd
omdat haar jaren
weer productie tellen
de stronk is uitgefreesd
en laat geen sporen na
wortels geven zonder boom
helaas al snel de geest…
dorpspad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
618 kronkelige wortels
‘k ben groen van angst
honderden jaren lang
gewillig naast elkaar
herkenden mij niet meer
hoorden wel mijn liedjes
krakkemikkig en krom
bewegend op hun benen
met krakende takken
in wankel evenwicht
strompel ik naar m’n durp
weemoedig langs een wei
vertroebeld mijn geest
weet niet meer waar
wat is was geweest
boom…
Nadenken over liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
695 de wervelwind van het bestaan trok aan mij voorbij
uit liefde ben ik heengegaan
het leven duwde mij teveel voort
ik ben dus echt wie ik denk dat ik ben
zelden ben ik dichter bij de waarheid geweest
wij hebben samen bomen geplant waar we nooit
zelf onder zullen zitten…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Mooi groen van de elzen in het land,
hoe siert hier ook die wolkenrand.
Zou hier als de schemer is gezonken
al kwakend "slaap zacht" hebben geklonken.
Of wellicht het lied van de eenden bij het riet,
met in hun klank het gloren in het verschiet.
Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.
Of liepen…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 je hebt het blad
weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist…
Stoel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.419 En altijd die functie en een
innerlijk waaien van de bomen afkomstig.
------------------------
uit: 'Vonkt', 2017.…
Gefeliciteerd
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
961 alleen de merel
in de boom
voor het venster
was aan
het verschil
der dagen
niet voorbijgegaan
en begon een
lied te zingen
onder de zon
waar ook
de paarden
draafden
alsof hij zelf
de teugels
in handen hield
het zoete licht
en het op hol
geslagen
hart bedaarde…
het ritje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
602 onze rit kwam abrupt tot een eind
wij vlogen door de lucht,
maar
de boom stond nog recht overeind.…
herfstboom
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
657 daar sta je dan
in ijzig natte klei
diep gezogen
tussen harde blote basten
uitgekleed koud
dakloos in rij
je blauw te wachten
op winter en zijn gasten
©MM2009…
Lente verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Bladerloze bomen wiegen zachtjes in de regen.
Buiten is het koud en het wolkendek toont grijs.
Binnenkort dient zich de winter aan
Met sneeuw en spekglad ijs
of korrelhagel niet transparant
Ik verlang nu al naar de lente
Met haar zachte geur en bloemenpracht
Maar op mijn auto ligt nog een winterband…
Stilte ruist door de bomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
406 Stilte ruist door de bomen.
Stilte ruist in mijn hart.
Alles zal wel goedkomen.
Ik was gewoon even verward.…
Dat bruin en dat groen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 In die tuin , de hoge bomen en hun kruinen
zag ook ik vogels spelen, huppelden dieren
glunderde ook aldaar voelde alles evengoed.…
Zoals de karekiet en merels het al bezingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Elk moment hier verbonden met de polderlucht
met bomen, de wolken met alle zonnestralen
ben je wel iets, wellicht deel van een oudere fiets
of regel in een gezongen lied over dit poldergebied.…
Entiteiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 HUIS BOOM
Losse entiteiten in mijn heelal.
Boom, vijver en rots
zijn melkwegen, droompaden
van amper aren:
vanuit de ruimte
nauwelijks zichtbaar,
vanuit mijn vierkantig bestaan
werelddelen op zich.
Losse entiteiten in mijn heelal?!
Uitkijk op het leven
of gewoon de tuin!…
In het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Als je geluk hebt groei je
langzaam
beschut door familie
Je begint bij het begin
het netwerken
in de grond
Je eet langzaam, maakt
centimeter voor centimeter
elke spiervezel sterk
en vormt een stevige huid
om een reus te worden
zoals toen
er nog geen mensen waren
en je het leven kon tellen
in eeuwen, in duizenden
nieuwe manen…
sperwer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 vers besneeuwde
laagjes op dunne
tere takjes
hij raakt niets aan
de sperwer
geen vlokje valt
van een twijg…
Kruisbestuiving
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 De bomen op de brug
verbinden
met uiteenlopende gevoelens
wat zich niet spiegelen wil
in verwijlen:
een kruisbestuiving
op het netvlies.…
het prunuslaantje van weleer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
724 ik zie het
prunuslaantje van weleer
herinner mij de rode lagen
het speelse vlagen van de wind
ik was een kind in die verleden dagen
onderstammen zijn nog dik
maar de enten zijn gezwicht
de kale takken vroegen om
een snoei zodat hun groei ook na de
winterdagen het rozerood kon dragen
mijn laantje is niet meer
de meeste bomen zijn geveld…
Treurwilg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
505 Willen ze weten waarom jij aan het water staat
tranen stromen niet vergeten, de takken naar beneden
om wat jij aan verstand omhullen wilt
de wind
de moed niet laten zakken, vertel jij fier
bij storm beschut jij menig dier
om wat jij aan gevoel te bieden hebt
onder regen
zie ik je graag daar in jouw avondwade
om niet te vergeten wie…
BONSAI
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
527 (haiku)
de bonsai boompjes
zijn zo mooi en toch zielig
ze missen het bos…