inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66462):

Dat bruin en dat groen

Heel zeldzaam was ons gesprek
want de appelbomen bloeien nog niet
al hoor ik die aanvliegende vliegtuigen
zie ik verbeeldend aanstormende treinen.

De nacht toont verzamelde herinneringen
alsof er voor u amper nog toekomst was
de kamer en ruiten waar u doorheen keek
mijmerend over het geluk van ooit jeugd.

Waren er nu echt wel gelukkige momenten
tussen het aldoor denken en dromen heen.
Was de wereld om u heen al met pensioen
niet meer werkend,enkel wiedend in de tuin.

Ik houd mij liggend staande ook 's nachts.
In die tuin , de hoge bomen en hun kruinen
zag ook ik vogels spelen, huppelden dieren
glunderde ook aldaar voelde alles evengoed.

... Uit mijn serie : mijn vaders ervaringen

Hij vertelde ons als kind veel over zijn kampervaringen in Duitsland, die maakten indruk en gaven letters en beelden.Ook beelden van hoe ook toen geluk in mijmeren toch licht gaf in donkere tijden. ...

Schrijver: annemieke steenbergen, 29 jan. 2018


Geplaatst in de categorie: emoties

3,0 met 1 stemmen 95



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)