24248 resultaten.
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 de stilte
van dierbaren te vroeg in de dood
en weet je dat jij in jouw diepste nood
je altijd naar jouw ziel mag vragen.…
Kind van de rekening
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 enig maat
van doen en laten
van zwijgen, praten
Van kindsbeen af
zoeken zij
te leven, de dood
om elke straathoek
Ze zijn
zich zelve zoek
op deze verdomde aardkloot.…
soms is één leven niet genoeg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 grijs waaien winden
tochtig de dag
onder zware wolken
gaat de dood gebukt
morgen - denkt zij
morgen
zoveel morgens
trekken voorbij
niets
en toch... die hoop
altijd weer die hoop
er komt een dag
waarop lente
de lucht zal vullen
met zachtheid
maar op dit uur
is het huis kaal
staan ruiten gebroken
in hoge lege kamers…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven,
vliegend schuim. Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook. Dit gaf zekerheid.
Dood als verbeelding.…
is dood het weer geboren kwijt
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
882 verliest eeuwigheid haar tijd
is dood het weer geboren worden kwijt…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…
Vogelverschrikker
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 en schijnt de zon hem eindelijk warm
dan mist hij door de wind zijn linkerarm
staat hij te zwaaien maar blijft onbemind
als vogelverschrikker en ontheemd kind.…
lacht om die trieste atomen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.264 breekijzers roesten
herinneringen slapen
in nachten zonder schaduw
ooit scheen de zon
langs de maan op de sterren
blind voor de dag
mensen krioelen op
de bodem wroetend in
de tijd, de wind blaast erosie
verbeter de wereld
en jaag op de dood voor
een nieuw perspectief
sporen horen hier niet
vandaag is gegeven om
het leven te…
vele malen soms
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
677 van de nacht
soms voelt zij zich
met vergeefsheid beladen
in de stilte van de dood
dikwijls bloeit het licht
uit de duisternis
in haar op…
De regenachtige dag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
729 De dag is koud, en donker, en somber;
Het regent, en de wind is nooit moe;
De wijnstok klampt zich vast aan de beschimmelde muur,
maar bij elke windvlaag vallen de dode bladeren,
en de dag is donker en somber.…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 sterren
geen maan
geen stille tekens hoop
slechts een blauwe schijn
trilt de stilte vast
verharding, ijs
verstening van de ziel
lichaam, hand, oog
verliezen al hun kracht
het is niet de dood
die hier ons wacht -
het is de leegte
en het niets,
een verder dan de
dood -
want die is slechts
een deur, die
zwaaiend openzwiept
en met…
ALS HUMUS LOKT
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.023 ben ik voor ’t oog een lust
De mensen zullen niet lang om mij treuren
Mijn dodenmasker geeft de meesten rust
Soms hitst de wind mij op, is ‘t uit met zweven
En hult de zon de grond in koperen kleuren
Dan wèrvel ik de dans van dood en leven
Maar hoe dan ook, pas ik het doodskleed even
Door spinnen ijverig en getrouw geweven…
Dodewagen
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.351 Stil ritselen neer van bleekvergeelde linden,
Te regenzwaar voor wilde werveldans,
De laan bevloerend met hun matte glans,
De bladren, zacht gedragen door de winden.
Slaap, dode, slaap, uw leven is voorbij -
Maar rond de rouwkrans fladdert, als in Mei,
Een blanke vlinder tussen 't bruin der bloemen.…
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Het land achter de bergen is nog gelijk aan
hoe de natuur het eens heeft geschreven
en kreeg een naam uit eigen overmaat
geënt op stilte en de dood.
Zonnehitte gaf de regen nauwelijks een kans
wind blies zand verrassend hoog, tot duinen.
Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven!…
Wij zijn...zijn wij dat?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wij zijn niet zoals de dood is,
want er leven levenden die gestorven zijn.
Er leven gestorven levenskunstenaars,
die in hun onvergankelijke werken,
uit de dood zijn opgestaan.
Wij ontstaan uit leegte en uit stilte.
Wij zijn wonderlijke mogelijkheden.
Wij zijn toevallige toevalligheden,
die bedoelingen zijn geworden.…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 de wind die over de zeedijk
ons bevoer als vreemdelingen
op haar rug blies de klanken
van de door ons bespeelde
klankschalen over kwelder en Wad
zij, zij die de dood heeft geaccepteerd
leeft haar laatste momenten voor
vandaag aan mijn zij, spelen met
de muziek en de klanken de wereld
laten overgaan en wellicht
de hemel alvast voor haar…
spel van de wind
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.478 Ik weet niet of het mijn herinnering is
waar ik eindeloze straten zie,
waar de wind je in het gezicht
striemt, blazend, en zie
rauwe natte tegels onder
voeten hozend het kleed
van mijn verafgode begeleider
waar ik het spel mee deed
"ik zie dat wat jij niet ziet"
laat maar waaien…
frisse wind
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
9.822 pas toen de “frisse wind” ging waaien
voelde zij de adem in haar nek
en nog voordat zij zich om kon draaien
zat er een ander op haar plek
bij de directie kreeg zij geen vertrouwen
van haar collega’s enkel medelij
en haar baas -geen fan van vrouwen-
draaide slijmerig rond de brij
zonder afscheid stond ze buiten
met haar spullen in een doos…
Frisse Wind
snelsonnet
3.0 met 41 stemmen
3.312 Het waaide heel erg hard in Nederland,
We voelden alles in zijn voegen kraken,
We moesten het normale leven staken,
En spraken van ‘veel kracht’ en ‘imposant’.
Al zijn vaak de gevolgen wel enorm,
Je weet het zeker: altijd luwt de storm.…
Op de wind van verlangen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.007 Ik druk mijn vingers tegen mijn lippen
Als laten ze elkaar nooit meer los
En zijn ze verwikkeld
In een innige omhelzing
Ik druk mijn kus vast op mijn vingers
Maar niet te stevig
Open mijn lippen een klein, heel klein stukje
En laat op de wind van verlangen
Die mijn adem voorbrengt
De kus brengen
Naar de droom van mijn gedachten
Laat het…
DE WILDE WIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.466 Deur ‘t haaghout raamt
de wilde wind,
verblind,
zijn reuzensprongen:
en al dat ooit
hem tegenstaat
verlaat
hij, losgewrongen.…
De vallende wind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ooit heb ik
het donker
in je ogen
zien bliksemen
opkomende
tranen die
van kwaadheid
vervloeien
een losbarstende
bui waarbij
woorden in staccato
hun gif hagelen
in afwachting
van de vallende
wind heb ik mij
omgedraaid
ben weggegaan
om jou even de tijd
te geven woede af te
reageren met regen
in een opklarend
ogenblik…
Ritme van de wind
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.144 De takken wiegen
in een ritme van de wind
zachtjes heen en weer.…
De vleugels van de wind
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
723 Vliegend op de vleugels van de wind
Zwevend door de wolken en over de oceaan
Onbezonnen, zonder zorgen, zo klein als een kind
Bewonder de helderheid van de zon en de prachtige maan
Wat een heerlijkheid, wat een ruimte en wat een genot
De sterren knipogen vrolijk naar mijn persoon
Pratend met het wolkendek in dit grote blauwe slot
Glimlachend…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Vleugjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 het seizoen van stormen
worden de geuren
geüpdatet door het blad
dat in de herfst gevallen is
en meegenomen als rest in
warme compostering waar
basisolie gaat dienen als mest
daar zullen de genen nog
mogelijkheden hebben
om in lentes eerste groei
en bloei de evolutie met
nieuwe etherische
componenten te enten
die in vleugjes wind…
gefluister in de wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.201 in die eeuwig strelende wind
aanhoor ik jouw gefluister
raakt mij als lichte regen
tranen, immer zacht
schenken ogen hun diepste kleur
aan gebroken regenbogen
verdrijven zij de helderheid
als de nacht ze langzaam sluit
herleeft jouw lach in dromen
kleurt zij al het grijs
toch zal ik het horen
als de fluistering der wind…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…
de frisse wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
987 leven is grijs monotoon en niet vrij
pijn is er of hij is er niet en niets helpt
beter dan geduld en afwachten ondertussen
stug doorgaan met werken tot de laatste dag
aan wat voor licht en idealen je zag
en wat je ook wilt doen of wilt laten
hoe duister de gevolgen van je besluiten
de dag volgt de dag de wolken volgen elkaar
de frisse wind…
de wind speelt ...
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.693 de wind speelt
zachtjes door mijn haren
de avond valt
de maan staat laag
even alleen met
mijn gedachten
zielsgelukkig
de tijd gaat traag
de wind speelt
zachtjes door de bomen
de nacht verruilt
zich voor de dag
de zon die nu toch
langzaam opkomt
tovert meteen
een stralende lach
de wind streelt
zachtjes langs mijn lichaam
en troost…