1276 resultaten.
ROMANCE
netgedicht
2.8 met 106 stemmen
16.083 Hoe ze dan vadsig moe en afgeleefd
elkaar in haat en nijd voorbijgestreefd,
door satans lijmpot levenslang verkleefd
over en weer slechts grauwe snauwen geven.…
Littekens
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.167 Een litteken op een hagelwitte huid
Schrammen nog zichtbaar
Pijn, zo duidelijk aanwezig
Over het sprankelend blauw
Een grauwe grijze dauw
Zwart, ook in jouw bezit
Zo contrasterend met het vuur,
Het felle rood van passie
Weerkaatst
Weerspiegelt niet in sprankelend blauw
Slechts een paarse stip vaag zichtbaar in de mist
De vuurzee raakt het…
Oerklank
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
824 Ik werp de netten en wacht op jouw kreten,
tot je spartelt tussen de mazen
Plotser dan een laffe bom,
mijn gebaren, een grauwe stem:
“Mijn mierzoete heks
Wat spoken we uit vandaag?”…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 wolken landen neder zonder geluid
regens ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver…
EUROTISCH
hartenkreet
3.3 met 45 stemmen
4.779 De prijs van bier is waarlijk godvergeten,
Ik kan maar één keer wekelijks uit eten,
Die euro maakt het leven grauw en zuur.
Met reizen is het voortaan passen, meten:
Eén voorjaarsweekje naar de Côte d'Azur,
Misschien een reis naar de Chinese Muur,
Maar méér vakantie kan ik wel vergeten.…
tegenstrijdigheid
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.396 Een blik, een woord, een lach, een zoen
Vlinders fladderen, harten zwellen op
Het gras is blauw, de hemel groen
De wereld staat op z’n kop
Dagen van stilte, gevolgd door gesnauw
Roze wolken spatten uiteen
Op slag is de wereld donker en grauw
Twee gekrenkte zielen, beide alleen
Hoop en wanhoop, geluk en verdriet
Bij vlagen murw geslagen…
FATA MORGANA
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.087 Een helder, zuiver licht bescheen die streken
waar het ons grauwe duister deed verbleken
als tijdelijke onbelangrijkheid.
Dan deed het nieuws de dromer wreed ontwaken
en brak met ruwe hand zijn speelgoed stuk,
om voor geweld en onrecht plaats te maken.…
Twee rozenblaadjes
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.045 Dat andre zoekt de grauwe rots, waar niet
Die domme beek zijn vrije wil belaagt;
En toen 't uit vrije keus te bersten stiet,
Had het zich toch tot volgen niet verlaagd:
Tot iets wordt door zijn aard bestemd, wat leeft;
Dat iets verrichten kán het, want het moet,
En 't voelt zich vrij in 't slaaf-zijn van een wet:
Slaaf, wie zich tegen…
Luchtig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 De straat is leeg, het asfalt grauw
Een verlaten cypres reikt halzend naar de hemel
Regendruppels vallen als een weldaad op haar bladerdak
Het asfalt kijkt zwart mat terug, half lauw
Druppels plassen beekjes kolken
niets beweegt anders dan water
Vormeloos passeert de tijd
Vormeloos drijven volle grijze wolken
De lucht hangt gespannen als…
Weer samen met kerst
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
3.827 Alweer een jaar geleden
precies rond deze tijd
m'n wereld was zo grauw
ik voelde eenzaamheid
Geen hap door m'n keel
constant maar huilen
het liefst de hele dag
onder m'n dekens schuilen
En ondanks het verdriet
is er iets wat ik niet vergeet
niemand van ons allen
voelde zich toen compleet
Maar wie had er toen
echter kunnen weten…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 Er vertoonden zich kloven aan het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik…
Tot 's nachts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
854 'S ochtends
wanneer de dauw
parelt aan het stille leven
een halve zon dichtbij
en een nieuwe dageraad
stel ik me voor
hoe je je ogen opent
glimlachend met dekens speelt
in de waas van afgelopen nacht
's middags
bij dit weer, ontbreken
grauw
wens ik dat je veilig bent
ongeschonden
behouden hebt doorgebracht
's avonds laat
zie…
de laatste heldenjaren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
615 uk
zijn lijf erin liet landen
op ontdekkersvoetjes met
beslijkte kindsandaaltjes
het pad waarop vandaag
de oude grijsaard schuifelt
is geharkt en uitermate droog
met afgeschermde en versleten randen
om de dieren niet te storen
vindt hij vreugde in het recht
en op te kunnen blijven
van rakker vol van groen tot
liefhebber van het grauw…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.
En in alle gewesten
wordt langzaam het leven
door verstikkende gassen
in ademnood verstoord.
(Naar H. Marsman)…
Winteravond
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.523 Huizen, onregelmatig, blind verlicht,
rijzen de straat langs, bleek en schaduw-somber;
een kroeglantaren schijnselt op de dicht
gelegene sneeuw glinstering; - dan komt er
stil in 't zwijgen een grauw man over straat.…
Lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Wat hondengeblaf
en kattengemiauw,
de dag is af,
de avond grauw.
Maan en sterren geven licht
vanuit een dronkere lucht,
geven nog wat zicht
aan mensen op de vlucht,
die bang zijn voor de donkere nachten,
maar willen overleven.…
Ballade van de man
gedicht
2.3 met 147 stemmen
30.595 Zijn dood een blauwe waterval
van grauwe staar, zijn einde zoek,
een druppel in een cataract.
Spijt hangt in de plooien
om zijn navel, tochtend stopcontact.
ontkoppeld met een koude knip -
sindsdien een satelliet op drift,
vervloekt en vloekend eeuwig zoekend
naar het moederschip.
------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 mijn lederenhuid weerstaat
de volmaaktheid van mijn dromen, het pad
dat me drijft langs opgedroogde vennen
en afgegraven wierden voedt mijn gedachte
met zinnen die ik niet wil spreken
het zijn slechts grauwe kleuren
die het sterven bespoedigen
in een lichaam dat zijn adem
sprokkelt in een
wereld die de zijne niet is
het doel…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal grijs en grauw…
TERUGBLIK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Kon je maar die klein berken
laten groeien tot reuzenbomen,
dat groepje grauwe struiken bewerken
tot een tuin - mooier dan je dromen...
In de poelen drijven blaadjes, traag _
maar geen mens of dier kan ze grijpen.
Zwijgende kikkers zwemmen gestaag,
galmen later als orgelpijpen!…
MEDEDOGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.017 Het allerlaatste zonlicht van die dag
scheen op het eenvoudig stenen kruis
Wellicht dat God haar smart voorzag
zich over haar ontfermde in zijn huis
Regenwolken boven de schemering
naderden dreigend haar steen gebied
De laatste periode bleek één foltering
en dus een concentratie van verdriet
Grauwe lucht dreigend als die ziekte
die haar…
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 De hemel kleurt zich grauw
de vogelvlucht is nu in trek
de wind blaast voort
sneeuw, ijzel, koude front
de zwanen aan het firmament
spreken hun eigen taal
de seinen vliegen heen en weer
de sterksten zijn op kop
de vissen en het waterdier
de zuurstof door het wak
de maanden duisternis
de traagheid door de kou
de mensen en de wintersport…
De grijze deken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
774 Het land is gehuld in een grijze deken
iedereen is somber en straten zijn grauw
de stralende dagen zijn snel verstreken
onbewust gaan mijn gedachten naar jou
ik gaf je de beste jaren van mijn leven
ondankbaar nam je alles van mij aan
er is niets van die jaren overgebleven
alleen een herinnering die ik moet doorstaan
niet eenvoudig te vergeten…
Tuinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.597 Grauwe tuin in donkre vrede:
't Is vaarwel, zwart paradijs.
Toekomst, zonnedag, verleden
nog eens halfbewust doorschreden,
Heerlijk niets, mijn levensreis.…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Terwijl ik op mijn hartelieve wacht
Maak ik in gedachten grauwe foto’s:
De boogbrug met zijn natte kinderkopjes,
Het stille groene water in de gracht,
De zwarte deur met zeven deurbelknopjes,
De man die op zijn hartelieve wacht.
Een fietser rijdt me bijna van de sokken.…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 de druppels
de druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet…
Najaarsvensterke
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.467 Op de grauw-arduinen rijchel,
Hier en daar vergroend van mos,
Lagen enk'le wingerdblâren,
Dronken van d'oktoberblos.
Onder 't venster, waar het muurke
Door de tijd gebersten was,
Stonden triestig te verdrogen,
Uitgeblomde dahlia's.…
Blijf nu eens - zegt ze - in mijn wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
764 van gedaante
waar niets verdwijnen kan
ook jij niet en dan kijkt hij
haar aan - niet gewoon
maar vijftig graden warm en lang
zij wankelt en smelt
wees maar niet bang zegt hij
terwijl hij zuigt en zuigt
aan al haar kleuren tegelijk
wees maar niet bang
als sneeuw voor de zon
nog voor die zin gezegd is
begint het verdwijnen
een grauw…
Denken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 parten en kwadranten van tijd verdeeld
Gedeeld tussen grenzen van hoop en vrezen
Ze zijn niet meer of minder dan een sleur
Van alle jaren wisselende seizoenen
Die zich als de getijden verzoenen
Door de verschillen in klimaat en kleur
Als ’t langzaam herwaarts schuiven van wolken
Zowel langs strakke Pruisisch blauwe lucht
Of somber door ’t grauw…
Tegen de achtergrond van het alledaagse leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Kleurt en kriebelt
soms heel verlegen een ander
verlangen dan het doorgaans
neutrale grauw.
Is de verwachting het gewone
eendachtig; niet bij machte
te houden van wat zo schoon is
en prachtig; dat wat naar buiten
lonkt op zoek naar het vrije
leven. Dat aan het leven van
een onrustig zoeker iets
van een meerwaarde kan geven.…