2308 resultaten.
weefde grijze dekens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
728 ik voelde hoe de dauw
in schemering ineens in
ochtendnevel overging
kou sneed in het licht
ontnam het vage zicht
en weefde grijze dekens
met tekens van ontwaken
in zacht gedempt geluid ging
donkerte zijn schuilplaats uit
de nacht is weer geweest
voor ieder mens en beest
kom laat de zon maar komen…
zie bloemen van ijs
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
839 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
valt de lust neer als ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven de nachtelijke kilte…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 De schaduwen vallen over de wilg bij het water
en de kou strijkt langzaam langs de oever neer.
Je moet nu niet meer denken aan de hand van weleer,
die zo graag beelden op het doek had willen schilderen.
Dat is voorbij. Het duister eist zijn eigen stilte op.…
Een moment
hartenkreet
5.0 met 34 stemmen
1.562 Direkt voel ik weer kou,
het betrekt,
de zon vervaagt.
Ik voelde me,
intens gelukkig,
...heel even...…
Als een bloem...
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
3.154 We hebben gedeeld
Jarenlang
Lief en leed
Vriendschap
Als een bloem
Teder opbloeiend
Groeiend in warmte
Stralend in de zon
Als een bloem
Heen en weer geschud
Zwiepend in de storm
Druipend in de regen
Als een bloem
droevig geknakt
Stervend in de kou
Eenzaam in de sneeuw
Vriendschap
Heb ik het genoemd
Het was gedoemd te sterven…
zeester in het diepe water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
783 in het zoute water
lig je daar heel alleen
in de donkerte en kou
van de Grote Oceaan
maar echt alleen
dat ben je niet
kijk eens goed rond
en zie wie daar zijn
maak je contacten
en zie wat er van komt
want met 'verlegenheid'
blijf je enkel liggen
daar in de Grote Oceaan
zie ik je iets bewegen
vertwijfeld kijk je rond, én
je aandacht…
die blauwe pijn
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.000 die blauwe pijn
haar ogen vol met tranen
haar zielsverlangen was
het samenzijn met jou
kon jij wat doen
aan al haar domme wanen
zij droomde van
beschutting tegen kou
daar waar zij ging
moest jij haar laten gaan
jij peilde naar jezelf
de diepte van haar pijn
wist alles van
haar kille eenzaam zijn
zij troost zichzelf
omdat jij warmen…
Sterven
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
980 De nacht wordt steeds
groter in mijn hart
mijn ogen worden
steeds zwaarder
nevel daalt over
de resten van wenende dagen
zwarte schaduwen overvallen
mijn lege vragen
ik loop doelloos rond
in volstrekte kou
en adem een pijn in
zo blind en zo grauw
ik zwijg een eeuwig zwerven
de dag gaat langzaam sterven…
Het is over
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.955 Als ik de zon zag
dacht ik aan jou
Want als jij bij me was
verdween alle kou
Dat warme gevoel in mijn hart
verdwijnt steeds meer en meer
Dat dit zou gebeuren had ik niet gedacht
je hield van me, nu niet meer
De pijn is onbeschrijflijk
hoe kon je dit nou doen
Ik heb het wel gezien
je gaf een ander een zoen
De tijd die wij besteedden…
Haar strakke blik naar zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 Zij heft haar tengere armen
met strakke blik vooruit
lange haren wapperen in zilte wind
geen kou kan haar deren
door lang dun gewaad
als de zon ten onder gaat
zij is één met de zee
en de zee met haar
rollende golven spoelen aan
de kracht van het universum
oude woorden in haar hoofd
broze vingers reiken…
Sterren zal ik voor je halen...
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.547 Sterren zal ik voor je halen
En ze in je trieste ogen doen
Zodat ze weer gaan stralen
En ze je van verdriet ontdoen
Je lichaam zal ik wrijven
Waardoor je hart kan warmen
De ijzige kou zal ik verdrijven
Als ik je vasthou in mijn armen
Ik zie je immens diepe pijn
In deze trieste, moeilijke tijd
Maar je hoeft niet alleen te zijn
'k Wil…
Laat het maar sneeuwen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.401 In de lente begon het allemaal
wij samen, dat was wel fijn
zo door de maanden heen
trok de zomer zonneschijn
en was de tijd zo rijk
vol met licht en passie
In de herfst wordt het donker
en dan trekt de kou weer binnen
maar nee, niet overal
ook bij ons blijft het warm
en we zijn niet bang
voor wat de winter brengt
laat het maar sneeuwen…
Het filigrein van lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 zag mijn eerste ijsbloem groeien
de onderkant hard transparant
bloeiend in een teer kristallen bovenkant
de ochtendzon gaf kleurig licht
dat speelde door het filigrein van lijnen
in het langzaamaan verdwijnen van het glas
waar buiten nog berijpte webben
witte druppels toonden in de kou
smolt mijn ijsbloem tegen het opkomend blauw…
Hoe zou 'k niet dankbaar zijn.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.348 Hoe zou 'k niet dankbaar zijn
want ééns is er niet meer
die kou, die vriendschap,
die ondergaande zon,
en is er enkel nog de stilte
waarin dat al begon.…
Ooit
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.059 Eens zullen we nog eens wat anders
horen dan oorlog, ruzie, honger
kou, elkaar het licht in de ogen
misgunnen.
Echte vrede, we hopen erop, dromen
ervan, maar dan,
We léven toch op hoop?…
Tabernakel
gedicht
2.9 met 37 stemmen
11.958 Het is niet vreemd
dat in deze kou mijn adem
komt: want ik kom
om de wind te warmen.
-------------------------
uit: 'Formosa', 2005.…
suites voor annemieke
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
436 I
heerlijke geurtjes
zweven over de drempel
voor de rollator
bij de oude rijn
zwem je in een warm kuurbad
de kou voorbij -
alle gekken gaan
naakt zwemmen in de singel
het is hoog zomer
je wordt wakker
belast met wat je draagt
een lieve glimlach
lage winterzon
op zoek naar saharageel
boven onze stad…
Klimduin
gedicht
2.7 met 53 stemmen
13.399 De dag breekt aan, kou uit een open ijskast:
een lap los zand tussen dor hakhout ingeklemd
onder de lucht die leger is van diepte
nu het gezichtsveld vol met wit zand is doortrapt.…
ijspegels
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
1.568 voor jou bevond ik me op een plaats
waar het zo koud was dat het mijn hart deed bevriezen
jij bezat zoveel warmte dat je me hebt kunnen bereiken
je worp mij een blik vol vuur
en deed de ijspegels rond mijn hartsmelten
een hart eens zo koud
nu wild brandend van overtuiging
de kou nooit weer mijn hart toe te laten…
De Witte de Withstraat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 De Witte de Withstraat
doet zijn naam eer aan
vol met poppen
stralend in vol ornaat
zie je ze daar staan
de kou overwonnen
steenkool ogen en
wortelen als reukorgaan
hoed van opa
die heel goed staat
dikke lijven met
of zonder armen
zelfs één met oorproppen
maar eensgezind allemaal
als sneeuwbal begonnen…
Openbaar
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.396 Mijn hartstocht niet verborgen
in duistere kou
waarin ik vanuit licht wil schijnen
en vlammende liefde
wil werpen op ijs tussen afstand met jou.
Niet alleen duister wil ik lichten
maar vederlicht jou dragen
door warme dagen die
licht uitstralen van jou
naar waar de bron vandaan komt
die jouw warmte omhelsde.…
Warm kerstgevoel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.009 In deze koude stuur ik jou
Mijn warme kerstgevoel
Ondanks de kou
En buiten nog een sneeuwboel
Mijn hart is warm
En klopt voor jou
In deze donk're dagen
Met duizend-en-een vragen
Hoop ik dat je met de kerst
Je ziekte toch kunt dragen
In deze koude stuur ik jou
Mijn allerbeste wensen
Een goed nieuwjaar en veel geluk
Aan alle zieke mensen…
Merk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 als wind de nevels van ideeën open jaagt
lijken die plots op herinneringen
die sterven in de kou van een vroege morgen
het onzichtbare heeft geen naam meer
dwaalt verder op zoek
naar zijn eigen echo
het snoerloze denken gaat over
in fladderende intenties
die weer verdwijnen
tot wrakhout onder een zandlaken
zand onder zand onder zand…
Het strakke polderland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
637 het oogt strak, doch de lijnen
zijn star en het grauw verandert
de ijzige stilte in een mortuarium
waar de doden opgestapeld
blijven hangen in de kou van zekerheid
het zwijgen van de wind
krijt het landschap in een
zonderlinge rust, de getijdenstroom
doorbreekt de nuances slechts tijdelijk
en laat een blatende horde achter
op het culturele…
Lekker
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
769 Grijs
Grauw
Kil
en kou,
Donker
Somber
Ragfijne
Regen
en miezerige
mist
Hier ga ik voor mijn lol
op mijn vrije zaterdagmorgen
heel vroeg heel hard door heen hollen.
Door ’t stil gezweet en zacht gesop
word ik dus klets- en kliedernat
En weet je wat?
Ik koop hiervoor een mooi hansop.…
de laatste tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
560 rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen
ze strijdt en houdt haar tere handen op
er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen
maar de dood verschijnt al, onder lakens
de dekens ademen slechts kou
“ik hou van jou”
zegt mijn gevoel
zij beeft en laat heel stil
haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
Een winterslaap verder
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
525 het was jouw adem
tegen de ruit
warmte van binnenuit
die tot kleine druppels bevroor
het uitzicht
onmogelijk maakte
door een kou
die ons beiden diep raakte
in confronteren
wist de vorst
ons buiten te sluiten
door het ijs op de ruiten
wij kenden onze plaats
maakten het warm
in huis en met haard
glimlachten een winterslaap verder…
achter mij laten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.511 Jij laat me achter, de zon zakt weg
Kou komt er voor in de plaats
Vragen vervullen mijn hoofd
Sterren zie ik niet die boven mij verschijnen
Ze willen laten zien dat het donker niet overwint
Maar ik denk met mijn ogen dicht
Scherm mij af tegen de hoop
Tegen het licht wat wil schijnen
Mij het donker uit wil leiden
Ik laat mij zelf achter in…
de duikvlucht van een duif
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 nu berkengeel en waterwit
elkaar vermengen met het hemelsblauw
waar vorst in zit
beef ik, door de kou
van duizend oude dingen
maar daarboven in mijn kruin
struint zoetelief als vogel en
een kogel -door de kerk
het zwerk betrekt, maar ik niet meer
ik laat de regen dalen
en vergeef me,
voor
de tien- miljoenste keer…
warmer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 de zon is trouw vandaag,
ze schijnt in elk opzicht net als toen
en net als op die dag vergeet ik,
dat je dan het best kan doen
of alles niet bestaat
geen kwaad
geen broodnijd en geen kou
slechts flauw de wind verzoeken
niet te snel in kracht te groeien
maar te roeien
met de riem van mij – als vrouw -
waarbij de ander de meander van…