2435 resultaten.
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Liefde en de aarde
Frankrijk Praag
Amsterdam
En de brandhaarden
Waar fikt het
Wat is niet uitgeblust
Er woedt een hevige strijd
Om volkeren
Om naties
De laaglanden
Waar de koeien razen
In het landschap
Grachten
Idolen
Riolen
Treinen
Kinderen op de fiets
sloten
en mussen
Een prieel
in de wereld…
In stilte van jouw dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 De laatste dromen zijn gestorven
over het landelijke van het landschap
zwerven lopers naar de boom
die stiller is dan zwijgen alleen
onder jouw luchtruim bespeel ik jouw string
maar je hebt niet in de gaten dat ik zing
voor het verleden van jouw zomerse land
er zijn geen grenzen, vrij is het strand
de eerste stappen zijn voltooid.…
Onstwedder Holte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
480 Onstwedder Holte
glooiend wijd
machtige stuwwal
uit de IJstijd
Onder de wolken
die ik zie
is het landschap
pure magie
Aan de Holte
aan de straat
een huisje
waarop staat
'Zadowolony'
als je het niet weet
neem Google translate
Pools voor 'tevreden'
Opbollende akkers
zonneschijn
in dit toverlandschap
kan ik ook
tevreden
zijn…
De muziek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 Overstromende tederheid
wast het landschap schoon.
't Is springtij vannacht,
vanwege die maan:
Ondoorgrondelijkheid
waar ik daar wil gaan.
De zee en de rivier,
zij stromen in mij.
Is haar diepte mijn diepte?
Ik voel me onpeilbaar,
onbegrijpelijk alleen.
gd…
scheppend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 het schrijvende
diepe zelf verkent
een denkbeeldig
onmetelijk landschap
het tekent beweging
een gevleugeld tweespan
dat het witte en zwarte
paard gaande houdt
het krast op wit tot het
zwart tevoorschijn komt
het hoort hoe Thor over
de rooie gaat
het schrijvende
diepe zelf
schrijft zich los
van de ander…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
Boris uit Bisjkek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 Hij stelt zichzelf
een groener landschap voor
omdat de gouden herfstmaan
kostbare zwijgtaal bezigt
geen melk meer
in de supermarkt
en een verwarde moeder
terug naar de bergen
waar de witte geiten
het laatste gras begrazen
en de mannen koemiss drinken
nu de nachtmerries galopperen
over in duister gehulde hellingen.…
ontkomen - in den Wäldern
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
500 Jachtgodin uit steen gebeiteld
Getooid in een korstmossen kleed
Van grijze groene oranje kleuren
Een landschap van veelvormigheid.
Diana met arctische oogopslag
Vastgehouden in graniet
Een woordeloos wachten
Van de gestolde jachtgodin
Het hert laaft zich aan grassen
Aan de bast van een boom
Aan de jacht ontkomen
In de ochtenddauw…
Bij het gammele landhek
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.044 Bij het gammele landhek,
groen uitgeslagen, vermolmd.
Altijd wel een, namens de weide,
die je begroet.
Tweeponder tong
die je hand likt.
Een walm uit de bek
recht uit de lebmaag.
Strontvliegen en dazen
met geen staart weg te slaan.
Wel erg ver van de oeros geraakte
lobbes van een lady,
nog een eeuw fokken en krachtvoer
en je…
Vanuit de 13u55 Brussel-Amsterdam
gedicht
2.7 met 33 stemmen
17.980 boerderijen
met gulle hand
over het oude land
uitgestrooid
een beekje
een hooiberg
een tractor
in de verte
koeien vredig
zonder doel
van het ene hier
naar het andere
op het centraal station
fiets gejat en nee ik heb geen euro
is er gelukkig weinig meer van te merken
------------------------------------
uit: 'Planeet jeugd', 2003…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Langs de hellingen
verplaatsen zich mensen,
stijgend, dalend,
bewegende stippen
in een ademend landschap.
Onder mij verschijnt
het strand,
de zee,
en ergens,
achter nevel
en herinnering,
het wit van Engeland
dat vandaag
onzichtbaar blijft.…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.440 Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.…
Verf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
582 Je schildert jezelf
in natte tranen uit de fles
wegen boren zich een leegte
achter kale horizonnen
waar lust met liefde copuleert
gezichten van alle kanten bekeken
vervagen helder in abstractie
stillevens in kleur verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich een gevoel
de rivier fluistert verhalen
over jouw naam en jouw hart…
Bergland
poëzie
3.5 met 13 stemmen
4.139 Dwalend over de hoogten
gaat het lichaam zijn zwaarte vergeten;
vaag herinnert het zich, dat in de spleten
halverwege de top kleine roofvogels huizen
en hoe de nesten zich vastklampen tegen de steilten;
in het dal moeten de huizen staan
en vreedzame dieren gaan
grazend over de weiden.
'hoe lang zal de heugenis aan het dal nog kunnen…
En de lente werd een wurgslang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Ik zie de wolken
smaken weer naar softijs
En hoor de sprieten
schieten bommen bladgroen
Als een gulden vos
lig ik in het voorjaar
Zaden en pollen
maken stroop van het land
De liefjes wurgen
elkaar waanzinnig geil
Uit dat gevrij floept
een ei of druipt stampij
Langs de lippen en
de snuivende snoetjes
Die dan verzadigd…
Terugtocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
710 De stad die mij op drie hoog ook beschutting gaf
met leefgemak, vermaak wat op de fiets
of loopafstand, bij plein of hoek te vinden was
een bus of tram die altijd stopt, een taxi met
een handgebaar en ook bestelbaar is.
De overmaat van het gemak je wordt het zat
en tolereert tot hoog niveau de rusteloze leefgeluiden
ook als sirenes gillen…
Ontmoeting
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
620 Het landschap voor mij hulde zich
in tinten grijsgroen-blauw met zilverlicht
zover het oog maar zag en ook dichtbij
was geen verloop van kleuren
en zag het aan met innerlijke rust
toen zijdelings een vrouw plots stond
ze sprak geen woord, maar wist het is de dood
haar arm al om mij heen geslagen
en voelde toen haar hand die op mijn schouder…
Herfstlandschap
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
441 Prachtige kleuren
in ruimte, rust en stilte
steeds weer ander zicht.…
Ogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
529 Iedere dag een nieuw Dillema
om jouw ontrouw te maskeren
het uitzicht fraai
zie hoe het genieten is
landschapswaarden, lijvige heuvels
ruige rivieren, bibberende beken
bomen die langs lanen staren
bladeren melodieën
logboeken vol groen
en in het bij je zijn klinkt
een lied van hetzelfde gezicht
ogen die naar een verte staren
is…
Winterpracht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
426 Kijken naar buiten
het winterlandschap vertoont
als een ansichtkaart.…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Een gedachte uit jouw landschapshoofd
vliegt spontaan naar het verse schilderij
ik ben nietiger dan een insect
maar jouw liefde maakt me blij
kleuren mengen zich met milde erotiek
een burgemeester steelt mijn schoenen.
Mijn hoed, jouw vibrator en mijn onderlip
passen perfect in jouw nieuwe handtas.
Aan mijn balkon wappert de buitenjurk…
Hollandse molens
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.079 Langs breed uitwaaierende wateren
die onze voorouders zowel graag
als zorgelijk voor zich zagen
liggen drooggelegde polders
Hollandse molens
talrijk en standvastig bovendien
met trots in de armen gesloten
passen in het landelijk gewin
aan ons landschap nagelaten
door voltooide eeuwen gehard,
houdt de tijd ons samen
aan ver uitgestoken…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Wolken drijven traag
molenwieken slaan de tijd
stilte in het groen
De polder strekt zich uit onder
een hemel van vloeibaar licht, waar beekjes
meanderen door het uitgestrekte grasland. Windmolens
spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries.
Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Een wolk drijft alleen
boven dansende bloemen
stilte vol lichtheid
Als een wolk alleen reis
ik langs heuvels en rivieren, tot plots
mijn oog gouden narcissen in de wind ontdekt — een
gezicht van dans en schoonheid onder bomen, beschut in hun boog.
Fonkelend en vrij stralen
ze als sterren, langs oevers waar tijdloze
stilte het water bewoont…
Eik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
319 Eik manifesteert zich nadrukkelijk
als stoere eenvoud in het landschap
waar stilte in zingeving eenzaam voelt
eik bereidt zich voor op eikeltjes
zodra de zomerzon is verdwenen
trekt hij zijn mooiste kleren aan
in rood en bruin en wakend geel
eik maalt niet om weer en wind
is nu boom en voelt zich loom
eik is volwassen, was ooit kind.…
stad en land-kaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 te voelen op papier
teveel in de vingers te hebben
en verwijzen naar de
weg te gaan:
‘Luchtvervuiling Industrie
Mooi weer winkel paradijs’
meer bruggenbouwers hier
verknoopt in uitgewerkte netten
Landkaart beeld uit
hoe de grens de wijk verlegd
binnen een grijs gebied…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
Anderwereld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Een volk uit de mist
komt over zee
en landt op het groene eiland.
Aan de westkust, rots en strand
— zwaard van licht in de hand
in hun land van overvloed.
De koning neemt het land
en spreekt de steen
in zijn zilverhand.
***
In het land van overvloed
stenen heuvels in het groen,
trekt de mist op naar zee.
Naar het westen drijft…
Yorkshire
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
159 Op werkbezoek het landschap
monsteren, over paadjes
langs het bruin bruisende
water van de bergbeek
met waterspreeuwen en libellen
over gras vol vingerhoedskruid
tussen grote blokken graniet
en ergens daarachter af en toe
het blaten van een schaap
voorbij een drassig veld
met plonsfonteintjes
van rondspringende kikkers
en onder de…
Echo van de rivier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
192 Zij hoort de echo van de dweepzucht
van een ongelukkige tante
aan de rivier.
Het water stroomt traag voorbij,
net als de tijd van toen
en hier.
In de rimpeling van de IJssel
glanst een weemoedig verleden,
dromen in het gras
aan de kade beneden.
Zoete wind fluistert zacht
de illustere namen
die de stad al lang vergat,
terwijl…