6775 resultaten.
Gebeden ratelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 GEBEDENRATEL
De reiziger wil zich herinneren
de droge kale lijn van de horizon
waarop de plekken waren
waarmee hij verwant kan zijn
Hij ziet het land weerspiegeld
op de wolken, terwijl de trein
traag kronkelend bergen bedwingt
de wind 'n onbestaanbaar lied zingt
Hij houdt niet op met verlangen
naar verlies en missen, opdat zij
altijd…
Vereeuwigde verbeelding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Voor zijn ogen stroomt het
leven als een kolkende rivier,
klotsend tegen zijn weerstand;
zonder slaap bezwijkt de dijk:
het schaap moet op het droge blijven
zodat het niet in verlangens verzuipt.
De goden probeert hij uit
de lucht te plukken als kersen,
met bloeddoorlopen vingers tot gevolg.…
competentie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 dichtdraai
komt er geen water meer uit
dat het uiteindelijk
door gebarsten leidingen
alsnog naar buiten spuit
de fundering van ons huis
ondermijnt of
wegspoelt zo u wilt
daaraan heb ik dikke schijt
dat zal me aan m’n reet roesten
moest dat water maar niet bestaan
ik weet het zeker
als ik de kraan dichtdraai
hebben wij lekker droge…
droom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
268 Mijn hart moet wijken
voor de kracht die het ontmoet,
waardoor het zal bezwijken
en zal doen drogen alle bloed.
In de dood zal zij herrijzen,
zal zij zingen haar liefdeslied,
waarmee zij mij zal bewijzen,
dat zij mij nooit verliet.
Ik ontwaak uit haar droom.…
verzoenbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 verzoenbaar is de nabijheid
dus omarm het heden
zonder angst
en houd de verbinding met jezelf
hoog boven
de vaste grond van instemming
derhalve
als hij droge ogen houdt
alle haattaal inslikken kan
vergeet hij graag haar kille stem
die bovenal
zijn welzijn vergalde
zonder iets wat zij niet kwijt is
of al hij gaf
omdat het…
TERUGVLUCHT MALAGA-AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648 ja een hele droge
want ook een droogte krijgt grip
en je gaat je keel schrapen
alles hierboven beschreven
werd zeer voelbaar allemaal mijn deel
op de Transavia vlucht van
Malaga naar Amsterdam
van vrijdagavond 2 januari 2026…
Regen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.318 De engel zucht, ringen rond haar ogen
tranen... uit haar wolk ontsnapt als regen
beneden lijkt alles nog onbewogen
het droge land, niet te bewegen
Maar deze aanhouder wint
de grond gaat langzaam zuigen
en onder het droeve regenkind
gaan dankbaar bomen buigen
Alleen op haar wolk, die vertolkt
wat zij niet zeggen kan
kijkt ze tot het water…
'Alsof het leven is'
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
859 Kijk in de diepte van het water
alsof het leven is,
want, kon ik maar,
kon ik maar; een foto met mijn ogen maken,
levend hart en zenuw raken,
zeker zijn van beelden,
als alles niet meer zeker is,
geven wat niet gegeven kan worden,
woorden knopen aan de levensles
die mistig is voor droge ogen,
beter weten en nooit vergeten,
klimmen in oorlogspuin…
Vergeef me
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
931 dobber ik niet genoeg
in uw wassend water
niet genoeg
in uw zilver meer
vlinder ik veel te veel
tussen nu en later
veel te veel
tussen nooit en weer
laaf ik me niet genoeg
aan uw dikke druiven
niet genoeg
aan uw droge wijn
tortel ik veel te veel
tussen grijze duiven
veel te veel
tussen echt en schijn
open ik niet genoeg
de deur…
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…
De lift
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
839 Nat was het juiste wordt
Droog een gemist gegeven
Lakend waar het ook vermocht
Verkrampt dat is een gegeven
Stamelend verwoording uit niets
Aanstormende leegte met zinnen
Verstikt en pijnlijk krom vermeend
Naar de vierde drukkend alleen beiden
Ping het openende moment daar
Blik van uitgesteld ervaren dromen
Gespreid ontsloten samen uiteen…
Zachtmoedig binnendringen
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.215 Vader was een oude aardappel,
wees op het kaboutertje
in de pinda
Moeder was een gapende wonde
die schreeuwde om verzorging
De oudste dochter, Soen, een
slapend spoor in droge aarde
verzamelde afval, at en genas
verborg heel kunstig haar kracht
verbond via sluipende wegen
Bij verandering van klimaat
groeide zij uit tot een boom…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
Rust
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.297 Dwarrelend als een verdord blad in de wind
Is dit het moment dat ik mij zelf terug vind
Lig ik kleurloos droog op mijn oude matras
Reeds afgestorven alsof ik er nimmer was
Laat mij de rust het enige wat ik u vraag
Laat mij verteerd liggen door insecten belaagd
Zo ik rottend verdroogd tot as ben wedergekeerd
Heb ik niets maar dan ook niets…
Onooglijk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag je
dacht je
onooglijk
tussen het
droge gras
ontdekte je
vanmorgen pas
maar bij
nader inzien
besefte ik
dat jij het
mooiste
stukje van de
schepping was
nietig maar
zo schoon
geschapen
dat wind jou
wakker waaide
zon je liefjes
warm zwaaide
jij hebt echter
nooit op de
voorgrond
willen treden
bescheidenheid
is een…
afscheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
4.054 we gaan we gaan,
het afscheid komt er strakjes aan
de tranen prikken in mijn oog
ik veeg ze met mijn zakdoek droog
we hebben het zo leuk gehad
ravotten op het speeltuinpad
kattekwaad en spelletjes
maar nu is het dus wel welletjes
ik zeg je gedag en gedoeg
is het niet te laat en niet te vroeg?…
Waterkering
gedicht
2.8 met 28 stemmen
9.847 Die staat er met zijn voeten in het water
die trekt een vis zieltogend op het droge.
Wat trekt er aan zijn voeten? Sluipend water,
een wieling van nog ongekende kracht
zuigt alle vaste grond weg bij zijn laarzen.…
De donkerte voorbij
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
972 Het licht gaat dagen voor mij uit
De donkerte voorbij
Waar ik hoop te vinden
Een nieuwe dageraad
Verveeld ligt zij te wachten
De komst zal er niet minder
Om zijn
Schouders hangt hij teder
De gedachten van weleer
Te drogen voor een nieuw
Begin ermee
Waren mijn gevoelens
Plots van kou voorzien
En snel voorbij
Oh lentebloesem
Verwelkom mijn…
Lastig fietsen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Niets is vervelender dan een klapperend gebit
als je in de ijle lucht in een bergetappe zit.
...Cees Priem had altijd, in de ijle berglucht, last van een droge mond waardoor zijn kunstgebit uit zijn mond dreigde te vallen. Dit heeft zijn profcarriére gehinderd.…
boer in 't water
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
528 neemt je pet af
een diepe buiging
in het water
dat begint te kringelen
een spirituele reiniging
daarvoor stond ik stil
als een standbeeld
een lantaarnpaal in
het water, waar je niks
anders mee kunt dan
enkel de tijd opheffen,
gloeiende gloeiende was
ik daarvoor maar
ben nu weer wakker
stap uit het water
en laat de wind me
drogen…
Wantrouwen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 Aangezien ik niet sterven wil
nu nog niet, wellicht later
verlang ik naar water met droog brood
zet mij maar vast, dan ook mijn geld.
Tijd zal leren hoe een hart klopt
hoe bloed stroomt in het denken van je ziel
en als ik dan weer vrijkom
zul je zien, ben ik rijk en homofiel.…
Reïncarnerend boete doen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
751 Dan treedt uit de schaduw
op hem toe een gestalte
met zijn pink naar voren
en tilt hem uit het glas
veilig op het droge.
Hij kan zo zien wie
zijn redder is – een Jood.…
Zoals licht leegte vult
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
747 Zo vertoeven ze op mijn erf
solitair in droog gevallen dalen
als geschonden schuiten op de werf
altijd zwijgend met duizenden verhalen
Ze leven in zanderig lichten
in eindeloos oplichtend zand
dwars door alle godsgerichten
nemen ze passanten aan de hand
Als het uitbundige en jubelend licht
loom en lui de schemer schept
wacht…
Adam en Eva
gedicht
3.9 met 12 stemmen
8.652 Een pasgewassen ochtend
hangt te drogen aan de hemel.
Mijn hand verkent je lichaam
als een slang.
Er is geen appel te bekennen,
geen vijgenblad ligt in de weg.
Maar bij elke aanraking
wijk je van me
vandaan, je bent
een lichaam van mist.…
Snorkelen
gedicht
2.5 met 46 stemmen
11.652 Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benul van het immense droge.
-------------------------------
uit: 'Half in de zee', 2012.…
Aldaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 tien pilaren
in 't midden vrij
een roterende uitgang
alle rust voor mij
een relaxed muziekje
'n stel dat flirt met elkaar
een moeder met haar baby
het gaat heel gemoedelijk aldaar
hyacint geurt op tafel
veroorzaakt wrijving in 't oog
buiten regent 't pijpenstelen
maar binnen zitten we heerlijk droog…
en eeuwig ruisen de golven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 bronstig steigeren
aanstormende golven
in mannelijke overmoed:
hun rollende charge
spat open in bruisend geweld
om voor haar voeten uit te deinen
en te verdwijnen,
weggezogen in het hete droge zand.…
Snorkelen
gedicht
4.3 met 204 stemmen
13.038 in zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten
Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er een te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benut van het immense droge…
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…
februaridag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 ik vraag me af of hij aan me denkt
ik schenk hem mijn gedachten, in
weerwil van
een vreemd gevoel maakt ruime sprongen
herwaarts, naar een tijd waarin
een kleine jongen op zijn step
de helm van mijn vader en een oude
schuit
morgen gaat mijn tijd weer door
ik blaas de laatste kaarsen uit
en schenk
aandachtig nog
een goed glas droge…