1730 resultaten.
Sta te blazen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Ben vergroeid
Met de natuur
En alle schoonheid
Die zij meebrengt
In het dik pak
Sneeuw ben ik
Die ene vlok
Die onzichtbaar
Met de andere
Vervlochten is
In de felle
Regenbui ben ik
Die ene druppel
Die naamloos met
De andere mengen
Zal - in de ijsvloer
Waarmee het kanaal
Voor mijn huis
Is toegedekt ben
Ik die ene ijskristal…
Als mol, als egel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Nooit boven het maaiveld
Mijn nek willen uitsteken,
Liever onzichtbaar voor
Het dodelijke maaiblad
Ongezien het leven door,
Ondergronds, blindenbril
Op mijn neus, mocht ik me
Al in de buitenlucht vertonen -
En toen ik alle moed bij elkaar
Geraapt had om toch bovengronds
Te gaan, mezelf als egeltje voorgedaan
Zachtjes vooruit, snuitje…
Opplakdeur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
422 de waan
Van de dag probeer ik
De werkelijkheid te verstaan
Door de waarheid te zoeken,
De waanzin los te laten,
Te eindigen met een kristalhelder
Licht dat deze dag beschijnt -
En door de mist in dit
Doorleefde hoofd neem
Ik onverwacht de voordeur
Uit het verleden waar dat
Me zo eigen was, maar door
De mist grotendeels onzichtbaar…
fataal verborgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 onzichtbaar als een sluipschutter
worden de mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is
de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van…
nachtelijke monoloog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 teruggeworpen in stilte klinkt
een vraaggesprek enkelvoudig
kent slappe sneeuw liefde, angst
om verlaten achter te blijven
is dit een doorwaakte nacht
met vaal straatlicht
blijven passie en paniek
altijd dicht bij elkaar liggen
onzichtbaar in het donker
hoe harder hoe dieper
staat er weining wind, vraagt
niemand of het koud is…
Laat me vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood
Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie
Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in
Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling…
valentijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 wat in een mensenleven
is er mooier dan de liefde
die onzichtbaar voor het oog
als één ziel onweerstaanbaar
in twee lichamen huist
die onuitgesproken dat zegt
wat zich niet spreken laat
omdat er geen woorden zijn
die in stilte de ander aangeraakt
hem of er-dicht voor Valentijnsdag | 14 februari 2019
weet te intenderen
ik heb je nodig…
Kunst intrigerend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 je eerste
penseelstreken
waren voorzichtige
vegen met
lichte kleuren in
een verkenning
van nog onzichtbare
wegen op het doek
je kwam alles
tegen en toch ging
jouw affiniteit naar
stillevens in
schoonheid uit
die jij in de natuur
ontdekte en met
liefde observeerde
je koos feilloos
die composities
waarin jij jouw idee
optimaal…
Hocus Pocus in Hoboken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Volledige onzichtbaar.
Voor jou.
Voor ons.
Zelfs voor zichzelf.…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan—
wachtend op het juiste moment
om op te staan.…
DE WEG LIJKT LANG
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.028 De weg van het leven
lijkt heel lang
maar eigenlijk is hij kort
Die weg maakt mij
soms heel erg bang
omdat ik vaak ben ingestort
Toch hielp mij altijd
een onzichtbare hand
die mij weer verder leidde
en mij deed voelen het verband
Van leven en van scheiden
Ik reik die hand
en leg mijn hand
in die van Hem
Die ik niet kan vermijden…
De Nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 De Nacht is weer gevallen
Mensen drinken hun laatste glas
En komen op de rand van hun bed tot inkeer
Het leven wordt onzichtbaar
Gaat schuilen voor zichzelf.
Het is oorlog.
De wind rukt de bomen aan flarden
En met hen de stilte
Van in olie gedrenkte dromen
Op hol geslagen vliegtuigen
Scheren langs kerken en moskeeën.…
Vrijheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.530 je kunt me blinken zien
als een zeiljacht of een schip
varend aan de zilte kim
niet meer dan een verre stip
mijn verhalen die zijn stil
mijn tranen zijn onzichtbaar
de straffe wind is met me mee
mijn zeilen zijn onklaar
mijn angsten zijn verborgen
geen maan of leidend ster
het anker overboord gegooid
maar de bodem is te ver…
OCHTENDDAUW
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.484 De ochtenddauw legt zijn kristallen
op het nu nog onzichtbare gras
de zon zal het laten verdwijnen
de kleur weer geven wat het was.
Mistend nevel in de ochtendgloren
maakt het zicht wat minder scherp
turend staar ik in dat grijs gordijn
waar ik eventjes mijn blik op werp.…
einde van een begin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 zelfs perfectie beseft zijn kwetsbaarheid
cirkelend in verlangen naar onhaalbare doelen
vluchtige inspiratie bindt zich aan zuurstof
ik teken met gebroken schrijfgerei
explosies in schetsen van imperfectie
tijdloze secondes verzinken in diepgang
mijn tegelvloer vervormt perspectief
ik kan slechts vallen in zwaarteloosheid
nu onzichtbaarheid…
Beide voeten in het donker
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
979 De nacht dempt elke kleur
en zwart het witste wit tot een vermoeden
ik verschuil me moeiteloos in ’t veld
onzichtbaar voor een ongewapend oog
terwijl ik niets heb te verbergen
een motor jankt de nacht in
ik meet de afstand groot
voorbij de eindigheid
blind geworden door de duisternis
neem ik wat stippellichten waar
als aardse vonken…
ik dwaal soms
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
730 dwaal soms
stap voor stap
op zoek naar
verleden verten
of betreed de trap
waar nog meer
doodse vuren wachten;
op welke wenk moet ik letten
ik schuif muren voor me uit
ben gekleed in ijzeren tralies
mijn ogen bereiken doven
die mijn stijve lippen
van geluid beroven;
of is het zo
dat ik ongevraagd voor
onzichtbaarheid…
De astrale slaap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
748 Donkere materie
Chaos geconcentreerd
Onzichtbare serie
Gevisualiseerd
Doelloze krachtbronnen
Doorgaan transformatie
Groepering gewonnen
Tijdens meditatie
Energie onttrekken
Stromen uit de Abyss
Beweging verwekken
Scheppende duisternis
De orde heeft richting
Aan de wil gebonden
Stralende verlichting
Als dromen verzonden
In…
o zonneke mijn
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
665 o zonneke mijn
met straalkes fijn
je glans doet plezieren
ranken druifkes vieren
o zonneke mijn
maakt harten zo rein
bloemkes rechten hun steel
tonen hun blaadjes geheel
o zonneke mijn
je verlicht onzichtbare pijn
ontwaakt pret in de ogen
bij een ander mededogen
o zonneke mijn
mijn hemelse baldakijn
over azuren luchten
en bevrijdende…
als jij zegt
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
935 ben niet zo mooi
weet dan
dat de glans van je ogen
vertellen van liefde
als jij zegt
zoveel anderen
stelen de show
dan ontgaat mij niet
jouw rankheid
als een gazelle
ontsnappend uit een
gedachtengang
van doorgaans kwellen
als je denkt
ik ben niets waard
onthoud je mij
het goud
van mijn dromen
mijn ziel spiegelt zich
aan onzichtbaar…
Uittocht van de ware gelovigen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
807 Twee miljoen mensen in een kale woestijn
kunnen niet veertig jaar onzichtbaar zijn.
Dan heb ik het niet eens over die zee.
Vind je dit verhaal ergens anders: nee.
Ik heb de soeko* gelijk afgebroken,
mijn vinger als Mozes' staf opgestoken,
heb met Pesach de matzes laten staan,
op Sjabbes zelf de lichten aangedaan.…
Een chirurg weet van geen pijn
gedicht
2.5 met 55 stemmen
32.292 Stuurloos staart hij naar de patient
hoe de pijn vrij te krijgen
los te maken in heldere cesuren
wat voor hem onzichtbaar blijft
Hij snijdt in wat zeer zichtbaar is
een bloederige troep: de mens in
zijn algemeenheid beent hij
zorgvuldig uit.…
Zachtgesloten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
660 Ook oren zijn onzichtbaar
bedekt met pet of sjaal
volledig onbereikbaar
voor kermend hard kabaal.
En bij mijn nieuw gehakte beeld
ontbreekt zomaar een neus
geen kans voor parfum en voor rook
graniet is niet poreus.
Wel duidelijk aanwezig
zijn de zachtgesloten monden
geduldig in een boog
de hoeken schuin omhoog.…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Fijndraden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Waar geen woorden voor zijn
is hier in de schemering
aanwezig, het geheim
nog niet te weten
hoe het verder gaat
maar wel het net in mij
te voelen samenkomen –
onzichtbare verbindingen
met de hartslagen van het leven
In woordloze taal verovert
het ademen van de pijpen
zacht golvend de ruimte
op de stilte en dan is niets
vanzelf muziek…
Als de spiegel beslaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 de groten uit
de geschiedenis hebben
altijd een naam gehad
maar door hun leven
liep een schaduw
die de echte macht bezat
zij waren naamloos
moeilijk te traceren
deze onzichtbare heren
hoewel soms dames
staat konden maken
zij liepen minder in de gaten
ook in het klein
spuugt schaduw zijn venijn in
levens die met lach lijken omgeven…
nachtlicht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.166 Na de zoveelste pikzwarte nacht vol pijn
verschijnt er in de verte een bijna onzichtbaar lichtje
De nacht die koud en eenzaam was,
vol littekens van de scherpe scherven
gevormd door gebroken dromen,
heeft eindelijk een nieuwe uitdaging gevonden
in het geruisloos één worden met het fragiele schijnsel
dat zich diep in de donkerste hoeken
bijna…
parels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.058 Als ik naar de bomen kijk
met hun groene bladerentooi
besef ik wat zijn ze toch mooi
de toppen hemelwaarts gericht
afstekend tegen de blauwe lucht
blijft het een schitterend gezicht
met hun gratie en schoonheid
de takken wijd gespreid
bomen
altijd in beweging dansend
op de onzichtbare wind
en als je wilt schuilen
je de rust eronder vindt…
Mijn onschuldig kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 wentelwieken
De adelaar waarschuwt met zijn schaduw
Voor een apocalyptische eclips
Onvoorbereid op jouw naaktheid
Zien mijn ogen mijn pupil
Een groot zwart gat vreet aan het licht
Dat zwicht voor vergetelheid
Het vuurwerk spat de zon aan sterren
En rotsen brokkelen tot zandsculpturen
Bekend, beschermd en onbereikbaar
Adembenemend maar onzichtbaar…
De terreur van het ochtendhumeur
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
799 Gespannen kijkt zij naar de deur
die geopend wordt door het ochtendhumeur
Het gezicht doordrenkt met chagrijn,
dat gewassen lijkt met schoonmaakazijn,
is goed op dreef met bekritiseren
en alles op haar af te reageren
Ze weet het al, negeert zijn woorden van zuur
verstopt haar vrolijkheid 't eerste uur
kruipt veilig in haar onzichtbaar cocon…