6466 resultaten.
HERFST 2024
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 vuur genomen
Op stappen niet naar vrede zetten
Hun bladverlies staat voor die vielen
In dorpen en belaagde kampen
Gevolg- humanitaire rampen
Soldatenlijken, burgerzielen
Dit najaar hoor je bomen kreunen
De machthebbers een web toewensen
Waaruit ze niet kunnen ontkomen
De stammen bieden ruggensteunen
Aan alle goedgezinde mensen
Herfst…
Wintertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Herfst in wintertijd
De klok een uur terug
Zomer zijn we kwijt
De kou hangt in de lucht
Vorst op autoruiten
Vogels op de vlucht
Blaadjes van de bomen
Oktobergloed in het bos
Laat november komen
December komt eraan
Maand van vele feesten
Denk er nog niet aan
Herfst in wintertijd
Laten we dat vieren
Met een uur respijt !…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.
Melancholie overvalt hem
waar is de tijd gebleven.…
De rups
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
721 nooit zal ze haar zien
die schoonheid
die ze eens zal zijn…
Vandaag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
842 Vandaag is het herfst
geworden in mijn hoofd.
Ontdaan van alles
dat mij lief is
blijf ik kaal achter
en wacht op regen.…
Verkleuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 het gevallen blad
houdt zich niet stil
in tegendeel
het kleurt de herfst
terwijl zij een
langzame dood
sterft…
ALS IK DE HERFST VOEL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Als ik de herfst voel
Van binnen zo leeg en koel
Soms op die momenten
Maak jij het in mijn ogen lente…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
713 bevuild
vergelende tanden gezet in allerhande
goden en (half)dode taalwichelaars
vuurrode tussendoortjes
vuile-handen-hapjes als zandstrooiers
uitgestreken smoelenschotels van de dag…
‘Een zon die net niet doorbrak
of een opgeschorte traan die viel
op zo’n verwaarloosbaar schilderij
van een helbestormende tragedie
over het verval van de schoonheid…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
532 Kale takken tekenen lijnen
tegen de grijze lucht, een spel van kracht
en kwetsbaarheid, en in de stilte van deze observatie
ontvouwt zich het besef dat schoonheid herhaalt, beweegt, en loslaat.…
Groene blaadjes veranderen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 En zo, is de cyclus rond,
zo zal het altijd gaan,
de lente in de zomer, de herfst
en de winter komt erachteraan.…
waar lichtwezens
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
496 ragfijne zilverdraden
parelen schoonheid
om me heen
nemen me
warm innestelend
steeds hoger mee
waar leven
schoonheid mediteert
zo intens
dat ik mezelf
durf leiden
naar een nieuw begin…
Een parel gelijk.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.122 Schoonheid en liefde
zit diep in een mens
Zoals een parel
in een schelp...
Hij moet alleen
zich openen en stralen
en zijn schoonheid
naar mensen vertalen
zo kan hij zijn
warmte tonen aan
ieder om hem heen
En voelt niemand
zich meer alleen...…
Het is lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Lente heeft
de winter
van zich afgeschud
en richt zich op
tot een betoverende fee
die haar schoonheid
weer laat zien
in geuren en kleuren
en ontluikend groen
zo zorgt zij
voor lichtheid
schoonheid
verwondering
en ontroering
in dit nieuwe seizoen…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 van je spiegelbeeld
Die zich in de schaduw van mijn illusies nestelt
Mag ik in je verleden dwarrelen als een ogenblikje
Zoveel is mijn overgave om met je bloemen te verdrinken
Parelend als gouden dauwdruppels op je roze wangen
Hunkerend naar metaforen van schoonheid sterf ik nooit…
Hemelse schoonheid
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.487 In de blaadjes van een roos
zie ik haar gezicht
In het glasheldere beekje
spiegelt ze in het licht
Onder de zilveren maan
in felschitterend blauw
In de vroege morgen
een druppel ochtenddauw…
Buitengewone schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
520 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
452 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Vertakte schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 weer heeft
zomer
een bladzijde
omgeslagen vol
liefde en kleur
zacht blies
de zwoele wind
nog de geur die
wij op handen
hadden gedragen
wij kenden
geen namen maar
hun schoonheid
in samen was
fenomenaal
gestileerd in
vertakte schoonheid
kenden zij de schutkleur
van wereldwijs zonder
opvallend te zijn
geborgen op
geschept…
Adembenemende schoonheid
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.068 De schoonheid hield niet van de wind,
die door 'm was gelaten.
Ze kon de sfeer, die was verpest
met grote spoed ontvluchten
en - liggend in een heel ver nest -
de vent niet zien of luchten.
Wél luchtig bleek de nieuwe meid,
die hem veel meer behaagde,
wat kwam, doordat - z'n wind ten spijt -
de opblaaspop niet klaagde.…
spiegel van de schoonheid
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.578 toon me de schoonheid
van ooit tevoren.
maak van je hart een bloem
en bloei open nu de lente komt.
warmte en licht,
niet in de spiegel te zien,
geven je de glans van kalverliefde,
van nooit beschade emoties,
je naakte zelve.
hey lief meisje,
waar kan ik jouw spiegel vinden?…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 ga met mij de Schoonheid begroeten -
0, sta mij bij!…
De schoonheid van mijn intelligentie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 (voor: A.D.)
Als een gebroken Diamant
waarvan de aardse waarde
er niet toe doet
schitter ik!
Het ging, gaat niet over wat
schuilgaat, achter de realiteit.
De werkelijkheid is, ligt daar bloot:
dat de goedheid van mijn hoofdelijke
intelligentie zich uit van klein tot groot!
Het doet niet alsof; speelt dat spel
zelden tot nooit, immer verbonden…
schoonheid spreekt aan
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.167 vanmiddag in de metro
sprak een vrouw
hem aan
jasses hij werd stotterkip
ontveerd met vel
ze vroeg
ken ik jou
of ken jij mij
waarvan ook al weer
hij bezwoor haar
ongekende schoonheid
op station amstel
stapte ze uit
met ongeloof
wat zat die meid
nauw sluitend
lekker in d'r vel…
jouw schoonheid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.047 jouw schoonheid, sierlijk ontleend
aan de broze teerheid van bloesem
ontwakend in tijd van het uur van puur
pogend te blinken in het spoor van elegantie
schoonheid wat simpel speelt op de achtergrond
in de transparantie van zachtheid
bespeeld met jouw deinende ogen in een lichtval
van begeerd geluk, reikend over de horizon…
Ongerimpelde schoonheid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
654 door een donkerblauwe saffier
wordt de witte diamant omsloten
als een verlichtend middelpunt
gekoesterd in geheimzinnigheid
zelfs de wind
houdt zijn adem in
zodat deze schoonheid
ongerimpeld blijft
sterren spelen voor publiek
dansen op de waterspiegel
als ritmische speldenprikjes
rond de wachter van de nacht
pas als dag dreigt op te…
Intrinsieke schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 kan belijnen
op de
achtergrond
speelde magie
met licht en donker
tekende mystiek
de stippellijnen
tussen waan en
werkelijkheid van
ziel en realiteit
haar vluchtige
lichtvoetigheid was
een verademing
om te zien tussen
de structureel zware
gang van passanten die
ruimte maakten omdat
zij eerbied hadden voor
intrinsieke schoonheid…
Horror en de schoonheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
760 De dode boom werpt zijn vruchten af
en hij lokt kleine meisjes
om hun darmen te spoelen
in zijn ongenadige bijzijn,
opdat zijn wortels zouden struiken in weeë grond.
Ze kokhalzen de ondode afscheidingen
naar de wereld van zaadjes en nieuwe kiemen.
Het meisje was allang afgestorven,
maar ze baarde een vers nageboorte.
En hij;
het levende…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 de takken hangen
heb mijn baret opgezet
voorzien van ezel
kwast en palet ben ik
de natuur ingegaan
een oase van kleur
waar penselen vele hemels
kunnen doeken zonder
aan kwaliteit in te boeten
overweldigd door
zo veel goddelijk moois
konden mijn handen
geen wonderen maken
wel heb ik alles
opgeslagen in mijn geest
eeuwige schoonheid…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De treurige klanken van de viool
De lage stem, zangerig vertellend over spijt
Ooit was datgene dat haar ter ore kwam genoeg
Om haar te overweldigen met een duister gevoel
Was het om iets wat ze had gedaan
Of juist had nagelaten
Op een leeftijd waarop zorgen ver weg leken
Verplichtingen schaars en liefde simpel waren
Melodie en tekst vormden…