Alle inzendingen over schrijver relatie

1564 resultaten.

Sorteren op:

Bespiegeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Uit de gescheurde rotsen druppelt het water Dat sprookjesachtige cirkels vormt In het meertje dat ons spiegelend glad Uitnodigt om die aanlokkelijke glasplaat Aan te raken en de voeten er op te zetten Met de belofte dat een nog geheimzinnigere wereld Op ons wacht Wagen we ons op die betoverende spiegel Of raken we het ijs niet aan Omdat onze…
J.bakx3 december 2012Lees meer >

Een klassieker uit voorheen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
jij was mijn hit lange tijd de nummer één een klassieker uit voorheen ik heb je grijs gedraaid in al mijn vrije uren de muziek met jou het genieten van je stem zou eeuwig kunnen duren nog zet ik je op met alle krassen uit ons leven de groeven in het bakeliet zijn heel gebleven…
wil melker10 oktober 2011Lees meer >

De stilte als je weg bent. Ik koop bloemen

gedicht
3.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 20.401
De stilte als je weg bent. Ik koop bloemen om haar te overstemmen, hoor de stilte, hoor de stilte van de man die de rozen schikt. De stilte als je weg bent, ik mijn code ingeef, kijk hoe handen van een ander mijn gebaar wikkelen in de stilte van de banktransactie. De stilte als je weg bent en ik thuis een lege vaas, die doofstom staat, water…

reutel met scharlaken tong

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
kakkerlak maar rond het roeren in de stront van anderen is geniaal en chitineus verankerd evolutie genereert geen kneus bezet de eerste rang restanten geuren voor je neus je hebt geen andere keus keutel wat met woorden bestier je schimmenrijk reutel met scharlaken tong af en toe je zombies bij schreeuw schaduwen te dichten als…

Worteltje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Jij bent een worteltje: vurig oranje, onwetend groen en puntig af en toe, goed voor de ogen, zeer smaakvol en soms wortelend. Jij bent mijn worteltje: met jou in m’n schoen krijg ik de wereld, met jou als zaad schiet ik wortel.…

"De Ontsluiering"

hartenkreet
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.579
Door het lot versneld kwamen gevreesde woorden eindelijk over mijn lippen. Vol vertwijfeling keek jij me aan. Je sloeg je ogen neer, tranen biggelden langs je wimpers. Toen je weer opkeek was dat niet naar je vrouw, maar naar je aanstaande ex. Ik voelde jouw pijn in elke vezel van mijn lijf, zó herkenbaar ... Hetzelfde gevoel als…
4u230 september 2008Lees meer >

Zong bevroren tranen

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
ik draag blauw een kind van wind water en ijs uit conceptie van een koude vorst en de warme moederborst wij lijnden niet in diepgaande affectie contrasteerden levensgroot de verschillen die wij maakten overbrugden onze generatiekloof nooit heb ik echt warm gezorgd wist haar kille levenslied zij zong bevroren tranen in het…
wil melker24 januari 2018Lees meer >

Onbesproken stilte

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.680
Dan klapt hij dicht zwijgt... hij weet het niet gedachten in zijn hoofd tollen of staan stil Maar zij voelt boosheid zich niet serieus genomen interpreteert de stilte als onverschillig negeren Tenslotte doorbreekt hij met: ik weet het niet Waarom zei je dat dan niet het ergste is de stilte erger dan de storm…
Gerardo22 januari 2006Lees meer >

Bij hem

gedicht
3.9 met 46 stemmen aantal keer bekeken 20.721
Terwijl hij zijn schoenveter strikte keek ik uit het raam en zag hoe de zon al verdween achter het dak van de buren nu wij zo lang vruchteloos hadden zitten praten over een later dat ontbreekt in ons verschiet Kijk, het betrekt, zei ik Hij lachte, niet vrolijk, niet triest en we gingen tóch naar buiten omdat het binnen donker was…

Omfloerste ogen

netgedicht
4.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 454
ik kende die blik zacht dook ik in je donker omfloerste ogen in een ijdel pogen thuis te komen het mocht niet baten in de duik bleef ik haken aan een fel dispuut om meteen danig van de wijs te raken juist het bekende voelde als gewenst drempelloos pakte ik onschuld in natuur gekleed met licht eigen gewin heb mijn rug…

Hernieuwde dialoog

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
het scheurde niet helemaal plotseling maar wat verbonden was heeft zich een eigen plaats toegeëigend verkent voorzichtig haar nieuwe plaats gehavend met wat pijnlijke rafels resterend uit breuk er is geen achteromkijken kleinigheden overdrijven wel liefdevol over de zere plekken wrijven in hernieuwde dialoog een noodzakelijk…
wil melker26 oktober 2017Lees meer >

Schone schijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
je ogen wijken niet omdat ze kijken alsof zij weten dat schijn bedriegt in het kruisen van de blikken proef ik de altijd durende strijd in het spanningsveld der ikken daar zijn geen sluiers meer voorhanden worden banden strakgetrokken met ontblote tanden ik lach terwijl het altijd menens is een schijnaanval omdat jij naar meer…
wil melker18 oktober 2017Lees meer >

Jij danst kleuren

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
ik leg het mozaïek van mijn leven nog steeds onvolledig veel ballen en scherpe hoeken soms vloeien lijnen verdriet vaak heel euforisch maar stilte doet vrolijkheid teniet in afscheid zit al het gemis dat eenzaamheid strikt jij danst kleuren ik ga voor symmetrie in samengaan jouw visie geeft weinig groen licht beperkt in…
wil melker29 september 2017Lees meer >

Huisraad

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.096
Mijd zondagmiddagglibberpuddinggroen, het bospadzeeflichtstralende; verdrijf uzelf uit kroondomeinnatuurwoudlopersparadijsjes eer hete Satansadem van gezinshoofd ei kookt. Eén egel is geen egel: de grootste, roodste wangt aan de kim, ontstekeld en geplet maar al te vlees als gras. Er rijst een roep om naderstaan, vergrijzender der laatste…

Op de keien

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
ik wist het licht voelde donker in slecht zicht hield me staande op de keien waar anderen glijden nog had ik perspectief geen wanhoop in ogen die niets meer geloven je zwaaide en het was geen afscheidsgroet dat deed me goed jij bepaalde richting in mijn leven zonder direct leiding geven met lieve compromissen maar naar het…
wil melker23 augustus 2017Lees meer >

Gelittekend door pijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
het voelt als prikkeldraad en haalt me open jouw goede raad scherpt punten aan waarover ik zal lopen jij bent niet het fluwelig type dat mijn weerbarstigheid zal strelen deelt gewoon kordaat de lakens uit zonder te bevelen het lijkt een compromis maar contracten zijn er tot op heden niet diepte is genivelleerd de hoogte hebben…

Maskerades

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
ik heb ze in alle maten petten en hoeden voor iedere gelegenheid kan uiterst snel wisselen als er zich een opening voordoet in plaats en tijd jij bent naturel hebt geen rekwisieten praat altijd gevat met de stem van je hart terwijl ik adviseer coach jij met warme blik en zachte hand je lach ter overbrugging in vele maskerades…

het duurt nog maar even

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.872
je breekt me steekt me met een mes een gebroken fles scherpe glasscherven die rondzwerven door mijn hart voor mijn ogen is het zwart ik voel geen liefde meer is dit de laatste keer dat je me pijn doet dat je mijn tijd verdoet ik wil niet opgeven maar ik kan zo niet leven je kan me niets meer geven het duurt nog maar even…

Als

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.464
Als een steen die daar al een tijd ligt en niets van zijn gewicht heeft verloren. Als een steen waaronder adders zich veilig voelen maar niet veilig genoeg. Als een steen die je niet alleen kunt dragen en niet met drie. -------------------------------- uit: 'Zen uit eigen werk', 2005.…

Stukje thuis

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 427
zij spraken alle talen kleurden gevoelens en emoties in het raken met de hand liefdevol ontmantelden wij het lang gedroomde huis ieder met eigen herinneringen als een onbereikbaar stukje thuis stenen zijn gestapeld verwijderd is de specie van de tijd dat wat door onze handen ging kende geen enkele spijt het momentum leven hebben we…

Ingepakt

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 950
Je ogen gillen wanneer ik de koffers pak en van je afgewend zeg ik verslagen het is over...uit genoeg wat rest blijft zonder klagen na jouw ontstelde blik iets luider jij legt àlles bij mij neer het voelt zo overladen echt... ik heb het wel gehad maar smelt toegevend als je fluistert zal ik mijn zwarte negligé dan…
sacrajewa1 augustus 2006Lees meer >

Woeste zee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Zwaar teisteren de zwarte zwepende golven mijn schip Dalend en steigend, honend en deinend, met het gevaar van een klip Met kommer en kwel door het donderdend geraas Er schijnt geen eind te komen aan dit helse relaas Maar wat valt er op mijn oog Licht sterker dan de zon doch het staat niet hoog Het is geen boze bliksem of duistere donder Wat…
rob23 december 2006Lees meer >

Dood geluk

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.197
Als zelfs de liefde vergankelijk is Hoe geloofwaardig is dan geluk Hoe kan ik trouw nog hopen Als dromen doodgaan Stuk weer stuk -’t Is als een vlinder in de lucht het geluk zit hem in haar vlucht- Kan liefde nog edel geloven In een enkel verganklijk ogenblik Als dromen doven Stuk na stuk Hoe…

Het kind in mij

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.977
in huwelijk vastgeroest kreeg langzaam in de gaten vrijheid kwijt en ingesoesd geen zin meer om te praten miste Schwung in mijn bestaan zelfs verbondenheid ontbrak keek je nauwelijks nog aan en als je me weersprak kon dat me niet echt raken alles was me om het even wist dat ik af moest haken ben veel te lang gebleven op een dag, ik…
Marianne31 januari 2007Lees meer >

Er slaapt een man in huis

gedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 11.898
Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne. Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af. Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd teveel de zijne. Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet. De hand die ik dan bijt en die me steeds weer voedt. En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren. Dat is het…
Lut de Block11 februari 2020Lees meer >

Wandeling na de storm

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
De oude landgoederen met hun paden waar je soms de bochten niet van snapt, Schaep en Burgh, Bantam, Boekesteyn, de grote groene stammen, de beukenzalen, ook hier zijn de stormen van januari als barbaren tekeer gegaan. Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op het pad, na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun. En ach,…
boeuck2 februari 2007Lees meer >

Bekentenis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.129
blind op jou en nu nog kijken of ik samen broodjes smeren kan thee en koffie tegelijk schenk ik mijn gedachte aandacht niet gestoeld op enig feit aan tafel proef en toets ik ons aan niets meer om te vegen onder mat of kleed en verder heb ik niks om aan te trekken boete deed ik bij de bonte was…

liplezen

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 863
haar lippen wijzen hem op de waarheid zij is de eerste mens die hem mens heeft gemaakt in de taal die zij praat die hij helemaal verstaat maar zonder haar ogen die handen op zijn been of een schouder daar waar hij zijn hoofd wil is er niets anders dan een onschuldig meisje met een kwetsbaar hart dus geeft hij dat wat zij hem telkens…

verzen liefde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
hij zaait hoop in haar hart dat niet meer kon slaan dan enkel voor zichzelf de kilte van een dag als een deken om haar heen zacht bewegen nu haar handen op zoek naar meer van hem laat hij haar betijen met een zweem van liefde een spoor van genegenheid op elke wang wel iets verkussen zij het verleden om te delen in het hier kom bij…

Hoop

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 814
ze heeft geen zin, geen plan, geen woorden koud. Kilte slaat op hol. ik kan er niet mee zitten doe mijn eigen ding afstand kerft groeven in mijn hoofd dat ligt te rusten op een bed van paarse tulpen verwelkt, uitgewaaierd afgedankt maar dankbaar fluistert de wind zoete zinnen op onbeschreven blad…
Marianne22 februari 2007Lees meer >