Alle inzendingen over wolk

5620 resultaten.

Sorteren op:

Nacht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Slierten roze wolken de eerste twinkeling van een ster. Schoonheid van de langzaam verdwijnende dag. Verwelkoming van de nacht met een goudgele maan.…

tank(a) met kerosine

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
de joint strike fighter vloog hoog boven de wolken gans onzichtbaar voor de toeschouwers op de grond geheel onverwacht in brand…
Aubrey1 februari 2011Lees meer >

ingesponnen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
ingesponnen in webben van tijdloos geluk voelt hij zich in de wolken terwijl hij de geneugten van de zevende hemel savoureert cocooning krijgt voor hem een eeuwigheidslabel.…

Einder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
laat me verlaat me gelaten rust ik mijn wolken bevolken lucht zonnestralen rijgen verlegen mijn regen wat brengt het einde van de regenboog ?…
solveig6 februari 2011Lees meer >

HERLEVEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
Brede lichtstralen van vroege avond gaan door wolken, loof en gras; ingeslapen vogellied klinkt opeens weer helder op.…
Han Messie18 oktober 2012Lees meer >

LATE GLANS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Ondergaande zon verspreidt brede bundels licht door zwarte wolken; bomen gaan bescheiden schuil in voortglijdende schaduw.…
Han Messie16 november 2012Lees meer >

Zonder titel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
Op jouw blauwe wolken drijf je langzaam weg en voordat ik wat zeg ben je al uit mijn zicht verdwenen aan de horizon schijnt een flauwe zon.…

Realitijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
De zon breekt door de wolken. Ineens heb ik geen tijd meer. Om te tobben en te piekeren.…

Bildung

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.966
Waarom leert men op school een schuldloos kind Latijn en Grieks en niet de donker talen van zeemeerminnen en van nachtegalen van het water, de wolken en de wind?…

Eenzaam maar niet alleen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
zij stond alleen en achteraan door de duistere wereld verworpen en helemaal vooraan op de eerste rij geplaatst door Hem die is en was en terug komt op de wolken…

weer haan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
haan in de wolken waait met alle winden mee er is geen keuze was het kippenhok zijn thuis zette hij kip naar zijn ha(a)nd…
J.Bakx20 juni 2021Lees meer >

doorzichtig wit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
koud als marmer de oneindigheid waarin ze zwerft zo tergend teer onaanraakbaar in de volkomen stilte van de dood uit de wolken raast de storm…
J.Bakx30 november 2021Lees meer >

je stapelde buien

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 903
het weer is van slag omdat jij de wolken deed breken jouw spel werd snel ernst omdat je de zon was vergeten…

Verlangen

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.178
Mijn hoofd in de wolken wolken die reiken tot aan de hemel hemelhoog en niet te bereiken bereiken wat ik niet kan verwoorden Woorden van verlangen verlangen naar jouw lijf lijf dat me laat gloeien gloeien van intens genot Genot stralend uit jouw ogen ogen die me volgen volgen over mijn lijf lijf dat naar jouw lijf hunkert hunkert om…

dood in een voortvluchtig rood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
ik ga vandaag de lucht inpakken wolken, blauw, de regen ik kan er niet meer tegen gewoon in zinnen buien om mee te beginnen witte wolken schrijf ik af grijze moeten zich nog legen blauw stop ik in beelden ondoorzichtig door de kou de ondergaande zon gaat dood in een voortvluchtig rood dan komt er ruimte in het zwart dat op zal lossen…
wil melker2 februari 2004Lees meer >

Het maantje

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.562
De maan loopt door de wolken, Zo zachtjes en zo snel; De kindren komen buiten, "O, knaapje, ziet ge 't wel?" Toen stak het kleine knaapje Naar haar zijne armkens uit, En wou het maantje hebben, En weende en schreide luid.…

begroeting in rood

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 537
De woorden uit een oud gedicht bloeiden, als rode rozen in mijn hart op zoek naar liefde maar ik strooide ze uit op de wind in een nacht zonder licht dat door wolken heen breekt en alles verdween uit het zicht soms lijkt het of één van die woorden mij heel stil begroet geschreven...op de wolken in een rode gloed die soms door de zon…

Forensen

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.498
De eerste mens ziet op het perron door gloeiende wolken de zon als Superman uit zijn overhemd breken Nog even en hij jaagt tussen de einders van het laagland met honderden reizigers naar een eindpunt Wat beweegt hen Wat laten ze achter Wie was de man die door gloeiende wolken de zon zag ------------------------------------------…

Wekker

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit straffe westenwinden sonoor kopergeluid de wolken binnendragen - wolken die als verlate kruisvaarders oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen - dan voel ik dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt het dode hout zich op vallen voorbereidt watervolk beeft en bidt en scheepswrakken oude…
Kees Keizer13 augustus 2014Lees meer >

Ademen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
Zoals wolken drijven, drijven mijn gedachten, gedreven door de wind. Wind die ruimt en ook weer krimpt. Adem die door mijn longen blaast. Adem die gedachten laat kalmeren of als woedestorm venijnig raast. Ik voel mijn adem tijdloos leven. Ademend kijk ik steeds weer toe, hoe wolken komen en stil weer gaan.…

Dat geloof ik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
Wolken breken. Water bevriest tot ijs. Sneeuw smelt onder de zon. Rivieren stromen. Mensen worden ongevraagd geboren. Tranen stromen zoals rivieren stromen. Ongevraagd moeten wij weer gaan. Als wolken worden we gebroken. Het onbegrijpelijk mysterie blijft. Wonderen bestaan.…

Eenvoud

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Vraag me niet meer af Hoever de horizon is verwijderd Hoe hoog bergen zijn Die ik van verre zie Hoever zal wind de wolken dragen Hoever reikt kinderlijke fantasie Wanneer stoppen eens de idealen Waarop alle dromen stranden Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn Zullen roem en eerzucht Als op wind en wolken gedragen Verdwijnen over de verre…

Het kerkraam

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Gekleurde stipjes over de koude tegels Dansend in de zonnestralen Sprankelde lichtshow zonder regels Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen Gisteren schitterden ze van afwezigheid Omdat er wolken waren Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek Omdat de wolken zijn gaan varen Moeder Maria kijkt verwondert neer Op die ene oude dame En…
M. Bos28 oktober 2017Lees meer >

door mijn ogen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Ik zat eens op mijn knieën voor het raam, En keek naar witte wolken zonder naam, Die zomaar hingen in’t blauw geboren, Stil, in weggewaaide wind verloren, Een koe dreef door de ogen van een kind, Op duizend meter in’t blauwe gebint, Alleen, zonder gras, als een witte wolk, Alleen, als eentje van een wolkenvolk, Ik had geen idee wat die koe…

Oefenen in verdwijnen

netgedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 948
In roerloze middagen langs het lange diepe water gaan een prevelend lamenteren dat altijd alles dat je nooit meer In het verschiet van verre wolken de tranen van de moeder zien wolken die nooit nooit meer terugkomen nooit als in een litanie.…
J.Bakx25 oktober 2025Lees meer >

Weersinvloeden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Ach, de zon scheen dus moesten we wel vrolijk wezen zoveel dagen dreven al de wolken en huilde de wind natte tranen tot de zon hen verdampte. Nu loop ik weer door die straat met een glimlach en een knipoog lach naar iedereen links en rechts want de wind verdreef de wolken zo drijft de tijd de tranen weg.…

Avondkameraad

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 313
De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld voor de bloesems van een zomeravondwind nu je niets meer hebt om over te denken geen bezittingen of verleden keert de gedachtestroom zich om als een onbeschreven bladzijde wilde bloemen in jouw dromen vagebond op pad naar morgen als de zon met nieuwe verhalen komt de wolken oude verhalen…

Cumulus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Mijn hoofd in de wolken, en windkracht acht. Eén hand uit het raam, wil uit vliegen gaan. Een luchtig verlangen, vandaag heb ik getracht de wind te vangen.…

Windvogel

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 693
zweeft ijl in de lucht scheert boven water volgt alle winden tot waar wolken smelten in zee onzichtbaar voor het land…
Gerardo6 januari 2008Lees meer >