10001 resultaten.
Kol-abri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
666 Denk jij
tot in het oneindige
met je eindeloze tong
in kelken te kunnen tasten
en bij je kroning
tot kleurige koning
garen te spinnen
door eeuwig
honing te winnen?
Dat had je gedacht.
Wij leren je wel vasten
en zetten je voor altijd in de wacht.…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 nog proberen wij
in te grijpen maar
het is al te laat
natuurlijk blijft
de aarde groen
maar zonder oogst
van vrucht en bloem
wel hitte wateroverlast
stormen en tornado’s
heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht…
Zonder leven (2)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 in de veelheid
van leven en
bewegen
ben jij bewogen
met eigen ogen
door de natuur
het schitterend
passend systeem
kapot zien gaan
omdat de
synchronie door
mensenhanden
is gaan stokken
de natuur en wij
zitten met
onherstelbare
brokken nu ook de
schepper is vertrokken…
Duurzame bloeiers
netgedicht
1.0 met 13 stemmen
445 tussen
het groen
van kleurende
bloemen zag ik
ook de door -
zichtigen staan
naast de
roodroestend
ijzeren en op een
wat mindere plaats
de plastic gevallen
een klein perceeltje
voor een select
gezelschap
metalen bloeiers
die al van ver
het zonlicht
weerkaatsend en zo
alle aandacht vragend
overbodig blijkt
het bordje
verboden…
Schimmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 ik zag
ze gaan
schimmen in
strakke
oplichtende
kleuren
voor
ontmoeten
geen plaats
alleen de
pluizen met
wollige gebaren
klampten aan
dan stlde
de beweging
kleuren
werden
minder fel
in een zacht
maar warm
verleden
herkende je
nog namen van
schermgrootheden
de meesten
zijn vergeten zij
konden niet alleen
van applaus…
een stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 zijn er nog
plekjes te ontdekken
die wij niet
hebben gezien
die zich omgeven
hebben met een
uiterst vage waas
een stukje hemel
waar je over struikelt
zonder het gezien
te hebben toen en
nu zijn ze er ook nog
als kind al op zoek
en als volwassene ook
op zoek naar schoonheid
naar unieke volmaaktheid
te bereiken eigenlijk pas…
De apoteose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 als we lachen
werken we altijd
een klein geheim
patroon af waarvan
het begin bekend is
zo dat de ander
makkelijk kan invallen
het taaltje
is eigen en voelt
warm aan ookal
is de boodschap
niet prettig de
troostende hand
is altijd dichtbij
niet alleen het
lachen maakt de
spanning tussen ons
heerlijk om aan
te voelen en te weten…
De zachte apocalyps (3)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
605 in den beginne was er
het woord
god schiep de mens
hij werd gehoord en
doodde zijn broer
zo verhaalde het woord
dat is blijven hangen
in de hele overleverende
geschiedenis en de
uitleg is gebruikt door
mensen en schavuiten om
er zelf beter van te worden
ten koste van de medemens
de verhalen uit de diverse
culturen zijn eenduidig..…
De zachte apocalyps (4)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
452 alle organisaties worden
met straf en beloning
geschraagd gehoorzaamheid
en trouw aan zijn noodzaak
op straffe van uitsluiting
en negeren en soms de dood
waarbij het laatste oordeel
de grootste magistrale straf
publiekelijk wordt uitgedeeld
zijn eeuwige volmaakte geluk
wordt opgebrand in de hel
en daarvoor waren
en zijn wij niet op aard…
De zachte apocalyps Resume
netgedicht
4.3 met 55 stemmen
422 ik ben geen
keizer apostel
volksmenner of
dagdromer maar
ik heb net als jullie
zo mijn gedachten
over aarde en leven
vooral hoe wij dat doen
en waar onze resultaten
zijn met de rijkdommen
die ons zijn toebedeeld
zoals ook de gigantische
verschillen dat kan nooit
de bedoeling zijn geweest
de chaos de kloof tussen
arm en rijk de…
Leren leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Moeder Aarde heeft mijn hart,
Eeuwig, voor altijd,
Niet voor degene die het langzaam verloren,
De passie van een ander.…
Ruimtegruis
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
509 ik heb nog niet
zo lang geleden
het eerste ruimtegruis
in de oogopslag
van mensen gezien
als stukjes aandacht
merkwaardig zonder
enige verbondenheid
met moeder aarde
in buitenissige kleuren
en adembenemende
vorm en outfit
nog waren het
incidentele
ontmoetingen
maar hun aantal
werd snel groter in
modiaal constateren
bijzonderheden…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
Kaalslag en dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
407 wij zijn de strijd
aan het verliezen
van de wereld
om ons heen het
kwade genius
in de mens
heeft de
overhand
ook de natuur
staat dik op verlies
stikstof en co2
zijn restproducten
van onder menselijke
regie gepleegde
arbeid van hand
en machine
de soorten in
de plant en
dierenwereld
sterven in
ras tempo uit
diversiteit om…
Zielloosheid en entropie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 ik heb de
geesten
zien ontwaken
na een halve
evolutie slapen
in ontluikende
potentie op zoek
naar bloemen
met de mooiste
kleurfrequentie
zij dachten in
de hemel te zijn
verlost van dodelijke
ziektes en zware pijn
maar de aarde was
nu anders gekleed
na een volledige
ontluistering van
de schoonheid der
schepping restte
de zielloosheid…
Voor De Vorm ('What's In A Shape?')
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
637 De laatste tijd ontvang ik veel berichten,
Betreffende de vorm van de planeet,
Ik twijfel nu of ik het wel goed weet,
En dreig voor andersdenkenden te zwichten.
Plat? Rond? Ik weet niet wat je daarvoor koopt,
Nu alles hier zo in het honderd loopt.…
Vurige geestdrift
netgedicht
3.7 met 68 stemmen
343 ijskoude angst
kleurt de vurige
geestdrift die
mijn hart door
poetische spirit
doet laaien in
vlammen die
van binnen
verterend branden
het komt uit
het culturele
doorgeefluik
dat het internet
aan het universum
geschonken heeft
want dat venster
is dag en nacht
hel verlicht
voor hen
die zich verloren
voelen zonder
klankbord…
ballonvaart
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 in azuurblauwe lucht
drijven wolken, zacht als wol
een vlam blaast warmte
in het bollende doek
een mand vol mensen
zweeft langzaam omhoog
hoog genoeg
voor een blik die alles overziet
laag genoeg
om de aarde nog te voelen
de mensen nog te groeten
stilte heerst boven
drukte daar beneden
we varen op adem van de wind
als veertjes zo licht…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 Waar liggen de oevers
der elyseese geneugten
in wiens handen ligt
des mensen lot?
Een antwoord op deze binnen rijm gebedde, oorverdovende overvloed
aan klankwoorden van duivels prangende vragen laat zich na tienduizend jaar wijsgerige wijsheid
lastig in één puntige plooi van
een kristalhelder oogverblindende solarplexus voor eeuwig vastpinnen…
een eigen biotoop
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
301 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Een eigen biotoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Het altaar der liefde
netgedicht
2.4 met 37 stemmen
349 ik zag je hand
met de nog warme
koestering
van mijn wang
in jouw palm
jij bent heel
dichtbij geweest
hebt diep
in mijn ogen
gekeken
mijn geest gevoeld
nog heb ik jou de
wegen niet verteld
die jij met zachtheid
en liefde kunt volgen
de kleine bordjes
ik heb je lief
die schitterend
bloeiend langs
de wegen staan
intuïtief…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
293 ik heb de
schaduwen van
duizenden mensen
voorbij zien flitsen
zonder hoofdletters
of opvallend stukjes
identiteit waar zelfs
de kleuren mengen
zonder enige
personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond…
Verantwoordeijkheden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
355 ik ben de
tijdelijkheid
van het aardse beu
waar zij met hart en
ziel onze sferen laten
functioneren doet
de ander nonchalant
en laat ons de wonden
van de aanslagen door
de solitairen op ons
leefmilieu verbinden
terwijl de daders op het
kerkhof hun zonden
belijden zonder berouw
omdat zij vol driften
en zonder zorg en
bekommernis…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 stil trokken
zwarte optochten
door het land
spaarzaam bijgelicht
door fakkels
die een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 niet
meer als menselijk
te herkennen de leefomgeving
begon ook zich van de
specifiek menselijke aankleding
te ontdoen. alsof de ziel uit de
menselijke bewoning werd gesloopt
ramen en muren verbrokkelden
gaven uitzicht op een totaal
entropische ondergang van de natuur
niet in groei maar in wildgroei
daar waar de
fundamenten van
de aarde…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars
om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels
door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee
en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren
van de gevolgen van wat we denken
nodig te…
Vervloekt!
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
387 Ik doe het kort maar krachtig
uit de doeken
klimaattafels die geen vooruitgang boeken
noch in de ozonlaag noch stikstofhoeken
daar is de eensgezindheid ver
te zoeken
Het liefst zou ik ze collectief vervloeken
Red moeder Aarde! Dát zou ik verzoeken!…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid
der maanloos duistere nacht
waar in nauw waarneembare onyxspelonken
zwarte magie van een
toekomst ons wacht
in rotswand geslepen
als op dun perkament
waar ik las dat de aarde…
inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
414 vermoedelijk staat niemand stil
totdat gelederen zich sluiten
waarbij alle ganzen zichtbaar zijn
met hun slagen in de lucht
is het al duidelijk of zij vertrekken
of juist arriveren
laten zij achter of
keren zij weder naar oorsprong
de lucht is ijl en heeft een
lichtvoetige tederheid
toch ruikt dit naar aarde
naar gewicht van steen…