3063 resultaten.
de eenzaamheid neemt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
937 Wat aan het eind niet is
is aan het begin een flard
die bijkans in zijn teelt
deze reis met blinde ogen neemt
in de ochtend bazuint hij zijn fatsoen
met vormen die erectieloos
[ want leeftijd heeft ermee te doen]
de dag voorspellen
zoniet de avond
want in het duister huist zijn lot
en samen met lange armen
voor de ramen
vermoed hij een…
hoop.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
599 alles wat er niet is
wat niet bestaat
is heerlijk
ik bedoel niet de
godgruwelijke leegte
van het niks
maar meer de hoop
op iets wat alles
beter maakt
dezelfde hoop die
je krijgt wanneer je
op een bloedhete dag
de koelkast opent
of een lichtstraal
in een duister bos
iets wat alles beter
maakt, iets dat
een zucht slaakt…
Abstractum van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De eenzame winternachten
keren terug naar oude waarden
ware aard doorklieft het donker
we ontdoen ons van textiel
voelen op tast de verlegen huid
gezichten vervagen door het duister
het zaad gedijt in nauwe kieren
in machteloze bekoring gesmoord
in het abstractum van de nacht.…
Lichtflits
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 Al is het maar iets
waarmee zij in het duister kan tasten
hoeken en gaten welke toegang geven
met drie woorden: kom maar hier!
een wens komt niet uit op bestelling
doch daagt op als lichtflits, onverwacht
als flashbackdijken doorbreken
op een plek waar zij haar ei kwijt kan!…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
Luikjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Vandaag word ik
Maar moeizaam wakker
En kom niet verder
Dan matig bewustzijn
Op een ondergrond
Die stevig en rustig is
Wacht ik op het moment
Dat mijn luikjes opengaan
Waarin zorgzaam zijn
Opgeborgen de woorden
Van rust en vree,
Van geluk en verdriet,
En van overpeinzing
Van hoe ik in mijn
Donkerste duister
Bijna het leven…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 De boventoon van het duister.
Grijs!
Manifesteert ruis door gefluister.
Gesloten!
Vangen mijn ogen verlichting.
Het licht!
De boventoon van verrijking.
Ik kende jou als een eiland in open zee.
Als een zacht, fris maar krachtige rosé
Maar na een vloed over het fijne zand.
Plotseling als schipbreukeling gestrand.…
niet slapen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 in deze doorwaakte nacht
hoor ik de klagende roep
van een zwarte zwaan
in dit winters noordland
mijn slaapkamer
als wachtkamer
ik houd me doof
maar mijn lijf wil slapen
het duister breekt
ben ik de waker die het
vuur brandend houdt
en wacht op wat komen gaat
ben ik bang
om me los te maken
bang voor het verlies?…
Ervaring...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Duister en helder van binnen met altijd
voor ogen een doel.
Gemengde gevoelens, gekleurde gedachten...
Soms een hard gelag, zo voel je zwakte en
dan weer kracht.
Maar telkens word je je meer bewust van het
gene je ervaart.
En de werkelijkheid krijgt betekenis voor
mij zo waar.…
Hartsteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Zwijgend kijkt zij van licht naar duister
geniet van elk mooi moment
soms glijdt er een kille huiver
wanneer er plots een haas langs rent
toch wil zij de kleuren bewaren
voor de dagen somber en lang
bladert dan peinzend in haar fotoboek
vaak met weemoed, soms wat wrang…
LICHTEND ZWART
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 In het duister
van de lange mijngang
klinkt luid geklop en geschuif
helle lampen van de werkers
gaan heftig op en neer
hitsige vuurvliegjes
in de drukke tropennacht
van het dichte oerwoud
zweven bij hun liefdesleven
duiken en draaien om elkaar
verspreiden zich tenslotte
om even stil te bekomen.…
met losse hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 Zij tovert leed uit haar duistere mouw.
De heimelijke sluipwesp.
Zij plant haar haken in mijn lijf. Rauw.
Hoezeer treft zij raak.
Rouwen heeft geen smaak.…
Maria Lichtmis
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.955 Wij zijn nog in het duister,
maar straks komt toch de luister
van ’t licht dat eeuwig schijnt.
Vertrouw nu maar de zangen
die in de stilte hangen
tot droefenis verdwijnt.…
Armadillidium
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
632 Ik werk in klam en duister oorden,
bij slimmen en ook bij gestoorden,
bij atheisten en bij vromen,
vind ik ook steeds een onderkomen,
zowel bij armen als bij rijken
doe mij te goed aan mensenlijken.
Ik stoor mij aan geen enk`le wet,
mijn naam gewoonweg pissebed.…
wie zal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 wie zal het duister klaren
als eenzaamheid opkruipt
uit de grijze straten
wie zal je vinden als
je zand in ogen strooit
het ijs ongebroken laat
wie zal je blik scherpen als
je de verbeelding aan de wilgen hangt
en onleesbare poëzie liggen laat
wie zal van je houden als
de stilte in je woorden klinkt
en je voorbij bent gegaan…
Val van de eclips
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
736 Een ochtendgloren als nooit te voren
liet mijn droom nog in silhouet glanzen
haar duistere structuur overschaduwde
het korte moment om in violet te dansen.
De horizon nam haar getekende glimlach
en zegende haar in het opkomende zonlicht
haar brede mondhoeken typeerde haar groet
en vertrok in de corona met een verguldde blik.…
registratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Of een geheiligd middel voor een duister doel .
Men zegt hier eigenlijk:,,Het waren toch ook mensen,,
Nog voordat een de eerste adem gaf.
Voor duizende geaborteerden zou ik wensen ,
erkenning als een mens in`t massagraf.…
lichtval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 onthoud het haalbare
op korte termijn
weerschijn is altijd droog
verte geen afstand
lijfelijk afwezig is kenbaar
als grafische weergave
in dat niemandsland leunt
de dag tegen het laatste licht
zodanig dat elk gebied
meer vaag lijkt dan grijs
duister is niet voelbaar
de val komt voor de hoogte…
Licht in duisternis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Herfst en winter
sluiten
een verstild verbond
Het late licht
te weren
uit de dag
Het duister
ruim baan
te schenken
Hoge bomen
worden
volslanke silhouetten
versperren
het pad
dat ik ga
Het zijn
van natuur
de ongeschreven wetten
Wie mag
het jonge licht ontsteken
in het nieuwe jaar?…
Natalie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 Luimend in het duister
Tussen de tuinstruiken
Naar de buitelende buurmeisjes
Die met gespiegelde blote benen
Wijsjesdraaiend in het tuimelraam
Van de zolderkamer aan hem verschenen
En ratelend hoorde weggaan
Op de fiets langs het tussenpaadje
Om het nachtleven in te slaan
Stond hij puberaal te biezen
Want tokkelende lentekriebels
Hadden…
Gevangen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
556 Zeg dat je me niet verlaat
Zeg dat je niet weggaat
Zeg dat je blijft
Zeg dat je in de liefde drijft
Zeg me dat ik het ben
Zeg me dat je me verwen
Zeg nou dat wij samen
Hetgeen zijn en zullen dwalen
In licht en in duister
En ik luister
Alleen naar jou stem
Want jij bent diegene die ik ken…
Oude vader
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Aan zijn lawaaiig raam gezeten
lijkt het waarachtig of hij ongelukkig is
naarmate hij ouder wordt
ver weg, het donkere duister in
daar is de wereld alles, zijn metgezel
vandaag heeft hij van alles meegemaakt
hij, die bijna van de hemel is
want schuld op aarde leidt naar vermaak
in zijn oude zetel bij het maanlicht raam
in een huis dat…
Ooit in het Westen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 Een trumper is een aanhanger van trump
Maar ook betekent het bazuingeschal
Als synoniem voor machotaal, gebral
Van ego's die ik haat en 't liefste dump
Zoals Ooit in het Westen, lang geleden
Het Goede Slecht was, met Duister verleden
Als in de westerns van Sergio Leone
Op muziek gezet door Morricone…
Ontluikende dagdroom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 Pril in het ontwaken
van het ochtendgloren
dacht hij nog na
over de droomcyclus
die hem zo had weten
te ontroeren in het duister
een ontluikende dagdroom
viel hem ten deel
op het bord, met zijn ontbijt
naast een spiegelei
ontwaarde hij zich
een innerlijke bespiegeling
zuinig in huisvlijt
nijverig in eenvoud
in dat bijzondere…
de eenzame fietster
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
492 op ochtenden
die in niets verschillen
begeef ik mij statutair
op gebaande wegen
dan kruis ik paden met
mijn dagelijkse passant
driftige tred, versmolten
met steen en been
zij heeft zich de
klinkers aangemeten
haar fiets moet de
weg kunnen vinden
als een blinde holenvis
in het duister
ken ik haar, zij mij?…
Diana
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 Zie ik Diana's ozonlaag
haar zwarte nighty negligé
ontwaar ik haar als luciféra
donkere maan in casa luna
Dan komt plots Phaëton met paarden spant de teugels, geeft de sporen
gevolgd door maangodin lucina
opgejaagd in overmoed
bevrijd van duister nachtgewaad…
Boris uit Bisjkek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 Hij stelt zichzelf
een groener landschap voor
omdat de gouden herfstmaan
kostbare zwijgtaal bezigt
geen melk meer
in de supermarkt
en een verwarde moeder
terug naar de bergen
waar de witte geiten
het laatste gras begrazen
en de mannen koemiss drinken
nu de nachtmerries galopperen
over in duister gehulde hellingen.…
Worteldans
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
331 In de straal bezopen winternacht
wanneer er niemand getuige is
verzint hij zich een vriendelijke god
die mag raden naar het geheim
van dromen in gezamenlijk besef
van stilte die strijdt naar erkenning
op de paden die we zijn gegaan
door diepere nuancering gegroeid
nu het duister om bezinning vraagt
voltooit hij zich de worteldans.…
Elimia in pyjama
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
237 In het diepe duister
met de dood haast in de ogen
op een haartje na de staart
van de chinese olifant...
elimia de pimia,
ijskoningin zonder furore,
in '81 djalal abad
in kyrgistan geboren
en achttien jaren later
gesneuveld in boltini's tent
ach was het maar
madurodam
kindparadijs bij wassenaar...…
Stilte-offer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
965 Onderga dit heksenuur:
overtreed jezelf,
speel met vuur
dat lichter maakt en duister;
duik onder en daal af,
betreed de cirkel
van innerlijk gefluister;
gebruik je adem,
ontstijg dit aards bestaan en
verken je diepste oorden,
ontsteek een kaars en
breng een stilte-offer
aan mijn woorden.…