2304 resultaten.
Zag een ster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.998 mag ik je ontmoeten
vanavond samen eindelijk
het kind begroeten
dat onze samenleving
heeft gebaard
winkels zijn
gesloten alleen
de noodhulp is nog open
de rest stalt thuis
in echtelijk geluk
maar het is koud en
mistig buiten zo stil
alsof de mensen iets
verwachten ik zag een ster
maar dat was even over achten…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 zo zal het zijn
en nooit anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten…
een wereld in liefde
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.659 in de stille nacht
waar engelendromen
vrede
aan deze wereld beloven
een sneeuwtapijt
in zilverwit
zacht geglinster
van een ster weerkaatst
zal een baby
in liefde geboren
zachtjes huilend
de stilte verstoren
waar vertwijfelde harten
zich vullen met hoop
dat toekomstdromen
verscholen liggen
in gesloten ogen
van een kind…
Weg Van Mij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.878 Daar zit ze
mijn moeder
schouder aan schouder
geluidloos
scheef gezakt
in de huiskamer
van het tehuis
haar handen
in houvast
om haar tas geklemd
stilzwijgend
schuif ik naast haar
streel haar wang
een glimlach
opent haar gesloten lippen
als haar hoofd
zich langzaam heft
dan ... is het moment voorbij
nemen medicijnen
haar mee…
Toch weer even samen
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
699 Haar oogleden trillen
als de vleugels van een vlinder
verder slaapt ze bijna bewegingsloos
de droom vindt plaats
achter gesloten ogen
de wind fluistert zacht
vanachter een half geopend raam
de maan weet van haar dromen
waakt over haar
en daar in het wonderlijke
van haar nacht
ontmoet ze hem
hij die weer bij haar is
en haar lief had…
De dansvloer van de dood
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
537 Ik wil geen nieuwe dans
want gisteren lijkt nog gesloten
het stropdassenuur stapte op maat
langs me heen, scheurde het bladmuziek
moedwillig en strooide
met overtollige wijsheden
doelbewust was het ranke naakt
aan mijn zij geschoven
ze dicteerde - moge God weten
wie ze was – uit een boek zonder kaft
de titel kon ik wel raden
[…
reizen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
923 we aanvaarden de reis
leggen een lange weg in stilte af
we vervlechten de beelden
tot een onsamenhangend weefsel
we zijn reizigers zonder woorden
passanten zonder grond
we reizen met gesloten ogen
gekleed in weerbarstige huid
en dan is er het woordenloos weten:
we komen nooit meer thuis…
Vervormen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Met ogen weer gesloten
dansen beelden in mijn hoofd
een vlieger in de lucht
die paarsgekleurd is
door ondergaande zon.…
Innerlijk geluk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 Is het de wereld rondom,die mij benauwd
die lijkt soms zo kil en dikwijls koud
zo gesloten,zo zelf voldaan.
Maar niet altijd is het zo koel
er is ook warmte dat ik voel
dan kan het niet meer stuk,
er is dan liefde en vriendschap om je heen
en blijkt niet iedereen van steen
dat brengt weer innerlijk geluk.…
Merktekens van tijd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
567 Hakblok, de warmte
gesloten in de aderen van
een bedrieglijke zon.
Brokstukken van tijd,
bottende knoppen, zaaigoed
van ademende sterren.
Weerschijn van toekomst,
streling van bekentenissen
bekleed met woorden.
Tijd vergelijkt zich
in versgeaarde wegen,
er is niets dan tijd.…
Ogen bleven blauw verlegen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
493 zag je wolken
blond in haar
benen lang gesloten
slank een paar
stapte uit in
gracieus bewegen
straalde lach je ogen
bleven blauw verlegen
danste korte passen
in een vlinderend gaan
keek me stilstaand aan
wiekte vloog voorbij
maar in dat
godvergeten
zonneogenblik
bloeide jij voor mij…
Transcendentie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
675 Voeten geaard
Opzwepende klanken
Armen wild zwaaiend
De kaken ontspannen
Ogen gesloten
De angst om te vallen
Wankelende benen
Steeds weer de controle
Fases van trance
Het ontstaan van extase
De muziek stopt
Als een beest ga ik neer
Mijn schokkende lichaam
Het totale genieten…
Fijne korrel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 Een eindeloos luieren
op watergekoeld schuurpapier
met gesloten ogen verdampen
op het wad de grenzen
water en zand slikken de kim
voor even weg
De wind etst beelden
in strandgeel en zeehondengrijs
schuren hoeken rond
stormvrees is een mensenkwaal
niet voor hen die in golven huizen
of in het water dat goden draagt.…
Piet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
638 En nu is ook de laatste er vandoor
Zijn winkeltje waar veel werd omgestoten
Dat is alweer een hele tijd gesloten
'Dag kindertjes en nu tot weerziens hoor'
Wie voelde niet vandaag een klein verdrietje
Dag Swiep, dag Saar en Brom..dag Malle Pietje
----------------------------------------------
Piet Ekel is op 90-jarige leeftijd overleden…
Mijn stil verdriet.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.143 Ik voel mij een drenkeling die
zich vast klampt in zijn wanhoop aan
het wrakhout van herinneringen
als een sluipmoordenaar sluip
jij telkens mijn leven weer binnen
ieder jaar beleef ik
weer die strijd om
te overleven
tranen ze vergezellen
mij in mijn slaap
zolang mijn mond
gesloten blijft
-blijft jouw leven voor mij bestaan…
Neem me mee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
780 Leunend op de wind
mijn armen wijd gespreid
ogen gesloten
neem me mee
wind rukt aan haren en kleren
als ontelbare lange vingers
aangenaam
of toch niet
ik hou mijn adem in
even maar
en zet dan een stap vooruit
neem me mee
traag
worstelend
evenwicht zoekend
maar
ik kom vooruit…
Verloren eindigt niet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.200 Het treurlicht strekt zich uit
over de dieptes van het verdriet,
gesloten ogen onthullen
een verborgen hartenleed,
handen bedekken het gezicht
van een overleden droom.…
Depri
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Gesloten ogen
het hoofd zo moe
zo nietig aanwezig
De wereld is
onbereikbaar ver
met idealen bezig
Geheel ontoereikend
lijkt niets meer zinnig
of van enig nut
De middelen zijn
veel te klein
hij is ingedut
Niet bij machte te kijken
tekens te herkennen
al zichtbaar op de wand
Er is een open wereld
vol mogelijkheden
aan de overkant…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
Aminozuraal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 zielsbekwaam,
in velden en toch wegen
ontegenzeggelijk,
ontboom ik wouden
kleur ik mijn grisaille
met getemperd licht
op zoek naar landen
om van te houden
gesloten stiltegebieden
klinken asynchroon,
in weke lagen, in twee
maten monotoon
ik zoet mijn parallelle
avonden met aspartaam
ontken aanwezigheid aldus,
concentrisch van…
groengele rover.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Haar half gesloten ogen opent ze echter terstond.
Als ze vliegensvlug een prooi moet pakken.
Dit specimen kan men soms tegenkomen in de Franse natuur.
Vaak is 't in de campagne je altijd aanwezige buur.…
De frisse wind van Zembla
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
553 Opent gesloten deuren.
Zet ramen open.
Wie Zembla heeft doorstaan,
is moedig en stormbestendig.
Wie van Zembla heeft geleerd,
heeft het goed gedaan!…
Opgewaaid stof zijn wij...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 Mijn cirkel wordt gesloten.
Wat we liefdevol deden,
kan nooit worden ontdaan.
Wat we liefdevol geschreven hebben,
zal worden bijgeschreven.
Wat we liefdeloos nalieten,
zal niet kunnen bestaan.
Stof, dat we op doen waaien,
zal ooit moeten nederdalen.
Als geest, die ons leven zin geeft.
In de tijd, die ons hier nog rest.…
Wit was de roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 Gelijk de rozen nog gesloten
tegen de kou van de nacht
Dromen voorzichtig bewegend
in hun passende dozen gezet
Zij kijken naar mij met
grote, ronde, sensuele ogen
als kortgerokte dames uit
een Japanse manga-strip
In de tuin loert en sluipt
een kat, meedogenloos
zingt een merel een lied
over het geheim van de roos…
boog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 de buitenkant van
wat men zeggen
of schrijven wil
laat zich zelden
vangen in een
woord alleen
het is als water
dat zich vertakt
in rivieren
wat binnenin
gebeurt is een
duistere zaak
een gesloten boek
een enigma
zoals je wilt
een onzichtbare
oceansche rivier die
diepe zeeën zoekt
hoe stroomt taal naar
buiten hoe vinden…
tussen droom en daad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 de ochtend ontwaakt
en ik, liefste,
open in gedachten
alle ramen
zonder vertoon
of aanstellerij
bied je me een
leeg universum aan
in de proloog van
het prille leven
vloeien vuur- en
watergeesten binnen
de dag verschuift
met de zon naar
het hoogtepunt tot
de bel gaat
een wrede god
maakt voor
de gesloten deur
zijn…
herscheppend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 op de bodem van de diepte
lag als een oester een
weerbarstig woord
onderzeese stromingen
kwamen en gingen
bleven haar beroeren
gestaag schuurden ze
over en langs het
gesloten fort
ze werd weker
minder stug een
trage transformatie
met het verstrijken
van de tijd herrees ze
aarzelend uit haar as
de wedergeboorte
van een woord…
37 Jaar samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
927 Toen betere tijden
Nu coronatoestanden
Speciaal om te vieren:
Bloemenwinkels toe
Restaurants gesloten
Vrienden op sociale afstand
Het gemaal van de tijd
Dromen in stukken en brokken
Keer op keer gestuit
Vallende sterren met hopen
Wij genageld aan de grond…
onbegrijpelijke dingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 ik reisde
alleen met
een roestvrijstaal
vlindermes nooit
hoefde ik het
te gebruiken
onderweg zag
iedereen dat
mijn verenpak
niet bestand
tegen regen en
kwetsuren was
onder een verre
vlinderboom
begroef ik zonder
ophef het wapen
dat in mijn handen
dodelijk kon zijn
een oude graver
zal het gesloten
geërodeerde
artefact…
misverstaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
279 een mens begrijpen
is lopen door mistig land
waar paden verdwijnen
vragen zonder eind
woorden die anders bedoelen
stilte ertussen
dus oordeelt men snel
een steen werpt minder moeite
dan een hand reiken
maar wie langer kijkt
ziet achter gesloten ogen
een wereld bewegen…