12862 resultaten.
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 Ze rust veel op haar zijde
al het blijde van de diverse zangvogels
de bloeiende bloesem in zich opnemend.
In ’t echt en in gedachten loopt ze soms in de tuin
bezoekt vertraagt aan zee menig duin en stiltegebied
dat alles met haar euthanasie in het verschiet.
Ik zie een stuk onbetreden daar beneden.
Hoe verder ze wegloopt van deze plek…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Ik hoop dat het nog lang zal duren
lang zal duren voor ik ook stilte voor haar word.
Het verstand gunt ons vast die vele liefdevolle uren
maar met woorden van troost schiet ik nu te kort.
Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen
zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin,
ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw…
powervrouw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 geknipt was jij voor het leven
maar het leven knipte jou
als mooiste bloem uit de knop
jou badend in het mooiste licht
van eeuwig blijvende herinnering
dat ons jou steeds weer brengt
al zal de pijn nooit verdwijnen
omdat het hart gebroken blijft
perfect als mens was zij gemaakt
toen het lot zich tegen haar keerde
met in jouw hoofd een…
Afscheid
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
834 Het antwoord van de dokter kwam als een mokerslag
Het klonk zo van plan maar je sterfdag.
Helaas kan er niets meer voor je worden gedaan
Ik schudde mijn hoofd en dacht zo kan het vergaan.
Je bent in een vergevorderd stadium, het is te laat
Je hebt nog minder dan een jaar voordat je doodgaat.
Alle zorg door corona uitgesteld
Maakt dat mijn…
Bibian Mentel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 gedreven bindt zij
verbindt zij
lengt zij dagen
aan koude nachten
waarin zij onverstoorbaar
verder werkt nu
de tijd harder tikt dan
de dag ervoor
tot de avond valt
zij haar vleugels spreidt
en zich, vol liefde, overgeeft
aan het licht…
Onherkenbaar )V2)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Met alle collega’s rond haar
Ontspande ze zichtbaar
Haar traktatie in moed
Was veel meer dan
Een taart doet
Zij bleef geloven
En wij hopen
Nog een keer overwinnen
Door ook deze tumor
Te bedwingen
Maar ik zag
De doffe ogen openbaren
Wat de lach
Trachtte te maskeren
Deze kanker blijft deren
Zal ook haar leven nemen…
verlies voor het verlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 van zouttekort naar wanen
van paniek naar manie
een oorlog woedt in jou
en niemand ziet wat ik zie
de kanker neemt je lichaam
de chaos neemt je geest
ik zoek houvast in woorden
en vind nooit het antwoord
jij op je pad naar het einde
ik op mijn pad dat doorgaat
samen in hetzelfde huis
staan werelden wijd uiteen
soms vond ik je even…
Tussen liefde en kanker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 Tussen Liefde en Kanker
Zes letters.
Zes letters.
Zes dodelijke letters.
Letters die je leven binnenvallen,
zonder aankondiging, zonder genade.
Letters die je wakker maken
uit de droom die je leven heet.
Zes letters.
Niet zomaar klanken.
Maar kogels.
Onzichtbare kogels,
gericht op je lichaam,
op je hoop,
op je toekomst.…
In memoriam
poëzie
3.9 met 21 stemmen
5.418 En nu ik in de droefenis
Om uw gemis
De weemoed wedervind,
Dat mij in u ontvallen is
Eén die mij kende als kind...
Heb ik heel even zacht geschreid
Het was de tijd,
Voor u om heen te gaan -
Maar, ach! Dat gij gestorven zijt
Doet wel weemoedig aan.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Door het beschreven cultuurgebied
van dode bomen, verdorde bloemenvelden,
helden tevergeefs gestorven,
kinderlijke wanen nooit getemd—
rivieren vol lust van zilte projectie
Misschien had ik een poes moeten zijn
maar dan niet die van de buurvrouw
want die had altijd natte pootjes
of een vrolijke vlinder zonder verleden
met slechts vitale…
Het monster ...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.180 haalt hij uit
kent totaal geen pardon
vreet zich een weg van binnen
naar waar het leven begon
Raakt alle vitale delen
gaat grijnzend zijn gang
ontziet geen lijf nog leeftijd
denkt alleen aan eigen belang
Sluipt langzaam naderbij
als een dief in de nacht
ik ken geen ander monster
dat een leven zo verkracht
Het monster dat heet "kanker…
een vaste burcht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.171 amos passeert pronkzuchtige
borden met wapens en namen
aflijvig
hij neemt de maten op en tekent
voor poorten een gaatje voor putten
een punt
de strenge wachters zijn gestorven
het staat hem vrij te zijn
toerist alleen
maar ongeschoeid monstert hij
het hemelhoog vertrek de schrijn
voor wie hier hoort
----------------------------…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
Vlinders van de nacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
743 hul mij vaak
in zwart omdat
het rode hart de
vlinders aantrekt
van de nacht
zij fladderen
hun kleur maar
spoken donkeren
mijn gedachten met
hun verrottingsgeur
zij breken af
wat in realiteit
nooit is gestorven
monsteren grotesk
wat er ooit is gezegd
ik mantel
mij niet meer
naakt straalt
het rode hart voor
jou in dag en nacht…
Bestaan
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.063 Vrijheid
heb het nooit gehad,
Zit vast tussen muren
Alleen door het raam
Naar buiten gluren,
Praat hardop in mezelf
Onzichtbare mensen
Om me heen
Lijken één voor één
In eenzaamheid gestorven
Voel me totaal alleen
De hoop een stap in vrijheid
Te zetten
Nooit meer alleen…
de lente van Lommel
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
960 in de gestorven glans van jonge levens
treuren zelfs narcissen vol gebogen smart
ergens schijnt de zon
ik ben haar kwijtgeraakt, toen
tunnels openbraken
onderweg
geen mens heeft me gezegd dat ik
vandaag alweer moet gaan
en niemand weet
of ik me nog kan binden
zelfs nu lente haar beloftes draagt
kan ik het licht niet vinden…
Een brug te ver?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.470 in haar afstand ervaar ik geen integriteit,
vertrouwen en geloof. ergens onderweg is
de vriendschap gestorven.
in mijn ongeduld sluit ze me buiten. in rust
verwaarloost ze me. gerommel in de marge is
investeren in frustraties en stress.
in dit eindeloos coma regeert de utopie. de
verkenning onvoltooid. de top onbereikbaar.…
Ravenvriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Na jouw dood
is de danszaal verkocht
er dansen nu geen schimmen meer
maar in de schaduw ligt de nacht
de struiken zijn verwijderd
verloren zaden gedroogd
bij een houtvuur
jouw geest is bijna verdwenen
de vogels wachten op het dak
totdat de herinnering is gestorven
en er niemand ooit meer nadenkt
over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
Weeskind van zijn eigenwaarde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Van wie het gevoel
Van zelf en eigen
Al gestorven was
Toen hij nog maar
Een kleine jongen was,
Die vanaf dat moment opgroeide
In een andere waarheid -
Hem werd doorgaans verteld
Dat hij zich vergiste in de
Werkelijkheid, omdat hij
Er voornamelijk buiten stond -
Vluchtte in dromen
En gedichten, in verzen die
Zijn verloren gegane…
Astrid Van Zweden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
656 Aldaar gestorven;
na negen jaar lauweren
te hebben verworven,
als Leopolds eega tot
groot tragiek in zeldzame nood.…
Levensmoedig zaad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
459 Wie levenslustig gestorven is,
kan nog dagenlang nadien,
zijn levend zaad schenken,
aan een vitale vrouw,
die daarom vraagt.
Hier is geen sprake van doodsangst,
maar van doodgewone levensmoed.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
569 gestorven aan het jaargetijden front.
Verkreukeld is hun hart van goud,
zij werden helaas voor het hier en nu te oud.
Neem voorzichtig er eentje van in mijn hand,
en wens mee te mogen zweven “naar mijn verloren vlinder” aan de overkant.…
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 op de bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze…
(kanker 9) litteken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 de wond wat schuin dwarsover
heelt al goed, de restjes bloed zijn
weggeveegd, de snede lijkt niet groter
dan de breedte van mijn hand
mijn verstand rangschikt naarstig
wat mijn speurzin op zich neemt
niets vreemds zo lijkt het, niets is blauw
slechts deze vlugge ogen
en dit bewustzijn ordent gauw
hun waar gezicht dat is gewogen
in de…
(kanker 10) wetensnood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 vandaag draag ik rood
een warme blues en negen
oude kruizen
geconcentreerd herricht zich
alles wat nut heeft, tot in de
perfectie binnen mijn gezicht
een schone taak
een scherts, een uiterlijke blamage
want
ik ben juist een persoon
die dichter bij de waarheid ligt…
(kanker 11) deze Moederdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 als mijn zorgen wikken
in de weegschaal van vandaag
vraag ik me af, wat op de buitenplaats
van nu
het mooiste kinderspel beweegt
mijn emotie leegt zich, in een blauwe schaal
de ogentroost van wie je bent
schuift dichterbij
wat ben ik blij mijn kind, dat jij
de mens bent die ik wens
dapper in de strijd
die wereldwijd al zoveel
namen…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…
(kanker 18) ogenblik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 en al het witte duizendblad
dat honderdvoudig in de bermen
langs de weg de ogen sluit
hun nachtwake voor even
een gegeven zacht moment, slechts daar
waar stille hindes schuw hun
lippen rond een veldbloem vouwen
hoeveel vrouwen zouden er
hetzelfde doen als ik?
tot aan mijn laatste snik
blijft alles dat een wonder lijkt
me boeien
in…
De Barcelonese Sagrada Familia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
209 En Jozef, dus Jezus zijn vader
Jezus was 33 jaar
Oud toen Hij Golgotha
Als Zijn doodsplaats ontmoette
Gekruisigd, gestorven en begraven
Veel en mooie religieuze symboliek...!…