1435 resultaten.
Amphigouri
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
722 je polijst jezelf tot in de dakgoot
toch is je vocht uit de bocht gelogen
tegen het klaterhout aangevlogen
zoals een eekhoorn zonder staart of noot
dat vooral je zweetklier allergisch wordt
laat je kittelaar in parabels falen
hoor hoe de etter in je oren mort
alleen het speen doet je ademhalen
kruis je krekelknieën met veel comfort
en groet…
Wij hebben het erover of wij zullen verhuizen
gedicht
2.9 met 31 stemmen
25.849 Waar je stem is wil ik zijn
zoals op onze eerste dag
toen jij aan stilte die hem veilig hield
mijn naam ontsloot
samen met namen van vogels -
mees, jonge merel;
bloemen die daar uit het stof
ontstonden - krokus,
sneeuwklok, narcis -
wuifden, geven
aan je groet gehoor.…
Léon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.042 ik kon het niet weerstaan
hoe ik ook probeerde
de lokkende smoelentrekkers
wenkten mij als een magneet
naar binnen
dan begon de kwelling
die grijns waarmee hij groette
vroeg hoe hij me helpen kon
de engerd wist het best
terwijl ik de frankskes telde
uit mijn knijpportemonnee
had hij al een zakje klaar
en zei geen groene geloof ik…
Prismaat alle kleuren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
648 jij bent mijn zon
prismaat alle kleuren
die we samen delen
je groent en roodt
in pas beginnen daarmee
laat je warme kleuren binnen
blauwt soms kou
en ultraviolet in heftigheid
maar ongezien raak je dat kwijt
infraroodt in passioneel ontmoeten
ja je handen stralen en ik voel
de hitte van je kussen in het groeten
je bent mijn zon…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend bloed
die naast d’r gaan als laatste groet…
Zonsondergang op Java
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.001 loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend bloed
die naast d’r gaan als laatste groet…
ze golfde verlangen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
879 we namen de zee
ze golfde verlangen in
het grijzige groen onder een
hemel met wolken behangen
ze krulde haar passie
in bulderend wit
ze schuimde naar voeten
bracht vochtig haar groeten
je zocht in de schelpen
het blauw van je ogen
het spikkeltje bruin deed
je in wonderen geloven
je kijkt naar je kind
dat stil zit aan strand
overweldigd…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 schoenen stoepten tegels
je kleedde je met zien
trok het zachte groen
van bomen aan een waas
van blauwe lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht…
Hoezo herfst?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
882 Toch zie ik kinderen die blij zijn, groeten, zingen,
die nog niet weten hoe
zo ver van hier
in andere streken nu de winter nadert;
Zo voel en zie ik weer
dat nergens echt ons thuis is, dat ze zwerven
steeds onderweg, naar kou of hitte,
naar treurnis of verblijden,
dat nergens ooit voorgoed
de wegen scheiden.…
Huizen 3
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
629 Voor de herfst van ’t leven,
nu een huis,
doorstraald met lentelicht,
waar niets nog dringend moet,
er ruimte is en tijd,
een vriendelijke groet,
een hand die helpt,
een troostvol woord,
een blije lach.
Heerlijk is:
ontwaken in ons huis,
de geborgenheid van binnen,
want er is buiten.…
Zeemoedig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
502 ze heeft de zee gekust
wijl haar ogen dronken
van verlangen
over de deinende golven
naar de branding staarden
ze heeft de zee gekust
met schelpjes in
haar beide handen
zand tussen haar tenen
de wind fluisterend
in haar oren, wapperend haar haren
ze heeft de zee gekust
denkend aan hem
die ze zojuist een groet bracht
haar vriend
nooit…
Glas
gedicht
2.2 met 339 stemmen
37.673 Ik groette haar; ze liep op scherven.
Ze wist ineens niet wie ik was.
----------------------------------------------------
uit: 'Jij ben mijn mooiste landschap', 2003.…
Zwijgende landman
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 het uitrustende voorjaar
De wind geeft gul een geluid
aan alles wat stemloos leeft
niets blijft zonder ontdekking
Al mijn vragen verwaaien
– zonder beantwoord te zijn –
in het overvolle landschap
terwijl het een uitnodigende leegte schept
De landman is gereed
om weg te scheren, maar wacht
op het wegzweven van jong gevogelte
Ik groet…
Vragen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Een hart dat zoekt en soms heel even vindt
wat heimwee stilt en vreugde kleurt bij ’t groeten.…
De herfst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.275 De herfst talmt nog tussen de blauwe lande' en
buigt over ze met zegenende groet,
als warmte hangt lang over avondstranden
of vreugde nazingt in een klaar gemoed.
Zijn heldre, toch gedempte zegeningen,
doordrenken het hart met zó zoete kracht,
dat het de last der allerzwaarste dingen
voelt slinken tot veerlichte vracht.…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 de zee loost zonder einde
het hoofd vol met gedachten
de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom…
Einzelganger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
947 Gedoken diep in hoge kraag
ontwijkt hij elke groet of vraag.
In vogelvlucht en ongezien
keert hij weer terug op nummer tien.
De wereld gaat zijn deur voorbij,
althans, zo leek het volgens mij
maar door een kiertje zag ik net
zijn leven met het internet.…
Een gouden dag (liefde)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Ik stap naar buiten en groet met enthousiasme
de mensen die ik tegenkom.
Glimlachen vallen me toe.
Het enige wat ik hoef te doen, is de dag te plukken.
Ik verbaas mezelf en ik vraag me af;
waarom die nieuwe ik,
niet eerder geboren is.
Op de hoek van de straat kom ik haar tegen.
Ik zwaai naar haar en lach.…
ansicht ge(oor)loofd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
451 Westerbork, mei ‘43
dag lieve, ik stuur dit
even snel
bericht je, dat het goed gaat
dat de bel nabij jouw deur
verlangend naar mijn vingers reikt
als ik terugkeer
uit dit oord
nog even snel een enkel woord,
ik zie je dra mijn lief en kus je dan
ik druk mijn hart aan die van jou
mijn schat
ik zie je gauw
breng mijn groeten aan…
Promotie
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
577 Twee dames van gegoede stand
liepen langs het Groetse strand
in de prille lentezon
toen zich dit gesprek ontspon.
~Mijn Klaas~ zei Elly van der Laan
~heeft een kanjer van een baan,
bij de Firma van der Steur
is hij technisch directeur~.
~Mijn Hendrik-Jan~ zei Truusje Bakker
~procureert bij Kloek & Wakker.…
Keer op keer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 vaak zie ik de mens, alleen
als ik hem passeer of hij mij
soms kijken we elkaar aan
dan hebben we iets gemeen
niet altijd zijn de ogen open
zeker, de leden zijn uit elkaar
maar kunnen zich nog tonen
als waren zij gebroken
of in een vluchtig wuif gebaar
groeten of hooghartig honen
aan een uiterlijke rimpel
herken ik iets meer in het gezicht…
Dagdromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 Bevrediging ligt in je kus,
alleen dat is nodig voor mijn lust
Dat stelt me ieder keer tevreden als je me vaarwel groet.
Dan bedenk ik me ineens..
We hebben elkaar nog nooit ontmoet..…
Deal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
644 Dood had zich al aangekondigd
maar staat nu te wachten op de hoek
hij heeft zich gekleed
als een zakenman iedere ochtend weer
driedelig pak, stropdas, een puike schoen
klaar voor de slag van de dag
alleen de dood gaat nergens heen
als men hem groet kijkt hij snel weg
hij wacht tot de tijd gekomen is
tijd onderverdeeld in secondes
is…
Bolletje zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ze vinden me raar
als ik tegen het bolletje
zwarte veren praat
dat op mijn schouder zit
wij hebben het
samen heel goed
ook als ik groet doet
zij mij altijd na
het is een zij
dat weten wij na
heel lang leven waarin
zij alles heeft begrepen
mensen klagen dat
zij haar niet zien als wij
duidelijk communiceren
verkeerd kanaal misschien…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 Er kwam een schip voorbij gevaren
het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen…
De liefdesboom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 We zijn allemaal nerven van dezelfde boom
ik groet elke dag de mooie takken,
de schors voelt steeds weer als een droom
niet iets om te verfraaien of te lakken.
Bij het dagelijks ondergaan van de maan
zie ik ook de sterren steeds verschijnen,
ik wilde ze van ver wel kussen gaan
laten klateren als prachtige fonteinen.…
Haar verre blik
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
443 vibrerende intensiteit
nooit ben jij
alleen omdat
jij levenslang
gedeeld hebt
voorbeelden
ongemerkt hebt
weg gegeven
aan allen die leven
zo ook je
lichaamstaal
die het verschil
tot in de puntjes
kan aanvullen
en onbewust
liefde en begrip
samen smelt
ook zonder
woorden is
jouw begrijpen
weer delen in
liefde die elkaar
groet…
Een blond karakter
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 op perrons of bij
evenementen
en belangrijke
samenkomsten
waren er altijd
velen te duiden
aan de alom
zeer bekende
genealogische
roots in hun naam
door een vriendelijke
zwaai van arm en
hand en de eigen
draai met groet
voelde alles al goed
lokaal waren jullie
in de meerderheid
als groep staken jullie
zeer herkenbaar boven…
In astrale kleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 het voelde
al meteen
zo goed
de sterke
handreiking
als groet
met gelijke
frequenties
de eerste
ontlading
met een
omarming
van positieve
energie die
eigenheid
herkende
in astrale kleur
en geur van
lichaam en
geest die zich
probleemloos
elkaar op-
en aanvullend
mengden
aftastend zijn
wij gaan zoeken
naar het paneel…
Nieuwe Kracht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
628 een emotie op zichzelf
die schoonheid weerkaatsend
tegen het hemelgewelf
ik slaak een zucht, het voorjaar leeft
geeft lucht aan het gemoed
en ruimte in het hart
om dát te kunnen dragen
waar mijn kind
de kracht niet meer voor heeft
Parkinson nam het hem af
ervaart dat als een straf
voor een misdaad die hij niet beging
stuurt een groet…