Alle inzendingen over hopen

7542 resultaten.

Sorteren op:

Een ongeziene glimlach

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 833
Maar wie goed rondkijkt ziet ook dingen die nergens zijn te koop: een kleine glimlach, blij begroeten, een kind dat juicht om even niets, een vrouw die met haar man in rolstoel er even uit is, zonder moeten, een duif die klapwiekt, kleine voeten die vrede brengen en wat hoop.…
Adeleyd28 juni 2006Lees meer >

(naamloos)

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.425
zij sluit de ogen hoopt hem te zien een rendez-vous in morfeus armen waaruit zij weerom alleen ontwaakt…

Een kleed voor de ouderen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
ik zat graag in vaders’ stoel uit het kleed geklommen had ik de gehele kamer aan mijn voeten liggen een reis naar het onbereikbare vanaf grote hoogte denken als ik later groot ben ga ik meubels verplaatsen het vervaagt heb ik gemerkt het kleed werd mij te klein behang verkleurde traag en alles bleef geruisloos staan éénmaal heb ik…

Regenboog

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
Regendruppels kleuren de dag, de roos en de zon, het einde en het begin; tekens van hoop, groene olijftak na de gloeiende hitte.…
Adeleyd26 juli 2006Lees meer >

Toch weer een glimlach

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 868
Na zoveel duisternis en dood, na traagheid van de uren toch weer een glimlach. Niets kan hier blijven duren, ook niet het zwarte, de vragen, het onbestemd verlangen. Alles heeft zijn tijd zei Prediker en hij kon het weten. Nu kan ik dus weer gelukkig heten en dromen met de ogen van een kind.…
Adeleyd11 augustus 2006Lees meer >

Optimist

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 917
Ik hoop dus van ganser harte dat dit mijn aller aller laatste versje is.…
Henry White28 augustus 2006Lees meer >

Wie onder tranen zaaien

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 879
Ik weet: er is ook veel ellende, de schepping is in barensnood - maar toch is er voor hoop een reden want liefde gaat voorbij de dood en wat we hier in tranen zaaien wordt straks geoogst bij morgenrood.…
Adeleyd31 augustus 2006Lees meer >

voorverlicht

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.715
Mijn gevoelens gedijen (verzinken, dompelen onder en worden gebruikt als garnituur bij een zalmbuffet) op de kleur van aubergine hoop. De pastoor luistert, hij poetst zijn gouden bril in de biechtstoel. Ja! stikte ze mijn mond staat op huilen!…
marije kooij6 september 2006Lees meer >

Chrysanten

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 761
Ik weet ze geel en rood en wit en zoveel andere kleuren; ze kunnen naar het sterven geuren maar er is méér dan dit: er is het beeld van levenskracht, van hoop en van vertrouwen; durf naar chrysanten schouwen en vrees niet voor de nacht.…
Adeleyd8 september 2006Lees meer >

Levenslust

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Soms moet je afscheid nemen, Onverwachts en veel te vroeg, En in alle troost die wordt geboden, Is dan geen enkel woord genoeg. Het leven bestaat slechts uit momenten, Samengesmolten tot een lengte van tijd, Sommige mogen voor altijd duren, Anderen ben je liever nu nog kwijt. Denk aan de harten die je raakte, Zoals zij het jouwe hebben…
Eric Martens18 september 2006Lees meer >

Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...

netgedicht
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.580
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen die niet het leven hier achter zich liet. Wij zien dit land nog enkel maar in dromen en jou te missen is ons groot verdriet. Mar wij geloven dat het licht zal stralen en dat de vrede die jij vindt je dekt; wij willen graag aan iedereen verhalen hoe liefde steeds opnieuw weer leven wekt. Jij bent…
Adeleyd31 oktober 2006Lees meer >

De wereld stilt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 860
zacht wordt het kind gewiegd nog in het paradijs van lieflijke onwetendheid weer is er de bevestiging van onze band met leven in de eeuwigheid onschuld straalt vertederend uit zijn warm aanwezig zijn is welbehagen zonder pijn de wereld stilt in zijn geboorteban wanneer zal zijn woord van vrede ook onze waarheid zijn…
wil melker25 december 2016Lees meer >

Vooruit achterom

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Zonder hapering, sloot verdriet de gordijnen, maakte hoop haar entree, struikelend over de drempel, beviel ik van een nieuw begin.…
sunrise4 november 2006Lees meer >

Verlangen blijft...

netgedicht
4.6 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.789
Verlangen blijft en houdt ons gaande tot ver voorbij de horizon - verlangen steunt en houdt ons staande vanaf de dag dat ééns begon ons leven hier op deze aarde; en slaat het lot ons keer na keer, we staan rechtop en fier in waarde en leggen nooit die vrijheid neer. Verlangen roept en draagt ons wachten, verlangen slaat en zalft elk mens…
Adeleyd5 december 2006Lees meer >

Maannacht

poëzie
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.829
Roep mij niet wakker midden in de nacht omdat de maan bloeit met zo fel een luister er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister een dieper licht dan ooit ik heb verwacht, en klank en geur die me onverzadigd lieten en, een voor een, de uren van zaligheid, zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten: de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…

Daglicht

gedicht
3.3 met 80 stemmen aantal keer bekeken 42.215
Uit de chaos van lakens en voorgevoel opgestaan, gordijnen open, de radio aan, was plotseling Scarlatti heel helder te verstaan: Nu alles is zoals het is geworden, nu alles is zoals het is komt het, hoewel, misschien hoewel, tenslotte nog in orde. ---------------------------- uit: 'Zeepost', 1964.…

Veicolo dell anima

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
Ach dokter, spieren vol verlamming zijn mijn dromen, de snijzaal vol met het vers versneden hopen in gemeen operatiekamerlicht. Ik val, pijn kromt zich hevig om betekenis als spierbal maar toch niet verder kunnen lopen. De ogen binnenin gericht, in het voorbije dat de toekomst is, waan ik mijn actueelste heden.…

Geboeid

hartenkreet
3.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.838
handen geboeid op mijn rug met in het touw een knoop ik kan nu niet meer terug wat mij rest is enkel hoop ik fietste door de stad het was al ´s avonds laat het onverlichte pad me niet bewust van kwaad opeens heb jij getrokken heel hard aan mijn tas ben vreselijk geschrokken wist niet wie jij dan was je bleek een onbekende ik slaakte…
Marianne14 januari 2007Lees meer >

Avondwandeling

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 999
Het parcours was nat het regende lichtjes, ik stierde op een zwarte schim zichtbaar in verloren lichtjes. M'n benen stappen argeloos door voeten benen droogjes mee water streelt m'n hoofd 't gutst in het riool. Zo'n zee van rust.…
Klaas26 januari 2007Lees meer >

uitzichtloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Zonder perspectief als regen zijwaarts valt met doorweekte vellen…

Verlaat ons niet

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.580
Bevroren momenten, gejaagd door de sneeuw Met rode lijnen van tragiek en triest Zijn allen die niet langer hopen.…

Hoop, Geloof en Liefde

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.188
Angst en hoop, wisselend in mijn hoofd, hoe vaak heb ik al niet, in wat niet was..geloofd. Hoop, terwijl je weet, dat het tij opeens kan keren, kans op een teleurstelling, waarvan je dan moet leren. Geloof in kansen, grijp ze als ze worden gegeven, zonder het nemen van risico’s, leef je zonder te leven.…
Astrid G13 april 2007Lees meer >

Karakterbomen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
herkennen in toon van gevleugelde dromen ritme van jouw onbaatzuchtige ziel tot groter groeien, wijs bemoeien nodig jij onvolkomen lentedruilen tot krachtigere adem, zuurstof vermogen innerlijk inzicht lopen geliefden samen maar toch weer ooit alleen met de nacht onder de armen de maan in fraaie kleuren als een licht van trouw en hoop…
mobar6 februari 2009Lees meer >

Jouw voet in het tapijt

gedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 12.777
Nee zo mogelijk valt jouw voet in het tapijt ben ik mijn tas aan het inpakken of een zo raar mogelijk weesgegroet aan het opzeggen in een onhoorbaar monotoon. Niettemin zou je de door jou zo gewenste positie tussen leven en dood kunnen innemen op mijn chaise longue. Ik zal uit een bepaalde hoek van de kamer tevoorschijn komen alsof…

pijn

hartenkreet
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.755
Het is niet dat ik ontken dat jij mijn metgezel bent het is alleen dat ik soms zo moe ben van je snerpende stem, dat ik wou dat je soms even zwijgen zou dat als ik zou lopen ik kon wandelen zonder jou hierop wil ik hopen…

Fantasie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 996
Laat mijn fantasie Een fantasie zijn De werkelijkheid Snoept, Van wat slechts In mijn dromen bestaat Gesuikerde waanbeelden Vormen mijn fundament Wat niet sterker is Dan welk kaartenhuis dan ook Laat de storm van werkelijkheid Mijn kaartenhuis van fantasie passeren Geef mijn fantasie een kans…

Licht over de zee

hartenkreet
4.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.765
Soms knapt er iets in je leven En gaat ineens van alles mis Datgene wat je ooit zo lief was Verdwijnt in totale duisternis Verlies geen tijd met tranen Blijf niet hangen in je pijn Maak jezelf nu geen verwijten Over wat had kunnen zijn Het leven is het waard te leven Dus omarm het met heel je hart Want tussen al je pijn en tranen Wacht…

sporen op 't asfalt

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.399
voetsporen op nat asfalt weggewassen herinnering en eenzame wegen nog waagt geen zonnestraal zich door diepblauwe wolken maar vogels zijn zachtjes begonnen weer van zomer te zingen een boot schommelt stil op de eindeloze zee niet echt iemand te zien die mee uitvaren wil slechts een vage gestalte tussen oeverbomen en eerste sporen op…
sunset10 juli 2007Lees meer >

een droom van liefde

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.480
het werd zo doods en eenzaam droef triest leeg dat zelfs de tijd bleef staan een schrik breidde zich uit ’t was wonderbaar hoe doodsangst zich vereende met wat kinderdromen tot steden heel onwerkelijk stil en bossen kreunden zwarte bomen de mensen staarden uit hun monden ’t zinloze van taal emotieloos en niets was nog te voelen ’t leken…
sunset14 juli 2007Lees meer >

onzekerheid

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.158
het is lente in Groningen waarom volgt de wereld niet wat is het leven zonder het zijn en het zijn zonder dat het gelukkig is de liefde wat een rariteitenkabinet jij bent weg achter de wolken of verdwenen somber, bang en onbegrepen wacht ik hier ik heb het koud zonder jou de angst van verschijnen zonder warmte ze heeft mij in haar macht…
Mav16 juli 2007Lees meer >