Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Niemandsland

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 706
Keer niet terug naar niemandsland waar niemand op je wacht in vergeten stilte alweer een hopeloze nacht niet af te wenden van de horizon niets meer te bewijzen opnieuw bedacht waarom 't begon in dromen die met je reizen schrijf het maar van je af, luister zonder dromen word je snel oud zoveel licht nog in het duister.…
mobar23 december 2016Lees meer >

Mantel van?

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 503
Het heden waarover ik struikel, een dunne waslijn aan de horizon, die al eerder overspannen was,schrikdraad waaraan de alom aanwezige schaduwen hangen, ik spartel tegen, verlangend naar een integere engel die bestaat, ons het onzichtbare verklaart, terugkeert op haar schreden wordt ik door tijd en ruimte en onder een mantel van…
Pama21 maart 2020Lees meer >

ik zag de nimf in haar

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 900
dit spektakel had ik willen aanschouwen, haar lijnen die fijntjes haar tekenden op het scherm van ver voor de horizon zelfs had ik haar nog meer kleuren willen geven, ach ik beken, haar aanraken in de bevalligheid van mijn streken haar zien willen bewegen zoals een vrucht op het zachte wiegen van de wind, haar roze wangen willen plukken…
elze12 september 2017Lees meer >

Geopend bouquet

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Waar nu de nachten verlicht door sterrenregen vanuit een zwart gat in een rode horizon rozenbladeren geuren. Naast walmend wierook opent het als een boeket op een gespreid bed als op de rode loper richting het theaterdoek.…

zijdelings nabij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
we keerden binnenmens naar buiten besloten onder onbetaste huid te schuilen overzagen een horizon langs de kusten van het hart aan de zijde van gedroomde waarheid werd onze afstand vormvast een gedachte bleef nabij, het lichaam veraf de weg erheen hulde zich in avond ons naderend lijf als verwijzing naar morgenstond…
Iniduo10 februari 2018Lees meer >

XXX - het uitzicht - 1966

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
bar morgenlicht een gevluchte slaaf schuilt in de rietkraag brug in de avondzon naar nachtelijk duister gaat rillend water jc bloemkoolsoep mijn computer neem het over kok kom op jac - terug naar de kust op de horizon leit emmeloord verzucht een toren naar zonsopgang kiepert de schaal van de maan de zonsondergang…

Dichtverlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Strooien mijn gedachten langs helder blauwe lucht of in sterrennachten zenden naar licht der maan laten vliegen over horizon om daar in zonlicht verder te gaan.…

die vleugels draagt

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 975
ik ving je met de lucht die vleugels draagt ik heb je vlucht heel eventjes vertraagd je wilde niet meer landen er was geen nest voorhanden waarin je met begrip zou kunnen wonen je koos dromen ver voorbij de horizon de ijlte waar het leven ooit begon je zult komen en weer vliegen vrijheid mag je niet aan mij verliezen…

droevig in de donkere tonen

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.929
woorden naar hun klank, droevig in de donkere tonen de kleinsten klinken vaak het langst, ijlen in de hoogste regionen je componeert de stemming met muziek, de inhoud is een mozaïek gelegd in kleuren die je spreidt tot strofen die een mooi gedicht beloven dat is het gezicht waarmee je naar de lezer kijkt, hem een nieuwe horizon…
wil melker23 januari 2003Lees meer >

Haar ludieke intrige

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
ik zag op het wiegen van de wind de gele schicht van een verre bloem zo op de grens van horizon en opgeschoten weidegroen zij markeerde in haar ludieke intrige het einde van de nog zichtbare wereld haar grootsheid dwong mij in gepaste eerbied dichterbij te komen haar droomgrens te raken om van van wind en wiegen met zonnebloem…

Blauw in witte wolkenogen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
breide met vleugjes wind het blauw in witte wolkenogen haakte een horizon in roze rood de lijnen zacht gebogen punnikte de staarten van buien die hun regen laten kantte af in donker uitgevoerd zigzagde de lange nacht met alle draden die ik over had is de zon begroet voor weer een nieuwe dag…
wil melker10 september 2008Lees meer >

stromen in vijf zeven vijf

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 370
tussen de woorden zweeft een onbeschreven tijd in ruimtelijkheid zwanen op het meer poëzie zonder dichter een statig zwijgen vastgevroren leed op ijsvelden van de dood lege antwoorden een oplaaiend vuur de lucht likt haar hitte op de horizon slinkt het dansend water wast het grijze basalt rein een schoon ritueel…
J.Bakx2 november 2025Lees meer >

Het Schotse Hoogland

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 105
Vanaf mijn sluimering tussen leven en nergens hapert de dag Alsmaar middag Opwinding die aan mij voorbijgaat Hoog zit ik stil op mijn paard De ochtend begint onherbergzaam Er rollen wolken aan Vruchtbaarheid over woest en ledig De beek zingt en de horizon stijgt met het volle gewicht van de aarde, schaduw verdonkeremaant mij…
Zywa10 augustus 2026Lees meer >

Missie Copernicus - de reis naar morgen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
wij dromen niet klein, reiken naar de horizon niet langer gevangen in oude structuren zoekend naar wegen die zorg transformeren waarin mensen echt de kern weer zijn een systeem dat luistert, dat leert en beweegt waar niet de zorg, de mens zelf regeert waar data en kennis niet worden ontnomen maar eerlijk gedeeld en ethisch beheerd geen muren…

Hoopvol...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 997
Moeilijk te verwerken Woorden die versterken Ogen vol emotie 'n traan die ik zie Onrust in lijf en leden Horizon verbreden Zoekend naar iets blijft over ... niets !…
metha30 juni 2003Lees meer >

Kippenvel

netgedicht
3.6 met 97 stemmen aantal keer bekeken 19.733
De bas slaat diepe gaten In de rust van mijn huis Met die net niet irritante tik En die heerlijk doorlopende ruis De drum beweegt mijn voet Onbewust, gehypnotiseerd De nuances van het ritme De gevoelens, niet verleerd De gedachten aan de horizon Niet te volgen zo èèn, twee, drie Die vrouw, helder van stem Die koude rilling melodie…
oepsie19 december 2001Lees meer >

Sterven

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.224
Kleuren van een schoonheid ongekend en fel glijden langs ons geestesoog verdwijnen in de verte Waar een wazige horizon hun inhoud doet vervagen achter waaiers van licht die het diffuse laten stralen Zo gaan wij op weg als we de stof verlaten verdreven uit de dichtheid zwevend langs heldere paden…

Faalangst

netgedicht
3.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 5.807
een storm met windkracht negen die door de hersenen woedt laat het lichaam spannen en ent zich vast in machteloosheid van het denken, geblokkeerd als een vastgelopen computercame doemen negatieven aan de horizon op het scherm van het bestaan ordeloos wiebelen de gedachten voortdurend onderbroken met pijnen onzichtbaar door het gekweld…

Verliefd

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.685
Soms maakt een lach mijn dag, stelen ogen mijn nacht, soms reikt mijn stem tot over de horizon wanneer, met stomheid geslagen, mijn hart het kloppen overwon, het zachte, lieve plagen... Mijn dag gemaakt, mijn nacht gestolen, zie ik terug op jou, jij, heel veel malen jij, in druppels ochtenddauw...…

Vierdimensionale zomeravond

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 826
Aan de oostelijke horizon - ver weg - dansen geluidloze bliksemstralen als de dunne poten van een spin. Waar ik sta bestaat de wereld uit wuivend grasland en het lied van krekels. In het westen koestert de ondergaande zon roodgewangde wolkenkinderen aan haar borst.…

schipper

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
de volle zeilen bol van zilten bries de lippen zout en zongebeten is hij alleen nog vastberadenheid de blik blijft strak gehecht aan verre horizon hij heeft de tijd getemd glijden de golven weg onder zijn voeten en winden wijken terug voor zijn gelouterde gelaat hij is een god totdat hij klein en koud de haven binnengaat…

Een vogel

gedicht
3.2 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.122
Een vogel moet landloos balanceren op de horizon tussen verlangen en vlucht. Een vogel is een vis die tegen de hemel kleeft, een beest dat zijn lot lipleest. Maar een vogel is en blijft een vis. ------------------------------ uit: 'Op het oog', 2005.…

schaduwbestaan

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.910
Was haar horizon verblind, haar levenswil gedoofd, haar ziel vol melancholie? Sprong ze daarom zo wanhopig haar dood tegemoet?…

Een ronde dood

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 429
ik heb de cirkel duizend maal gerond nooit vond ik begin en eind speelde strelend met het oppervlak op zoek naar de hoek keek er langs maar begreep niet dat rond eindeloos was tot ik de lijnen van de weidse polder zag rechte sloten en het gras maar aan de horizon die nauw de aard omsloot kromde recht een ronde dood…
wil melker10 oktober 2015Lees meer >

De verte nabij

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.154
bodem onder de voeten het kan ook zijn dat de geest kiest bij het vallen der bladeren voor een andere route het lijkt of hakken plakken aan de aarde en schoonheid het laat afweten in haar oorspronkelijke waarde het is een brug overgaan zo zwaar als het beklimmen van het rulle duinzand om aan de blanke top te zien dat de horizon…

Canvas

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 542
Samen wandelen we Over dit lege canvas En behandelen we Alle uitzichten Waar schoonheid schuilt Je horizon mijn blik Mijn uitzicht jouw ogen De blik die je me geeft Als je me aankijkt en weeft Met woorden die klinken Alsof ik ze ken Toeval bestaat weer Ik geniet, verdwaal En meer, de pret In je ogen het palet…

Zilverwind

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
neem me mee hoog tussen wolkenflarden dansend op vleugels van satijn en dons laat me zweven boven wereldzeeën boomkruintjes wiegen in het woud van donkere bomen doe me de regenboogbrug blozend kussen tot ver over de horizon waar mijn handen kunnen reiken waar mijn fluister hoorbaar is in het zuchten van jou…… zilverwind…
windwhisper17 oktober 2009Lees meer >

Verleden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Golven voeren haar tranen met zich mee bevrijden haar nemen ze mee naar de horizon. Gedragen door de wind nemen de golven ook mee het verleden van het kind nu ze eindelijk is geworden een vrouw.…

Nee het leven is niet eindig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Nee het leven is niet eindig er is meer dan dat je ziet ook jouw ziel zal verder groeien al doet verlies ons veel verdriet zie de schepen in de verte in de grote oceaan straks zijn zij een vergezicht maar zeker niet vergaan achter de horizon ligt het verscholen paradijs ooit zullen we elkaar weerzien als ik klaar ben voor die lange reis…
LadyLove30 maart 2010Lees meer >

Gebroken vleugels

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
donkerrood is de dag waar het zand scherper is dan glas waar kale stammen fel afsteken aan de horizon verzonken in het eeuwige licht gedwongen te buigen voor de nacht nog kaler dan dorre aarde is de wens om een teken van leven slechts schaduwen halen het water waar dromen sterven voor ze de ochtend zien…