1451 resultaten.
novembermaand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Nog steeds
komen woorden
opdagen uit het niets
als een slang van letters
Glijdende verhalen als een puck
zo snel op glad ijs
schrijft het schrift zichzelf een weg
door de muren van onwetendheid
Bestaansrecht als een totempaal boven
het water dat volledige ingaven geeft
tot ons gegeven leven
waarin alles past als een puzzel van onwetendheid…
Licht in zomerjurken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
766 ze strakte blauw
de zon en wind vlaagt
licht in zomerjurken
bollend nog in kou
de kantjes afgezet in
rijpend ijs verflinteren
met lentewarmte die beschut
al snel gaat glinsteren
pril groen nog langs
het slanke been gelaarsd
in bont en leer de speelse
draai op hakkenhoge tenen
de winter in de rug
nog steeds op zicht
ja dans maar…
Het oogpunt van mijn geliefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 In afwachting van het smelten van het ijs
kwam mijn vragende blik stapvoets naderbij
voor een gevolg dat hartstocht wordt gegund.
Charmant keek zij hoopvol onbeantwoord
terwijl zij haar verleidelijke geur verspreidde
waardoor het initiatief van mij af zou komen.…
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant
van spiegelende schaduw, achteloos
gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken
zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof
waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren
met behang geblindeerd, de velden
kort…
In winterkou
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
579 In winterkou spiegelt de vijver niet
als in de zomer met alle mooie dromen
tijdens mijn ouderdom en mijn verdriet
is er een gladde ijslaag op gekomen
en onder dat ijs, in de vijver heel diep
ligt de as van de man waar ik mee sliep
veel eenvoudiger dan het leven spiegelen kan
denk ik terug aan momenten met mijn man
in winterkou ligt zijn…
Foto in de pas
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
746 mijn gezicht naar je toe
en ditmaal zonder glas
je ziet het gewicht
onder mijn ogen
weliswaar gezakt
maar ik ben
geenszins levensmoe
ik betrap mezelf
op een lichte lach
althans zo neem ik het waar
het maakt, denk ik,
van naderend licht gewag
zij zegt, ik wil ook
uw oren zien,
de wet schrijft dit voor
het ijs…
schuim en as
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld, geur, herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen het laatste restje as
later at ik ijs…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop
het ijs…
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Water bevriest tot ijs.
Sneeuw smelt onder de zon.
Rivieren stromen.
Mensen worden ongevraagd geboren.
Tranen stromen zoals rivieren stromen.
Ongevraagd moeten wij weer gaan.
Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Er zijn regenbuien
die modder gebruiken
omdat het ijs is verdampt.
Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop, de beloofde welving.
IJverig breekt de bloem door haar strengen!…
eerste inkerving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Jacob's ladder
hoge monoliet
uit één blok
gehouwen
geboetseerd
door het ijs
geworteld in
oude aarde
halsreikend
zoekt hij een
raakpunt met de
hemelse breedte
eenvoudig is zijn
moeder aarde taal
onverzettelijk is hij
en fier
onbeduidend
ben ik
mijn ogen omhelzen
hem urenlang
naakt tegenover
elkaar een geduldig…
Golven van de tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Vier jaargetijden (Tanka)
De zomer verkleurt
en heeft zijn geur verloren
de herfst staat voor de deur
dan winter geen sneeuw geen ijs
een lentevogel vliegt op.
Diepe wateren
Sneller dan de wind
vluchtiger dan een zeemeeuw
slapende golven.
Hoofd boven water
De economie hapert
water tot aan de lippen
kopje gaat onder.…
de koele stilte van toen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 mijn leven kwam
ik je eindelijk tegen
je bent een nieuwe zon
jouw licht verwarmt me
omdat een ander dat niet kon
je laat me dansen en spelen
met woorden die in een vorig
leven niemand konden bekoren
geef maar je liefde die
verder reikend is dan
de koele stilte van toen
waarin niemand wist
van wie of wat te doen
om het ijs…
Eloquentia
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
173 Die dacht diep na, en sprak wijs,
Beweeg je niet op glad ijs.
Hiermee ging hij aan de slag,
Helaas de wijze raad bleek loos.
Ook bij anderen ving hij bot,
En is dus nog immer sprakeloos.…
toch zal de winter lente bloeien
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.154 ik prijs je niet als ik
je vergelijk met lentebloemen
kan koude ogen niet benoemen
als je ontluikt in kleur
ik heb je winter meegevoeld
het ijs in je gedachten
bevriezen moest jezelf om
nog gezond te overnachten
een korte dag was je houvast
de lange nachten vol met spoken
voor even ben je weggedoken
omdat je alles hebt gehad
toch…
waarom streel je mijn gezicht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.072 in het wuivend licht
je vlaagt in mijn gedachten
wervelt spoken door de nachten
in de onrust die je waait
of, zijn het ideeën die je zaait
draag me met je krachten
als ik storm kan verwachten
dwarrel toekomst voor mijn oog
vlucht met de herinnering die loog
verstrooi de warmte om me heen
bevries me hard als steen
jij, zal ook het ijs…
gevangen in schaars rood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
905 ik niet ken
ik ben al zwart
je handen hebben
mij verstard, het kind
gevangen in schaars rood
je maakte mij zo bloot met
passies die me brandden
je kleedde me
met leugens omdat
jij de waarheid brak
je spookte in mijn spel
dreigde met hel als ik
ooit met een ander sprak
geef mij de zon
het donkerblauwe fris
dan breekt het ijs…
ijsvrije randen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 Groenland 2022
dit was allemaal ijs gebaart
de oude man
bij ons raakte nooit iemand
zomaar kwijt maar velen
kunnen niet meer meekomen
9. Groenland 2022
hij voelde dankbaarheid
zijn sledehonden hadden de
man uit een wak gered
sneeuwscooters zoveel
goedkoper dan sledehonden
10.…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
Over woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
480 Ik weet niet of er woorden bestaan
die een pad van ijs doen smelten
kilte en kaalslag kunnen verslaan.
Is er woord dat als gemis schuurt
en schrijnt over de huid woordeloos
van eenzaamheid?
Ik weet niet of er woorden bestaan
die het brute breken kunnen verklanken
de zwarte weemoed van het gaan…
Kwijnpijn
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
483 malen erger,
vlekken vertonen
waar geen plekken zijn
noch door zullen dringen
maar voor het verstrijken
der tijdelijkheid in onze gemeenschappelijke
passantenstrijd
alhier en aldaar
waar zij tegen de muur
van het huis met het dak
van de wereld
ten eeuwige dage kwijnt
tot zij in pulversneeuw
door arctische stormen
van het ijs…
Rampen
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
886 De IJskap smelt, het water stijgt en stijgt…
De Plastic Soep breidt zich voortdurend uit
De Afvalbergen groeien naar verluidt
te hard, maar wat de mensheid ’t meest bedreigt:
De grote Koffieschaarste komt er an
Daar word ik zo intens verdrietig van…
Een parabel: everything is going to be alright
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
650 toen de vuren in de tempels
doofden niet voor eeuwig
bleven leven
verdwenen priesters
als sneeuw voor de zon
de vuurtempels verasten
andere tijden braken
aan onrust verdriet
en vage verhalen
verschenen en verdwenen
zou iemand de weg
vrijmaken zouden mensen
uitgroeien tot een nieuw
verhaal zouden we
de hemel van as bevrijden…
De berg is hier een vuist
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
9.251 En de dalen zijn
vol ijs, bedekt woud.
Waar ik vandaan kom
is de nacht een zee
van sterren
en stenen mee.
Als de maan tussen
de wolken is gekomen
en de takken van de bomen
in een zilver licht
liggen,
dan is alles stil.…
Lola
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
880 Ik noem je Lola
Femme fatale als mens
Mijn handen klam
Jouw blik intens
Je houding in rust
Starend naar de wijn
Hij die je kust
Maar achter laat met pijn
Je blik beslaat
Op jouw droevig gelaat
Als ijs dat verdampt
En handen verkrampt
Begrip borrelt omhoog
Als ik je behoedzaam bestudeer
Voel ik dat hij tegen je loog
Als een herinnering…
toen ze belde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
806 ik kreeg een document in handen over kruiend ijs en
hoe de tijd kan kruipen wanneer angst
de schotsen zichtbaar maakt,
maar nergens iets te vinden
over liefde tot de lippen.
ik opende een brief van duizend woorden
op zoek naar het bericht over die weemoed
waaraan mensen sterven.
helaas: geen woord
toen belde jij...…
Helden van de zee (D-day)
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.834 Gezichten in het zand
Handen verkrampen
De kou is tastbaar
als smeltend ijs
Bloed stroomt op het strand
De wonden prikken
door het zoute water
maar er is alleen de pijn
Niet bewust van eigen
kreten of van snikken
Langzaam glijden ze mee
met de woeste golven
die met lichamen dollen
en verdwijnen in de diepte
voor een eeuwig graf…
Dronken nachten
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.877 lacht
zich een stuk in de open winternacht
waar de leegte galmt met woorden
maar de vrieskou wreekt zich toch
niet als de vorst nog bloed laat stromen
en mijn grijze ziel de verloren dromen
bewaart en ik bij zinnen ben nog
waar stemmen éénparig klinken
zoals de glazen het soms doen
waar sterren enkel nog pinken
op dat gladde ijs…
Ijsbloemvlinder
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ik heb vandaag mijn
eerste ijsbloemvlinder gezien
als feniks de warmte ontstegen
hij zat in lichtrood ontwaken
op de grens tussen dood en
nog iets van dit leven maken
uit kristallen groeiden zijn
vleugels schoksgewijs in het
adembenemend koude verblijf
door een opgaande zon
kleurde ijs in het brekende
licht tot een feeëriek gezicht…
Mitridat gebergte
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
702 Mitridat gebergte - òù 2
Angstig verlaat ik vlakte
Dreigend welkom mij ten deel
Het te nemen wenkt tartend
Waagt het mij te schenden
Spottend tonen zij het dak
Met aflatend grauw wit
Gehard ineen klemmend ijs
Onvermurwbaar in hoogte
Kleuren krachtig schuwend
Trots brakend weerstand
Weigerd schending vreemd
Medogenloos afstraffend…