Alle inzendingen over onzichtbaar

1730 resultaten.

Sorteren op:

Vlucht

gedicht
3.1 met 134 stemmen aantal keer bekeken 16.392
daar klapwiekt een kind het kan kijken met ogen groot als van een jonge nestvogel het kind houdt iets in de holte van zijn smalle vuist een onzichtbaar insect met stippen en een breekbaar schild schoksgewijs beweegt het kind zijn hoofd verscholen in de capuchon van een gele regenjas het klapwiekt boven bergen versgemaaid gras…

Niet wetend

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Gesluierd ontwaakt de dag - zacht en half onzichtbaar - bewegingen dommelen nog laten duiven dagdromen De nevel verpakt in flarden de waarheid van deze morgen dempt genadig de gebeurtenissen die ik zo moeizaam verdraag De mist ontneemt mij het zicht op de gevolgen van de nacht ik erken de wijze waas als baas en slip dankbaar in deze dekmantel…
Kees Keizer25 februari 2011Lees meer >

Onuitgesproken ontstaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Geen verwachting meer van woorden oneindig onuitgesproken ligt de fragiele grens ver weg aan de horizon waar eens mijn leven begon in pijn van eeuwige leugens daar vermengde bloed groep met groep in onzeker onzichtbaar bestaan hoe kan ik verder gaan als wind niet meer ademt in balans tussen dag en nacht regen het zilte zout niet meer…

Sporen in de sneeuw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 746
Verkleumd tot in 't diepst Van mijn gedachten zwerf ik Doelloos over platgetreden paden Niet wetend welke richting ik Moet gaan - de richting die ik Zoek lijkt zinloos en onzichtbaar Begraven in het landschap dat wereld Schijnt te heten, door haar was ik verslonden, En toen kwam vandaag zo maar de ommekeer, Heeft het voor 't eerst…

Geniepig

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 683
Onzichtbaar wordt de aanval ingezet slinks en zwaar in het geniep lijkt 't haast willekeurig niet voor de hand liggend bij wie 't zich openbaren zal en wie gespaard zal blijven trekt de sluipmoordenaar door de wereld der levenden totdat hij zal worden gesnapt bevochten wordt met alle kennis die er tot nu toe voor handen is hopend…
LadyLove21 maart 2013Lees meer >

Niemandsland wordt iemands land

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Onzichtbaar gedragen door Gods Geest. Met haar zweeft ze voort. Alles met elkaar verwevend opdat er in alles leven is. Niemandsland wordt iemands land! Geboortegrond, stad van leven. Thuishaven van waaruit wij in vreugde vertrekken. Om in vrede thuis te komen…

Nergens in dat eeuwig ooit

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
van leegte heeft geen vragen besteed geen gedachten aan verloren dagen jij laat mij achter en ik ga verder dan samen in het duister om water te dragen naar de dromenoceaan van groot verlangen het concept ligt hier voor handen draagt weemoed naar zijn golvengraf ik heb mijn leven volgeschreven met waterdunne letters op onzichtbaar…
mobar10 maart 2014Lees meer >

Geld keert iedere cent

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
het lijf in pose gezicht zonder mimiek alleen in ogen schaduwt het verdriet haar bewegen is gevat door draden tegen zwart onzichtbaar voor publiek dat ademloos geniet de ster speelt slechts de wil van regisseur en producent zij trekken aan de touwtjes want geld keert iedere cent haar vrijheid is beknot de ziel genadeloos gekooid…
wil melker6 oktober 2009Lees meer >

SPIEGEL

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Leiden anno 2015 Oude en nieuwe rijkdom spiegelen zich in oude grachten De vensters hoog de gevels hoger En erachter speelt zich het leven af Het koren van het kaf al langer gescheiden Leed en lijden met -onzichtbare- hand in willekeur rondgestrooid Aan lager wal geraakt bestolen en berooid Hoe valt -ook- stille…

vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
er is een waarheid van de getallen en een van de menselijke maat ze bestaan al die onzichtbare jaren maanden uren van de waarheid onze huid die geen licht verdraagt is van overal en van alle tijden de zon brandt traag in dit polderland geharnast schuilen we achter donkere wolken brenger van het leven de menselijke maat zegt…
J.Bakx5 februari 2016Lees meer >

Vogels

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 621
Vluchtig kijk ik omhoog En zie een zwerm vogels naar het zuiden vliegen Ze zweven pal boven mijn hoofd Maar lijken dan hun eigen weg te kiezen De zwerm is opeens opgelost in de naakte, blauwe lucht Onzichtbaar voor het blote oog; verdwenen en weggevlucht Het beeld blijft eeuwig ingeprent in de geest van mijn gedachten Ik neem ze…

Meer is het niet...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 556
Een onzichtbaar stipje in het universum ben ik meer ook niet. De mezen driftig trillend, jubelend in hun liefdeslied zijn nog kleiner een handvol lucht meer is het niet. Vol met leven, uitbundig, genietend van de zon. Op en neer en heen en weer. Tuimelend om en om. Ik zie dit wonder.…
Antje.17 maart 2021Lees meer >

het vertrekloket

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 831
traag en krakend gaat het rolluik open een man met gestolde woorden en klanken schuifelt richting vertrekloket de aarzeling klimt naar zijn keel omhoog ontdaan van het zichtbaar onzichtbaar zijn het uitgewoond zijn ontdaan van de getelde stappen in dit omheinde vlakke land het verlangen naar de kleurrijke geboortegrond een nasale…
J.Bakx17 juni 2025Lees meer >

Opgaan

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Naar buiten wil ik gaan In de massa opgaan, tussen de mensen staan Nu sta ik in de menigte Mijn persoon doet er niet meer toe Onzichtbaar lijk ik even nu Onopvallend wat doet het er toe.…

park

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.990
In het park waar de nacht het water steelt Vergeet het licht haar stralende humeur In de diepe holtes van het donker Verliest de liefde haar verlegen kleur Daar sterven schimmen in het duister En de schaduwen omhelzen elkaar Er brandt een vuur zonder rook Vlammend heet maar onzichtbaar Als het vuur de nacht vervolgt En de passie angst verstijft…
oepsie1 oktober 2001Lees meer >

Wonderlijke dwaling

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 897
genoten vooruitzicht Met passie voor gevleugelde geheimen In het schijnsel der maan Waar de toekomst ligt Verlichtende antwoorden staan Een bol van liefde Waar soms duister in boort Het verborgene Wat het verleden verstoort Diepe paden verlicht Het geweten sust Dat echoot in gedachten Een verlegen glimlach Het leven aanvaard Door onzichtbare…

De roeken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.010
De met kaalheid omrande snavels houden binnen een onzichtbare cirkel afstand tot elkaar. Onhoorbaar bevolen vliegen ze op en tegen de lucht tekenen de gevingerde vleugels. De zwerm zwenkt af en keert en komt nog eenmaal per toeval over de plek van de bewonderende blik.…
Henry Hes16 januari 2003Lees meer >

van Rups naar Vlinder

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Onzichtbare vleugels hebben me meegenomen In gedachten verzonken staar ik naar het verleden In trance laat ik het over me heen komen Langzaam terugkerend naar het heden Met nieuwe kracht vul ik mijn longen De verse lucht laat mijn hart herleven De pijn lost op die ik altijd heb vedrongen Na lange strijd eindelijk opgegeven Als herboren…
miss S25 februari 2003Lees meer >

Ik ken je slaap niet

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.004
ken je slaap niet je schuldige thuis de vlucht je vlees en bloed aan tafel hoe je wordt beluisterd in gedroomde romances de straaltjes aanraking je toegeplooide gezicht Ik ken je schaamteloos wortelen diep in mijn ogen je brandende navel wakker van honger het gemorste laken gelegen in mijn hand ga en praat met de huizen terug als onzichtbaar…
Irmgard9 november 2005Lees meer >

overdonderende stilte

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.168
ik aanschouw het zielewater langszij jouw ogen gaat het over vroeger of later verdriet of mededogen dat jij mij aanblikt in verwachting uitziend naar enig gevoel al was het maar gering we ontmoeten elkaar op een onzichtbaar brandpunt buiten ons gelegen gevangen in een verre staar waar woordeloze stromen worden samengeregen…

Volk van weleer

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
jij verschoot even voorover boog in een klein moment van contact er sluierde al een lach in je blik die ik meteen vertaalde tot jij hebt het gefikst ik wist van jouw vluchtige ontmoetingen met leden van het kleine volk van weleer zij zijn eigenlijk nooit weggeweest hebben eeuwen in schaduwen van jaren geleefd onzichtbaar…

Het keerpunt voorbij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de menigte schreeuwde zijn onzichtbare pijn balden de vuisten sloegen met knuisten vol irrationeel venijn zij trotseerde met opgeheven armen en brandende blik de opgekropte ego’s van heethoofdige iks zacht klonk het eerste geklap als applaus voor de breekbare stilte met een ontspannen lach in het aanzwellend geluid luchtten velen…
wil melker30 oktober 2019Lees meer >

Niet of nooit geweest

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Onzichtbaar krijg ik steeds meer tranen wanneer de echo van jouw voetstappen mijn pijn niet aanhoort. Schuw dwaal ik steeds meer in mezelf wanneer een sprong in het duister mijn leven moe doorboort. Schrijvend raken mijn woorden steeds meer in de war wanneer mijn geschrei dit doelloos schrijven op wit papier verstoort.…

Samensmelten

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.015
Daar waar aan de einder mijn landweg versmelt met de mengeling van blauw wit en veelkleurig zwart en in meedogenloze variaties het verhaal wordt verteld over het schijnbaar gewin van het zo geschonden hart Daar kiemen onzichtbaar voor het verbogen licht de trillenden handen van verloren gezichten bij iedere moeizame tred verheldert…

De kwestie van geloof

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Met de onzichtbare god kan ik niet praten maar met de ene die ik om me heen voel als bezoek van een goede vriend een heldere gedachte verwondering in de ogen van mijn kind snelle omhelzing van de palmboomschaduw een zucht, het licht en herrie van de stad geruststellende woorden van mijn geliefde en zijn stem waar niemand zal mij vinden…

De prins bij de vijver

netgedicht
2.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.893
Daar lag het, onbereikbaar, onzichtbaar. De kikker hoorde haar verhaal aan. Hij kwaakte voortdurend instemmend een ouverture van liefde en verdriet. Hij wist van de prins geen kwaad.…
Jan de Bas21 februari 2005Lees meer >

Grenzenloos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 871
intens koude steen regenboogkleuren laten lachend gouden letters stralen in ijzige kou gedachteloos speel ik met mijn wijsvinger boter kaas en eieren in het zand trek lijntjes om de hoeken met elkaar te verbinden ik zie je grijns, gewonnen mijn linkerhand gebruik ik niet, verstijfd van de kou verbindt deze mijn hart met onzichtbare…
metha25 oktober 2005Lees meer >

Irak

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.132
De witte kist onzichtbaar door de bloemenpracht met linten beweegt zacht op eerbiedig zakkende touwen Haar schreeuwen worden niet gehoord maar smoren zich in doffe snikken die het leed niet willen stillen Weer voelt ze zijn mollige armpjes om haar nek en hoort zijn eerste woordje dat haar de eretitel mama verleende Gedwongen terug…

Het zwart contrast

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 499
in wit gaan graven omdat zwart geen schaduw kan dragen ook hoogte en diepte ontbreken zonder schepping in zijn vele nuanceringen van de natuur de melodie van schakering die van de harp vingers komt de variaties in kleur oneindig wordt dus altijd nog is er het contrast van tegendeel juist bij zwart wit is de balans onzichtbaar…

verstild

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 824
mijn hand al gerimpeld, het vel dat wel mijn hand dus strekt zich uit over de stilte sneeuw, een onzichtbaar dik tapijt helder wit geweven haast glanzend sluipt op tegen een licht glooiende heuvel mijn korte vingers begeleiden de opgaande lijn in de vallende rust naar de verte toe zelfs mijn denken, mijn denken, vraag…