2730 resultaten.
zwerfwind
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
1.274 het afscheid duurde
een tijdje
van wit naar
ongeschreven regels
hoger
naar de horizon
en zo tot de avond
jij en ik werden
door het houden
van de vlinders
en sneeuw, stil vredig
op het bed
je adem blies
de vleugels aan elkaar
en alles wat je
te zeggen
had
ik luisterde naar de wind
zoals een vogel
blauwachtig…
De laatste droom
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.314 Duistere nachten
Beklemmen mijn oude ziel
Angst voor het moment
Wanneer er niemand weer zal wachten
Mijn vleugels spreid ik nog één maal
Zwevend naar die mythische plaats
Zonder angst of ademnood
Waar ik kan wachten op de dood
Wakker worden voor de laatste keer
Mijn dromen herinner ik me niet meer…
incasso
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 te vaak met foto's
is het wild schrikken
ben ik dat
zoals die met die bolle kop
uitpuilende ogen getuite lippen
open mond trillende vleugels
je weet nog wel
van toen we mooi weer speelden
bij de maadjes
in de schimmelkaas
ja daar word je
wel even stil van
dat te verwerken…
Dichtblauw
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.144 het hangt in de lucht, ik noem
het dichtblauw, het droeg
vóór vandaag nog geen kleur
het is niet te vangen, het raakt
als de wind, een fluist’ring
langs hunk’rend gehoor
het bruist en het fladdert met
vleugels van zij, de zucht die
het linnen beroert
het hangt in de lucht, gedragen
door zinnen, ik noem het met
liefde naar jou…
vlinder
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.665 Een vlinder vliegt om mij heen
zo elegant en sereen
hij is wonderschoon
zijn kleuren hebben een patroon
het is een prachtig gezicht
alles is zo vederlicht
het lijkt wel of hij staat te dansen
zijn vleugels gaan door het zonlicht glanzen
wat een praal en pracht
je bent net een smaragd
zuiver en puur
een juweeltje van de natuur.…
Valnacht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
722 Zo oud dat men haast niets
meer bezit dan wat ademteugen
en sleetse gedachtenpatronen
derhalve makkelijker los te laten
Zonder vleugels zweven
doelloos onderweg
herinnering terugbrengen
tot het kloppen van een hart
Een meteoor, die zich spoedt
door een donkere nacht
zelfs dan muziek van Bach
in licht van sterren verdwijnt…
duizelend bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 in haar smalle gezicht
het teken van de vogel
of het vermoeden van vleugels
dat wonderen verricht
zoals het ontspringen
van de dans
in bleke dagen
het logen
van woorden
in de witte kamer
van de avonden
het duizelend
bellen blazen
in de blauwe ruimte
van de nacht
waar wij de lakens uitdelen…
II
gedicht
2.8 met 25 stemmen
8.555 Vroeg voorjaar breekt zich het hoofd
over de torens
duiven staren zich wezenloos op de stigmata
ze schijten op het kruis
in het hoge voorportaal ruikt het
naar gecastreerde heiligen
nu verbind me neem me mee nu
vleugels raken de deuren
als je opstaat
--------------------------------
uit: 'Parmentier' jrg. 10 nr. 3.…
Ons Moeder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.988 Als ik denk aan ons moeder
Dan komt het liefhedenbeestje onverwacht
In al zijn pracht
Voorzichtig met liefde pak ik het dan op
Stippen van Geluk
Wijsheid, blijheid en volhardendheid om te kruipen naar de top
Van de vinger
Om daar de vleugels uit te slaan
Veilig en behouden een goede weg te gaan
Met liefde voor ons
Allen die zij bemint
Ons…
De wende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 ik zie de lucht
het land en strand
veranderen van perspectief
wat koud en
stormachtig was
wordt langzaam zacht
lief en open
in een samen kijken
het ondergaan is aangenaam
voel vleugels
van vogels in de lucht
de vrijheid van hun vlucht
zie schaduwen
lichter worden in de zon
de wende zet nu alles om…
De nacht in mij
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
645 De nacht ontkleedt mij
in een stille wake tot
diep in de broosheid
van mijn poriën
die eens werden gevoed door
het naakte pantheïsme die
de vleugel was die mij droeg
doch de gesel die mij tartte
zag ik niet als de gesp die mij
verbond met het verlangen
om eeuwig trouw te zijn
aan die vagebond
die mij verried en de deuren
wou forceren…
De kraai
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
535 Gebroken ligt hij daar in 't zand
Als een boodschap van Gods hand
Geknakte vleugels; zwart als de nacht
Is de dood zo die op ons wacht?
Achteloos wordt er aan voorbij gegaan
Als de wereld eens stopte in zijn baan
Zien we misschien de essentie in zijn ware gedaante
Het was mededogen waar hij om maande…
Zonne-uren
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
723 Met alles wat er over is
zullen wij elkaar bevuren
bevrijd van de benauwenis
ingestraald door zonne-uren
in jouw ruimte wil ik landen
als adellijke adelaar
leg je vleugels in mijn handen
op onze wegen naar elkaar
niet meer hoeven te doorgronden
waarom wij baden in gemis
heeft de levenswond verbonden
met alles wat er over is.…
Stilte krijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 de vleugels
van mijn kasteel
zijn lamgeslagen
torens trillen
dralen in
ten ondergaan
fundamenten breken
gewelven zien
voor het eerst de maan
stilte krijst uit
restanten leven dat
geketend aan de muren staat
de aarde barst
verzwelgt het spiegelbeeld
deze droom is nooit geheeld…
vlinder
gedicht
2.2 met 26 stemmen
8.146 vlinder
met welvende vleugels
tussen bloesemend groen
dwarrelend tweelingblad
in een vroege storm
kom van doorschijnend
porselein
stof nog of niets
dan in kleur gebracht
lijnenspel
waarmee volmaakte leegte
haar signatuur zet
op het tekenvel
(bij een houtsnede van hokusai)
---------------------------------
uit: 'Verteerde…
Ik dacht aan:
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
943 Ik dacht aan een slurf
en zag een olifant,
ik dacht een streep
en zag een zebra,
ik dacht aan kleuren
en zag een stoplicht,
ik dacht aan wit
en zag witte sneeuw,
ik dacht aan vleugels
en zag een vogel,
ik dacht aan slaap
en zag mijn bed,
ik dacht aan hem,
en dacht aan:
wordt vervolgd!…
Vlinderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
749 Je raakte me aan
even maar
ik voelde hoe de winter
van mijn wangen vloeide
kijk, zei jij en wees verrukt
een bonte vlinder aan
jouw glimlach was een regenboog
je wimpers dartelende vleugels
in het blauw
blijf, riep ik je schaduw na
tot jij verdween en ik
opnieuw de lente zocht…
Leda en de zwaan
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
650 Zo betrappen wij hen
De zwaan met Leda tegen een muur
Zijn vleugels bestoft komt hij te voorschijn
In zijn lange hals stokt haar ademgefluit
Zij kunnen het daglicht niet verdragen
Aan onze blikken blootgesteld
Verschieten zij van kleur
Veer na veer vervaagt
Nooit levert hij de beslissende streek…
Voordat zij duiken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 ik zie de vogels gaan
zacht ruisen hun vleugels
rust en vertrouwen
een enkeling lijkt
even stil te blijven staan
om daarna te duiken
in volle snelheid
kwaadaardig te fluiten
het is met jou gedaan
nog sta ik
met lege handen
wieken zij in vlucht voorbij…
de vroege vogels
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
635 je wintergasten
vermaken zich best
met bezielde geestdrift
vederlicht balanceren
vleugels
in close-up
zie je de vroege vogels
in de schemerzone
van dageraad
allen komen voer halen
op de voedertafel
voor elk wat wils
is vrijblijvend
het komen en gaan
in de lucht van ruimte en
vrijheid…
En ik dan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
772 Herfst komt weer naderbij
wij denken nog aan ons en wij
Als ik dan afstand genomen heb
kom je dichterbij en jij roept
zoals gewoon herinneringen op
een kus, een blik, niet wetend of
ik hou van de schaduw van een droom
Een vlinder op het raam warmt zich
droogt haar vleugels van de dauw…
De primus inter pares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
510 ik voel je al
van binnenuit
een vlinder
die wil vliegen
niet opgesloten
in de spanning
van een zachte buik
jij slaat je vleugels uit
wiekt van bloem
tot bloem
op jacht naar het
ultiem schakeren
van kleuren
om het leven
in al zijn volheid
te proberen
eet maar
uit mijn hand
jij de primus inter pares
uit het vlinderland…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Er was voor die donderdag
Wat bewolking voorspeld,
Een matig zonnetje, dat
Regelmatig achter de wolken
Schuil zou gaan, maar niets
Bijzonders was er voorzien
Op deze doordeweekse zomerdag;
Tot het mensen begon te regenen
Uit het wolkendek dat zijn water
Leek vast te houden,
Maar mensen zonder vleugels
Kansloos naar beneden zag…
Onheil
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
588 Onrustig aanwezig
In het benauwde klam
De gevlogen mus wist
Een verbrande vlinderpop
Een kromgetrokken rups
Krijgt geen vleugels
Geen kleur geen leven
Pijn geweld angst
Marcheren meedogenloos door
Onrustig voelbaar
Scherpe ongemakkelijke vibraties
Een mens kent zijn machtslust niet.…
Het lied van de vogels
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
794 Ik kijk terug
en ja, alles ging vlug
opgroeien, studeren, het belangrijkste,
door het leven leren
waarheen te gaan
weten wanneer stil te staan
en dan je vleugels uitslaan
ontdekken dat de wereld veel te klein is in zijn grootsheid
waanzin vinden in de snelheid
van de dingen
en rust in het zingen
van de vogels.…
Raak vermaak
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
560 Vermaak
Raak
In het hart
Der mensen
Raak
Getroffen
Raak
Vermaak
Het volk
De edelman
Vermaak
Raak
Een draak
Met zestig poten
En vleugels
En teugels
Raak vermaak
Een schouwspel
Een deftig toneel
Een tribune
een publiek dat kijkt en lacht
Raak vermaak…
gesprek in de schemer
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
757 nu de tuin niet meer in het licht
drijft
en de winter aan lage schaduwen hangt
windstil
als wit papieren vogels
met gevouwen vleugels
voel ik het eindeloze gedicht
waarin mijn stem zacht en zachter wordt
de ogen geduldiger
rondom de sneeuw die valt
zorgvuldig door de stilte
beschreven…
zwaartekracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 met kabels
als vleugels tart je
de zwaartekracht
vallen is vliegen
als je geboren bent
om te vliegen
wandel in de lucht
loop over glas van
de hemel naar de aarde
spring van de brug
zweef en beweeg in
ruimte en tijd
go to the edge
and peer over it
wie ben je?…
Heel even
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
691 Heel even in zijn armen
als vleugels om je heen
Een warme deken
voor jou alleen
Luisterend naar zijn hart
het ritme van het Zijn
Alle antwoorden klinken
als muziek in jouw oor.
Zie je innerlijk Licht
een stralende Zon
Jouw hart verwarmt
de liefde van je Ziel.…
Geheim van vlinders
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
733 Zouden vlinders
dan zo kwetsbaar zijn
omwille van
het ongelooflijk mooie
dat hun vleugels in zich dragen
zij hebben hun geheim
weten te verstoppen
en spreken toch uitbundig
over hun verandering
zich tot vlinder te ontpoppen
tijdens het geduldig wachten
en intussen trachten
krachten te reserveren
voor de metamorfose
hoe de natuur ons…