Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

De trein kent geen tijd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
alsmaar trekt het gedempte licht de randen verder naar zich toe ik kijk om en zie een vervallen burcht de armen spreiden is de dood misschien een metselaar die tijd en begrip mengt om het tenslotte te metselen naar zijn eigen waarheid, die weliswaar hoekig maar toch afgebakend het zonlicht kruist met de degens waardoor het is verwond ik…
elze1 mei 2011Lees meer >

luister naar het geluid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 767
ik weet nog mijn liefje de dagen van zonlicht de sterren op je schouders en het antwoord dat ik schreef over de bloemen en jouw glimlach over 't loflied van de zee op vleugels van een vogel die ik bewaren zou voor eeuwig ik weet nog mijn liefje de reis naar de dood het anker dat losliet tussen de stenen op het strand jij wilde ze…

Steentijd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Al meer dan vijftig jaren gaf hij lucht en schaduw aan ieder die dat wenste nu vond men hem te lastig te veel zonlicht wegnemen altijd maar bladeren vegen een bron van vogelpoep echt te veel in de weg staan zijn stam en takken verdwenen als voer voor een gulzige open haard in de kale tegeltuin staan nu op zijn plek twee plastic…

Genesis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 805
niets op wat komen zal; ruimte expandeert met baringsgolven die als warmte door mijn lijf stromen; ruimte condenseert tot materie, door zwaartekracht verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof van een stervende ster stolt de aarde in een materie regen; primitief groen leven zet broeikasgas om in zuurstof; moleculen in natte aarde door zonlicht…
Custor18 september 2012Lees meer >

Dochter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.676
aan je apenstreken als peuter aan die ondeugende kleuter aan je haar in het zonlicht aan de lach op je gezicht 'k word even weemoedig wanneer ik denk... dat jij ooit in mij was aan die kleine wildebras nu ben j' een heuse bakvis grote vreugde, beetje ergernis 'k word weer blij wanneer ik denk...…

Zonder één dag ouder te worden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Gesprek waar geen woorden Voor nodig zijn - Samen genieten van het Hemels vergezicht dat Zich hier aan ons ontvouwt Zacht zonlicht dat de Bergen in de verte kust En zelfs de laatste Hooggelegen sneeuw Weet te verwarmen Kabb'lend water van het Meer dat ons verzen zingt Omgeven door olijfstruiken En een terras dat een dak…

Toe maar...

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Hoe teer uw sneeuwklokje beweegt bij het trager zuchten van de wind zwak zonlicht haar kracht hervindt waar het lentezicht erachter leeft plots dagen krokkussende kleuren narcissen ontpoppen wit en geel bij de bosjes treurt geen gekrakeel zoiets zal hier vast niet gebeuren tussen bloemen heerst altijd blijheid staat in natuurwetten beschreven…

Laatste trein

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 795
Dan verdwijn je in de avondschemer, en neemt het late zonlicht mee.…

Pirouetten

gedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 991
Een ribbelstrook zand en zonlicht schitterde in een geul oude vloed die ging toen een slingerpad het zicht op het strand openbrak, de gloed van de dag jou beetnam, je streelde met een wind vol kinderstemmen een kluwen vogels jou verlokte met hun wit van het blauw breken dartel als jij die van mij rende naar de zee die vlokken sneeuwde…

Pak toch die hand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 914
Kwetsbaar meisje Speel op het veld Voel de omarming Pak toch die hand Veeg het zand uit je haar Voel de wind op je huid Proef het zilte van de zee Hoor het ruisen van de golven Kwetsbaar meisje Laat je masker vallen Voel je naaste Pak toch die hand Zie het zonlicht stralen Luister met je hart Loop oneindig ver En duik in de diepte…

oh aardappels!

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
jullie liggen op mijn keukentafel naast een paar citroenen in het schaarse zonlicht herinner me jullie geur in het aardappelhok en niet te vergeten de aardappelboer die net weg of er was de kolenboer oh ja, aardappels ook de schillenboer en de melkboer en de groenteboer die allemaal langs kwamen,gek genoeg herinner ik me niet meer…

Waar bloemkolen wolken

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 892
ik graaf gaten in de wolken om blauw weer te zien jou te ontmoeten met zon te begroeten je stralend te zien in zonlichte kleuren genietend in geuren om bij je te zijn voor even misschien de onderkant donkert is zwaar van de regen de kou in het vallen komen we samen in weerlichtend zicht steeds vaker nu tegen toch sprankt er…
wil melker27 september 2007Lees meer >

Modder stinkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 466
wandelen over onbekende paden er is geen weg terug afgesloten een indrukwekkend groot bord ik registreer te vlug en kijk dus toch weer om en struikel over takken ik keek niet het pad lijkt begaanbaar als ik opsta verzamel ik moed gelukkig dat niemand het ziet het bloed de tranen de schaamte modder stinkt gelukkig schijnt er zonlicht…

laatste zomer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
het zonlicht schitterde in onze glazen ik schoof dichterbij wilde jou iets vertellen als door een wesp gestoken schoof jij jouw stoel naar achter toen zag ik een barst in je glas ik schoof wat ik zeggen wilde van me af en wees naar die kleine barst je schoof dichterbij onze glazen schitterden in een spectrum van kleuren het…

Zonder besef

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Wat als de grens die Adam trok vervloog En daarmee alle innerlijke strijd Verging, de mens geen weet meer had van tijd Van dag en nacht, zaken als laag en hoog Hij samenviel, weer één met de natuur Zonder bewustzijn was, blanco en puur Niet bang voor sterven was, omdat de dood Niet wakker worden was meer uit de rust Door zonlicht tot beweeglijkheid…

Ontspiegelt mij

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 674
zoek ik je ogen om mezelf te zien je hand om eigen warmte te voelen vind ik in jou wat er niet is misschien regen heeft me weggewassen ontspiegelt mij in dunne plassen zonlicht heeft mij anoniem verdampt wind verslijt gestaag mijn weerstand erodeert de jaren tot herinnering verstuift mijn leven door versnippering ja ademt dagen langs…
wil melker15 januari 2007Lees meer >

In het lichtend ochtendgloren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
In het lichtend ochtendgloren als de zon zich vleiend zacht laat zien en onzichtbare wind rimpelingen maakt op het water waarop het zonlicht sterren strooit en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater de takken van de bomen geknopt maar nog niet in vol ornaat getooid steken ze af als afgedankte penselen tegen het blauw van de hemel…

voelt de strijd tot in je keel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 913
ik at druiven uit je hand voelde me een koning zag hoe jij de trossen plukte met het zonlicht als beloning ranken jeugdig groen stammen roestig van het zonnen ook tussen rotsen vinden wortels nog hun bronnen de wijn is hard en ongenaakbaar je voelt de strijd tot in je keel nadat je haar hebt leren kennen steel je graag een kus teveel…
wil melker31 december 2005Lees meer >

Stilte van woorden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
daken biggelen tranen je huilt - en ik huil met je mee bliksem schiet door lucht - de vogelvlucht - donder doet de aarde beven tot de zon straalt aan de blauwe lucht je lacht - en ik lach met je mee - tussen rood en wit geveerde pluimen de teevee met de gordijnen voor het zonlicht gesloten spint zij een cocon van kleuren in…

verlicht bos jij wat minder

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
ik brak takken van je boom in volle zomer de zon sijpelde in herfstig loom kleurde later nieuwe bladeren de resten legde ik voorzichtig aan je zoom verlicht bos jij wat minder de wind geeft weinig hinder je stam is sterk genoeg mijn takken hakkelen hun weelde aan je groef ik zie de open plekken waar het zonlicht…

streling die je huid verwende

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.281
onbekende streling die je huid verwende de zachte veiligheid van hem nog is er angst om alles los te laten het oude is vertrouwd daar is een leven opgebouwd je zweeft in uren die niet passen in de dag weet de vrijheid van de vlakte schuld vraagt of dat zomaar mag je hart slaat over bij geluid de stilte is ongrijpbaar er valt nog zonlicht…

Het Groene Hart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Hier wonen kalme creaturen Door zomers bladgroen toegewuifd Een wolk die voor het zonlicht schuift Verdonkert kort de heggenmuren Roestkleurig, brons, de buitenmensen Bewegingloos of sloom op dreef Op plompeblad, zie hoe ik zweef Beweert een meeuw, al zijn er grenzen De paarden van het dorp, zij draven Al komen zij geen stap vooruit…

Mijn leven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
Maar dat duurt niet zo lang, na zonlicht komt altijd regen. Toch gaat de somberheid ook wel weer voorbij. Dan voelt alles fijn en goed en is het licht in mij…

Maar nu nog even niet

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Het zonlicht koestert de hongerige huid haar ogen volgen een vogelvlucht. De onverstoorbare tijd verlaat de zomer het tanige lijf kromt zich nu de winter komt. Zo bedachtzaam stromen de woorden uit haar getekende mond. Haar fragiele hand omknelt de wandelstok fier wijst zij naar weidse luchten.…
J.Bakx10 februari 2025Lees meer >

Dagelijks geluk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 316
In het zonlicht in de vijver blonken de vissen goud van kleur en zong voor mij de boerennachtegaal. Het leek al genot geluk dat de wereld bracht in die helder schijnende ochtend na het duister van die zwarte nacht.…

doordringende gedachten

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 972
De druppels lijken wel te schitteren in het overwelmende zonlicht. De zachte wind streelt m’n huid. De kille leegte in m’n hart wordt opgevuld door de warme zonnestralen, die me lijken te doordringen, te begrijpen. Een niet te beschrijven gevoel dwingt me toe te geven aan de twijfels die me teisteren.…
Stevens Mieke19 november 2002Lees meer >

1964, een gedurfd jaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 818
Dat jaar, The Beatles bloeiden, moet er heel veel zonlicht zijn geweest. Dat jaar, mijn vader sloeg een hoek om, moeten er onaardse luchten zijn verwaaid. Dat jaar, in jou wakker geworden, moet zacht geritsel te horen zijn geweest in bomen waar al fruit kwam rijpen.…

Stations verderop

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 390
tussen langdurig stilstaan met op ruiten de druipende regendrop zoals altijd zag ik in beslagen ramen je gezicht passeren in de talrijke stops riep jij alle namen van stations verderop ik veegde strepen maar je kwam niet dichterbij alleen je ogen keken met veel interesse diep in die van mij in je lach brak zonlicht…
wil melker23 september 2021Lees meer >

Raap ik schaduwen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 402
jullie eeuwige passe de deux dansen raap ik schaduwen die warm van de zon roder kleuren om en om ik leg de avonduren in een ronde mozaïek bekleedt zo de aarde tot wij aangeland zijn bij de nacht waar alles in zwart wordt verpakt je lacht streelt mijn huid met een handvol maan waarin geel de bruine gloed weeft met wat een dagje zonlicht…
wil melker29 december 2021Lees meer >

Onmogelijk

netgedicht
1.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.339
Dagen zullen nooit sterren strooien vrieskou zal nooit ijs ontdooien nooit zal water niet vochtig blijken of zal vuur de vlam ontwijken Golven zullen nooit zeeën weren storm zal nooit de wind negeren nooit zal nacht met zonlicht komen of zal neerslag opwaarts stromen Cirkels zullen nooit einden weten een uur zal…