177438 resultaten.
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 De tonen strelen je oren
De noten springen bij voor een
geheel aan mooie klanken
Hoewel het licht aan de einder
de deken over ons heen trekt
houdt deze zaal het gehoor
Mooie instrumenten klinken
subliem; muzikanten halen, alles
voorzien, maximaal uit
Het podium davert, terwijl
de za...
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 Daar tuimel je uit je ziel
Drollig draaiend verspijkt puntend
Kies kas gekozen hazenpad
Manliefde druppelig vergooiend
Spetters op klevende oogharen
Knipperende knaspige pupillen
Blind blad blader zijn fijn venijn
Wiegel weg gevlogen warmte
Met glasvensterige scherpe stukken
Steek je wulps ...
Elfsteden op zondag bijbelschennis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.043 Het vriest er dat 't kraakt en de koorts stijgt :
't wordt tijd dat Friesland weer eens wat krijgt.
Train niet té fervent
want 't evenement
wordt nu door protestanten bedreigd !
Heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Een jonge vrouw. Uit mooie
sensuele lijnen opgetrokken
Zonder schroom. Met veel gemak
bedrijft zij liefde
niet verkeerd
ongegeneerd
Kleedt zich naakt, als zij dit wil
heeft lak aan regels, dus echt níet voor haar
Verdwaald in mooie hoven
van haar tepels
Voel 'k mij vereerd
Haar dran...
vrucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 in jouw stilte
fluister
ik je naam
in jouw gemis
roep ik luid
in jouw pijn
schreeuw
ik het uit:
ik heb je lief
laat ons dansen
laat ons leven
ik de wijnstok
jij de rank
en wat een vrucht,
wat een vrucht,
om te geven
'ns kijken..
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
541 verlustiging blijkt
uit hun vereeuwigde pracht
zijn wij nu voyeurs?
Liefde online
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
746 Ik zou wel eeuwig willen blijven liggen
daar langs het water in die warme zon
met ogen dicht luisteren naar de vogels
maar mijn media laten mij niet rusten
want gewoon alleen is niet sociaal
ik zou wel dagen willen lezen
in dat spannende dikke boek
maar kom niet verder dan een bladzij
stee...
Een nieuwe start
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.199 Wat liefde en geluk moest zijn
werd vooral immens veel pijn
Zodoende slechts na een paar jaar
gingen wij moegestreden uit elkaar
En nu de knoop dan doorgehakt is
merk ik dat ik je nauwelijks mis
Want nu je me niet kunt domineren
voel ik het ware leven terugkeren
Getekend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 ontroostbaar zijn geknakte zielen
die doelloos rondzwemmen
in een poel van rouw
stemmen echoën na
vlijmscherpe tongen kerfden
diepe wonden op hun ziel
zij die wanhopig opzoek waren
naar ontkenning van
verlangend naar bevrijding
zij kozen hun (eigen)weg
Petra
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Er was dat jonge meisje,
met haar wildheid liep zij de velden in: zwaaiend met
haar tas.
In haar tas zaten mooie ingrediënten: vlinders, bloemen
en gedichten.
Ze had plezier, ze lachte en zong
want zij was vrij in haar eigen vrijheid.
Haar ogen straalden, de haren los,
een glimlach op de ...
wie zal het zeggen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
717 engelen vliegen laag deze ochtend
op kruishoogte ontmoeten zij vogels
veren dwarrelen door de lucht
ze vallen voor mijn voeten
vogel of engel
wie zal het zeggen...
dit is de laatste avond dat wij spreken
gedicht
4.0 met 1 stemmen
23.495 dit is de laatste avond dat wij spreken,
want dit vertrek duldt geen geluid
dan van de mond het zoete breken.
het wrijven tussen huid en huid
doet alle woorden in jou groeien;
mijn warme adem wist ze uit.
verhevig het bewegen
en leg het spreken stil
tot alles is verzwegen.
vervang het...
Lentekleuren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
637
voor de winter
heeft de klok geluid
de krokussen zijn uit
paden waren al ontsloten
door prille sneeuwklokjes
uit groen in geel en wit ontloken
nog dempen
sneeuw en kou
de allereerste lentekleuren
maar onmiskenbaar
staat nu tussen grauw
het vroege voorjaars paars en blauw
Rotganzen
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
802 Wat heeft de boer een hekel aan dat gakken!
Steeds hoort hij scherp die akelige roep
En aan zijn zolen zit alwéér die groene poep
Zo zacht gevlijd, wat kunnen ze vies kakken!
Ook ’s nachts ziet hij de grauwe ganzen schranzen
Vergassen, knallen? Ach, de boer, hij kán ze...
HET SCHONE STERVEN
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.377 Als in de stemm'ge stad het herfst-tij weeft
Zijn gouden waas over de oude grachten
En onder 't gulden loof een stemming zweeft
van sterven in deze oude en gouden prachten,—
Dan denk ik, hoe 'k de dood graag zoude wachten
Gelijk een herfstdraad die in 't goud-licht beeft
En henenzweeft in ...
Collecte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Hij trekt zijn allervrolijkste gezicht
Als hij daar met zijn busje aan komt lopen.
Ofwel de voordeur zwaait dan voor hem open,
Ofwel de voordeur blijft hermetisch dicht.
Hij is niet van een wereldvreemde sekte….
De Hersenstichting hield weer haar collecte.
Fuchsia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.380 Zij gaf hem taartjes, zoete taartjes
maanzaadkoeken en sigaartjes
koffiekaatjes en likeurtjes
Jonge klare, sterke drank
en Irish coffee om te zoenen
echt teveel om op te noemen
want zij kreeg van hem steeds bloemen
die zij aannam met veel dank
Hij gaf haar rozen, wilde rozen
fuchsia's en ...
Winterwandeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Strak en rimpelloos licht nu de vlakte
waar golfjes kabbelden weleer
zilveren vissen sprongen over oppervlakte
rietkraag golfde langs oevers van ’t meer.
Bewegingloos staan nu de populieren
in rijen langs de waterkant
terwijl hun witte kruinen sieren
stille contouren van het achterland.
...
Jaap Edenbaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
2.147 de Jaap Edenbaan
terwijl je schaatst
kijk je het nauwelijks aan
tot het moment
zoals vandaag dat de sneeuw
valt en je gelukkig bent
dankzij de sneeuw en de kou
ondanks vermoeidheid en een geeuw
is het: ik hou van jou
zo mooi het wit op de Jaap Edenbaan
en op zoek naar brood een...
Distel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
544 De hand die zaaide
was zijn vastheid kwijt
en plantte hem
aan de rand der wereld.
Die daad vergeldt hij
met zijn stekels
maar zijn bloemen
schenken de liefde weg die bleef.
Gretigheid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Ik ben in een film geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, een script
is overbodig, isolement
van verbeelding deel ik
met een primitief hart.
De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het ...
prille lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 in haar beschermende schoot
koestert de winter het zaad
van de zon
en bevalt in al haar glorie
van de prille lente
belofte van de zomer die
lang zal zijn en zoet
de grote Moeder glimlacht
en wentelt zich tevreden
om haar eeuwig brandend licht
Veel gelukjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 ik geloof niet echt dat het bestaat:
een gelukkig mens van vroeg tot laat.
Maar wat ik wel durf te beamen
is dat veel momenten samen
zorgen voor "geluksgevoel"
ze zijn er echt, een heleboel.
Ik heb ze vaak wanneer ik op het strand
de zee, de golven en het zand zie
waar ik graag mijn uren ...
Ik ben een twijfelaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Eén persoon
met ruimte
voor 0,5 ander
die er eigenlijk
niet past.
Kwikzilver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
759 Maandenlang heb je
Hem getreiterd, gepest,
Geschoffeerd en buitengesloten
Alleen al om de kleurrijke kleren
Die hij droeg, hij was zo´n aparte,
Hij hoorde nergens bij,
Maar één ding ben je vergeten,
Kwikzilverige pester die nu meehuilt
Met de wolven in het bos,
Dat je je hebt verg...
Waar heen?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Waarheen zullen we gaan
In ons dagelijks bestaan
Als we het niet meer weten
En men ons heeft vergeten?
Waarheen zullen we dan gaan
Als niemand ons bij kan staan
In onze grote nood en verdriet
En je geen uitkomst meer ziet?
“Kom maar tot Mij”zegt de Heer
“En leg al uw zorgen bij ...
Feestje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
867 er klinkt een vrolijk liedje
de hele dag in mijn hoofd
en in dat breingebiedje
wordt elke dip gedoofd
er swingt een vrolijk dansje
de hele dag in mijn hart
en heel dat speels cadansje
zwiert er in ieder part
ik word daarvan zo lustig
de hele dag ben ik blij
ik zeg het je nu rustig
jij...
Dageraad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Je hebt me gevonden tussen het kreupelhout
jij streelde mijn hoofd, mijn hand en ontwarde mij
liet mij vrij
ik ging op weg
ik hoorde in de verte nog je lach
zo mooi begon de dag.
Smartlap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 Neen, zeg maar niets meer
probeer aanwezig te zijn
in de warmte die je deelt
ondanks de regen en de kou
Gebakken als porselein
om hoge temperaturen
het breken te verdragen
hardvochtig te zijn
Handje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.101 Een klein mollig
roze handje
Naar een oud
Gerimpeld en gevlekt
Uitgestrekt...