Alle inzendingen over kinderen

Het is zo klein en zo fragiel het is miniem en waar ik voor viel, was het kiekje wat ik zag, het is zo ongelooflijk klein het is zo miniem toch mag het er zijn, het is er en het is er niet, het zit er maar je ziet het niet, het is zo klein en zo minutieus het is er echt en het zit er heus, het groeit en bloeit das de bedoeling…

een koffertje vol dromen wil ik jou graag geven met daarin een droom voor elke dag van je leven je kan er mee gaan reizen je neemt niet eens de trein ziet verre stranden, mooie paleizen je hoeft niet rijk te zijn je kan ook in de toekomst zien je hoeft niet eens een bril wil je honderd jaar vooruit of tien je kan dromen wat je wil…

een handje knijpt zachtjes rond mijn vingers zo beeldig is ze glimlachjesschenkend vol van dromen schaduwschimpend lijzig springerig langs de bomen haar voetjes bungelen over de rand van het bankje op het spelende bedachte ritme van dwalende liedjes een klein mensje dat onbevangen geeft deelt van de liefde zoals die…

een knuffel hier, een knuffel daar, oma, haal ze maar. Ik heb er zakken vol van kom dan! Speciaal voor jou een mail ik heb er zoooo veel kan dus ook per post zo word ik verlost van al die knuffels en kussen waarmee je het vuur kunt blussen van heimwee en verlangen ik ga je er helemaal…

Voor Albert Zingend hoor ik Je opstaan op dit Vroege ogenblik - Op een dag die in het Donker wakker wordt - En begint er in Mijn donk're hart Een licht te schijnen Dat alle donker Voorgoed ten onder Doet gaan…

Telkens weer als Nieuwjaar komt denk ik eraan terug Mijn zoon die op de lagere school Natto*) verkocht en me met de opbrengst een grote geldbuidel cadeau deed Nieuwjaarsgeschenk, mama, voor jou zei hij Zijn handjes stijf van de kou Zijn adem wit Een stralende lach op zijn gezicht ik zal het nooit vergeten Die geldbuidel is me dierbaar…

Kinderen krijgen daar droomde zij van edoch helaas het gelukte hen maar niet Ze werden wanhopig zij plus haar man zouden ze wellicht sterven van verdriet Na jaren toen de hoop opgegeven was groeide haar een zweempje in het hart Hernieuwde hoop klom uit het moeras en in haar ziel ontdooide vlot de smart Een kindje groeide in haar baarmama…

de reden voor zinloosheid is ver te zoeken het verdriet immens te groot om te bevatten een kogelregen ontnam kleine zielen de kans op een toekomst die tot dan toe aan hun voeten had gelegen…

Op het droomerf Van mijn jeugd Zie ' k mijzelf Dartel huppend Over goudsbloemen Springen die zwierig Hangen langs het Tuinpad van mijn Vader - een niet In woorden te vangen Geluk maakt zich Van mij meester - Want wat zich nu Aan mij voltrekt Is korststondige Extase over wat Hopelijk mag zijn Mijn levenspad…

Toen ik een kind was sprak ik als een kind dacht ik als een kind voelde ik als een kind Al maar meer volwassen maar helaas al maar minder spontane verwondering onbevangen ontvangenis hoopvolle verwachtingen Talrijke ervaringen rijker maar vele illusies armer mis ik steeds meer dat blije jonge kind…

Limonade, een glas papa en mama een zwaan ik op een brug kijk aan Het brood in mijn handen de stukjes die landen op water geklater Zwemmende eenden park Majella droom van bellen leren tellen kleuren zien tante Kien Al die dingen herinneringen…

Het zunneken is er al ondergegaon; Het maontje klimt langzaom umhoog, En tuurt, koekeloerend deur 't loof van de laon, Naor binnen met vriendelik oog; Het vraogt of de kiendjes naor bed zin gebracht, En zeit tot ons jungske: slaop wel, goeje nacht! De veugeltjes zingen en vliegen nie meer, Ze sluumren ien 't gruun van de boom', De kupkes gedekt…

Ik ga voor Een toekomst die Zwanger is van Het verleden - Dat voor mij Ook een levenloos Kindje is, Maar wel zichtbaar Resultaat van een Voldragen liefde…

ik begrijp nog steeds niet wat er verkeerd ging ik was een kind op de step hard om de hoek andere kinderen telden de seconden maar ze telden te snel en ik verloor de race ergens werd ik een man, volwassen en overal haar heb alles afgeschoren schaam mij voor die streek ik laat alles weer groeien en dat is zo kinderlijk eenvoudig…

Na negen maanden was het daar, een ukkie van een paar uur oud, je had wat donzige plukjes haar nee, het zag allemaal helemaal niet fout. Je lag bij mama, zoals het hoort, iedereen in de ban, elkeen was bekoord, je werd in een klaarstaand bedje neergelegd, nee alles was geheel niet slecht. Na negen maanden was het eindelijk zover,…

Zij doet haar dansschoentjes aan gaat op haar sterke handen staan de kuiten hangen als haar jurk ontspannen traag naar beneden. Haar onderbroek moet in de was straks samen het bad in gaan het warme water stroomt luid- ruchtig uit de chromen kraan. Op het kleine raam tikt de regen met een doek condens weggewreven geen ark van…

We liepen en zongen Zorgeloos de zon tegemoet We hoopten op morgen We droomden zonder te slapen Stonden zonder ochtendhumeur op Samen, alleen samen kussen op het strand niemand kon iets zeggen of iets doen, we liepen zorgeloos de zon tegemoet die ons telkens liet stralen, we lieten ons verblinden, totdat we niks meer zagen onze…

Knap is zij sterk is zij sociaal is zij sportief is zij mooi is zij intelligent is zij gezond is zij Zij is mijn kind zij is mijn dochter zij is mijn trots zij is mijn leven zij is waar ik van hou Houden van je dochter met haar tekortkomingen met haar tegenslagen met haar frustraties met haar keuzes in het leven met haar zijn zoals…

ik schets je uit mijn hart in rijke kleuren en boetseer je in perfectie hoofdje, handjes voetjes, lichaam hartje, ziel ik vorm jouw gezicht in gedicht maak je verlangend in expressie hoe zou het zijn hoe zou jij zijn als je nu eens voor mij stond…

In Warschau sprak een man mij aan, hoe lang ik ben wilde hij weten. Hij had zijn pas bij het benaderen met schoksgewijze herkenning ingehouden. Een meter eenennegentig, ja ja, alsof hij het wist. En we zouden alweer ieder verder gaan; waarom wilde hij het weten? De man bestreek zijn wang en keek mij vragend aan. Na zijn verhaal een milde…

'k zou je willen omarmen in mijn armen, verwarmen je in slaap willen sussen zachtjes je gezicht willen kussen je liefdevol willen strelen je dagelijks geraakte hart willen helen. Maar ben niet meer de persoon hiervoor 't voelt in mijn hart als een drilboor. Maar zal sterk voor jou blijven dit dan af en toe maar van me afschrijven... Samen…

Terwijl daar buiten wilde stormen loeien, Slaapt, in haar bedje, 't lieve kind tevreden Half blootgewoeld, de reine rozeleden, De frisse wang nog blozend-warm van 't stoeien. Het donzen dek is losjes neeergegleden. De blonde lokken, gouden sluier, vloeien Om 't zacht gezichtje, dat mijn blik blijft boeien. 't Half open mondje heeft…

Beminlijke aardigheid der vroege levensjaren! O kindsheid, wier begrip van geen vooruitzicht weet! Gij zingt, en lacht en springt, en waar ge ook binnentreedt, Gij vindt de grond voor u bestrooid met rozenblaren. De gulle blijdschap voert op 't klinken van haar snaren U dag aan dag ten reie; en schreit ge om enig leed, Gij droogt straks de oogjes…

ik ben zo blij met een dochter als jij zo diep, zo echt emoties geheel oprecht in deze grijze, kille wereld breng jij kleur en gloed iets wat mij herleven doet je wordt zo snel groot en ik besef... straks zit je niet meer op mijn schoot maar toch nog even dit ook al ben je groot of klein jij zal voor altijd een deel…

Vroeger viel ik vaak Als kind en toen steeds minder Dan wist ik dat ik vallen zou, (want m'n fietsband raakte de stoeprand) (of mijn voet bleef hangen achter een steen) Dan wist ik dat het komen ging, De schrik, de pijn, de tranen De bloederige knie Maar ook dat het meevallen zou En terwijl je viel, dan wist je In moeders armen komt het goed…

Lopen had ze Van Leentje geleerd In de lange Lindelaan - Ze had er best Aardig tegen aangehikt Tot ze opeens door Een onzichtbare hand Was aangetikt…

kom dwalen in een wereld vol verhalen prikkel je zintuigen droom over de aarde ontmoet culturen kinderen die leven spelen tussen kamelen in de warme woestijn volkeren die één met de ijskoude vlaktes zijn zoek ver dichtbij in woordjes de plaatjes van het boek *Kinderboekenweek 2012 Thema: Hallo wereld!…

Waarom zijn messen en scharen, Kindergevaren? Dat kun je alleen snappen, Want het zijn snijgereedschappen, Om het nog eens te verklaren. Vader wees op die gevaren Aan zijn kinderschare.…

Voor mijn dochter Zo verlaat nog En zo gewenst gekomen Sta jij daar In het volle Ochtendlicht te glanzen met Vlinders die jou omringen - Vlinder met de kleur Van vrijheid om je heen Die na pijn en verdriet Zo veel vreugde bracht En vrede voor iedereen In liefde opgedragen aan onze dochter Oetske Alke Frederiek, Casa…

Ik heb mijn zoon vandaag mogen wegbrengen weggebracht naar een instelling voor herstel Een grote man brengt een grote man onze wegen scheiden zich voor maanden Hij was teveel zijwegen ingeslagen hij zoekt de grote weg, de rijksweg geen arme verwaarloosde steegjes meer Hij heeft de goede juiste weg inslagen hij zal die rijksweg…