Alle inzendingen over bloemen

5695 resultaten.

Sorteren op:

Als de vlinder zich de bloem gunt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Zijn lach verschijnt als wier in een zee van gezichten Zij dragen hun hart op de tong, schier in een spel om de scepter in een draai om de as Zijn ogen verraden het licht en hij is verrast door het kind dat in hem mee feest als de vlinder zich de bloem gunt in het open aura van de ziel en waar het beeld knielt voor zijn maker…

Veldboeket

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
ik stak mijn handen naar je uit hun warmte verkoelde in de regen jij was de zomerdag in ogen en lach schijnt nog de zon nu liggen bloemen in de plas geven traag hun kleuren af maar jou heb ik gered jij bent mijn mooiste veldboeket…

Zomerliefde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 797
Gelegen in het hof Strelend door het haar Vertelt de jongeling Non verbaal Liefkozend zijn verhaal Samen zonder schroom In het warme nest Laat de muze hem begaan Minnend op zijn best En op het bed van bloemen In de open lucht Weet ze dan precies Laat Romeo nog een zucht Voordat hij zich verliest…

Lentekamer

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Nu vullen tulpen, meidoorn en seringen Met lentejeugd de zware kamerluchten. Gordijnen zwellen, zoel van lentezuchten. Ik hoor van verre een enkle merel zingen. Op 't zondoorlaaide purper der gordijnen Gloeit, triomfantelijke brand, de prachtig- Goudgele vlammentuil der tulpen, krachtig De hoek beheersend waar zij licht doen schijnen.…

Viooltjes

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Staan ze daar niet als kindren, de gezichtjes Hoog op in 't vrolijke zonlicht; zelve lichtjes Van kleur, gevlamd, gebruind? Heel blij verluidt Hun warme levenswil door 't kleuren-klateren... - Straks gaan de mondjes open. 't Lachenschateren Schittert al boven 't groene-aandachtige uit!…

Zonneblom

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.512
Hoogopstrevende zonneblom, Uw sterke stralenschijven Wendt gij naar de hemel om, Weet zon en bloem te blijven. Zonneblom in zonneschijn, Zal mijn ziel ooit anders zijn?…

Herinnerde vriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Wie heeft daar gelijk bij de welkomstdeur van het schaduwrijke gebied om bloemen te kussen zijn gedachten gaan liggen in een eindeloos bed zonder illusies of dromen ziet hij stilte bewegen zonder emotie een schaduw danst ritmisch in leegte hij telt zijn woorden als hij alleen is in de duisternis vol liefde en vriendschap hij…
mobar16 september 2019Lees meer >

Dartel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Weent de dromer gelaten om bloemen die de knop verlaten, water langs vazenhals, als zwanenhals, op plastic tafelkleed. Vraagt hij wat weemoedig of hij liefde heten mag. Heter nu dan toen die dag.…

Madelieven

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.972
Zo leg ik heden op uwe dis, Een handvol van deze bloemen. Gij hebt er gewis wel eens mooier aanschouwd, Die frisser en fleuriger blonken; Maar hebben ook zij niet haar hartje van goud, Dat hemelse dauw heeft gedronken? ----------------------------------------- Openingsgedicht bij de dichtbundel 'Madelieven' (1869)…
Nicolaas Beets12 september 2012Lees meer >

In ijzig raken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
ze bloeit de heldere hemel geeft nog wat respijt maar in de kou van schemering raakt zij haar kleuren kwijt het hart bevriest in ijzig raken van de wind bladeren krullen in het wiegend kraken van de stam onder een volle maan laat zij in eerste vorst haar oogst aan leven gaan…
wil melker5 december 2011Lees meer >

Met kleuren speelden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
je schikte bijna kozend mijn bloemen in de vaas keek me aan terwijl je handen met de kleuren speelden zag mijn ogen gaan je lachte nog wat groen op de langste lijn waar ik een bosje gaf creëerde jij een feeëriek boeket jouw dank is zonder woorden al gezegd…
wil melker27 november 2011Lees meer >

Nooit meer gebeden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Geen idee nu waarom, want er is nog steeds honger ziekte en de dood Oorlog ongekend Ongehoord de strijd tussen goed en kwaad Duivel die op de aarde pist; hoewel hemelse rust alle kwaad zijn gang laat gaan, bloeien bloemen boven wolken…

Mijn dochter, mijn orchidee.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 873
je in het krijt Maar verleden is geen heden En heden is geen verleden Zo vaak geleden Mijn ziel was overleden Nu sta ik hier Kijkend over het land Groots en fier Geef ik jou mijn hand Een klein meisje dat naast mij staat Een klein reisje Die nooit meer overgaat Dochter is hoe ik je noem Mijn leven en mijn heden Annabel mijn bloem…

In speels vioolgestrijk

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
het orkest speelt zacht de bloemenwei waarbij hobo’s de klaprozen doen wiegen het gras nog groener lijkt in speels vioolgestrijk de paukenslag ons geuren duidt van een exotisch kruid als de dag het doek laat vallen van de nacht schijnen sterren hun applaus en geeft de maan vol staand ovatie…
wil melker17 september 2011Lees meer >

Je zachte geur

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
jij bloeide naast me in het gras het gele hart omkranst met witte blaadjes een wilde bloem vlak naast het pad waar toeval jou ontkiemend wortels gaf ik streelde je pas later heeft je zachte geur me naar je naam verwezen voor mij ben jij uniek gebleven nog kom ik graag jouw bloem is nu een weelderige haag…
wil melker14 september 2011Lees meer >

In exquise kleur

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
jouw tuin is schitterend aangelegd bij ranke stelen nog een extra steun gezet borders tonen vol de laatste trendy klonen van laag naar hoog hangers in exquise kleur en bij het eind een groene coniferenrij daarachter is de composthoop onttrokken aan een speurend oog een blije speelse woestenij waar wilde bloemen bloeien van groene…
wil melker19 augustus 2011Lees meer >

De zee van bloemengeel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
jij streelt het land en zet de zee van bloemengeel naar eigen hand kleurt heuvels en valleien met je warme gloed en laat de einders trillen zont de huid van rood naar bruin en brengt pigmenten weer tot leven nog wachten vruchten op wat lange zomerdagen om in de herfst hun mooiste oogst te kunnen dragen…
wil melker14 augustus 2011Lees meer >

Distel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Die daad vergeldt hij met zijn stekels maar zijn bloemen schenken de liefde weg die bleef.…

Het lyrisch boeket

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
ik heb ze op papier gezet met emoties gekleurd exotisch van vorm door oosterse schikking mijn liefde in bloemen gelegd maar ze verwelkten zonder jouw aandacht al snel in je hand een lach was mijn dank het lyrisch boeket schoof je vlug aan de kant…
wil melker12 augustus 2011Lees meer >

Al sierlijk gelijnd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
heb je bloemen gegeven waarvan de harten bruisen van leven de knoppen al sierlijk gelijnd hun vormen verfijnd in jeugdig ontluiken laat ieder zijn kleur en volwassenheid blijken uit het diepst van hun hart gaan de vruchten van samen als nieuwe generatie van start…

Droomwereld

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
In mijn droomwereld gebeuren vreemde dingen zo kleuren bloemen de sneeuw zo zingt een rat de aria van de eeuw mijn droomwereld is niet dor of stil gaat daar de zon onder dan kleurt de horizon purper en hoor ik ergens in de verte een muziekbak vol violen die als vanzelf een stuk van Verdi spelen als ik wakker word staat de radio aan.…

De blauwe schaduw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
zij straalt rood en andere kleuren aan de wereld om ons heen is het middelpunt van haar heelal dat cirkelt in de zonnewind die in balans ster en manen draaien laat op de maat van het tijdloze seizoen in de blauwe schaduw van mijn kleine korenbloem…

PARELS

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
Het door heel de wereld bewonderde ronde steentje uit de oesterschelp wordt telkens genoemd om allerlei pracht te roemen de smetteloze kleur wit velden vol zonnige dauw schone lieftallige vrouwen meesterlijke kunstwerken mogen zich verblijden met die lovende naam wie wenst dit woord van grote eer te schenken aan de bescheiden reine…

Boeket uit de diepte.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
Gestrande engelen strelen de schelpen in mijn oren Stormvloed vanachter de pupillen laat verouderde schepen vergaan Elke keer als ik aangespoeld Flower duet mag horen Dank ik Neptunes voor de muziek van de bloemen uit zijn oceaan…
RikAtiC16 juni 2013Lees meer >

Een lente vol bloemen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
alleen hij zag haar bloeien in een lente vol bloemen zij kleurde voor hem opende haar mooiste knop in een zomer vol geluk kwam hun liefde tot vrucht maar de warmte verdween naarmate de zon korter scheen het praten kwam later met herfstige kou in brieven vol zinnen kwam het misverstaan binnen zij hebben woorden gehad…

Bloeien wilde bloemen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 596
bij jou zit alles op zijn plaats nergens een vage vlek je woorden paarlen een ketting liefde en vertrouwen ogen bloeien wilde bloemen die zomers van mij houden handen strijken plooien glad verjongen alles wat ik had je lichaam is mijn huis alleen bij jou voel ik mij thuis…

Waarom zijn we hier?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Zou hetzelf zichzelf niet kennen Wij zijn allen bloemen in het veld Zonder het veld komen we niet tot bloei. Eenmaal vroeg of laat, neemt de wind ons mee. En waaien we de… Eeuwigheid in…

De laatste zomerdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.280
De ochtendzon verwarmt Het licht gloeit Goudomrand geschilderd De dag begint Als een bloem naar het licht Badend in warmte Drinkend van dauw Reik je naar de wind Een moment van rust Intense kleur Heldere geur Het is stil…
Sabine8 september 2013Lees meer >

Gelijk een bloem, zo teder is ons leven

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.268
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven; Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom; ’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom, Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven; Een felle noodstorm geselt vaak de vloed; De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed, En doet de sluimerenden…