Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6267 resultaten.

Sorteren op:

Raakte engelenhanden aan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
zoals in het aards bestaan maar pure energie was snel omhoog gegaan verkennend en nieuwsgierig kwam ongestoord vlot bij de hemel aan werd opgenomen in het groot geluk dat alles wist van tijd en eeuwigheid met een oneindig zicht ineens blokkeerde ik mijn energie geaard voelde dat ik nog verbonden was met de wereld van mijn rode draad…
wil melker25 februari 2014Lees meer >

Bitterzoet

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 648
in goud gesponnen draden als liefdesmelodie van hart tot hart in vleugelslag guirlandes gedragen door de wind als een fluistering tot ver over de horizon ooit was jij mijn lief maar jouw ogen sloten in eeuwigheid nu brengt jouw warmte me een glimlach vol herinneringen bitter en zoet omdat houden van meer dan liefde is en was…

wereldwijd web

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt wat draden vuil langs witte muren hangt nu een gordijn vol dode vliegen rond de glimlach van een dwaas verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen de opgepoetste norm verhult slechts zelfgesponnen onschuld die niets anders meer mag doen dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
switi lobi17 februari 2011Lees meer >

Oud kleed

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
Achter, bij de keukentafel leunt zij op gedachten terwijl de koffie pruttelt raken foto’s momenten ooit zo dierbaar doch verloren in lang geleden jaren van zwartwit tot kleur hoekjes rommelig omgekruld wordt haar leven heel langzaam een beeld in gerimpelde handen het rode kleed, tot de draad versleten vangt de tijd op maar zwijgt…
metha3 december 2011Lees meer >

[ Hij is niet gewoon ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Hij is niet gewoon, dakloos, en hij doet alsof – hij is zoals ik.…
Zywa25 juni 2020Lees meer >

[ Ik streel mijn cadeau ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Ik streel mijn cadeau voor haar, en het lijkt alsof -- ik het van haar kreeg.…
Zywa24 september 2024Lees meer >

[ Piepje: ze antwoordt ]

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 320
Piepje: ze antwoordt me met een emoticon -- alsof ze niet zwijgt.…
Zywa20 mei 2025Lees meer >

'Show'

snelsonnet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
De ‘show’ verliep gelukkig zonder klachten, Helaas werd die niet optimaal bezocht. Vierduizend kaartjes waren er verkocht, Terwijl ze er aanzienlijk meer verwachtten. Derhalve was de inschatting verkeerd, De ‘show’ wordt daarom niet geprolongeerd.…

Ferry (H)

snelsonnet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Toen ik als LPF'er had gehoord Dat nabij Senegal een dezer dagen Een wrakke ferryboot was omgeslagen Met meer dan duizend passagiers aan boord Dacht ik vanwege de interne herrie: Verging in ons land ook maar onze Ferry!…

Zij zag mij en groette

gedicht
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 8.217
Zij zag mij en groette alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, alsof zij bloemen plukte alsof zij al eeuwen lang achter een boom had gewacht ---------------------------------------------- uit: 'Terug naar de apotheek', 2005.…

Eindeloze schreeuw

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
Het lijkt alsof mijn stembanden kapot zijn, ik schreeuw het uit alsof iemand er langs gaat met schuurpapier, zo is de pijn in mijn hart. Je hoort me niet, ik ben stervende, ik kan niet zonder jou, er is geen hoop meer.…
Lin29 januari 2008Lees meer >

de abattoire mens

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
voelt alsof je van staal was laat het daar dan klinken alsof je een koperen bel was een schitterende leugen waar het goed om toeven is in het midden ergens tussen een paar moleculen is de leegte van het vertrouwen dat het goed is…

Zij zag mij en groette

gedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.203
Zij zag mij en groette alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, alsof zij bloemen plukte alsof zij al eeuwenlang achter een boom had gewacht ----------------------------------------- uit: 'Terug naar de apotheker', 2005.…

Nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Het is alsof ik ze nooit heb meegemaakt, maar er toch over vertellen kan. Het is alsof ons leven niet ons leven is, zodat we onmogelijk sterven kunnen, wanneer de slaap ons overvalt. Het is alsof een naamloze dichter, mij in de stilte op komt zoeken. Spontaan begint hij in mij te dichten, wanneer ik zelf onmogelijk dichten kan.…

Uitwisselende beelden

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 893
Je opgestoken hoofd in het open veld van onklare woorden straalt alsof de zon op de aarde over een bepaald punt; de opslag van intrinsiek materiaal ergens in verre oorden, het gezicht mij vooraf codeert alsof jij afstanden runt.…

Leef!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Leef je dag alsof het jouw laatste is, leef je dagen, alsof het je diepste adem is, leef je dag, als het je pure liefde is en vergeet nooit hoe diep, intens je jouw dagen leefde en hoe je leeft zo liefdevol jouw leven.…

Plots

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Plots was 't alsof ik maar niet uit een droom ontwaken wou iets me wakker maken wou En kort daarop weer het moment dat ik verdergaan mocht in de droom alsof alles bij het heden heel gewoon Maar ook, dat dit juist en het enige echte is waarom nu alles draait…
Ralameimaar10 november 2019Lees meer >

Honger naar leven en schoonheid (anorexia)

hartenkreet
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.519
Verstrikt in mijn eigen web was ik de draad van het leven kwijt en vergat door alle honger en pijn een jong meisje, een tiener te zijn.…

Mijn waarheid

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.689
Gevangen web van woorden op het ritme van jouw stem weven draden een spinsel tranen ogen naar het licht de dolgedraaide klinkers gooien letters op het vuur zelfs vechten in het duister neemt mijn nacht van werklijkheid schud mij en maak mij lichter neem onbevreesd mijn adem wis gedachten in mijn geest laat de pijn mijn waarheid zijn…
metha4 juni 2004Lees meer >

Eeuwigheidswaarde

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 452
je lachte in je hand bloeide en vervloeide tijd de deur stond aan liet de uren ongehinderd gaan de scene heeft eeuwigheidswaarde tot ingrijpen het verstrijken stopt actie en reactie nemen de draad weer op in het regisseren van nu de ingreep heeft de deur op slot gedaan en tijd buiten laten staan of zijn de uren meegelopen…

Die donderdagochtend

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Die donderdagochtend dat Onze blikken zich kruisten Was er geen weg meer terug De draden van het web sponnen Zich razendsnel tot een mooi En sterk weefsel, dat Mits zorgvuldig behandeld Niet stuk te krijgen zou zijn Hij de schering, ik de inslag Ik liet zijn glimlach geboren Worden, om er elke keer weer Hulpelozer in onder te gaan…
Areth9 augustus 2008Lees meer >

Te laat ?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
Vijvers groeien dicht van angst, een zee met kroos werd oceaan, koos het diepste van mijn gedachten, zekerheid verder van mij vandaan, wachten vult de mand met vlijt achter wisselende maskers van de tijd, glimlacht voordat ze verder schrijdt, daarin schuilt een wijze raad, mijdt de morgen, anders ben ik de draad weer kwijt.…
pama7 oktober 2009Lees meer >

Speeltijd

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 598
De zolder krijt vergeten uit en weeft er draden tijd tot stof over kartonnen dozen waarin jeugd geborgen ouder wordt zoals de tinnen trommelslager in zijn houding lang verstramd of de pop wiens tule bruidskleed in vergelen is vergaan ze leefden eens zo zij verbeelden maar het spelen ging voorbij vergleed zoals de jaren waarin…

Toch is hoop alles

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 902
vermoeide handen zijn slecht op hun gemak reuma laat sporen achter van pijn bij het werken ik protesteer het achtervolgd mij op de borst waarheid is een gouden draad op de zichtbare kant moet ik zeggen, voor mij bij het ochtendgloren van de dag toch is hoop alles om de pijn te bestrijden door middel van rust onder de zon van het noorden…

Waanzin

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
platgespoten mijn grootmoeder had maar een bil Mijn kinderen laten rukwinden, ruikend naar benzodreen en fosferaat voor de relatie is dat zeer fnuikend vooral als je steeds in hun windrichting staat En ik, ik kan alleen maar schrijven over de liefde die ergens bestaat om bij mijn volle verstand te blijven want dat hangt aan een zijden draad…

Clematis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Onzichtbare draden verbinden jou en mij doorzichtig als ijle wind zuiver water uit een beek stralen van zonlicht glans van maan teer als kristal in kleuren van zirkoon met zachte fluister als briesje door blad streling door windvlaag over teer jong gras.…

Vogelvrij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
Het oude hoofd, de draden losser spoken van vroeger scherper in beeld De benauwde tuin, onwetend struikgewas Als getuigen van een bevroren tijd de hoge drempel, een blok van hout met ogen die het niet zien de namen allemaal verhaspeld bordjes van zinloos verlangen vlakbij is de eeuwige muziek tien meter verder is de wereld vrij…

Het landschap van plezier

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 705
zon brandde zacht een warme lach in het landschap van plezier hier vond ik woorden in het spinrag tussen struiken bepareld met de ochtenddauw jouw ogen vierden feest in de voorpret van verwachten de gasten namen zomer mee cadeaus met linten en ballonnen in de zee van tijd is weer een nieuwe draad aan jouw levensweb gesponnen…

Cursus nu

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Op de lage tafel een vaas met bloemen van de rhododendron, paars en teer een hommel kroop in en uit en zoemde weer naar buiten in de zonnige tuin Een groene spin liet zich zakken aan een draad en wandelde over de tafel heen en weer en sprak in gebarentaal met mijn vingers Een cursus over verandering over stromen van energie en zin het…

Jonge moeder.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.297
‘Hoe vreemd, dat mij gegeven is, wat niet mijn eigen leven is, maar sluimerend in het mijne hing, en ging, en brak de draad, en wezen wou in eigen staat’. ‘Ik ben nog moe... heb ik geleden? of is een droom uit mij gegleden?... Ik doe mijn ogen dicht en ben tevreden, en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.…
Dop Bles6 februari 2015Lees meer >