1581 resultaten.
Sterrenlicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
741 Achter witte stapelwolken,
schijnt een helder stralend licht.
Half verscholen, onaantastbaar,
kleurig, magisch vergezicht.
De zomerzon laat me lachen,
plaagt mijn veel te witte huid.
De wind verwart mijn haren,
als ze blaast van noord tot zuid.
En de aarde blijft maar draaien,
om die gele grote ster.
Rustig drijvend in het vacuum,
onbereikbaar…
Hemelruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Een krijtwitte streep
doorkliefd het onbevlekte
hemelgewelf.
De eenzame, zwijgende kist
zoekt de ruimte.
Zacht geronk bereikt
de wazige aarde.
Zilvervlokken op het glas
worden traag zichtbaar.
In de verte gloort
de horizon als
trillende schuim.
Getuigenis van zinkende
getijden.
Individuen opeengepakt
staren naar de
verzonken…
Hemels uitzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 (Eclips; silhouet)
Soms ligt de maan mij
absoluut niet
is dwars en geniet ervan
mij publiek te schaduwen
niet altijd stelt het heel veel voor
maar soms, dus af en toe
bederft die bal compleet
mijn doorgaans hemels uitzicht
zegt dan slinks tussen neus en
lippen door dat het niet anders kan
figureren doe
ik dan voor slechts…
Over eschatologie.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
584 Wat heeft de eschatoloog
Nu eigenlijk op het oog.
Het is de leer van laatste dingen,
Waarover ze in de kerk zingen.
Maar span uw verwachtingen niet te hoog.
Over dit soort zaken
Hoeft u zich, in het nu, niet druk te maken.…
Ode aan de Leegte II - Kosmos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 De zon begeleidt en dirigeert
planeten en myriade manen
ten dronken dans in cirkelbanen
het multiversum musiceert
In mechanische melancholie
baadt de ster die verder kwijnt
haar helderheid - tot ze verdwijnt
vervalt in vale apathie
De celestiale schemering
een schaduw sluiert Edens Hof
de grote Godendeemstering
herleidt 't heelal tot…
Gebed
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
616 Hier zit ik, God, ik wacht en stel me open
om te vernemen wat 'k voor u kan doen
dat meer betekent dan me onderdopen
in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen
Als u zo echt bent als de zonnestralen
en zo concreet als 't groeien van een boom
dan kent u vast de radiokanalen
van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom
Al bent u ver, voorbij…
Reset
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
624 Wanneer de blinde dag met al haar zinloos jachten
is opgelost in 't niemandsland der nacht
en 't zonnescherm draait weg zodat de sterrenkrachten
ons kunnen strelen, want door slaap verzacht
Wanneer de ziel zich laaft in illusoire oorden
door zwaartekracht noch logica gestoord
aan 't helend kleurenspel van kosmische akkoorden:
de harmonie vóór…
Zien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Ontstonden ogen toevalig?
Als resultaat van evolutie,
zoals Darwin dat beschreef?
Werden dieren daarna bewust,
van kunnen zien?
Als ongeluk?
Ontstonden ogen als bedoeling?
Als behoefte in ons universum,
van iets dat bewust wil zien?
Kennen wij mensen de antwoorden?
Dat geloof ik helemaal zeker,
voor zover ik dat als wonder,
met één oog…
hoger en hoger
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.574 hoger en hoger klimt de maan
in het geboomte
tot zij zich nog
aan één tak vasthoudt
dan laat zij plotseling
de aarde los
------------------------------------------------
uit: 'de eeuwigheid duurt ieder ogenblik', 2011.…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Is er leven op een andere planeet
mensen, die net als wij zo leven
hoor ik dan soms een vreemde kreet
wie weet, komen we dat eens te weten?
M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?
Wie weet, ben jij soms even op aard
kijkend hoe wij 't hier…
Ochtend
gedicht
2.5 met 2 stemmen
18.591 Zo kalm als op een vlot van helderheid
en rust, gelegen op mijn rug
dreef ik de ochtend in, het ochtendlicht,
land, lucht en water waren één en zonder dat
er van hun eigenheid maar iets verloren ging.
-------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2011.…
Eeuwigheid
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
563 Verder van de sterren
Verder in de reis
Verder van de eeuwigheid
De traan
Rukt voort
Dodenrit
Je bezit
Het leven
En laat dan weer los
Dat is de kosmos…
Vorm als Matrix
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
651 Het universum is verzot op vorm
omdat het zelf de chaos wil bestrijden
door mensen uit de chaos te bevrijden
de dragers van de inherente norm
die eerst op Aarde dienen te bewijzen
dat ze bestand zijn tegen elke storm
die daar historisch woedt; da's een enorm
weerbarstig feit om boven uit te rijzen
als 't pocherig verhaal van de baron…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
562 Ochtendblauw ontvouwt
maan streelt mijn innerlijk licht
stilte stroomt door mij
Hoe bijzonder innig het is
om de volle maan te zien hangen in het
zachte blauw, nog helder terwijl de zon haar gouden
adem spreidt en de aarde langzaam ontwaakt in een sluier van stilte.
Ze drijft tussen nacht en dag,
alsof ze weigert afscheid te nemen van…
Vitrectomie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
633 Sterrenstelsels en supernova's.
Stralende zonnen en sterrenstof.
Beken en snelstromende rivieren.
Bewegingloos lig ik op de operatietafel.
Verwonderd kijk ik in een universum.
Mijn oogchirurg is aan afronding toe.
De laatste lasershow gaat beginnen!
Daarna sluit hij het planetarium.
Verwonderd en met vragen sta ik op.
Mijn oog is tijdelijk…
Als de hemel toch bestaat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 Zou je daar zijn
waar ik je wens,
zou je 't vinden zo fijn
zoals je was als mens,
zou je daar zijn,
waar engl'en toeven,
zou 'k me geen zorgen behoeven
wetend dat je daar bent,
waar rust en sereenheid is,
waar alleen liefde, liefde
en liefde is.....
zou je daar zijn?…
opgedoken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
624 Nu de regen eindelijk
echt valt
alles samen
eindeloos
het komt terug
bij vlagen in
ogen even mooi
en nooit opgedroogd
Keer op keer
draaien de sterren
in de hemel rond
klots kledder klad…
Mind blowing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Eens was er niets
behalve iets
dat alles bevatte:
het Kosmisch Ei.
Met een oerknal
knalden ruimte en tijd
de leegte in:
Ginnungagap.
Sterren ontstonden,
energie, materie,
donker of licht:
Jin en Yang.
Zwarte gaten
vormden wormholen
naar parallelle universa
elders.
De mens,
denkend nietig klompje
sterrenstof in de goldilockzone…
Na de zon
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
667 De zon is hoogbejaard en kan straks geen licht
meer uitzenden, omdat zijn reserves opgeraakt zijn
en hoe spijtig ook, het heelal zal totale duisternis
moeten gaan accepteren om lichtjes in het donker te
zijn, die ongezien liefde verspreiden, als vuurvliegjes
zonder zichtbaar effect.…
Melkweg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 Onderweg door de Melkweg
gloeien ogen vol vuur.
Groeien wilde verhalen
tot het grootste avontuur.
Alles lijkt te zweven in een
oneindige nacht. Lichtjaren
verwijderd heeft zwaartekracht
geen macht.
Een gevoelige ziel tussen het
ruimtegruis. Een kleurenspectrum
ver weg van het blauwe huis. De
aarde schept verwarring in zijn
nietig…
Ik beken
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
712 Bekentenis:
Is een betekenis van grote waarde.
Betekenis:
Is een bekentenis van nul- en generlei waarde.
Kortom: wat je bekent,
of wat je bekend voorkomt,
is niet wat het lijkt.…
Als een wachter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Kijkend naar de maan
in het duister van de nacht,
voel ik de stilte om mij heen.
De schoonheid van het koele licht.
Als een trouwe wachter, eenzaam en alleen.
En denk aan hem die alles maakte,
hoe groot zijn liefde wel moet zijn.
Zijn macht die hij gebruikte,
voor zon en maneschijn.
Hij vat de zeeën in zijn hand,
weegt de bergen in een…
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.425 LXIV
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren,
Worden de sterren in de nacht geboren,
Vuurbloemen die de rijzendranke roeren
Van donkre aardtochten naar Gods ooglicht boren.
En waar de heemlen van voor Hem vervloeren
Tot glazen glansbaan eindelozer koren,
Lijnen der stelslen weemlende contouren
Door 't klaar kristal donkervermoede voren…
Ruimtegruis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Vanaf het balkon
Ziet hij's nachts dat
Een atlas zonder rubicon
Haar evenbeeld de stad omvat
En in die duizelingwekkende ruimte
Haaks tussen hoge bomen door
Opeens een pluim van licht
Verluidt zijn gunstig omen
Een vluchtig sterrenspoor
Net zo snel uit het vizier
Als was haar komen
Verbeidt de wens…
De sterren die stralen zijn tevreden met hun eigen plek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
622 Wanneer ik in de nachtjes kijk.
Ik weer eens voor het verlangen
bezwijk de sterren te kunnen
tellen in te duiden getallen.
Dan denk ik vaak op grond van een
veronderstelling die ik maak:
'die daar ginder zou voor mij wel
eens kunnen vallen'.
Wanneer ik in de nachtjes kijk.
Ik voor dat ik voor de slaap
bezwijk mijn blik nog eenmaal
op…
Woeste hoogten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Het noorderlicht van
gloeiende zuchten
tussen lakens,
oogstrelend in
verlangen,
krioelende vingers
klauwen en knijpen
krassen en grijpen
naar hoogtes
en hoger
tussen sterren
van roze en
hemellichamen
en verder dan dat.
En wij die ergens daarboven
orgastisch kwamen,
om daar in
oneindig zwart
tijdloos
te zweven.…
Sterrenregen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 Nu onze wereld naar de
klote lijkt te gaan, we
verdeelder zijn dan ooit
omdat haat harder schreeuwt
en de liefde zo ontkracht,
vond ik dat we wel wat
geluk konden gebruiken,
dus maakte ik een groot
kanon en verdomd het zal
sterren regenen vannacht!…
De deizende sterren
poëzie
4.0 met 4 stemmen
988 De deizende sterren, zij tink'len
Hun vesper mij na, waar ik rijs,
Tot die tonen mijn voeten besprink'len
Op de trappen van 't zonnepaleis.…
Ons uni-versje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Honderden miljarden ervan,
vormen ons heelal.
Niemand weet, niemand durft te zeggen,
hoe klein ons heelalletje eigenlijk is.
Geacht lezertje, onderschat mij niet!
Ik durf in dit gedicht gerust te stellen,
dat ons versje niet uni is!…
Als de dag overgaat in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
864 De zonovergoten dag, loopt langzaam ten einde
het avondrood toont zich in al haar rode glorie
de dag ging snel, zoals elke dag
de avond is korter, maar dat ie tie altijd.
De zon aan de ene, de maan aan de and're kant
ze knipogen naar elkander
zodra de zon met haar mooie rood is verdwenen
zien we een heldere lucht, waar sterren verschenen.…