Alle inzendingen over heelal

1581 resultaten.

Sorteren op:

Sterrenlicht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 741
Achter witte stapelwolken, schijnt een helder stralend licht. Half verscholen, onaantastbaar, kleurig, magisch vergezicht. De zomerzon laat me lachen, plaagt mijn veel te witte huid. De wind verwart mijn haren, als ze blaast van noord tot zuid. En de aarde blijft maar draaien, om die gele grote ster. Rustig drijvend in het vacuum, onbereikbaar…
Betty Veerman14 februari 2015Lees meer >

Hemelruim

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Een krijtwitte streep doorkliefd het onbevlekte hemelgewelf. De eenzame, zwijgende kist zoekt de ruimte. Zacht geronk bereikt de wazige aarde. Zilvervlokken op het glas worden traag zichtbaar. In de verte gloort de horizon als trillende schuim. Getuigenis van zinkende getijden. Individuen opeengepakt staren naar de verzonken…
Ton Ruis19 februari 2015Lees meer >

Hemels uitzicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
(Eclips; silhouet) Soms ligt de maan mij absoluut niet is dwars en geniet ervan mij publiek te schaduwen niet altijd stelt het heel veel voor maar soms, dus af en toe bederft die bal compleet mijn doorgaans hemels uitzicht zegt dan slinks tussen neus en lippen door dat het niet anders kan figureren doe ik dan voor slechts…

Over eschatologie.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Wat heeft de eschatoloog Nu eigenlijk op het oog. Het is de leer van laatste dingen, Waarover ze in de kerk zingen. Maar span uw verwachtingen niet te hoog. Over dit soort zaken Hoeft u zich, in het nu, niet druk te maken.…

Ode aan de Leegte II - Kosmos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
De zon begeleidt en dirigeert planeten en myriade manen ten dronken dans in cirkelbanen het multiversum musiceert In mechanische melancholie baadt de ster die verder kwijnt haar helderheid - tot ze verdwijnt vervalt in vale apathie De celestiale schemering een schaduw sluiert Edens Hof de grote Godendeemstering herleidt 't heelal tot…

Gebed

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 616
Hier zit ik, God, ik wacht en stel me open om te vernemen wat 'k voor u kan doen dat meer betekent dan me onderdopen in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen Als u zo echt bent als de zonnestralen en zo concreet als 't groeien van een boom dan kent u vast de radiokanalen van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom Al bent u ver, voorbij…

Reset

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 624
Wanneer de blinde dag met al haar zinloos jachten is opgelost in 't niemandsland der nacht en 't zonnescherm draait weg zodat de sterrenkrachten ons kunnen strelen, want door slaap verzacht Wanneer de ziel zich laaft in illusoire oorden door zwaartekracht noch logica gestoord aan 't helend kleurenspel van kosmische akkoorden: de harmonie vóór…

Zien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Ontstonden ogen toevalig? Als resultaat van evolutie, zoals Darwin dat beschreef? Werden dieren daarna bewust, van kunnen zien? Als ongeluk? Ontstonden ogen als bedoeling? Als behoefte in ons universum, van iets dat bewust wil zien? Kennen wij mensen de antwoorden? Dat geloof ik helemaal zeker, voor zover ik dat als wonder, met één oog…

hoger en hoger

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.574
hoger en hoger klimt de maan in het geboomte tot zij zich nog aan één tak vasthoudt dan laat zij plotseling de aarde los ------------------------------------------------ uit: 'de eeuwigheid duurt ieder ogenblik', 2011.…

Andere planeet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Is er leven op een andere planeet mensen, die net als wij zo leven hoor ik dan soms een vreemde kreet wie weet, komen we dat eens te weten? M'n gevoel, het laat me niet los jij bent ver weg maar ook dichtbij genieten van de omgeving en het bos is het een land, onbedorven en vrij? Wie weet, ben jij soms even op aard kijkend hoe wij 't hier…

Ochtend

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 18.591
Zo kalm als op een vlot van helderheid en rust, gelegen op mijn rug dreef ik de ochtend in, het ochtendlicht, land, lucht en water waren één en zonder dat er van hun eigenheid maar iets verloren ging. ------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 2011.…

Eeuwigheid

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Verder van de sterren Verder in de reis Verder van de eeuwigheid De traan Rukt voort Dodenrit Je bezit Het leven En laat dan weer los Dat is de kosmos…
ebba19 juni 2015Lees meer >

Vorm als Matrix

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 651
Het universum is verzot op vorm omdat het zelf de chaos wil bestrijden door mensen uit de chaos te bevrijden de dragers van de inherente norm die eerst op Aarde dienen te bewijzen dat ze bestand zijn tegen elke storm die daar historisch woedt; da's een enorm weerbarstig feit om boven uit te rijzen als 't pocherig verhaal van de baron…

De adem van de maan

netgedicht
2.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 562
Ochtendblauw ontvouwt maan streelt mijn innerlijk licht stilte stroomt door mij Hoe bijzonder innig het is om de volle maan te zien hangen in het zachte blauw, nog helder terwijl de zon haar gouden adem spreidt en de aarde langzaam ontwaakt in een sluier van stilte. Ze drijft tussen nacht en dag, alsof ze weigert afscheid te nemen van…
CB7 november 2025Lees meer >

Vitrectomie

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 633
Sterrenstelsels en supernova's. Stralende zonnen en sterrenstof. Beken en snelstromende rivieren. Bewegingloos lig ik op de operatietafel. Verwonderd kijk ik in een universum. Mijn oogchirurg is aan afronding toe. De laatste lasershow gaat beginnen! Daarna sluit hij het planetarium. Verwonderd en met vragen sta ik op. Mijn oog is tijdelijk…

Als de hemel toch bestaat

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
Zou je daar zijn waar ik je wens, zou je 't vinden zo fijn zoals je was als mens, zou je daar zijn, waar engl'en toeven, zou 'k me geen zorgen behoeven wetend dat je daar bent, waar rust en sereenheid is, waar alleen liefde, liefde en liefde is..... zou je daar zijn?…
Johanna20 augustus 2015Lees meer >

opgedoken

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Nu de regen eindelijk echt valt alles samen eindeloos het komt terug bij vlagen in ogen even mooi en nooit opgedroogd Keer op keer draaien de sterren in de hemel rond klots kledder klad…

Mind blowing

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
Eens was er niets behalve iets dat alles bevatte: het Kosmisch Ei. Met een oerknal knalden ruimte en tijd de leegte in: Ginnungagap. Sterren ontstonden, energie, materie, donker of licht: Jin en Yang. Zwarte gaten vormden wormholen naar parallelle universa elders. De mens, denkend nietig klompje sterrenstof in de goldilockzone…
Jack Stoop14 september 2020Lees meer >

Na de zon

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
De zon is hoogbejaard en kan straks geen licht meer uitzenden, omdat zijn reserves opgeraakt zijn en hoe spijtig ook, het heelal zal totale duisternis moeten gaan accepteren om lichtjes in het donker te zijn, die ongezien liefde verspreiden, als vuurvliegjes zonder zichtbaar effect.…

Melkweg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 682
Onderweg door de Melkweg gloeien ogen vol vuur. Groeien wilde verhalen tot het grootste avontuur. Alles lijkt te zweven in een oneindige nacht. Lichtjaren verwijderd heeft zwaartekracht geen macht. Een gevoelige ziel tussen het ruimtegruis. Een kleurenspectrum ver weg van het blauwe huis. De aarde schept verwarring in zijn nietig…

Ik beken

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 712
Bekentenis: Is een betekenis van grote waarde. Betekenis: Is een bekentenis van nul- en generlei waarde. Kortom: wat je bekent, of wat je bekend voorkomt, is niet wat het lijkt.…
An Terlouw31 december 2015Lees meer >

Als een wachter

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Kijkend naar de maan in het duister van de nacht, voel ik de stilte om mij heen. De schoonheid van het koele licht. Als een trouwe wachter, eenzaam en alleen. En denk aan hem die alles maakte, hoe groot zijn liefde wel moet zijn. Zijn macht die hij gebruikte, voor zon en maneschijn. Hij vat de zeeën in zijn hand, weegt de bergen in een…
Antje11 januari 2016Lees meer >

Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.425
LXIV Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren, Worden de sterren in de nacht geboren, Vuurbloemen die de rijzendranke roeren Van donkre aardtochten naar Gods ooglicht boren. En waar de heemlen van voor Hem vervloeren Tot glazen glansbaan eindelozer koren, Lijnen der stelslen weemlende contouren Door 't klaar kristal donkervermoede voren…

Ruimtegruis

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Vanaf het balkon Ziet hij's nachts dat Een atlas zonder rubicon Haar evenbeeld de stad omvat En in die duizelingwekkende ruimte Haaks tussen hoge bomen door Opeens een pluim van licht Verluidt zijn gunstig omen Een vluchtig sterrenspoor Net zo snel uit het vizier Als was haar komen Verbeidt de wens…
Henk Jonker25 januari 2016Lees meer >

De sterren die stralen zijn tevreden met hun eigen plek

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Wanneer ik in de nachtjes kijk. Ik weer eens voor het verlangen bezwijk de sterren te kunnen tellen in te duiden getallen. Dan denk ik vaak op grond van een veronderstelling die ik maak: 'die daar ginder zou voor mij wel eens kunnen vallen'. Wanneer ik in de nachtjes kijk. Ik voor dat ik voor de slaap bezwijk mijn blik nog eenmaal op…

Woeste hoogten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Het noorderlicht van gloeiende zuchten tussen lakens, oogstrelend in verlangen, krioelende vingers klauwen en knijpen krassen en grijpen naar hoogtes en hoger tussen sterren van roze en hemellichamen en verder dan dat. En wij die ergens daarboven orgastisch kwamen, om daar in oneindig zwart tijdloos te zweven.…

Sterrenregen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 712
Nu onze wereld naar de klote lijkt te gaan, we verdeelder zijn dan ooit omdat haat harder schreeuwt en de liefde zo ontkracht, vond ik dat we wel wat geluk konden gebruiken, dus maakte ik een groot kanon en verdomd het zal sterren regenen vannacht!…

De deizende sterren

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 988
De deizende sterren, zij tink'len Hun vesper mij na, waar ik rijs, Tot die tonen mijn voeten besprink'len Op de trappen van 't zonnepaleis.…

Ons uni-versje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
Honderden miljarden ervan, vormen ons heelal. Niemand weet, niemand durft te zeggen, hoe klein ons heelalletje eigenlijk is. Geacht lezertje, onderschat mij niet! Ik durf in dit gedicht gerust te stellen, dat ons versje niet uni is!…

Als de dag overgaat in de nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 864
De zonovergoten dag, loopt langzaam ten einde het avondrood toont zich in al haar rode glorie de dag ging snel, zoals elke dag de avond is korter, maar dat ie tie altijd. De zon aan de ene, de maan aan de and're kant ze knipogen naar elkander zodra de zon met haar mooie rood is verdwenen zien we een heldere lucht, waar sterren verschenen.…