1332 resultaten.
Aap af
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
825 beheerst leren opstoken
om voor vlotter vertering te koken
basis voor de eerste structuur
We spraken af tot vertrouwen
wie waar wanneer met wat klaar stond
om niet steeds te hoeven blijven kauwen
zo kregen huishoudens vaste grond
Veel energie ging in uitstel steken
afzien straks staan thuis de rapen gaar
met dat gevoel lijntjes maken kwetsbaar…
Ontwricht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
962 Gezwicht en in kwetsbare staat,
ondergaat hij d'trauma"s in zijn wezen.
Verrezen en geopenbaard
staart hij onbewogen.
Ingetogen zoals hij is geweest
onbevreesd maar zonder blaam.
Eenzaam nu en van hulp verstoken,
spoken beelden door zijn hoofd.
Verdoofd en van vrijheid beroofd.…
Iokaste spreekt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
880 huid,
hij, mijn zoon, spant zijn sterke spieren,
kracht en soepelheid dansen onderhuids,
zo uitdagend als zijn sterke schouders
zo vol verlangen is mijn lichaam,
ik voel me schuldig door mijn verlangen
naar de zoon die de vader doet verdwijnen,
mijn zoon blijkt alles waar ik naar hunker,
mijn zoon is met zijn mooie, lieve lijf
zo kwetsbaar…
ik zal wachten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
808 Zo kwetsbaar en toch vaak scherp in de hand...
Iets raakt mij telkens weer als ik aan je denk.
Ik blijf op je wachten,
Totdat ik er bij neerval en niet meer opsta.
Ik zal pas gelukkig zijn als ik je man ben.
Gek eigenlijk dat zelfs verdriet om jou fijn kan zijn.
Ja, ik weet het pop, ik ben een beetje maf.
Maar ik bijt niet.…
Rusteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 vinden als genoegdoening
Is er een wezenlijk doel in mijn ademhaling
Komen eenzame zielen op mijn pad zodat ik hen inwijd
Is de achterlijke wereld me liever niet kwijt
Zijn mijn woorden sterk genoeg voor een vertaling
Ik sluit de ogen al doet het pijn
Ik mediteer over al het zeer
Ik absorbeer en win terrein
Mijn grote hart is even kwetsbaar…
Het vege lijf ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
hun kwetsbaarheid, ik omgord het
zwaard van woorden als laatste
middel, waarmee ik het vege lijf
wil redden, in eigen…
Voorbij het bestaan van alle dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
678 Er is in jou een ruimte
Met planken vol verlangen
Een kamer die niet op slot kan
Daar waar je ziel woont
Dat is de ruimte waar jij
Jezelf en God ontmoet
Bron van geloof, maar ook van kunst
Ruimte waar vanzelf muziek gemaakt wordt
Jouw leven, jouw ruimte, jouw eigen
Zelf, dat wat jou tot jou maakt
Ziel ook die kwetsbaar is, die niet…
Witte regenbogen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
444 De bodem is nog niet bereikt
omdat ik de toekomst niet overzie,
eindeloze put van medelijden, wat
ik niet bedoel, gedempt, gestut en
gevoed door lief en leed, de jaren
liggen grijpbaar in een open schaal,
de bron waarin ik de kwetsbare
verlangens koel, waaruit ik ademhaal
en samen met het licht en
schaduw het leven deel.…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 De geest is meeslepend
in zijn kwetsbare naaktheid,
behoeder van een onderhuids
en schuw geheim, dat zich in
tijden van ontroering – even -
haar grootse intimiteit blootgeeft.…
Veroordeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
801 Ik dek mijn kwetsbaarheid af met een zwart laken
Als een matador dans ik met mijn opponent
maar ik steek 'em niet
Eens zouden we weleens vrienden kunnen zijn…
De perfecte toon?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 verspreidt,
tegenstelling in de schaduw van de stemming
op de strakke toetsen van zwart en wit is
het klavier in het muzikale kind vervangen
door een aangeslagen akkoord van zelfvertrouwen,
het web lichter geweven in een symfonie
zweeft verder dan verlangen naar zuiverheid
past zich aan de tijd die even struikelt
in de liefde als kwetsbaar…
NASTOOT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 koek was op
Ten dode opgeschreven
Jij was getuige
Je was erbij
Het moest kapot
En ik moest bloeden
Voor elke traan
Door jou verspild
Op het laatst
Wist jij het zeker
Dat ik dit alles
Had gewild
Maar lief
Denk je nu echt
Dat het mijn keus is
Om kapot te gaan
Verscheurd door pijn
Alleen te staan
Opnieuw beginnen
Weer naakt en kwetsbaar…
Jan Mankes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 Jouw kunst omarmde kwetsbaar leven,
je frêle handen verkenden het lege doek,
wat jou boeide heb je aan ons doorgegeven.
Toch wilde je liever nog naar Annie op zoek,
onhandige liefdesbrieven heb je haar geschreven
als je ’s avonds klaar was met een zieke roek.…
Illusie (2)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
639 snel verdwenen
Bij het ontwaken
Uit de zwarte nacht
Waarom treuren
Om een fata morgana
De ultieme illusie
Een droge spons verlangend
Naar een druppel water
Om weer te leven
Te herrijzen
Uit de zwarte nacht
Als de illusie dan werkt
De vuurvogel herrijst
Zijn vrijheid tegemoet vliegt
Waarom dan zijn de vleugels
Zo kwetsbaar…
Het dier
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
769 o het dier,
wordt wakker hier
stem met dat papier
op hen, het helpt geen zier
op andere partijen, het is geklier
maar hier op het dier,
kwetsbaar, maar ook fier,
trouw, onschuldig als een mier,
stem op een dier
wij hebben elkaar nodig
niet persé om op te eten,
dat is overbodig
maar voor het systeem waarin we leven
van insecten, bijen, vogels…
vrijheid weet je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 of liefde
te doen en te laten
lichamelijk en geestelijk
wat jou bewegen laat
vrijheid weet je
is vrede en vreugde
met wie je bent
is verdraagzaam ook
toont respect en aandacht
voor wat anderen drijft
opdat ieder voor zich
verwonderd en gepassioneerd
vrijheid weet je
is niet raar of afwijkend
hij verbindt het verschil
dat ons kwetsbaar…
vrijheid vraagt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 respect en ruimte
voor geluk van een ander
opdat die zijn mag
wie en wat hij is
vrijheid vraagt verzoening
van mening en oordeel
over geleden verlies
geofferd voor bevrijding
van ondergaan lijden
met aangedaan verdriet
in mededogen en compassie
vrijheid vraagt erkenning
van gelijkheid van mensen
bij de keuzes die wij maken
in kwetsbare…
een gewone mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 morgen is het weer zomer
dan hangt aan het groene ijzerwerk
rondom mijn kleine buitenterras
weer het opgehangen plastic in zwart
gevuld met een kleurrijk gewas
of beter gezegd, eenjarige plantjes
zij blijven twee seizoenen
zo sterk als
de kwetsbaarheid van oude van dagen
er zijn nog vetplantjes in rieten mandjes,
overjarigen zoals dat…
nog wil ik schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 tot kleine
stekeligheden, voor wie me kent
was mijn schrijven de inhalatie
het vermogen dat nu
onbekend mijn krachten remt
het toetsen van mijn vaardigheden
is als smog aanwezig in de
latente geest die alle scherpte
heeft verbannen in de schranderheid
zoals het eens was geweest
moge ik mij de schuldenaar noemen
die kwetsend doch kwetsbaar…
Als het lijntje breekt?
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
438 het firmament waarin iedereen
zich herkend, ontrolde het ragfijne
touw van mystieke dromen,
waarna zij - voor ons aller oog als
marionetten en tevens onbestemde
toeschouwers - de ontwarde kluwen
van alle minderheden zichzelf
ontrafelen, waarna ieder zich tot
elkaar verbindt, een begin en end
weer uit te vinden voordat dat
kwetsbare…
Als medicijn vermomd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Misplaatste persiflage van het zelf
als herhaald proces wordt kwetsbaar
door onzekerheid vermomd, ontmanteld
zoete dromen die door de tijd wordt recht
gezet als leidraad voor een levensstijl,
verwijtbare bescherming in onkwetsbaarheid,
getooid met maskers en de narrenkap
van onwetendheid, wat zeker niet naar
protectie leidt, toch als medicijn…
Weerspiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 soms jong nog soms oud
maar allen dromen
slapen een winter lang omdat
het gewoon moet en mag
maar toch bekijken ze
zichzelf zo af en toe heel even
op zo’n heldere winterdag
bij een enkele kaal en bloot
zo kwetsbaar zie ik
een heel voorzichtige lach
het zijn zij die het al weer
voor zich zien – het volle leven
ze dromen al weer
hun groen…
wandelen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 huizen plakken
naargelang gecultiveerde
historie wordt beleden
in die sfeer kijk ik rond
teken ik dromen, opgeroepen
door passanten, soms kleurrijk
flanerend, mij even rakend
in het heden
ofwel ervaar ik de melancholie
van overjarige stoepen
langs geschaduwde muren;
toch verlaat ik mij doorgaans in stilte
op eigen innerlijk kwetsbaar…
Golven van het leven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
682 Golven
Golven van verslagenheid
Golven van verdriet
Golven van woede
Golven van angst
Golven van onzekerheid
Golven van ongeloof
Golven van wanhoop en hoop
Golven van verbondenheid
Golven van kwetsbaar zijn
Golven, prachtig is zijn woestheid
Golven, prachtig in haar imperfectie
Golven, ongenadig in het nemen
Golven, die in overvloed…
Zonder vis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 venijnig
blies de wind
net boven het
zand dat te
drogen lag na
de jongste vloed
kleine tornado’s
kwamen al hoger
na hun aanloop
op het vlakke
strand en vrijwel
uitgeraasd te zijn
zoutkristallen
deden een aanval
op je kwetsbare huid
die jij met knipperende
ogen afsloeg en je van
deze slagen afkeerde
om de natuurmassage
goed…
Kritiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.017 Filosofie is soms kunst, kunst soms oogmerk
voor hogere gedachten, met lyriek
overladen woorden, tot een vorm, tot beeld
schoonheid is geen eis, is bron voor de kritiek
smaak maakt elke kunst en poëzie minder
We moeten prijzen wat kwetsbaar wordt gedeeld
niet neigen naar een vlotte vorm van repliek
want voor begrip is dat de grootste hinder…
ik streel je met fluweel
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.540 uitgedijd
je lippen zijn geopend
de eerste kus die wellust
proeft in scherpe tanden
ik streel je met fluweel
de armen en je schouders
je huid vertelt zoveel
ze warmt zich aan mijn hand
voelt hoe liefde passie wordt
hoe zacht verlangen strandt
in heftig vlagen raken
borsten aan de vleug, willen
in het tegenspel bewegen
kwetsbaarheid…
De illusie van veiligheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 zodat een ieder
mag mee genieten
waardoor ze even
van hun angsten mogen bekomen
de illusie van veiligheid
loopt dan vol overmoed
door het straatbeeld
dat door menigeen is gewenst
het gevaar ontkennen
van de harde wereld
die zich als een valse wolf
om ons heen grenst
met water
langs hun mondhoeken
zoeken ze naar de meest kwetsbare…
Oude schaduwen
gedicht
3.7 met 86 stemmen
34.241 Ik heb nog een collectie heel oude schaduwen,
Sommige half vergaan en kwetsbaar,
Een paar nog uit de 18e eeuw.
Kinderschaduwen uit Antwerpen,
De schaduw van een rode lelie,
Een meeuwenschaduw uit Den Helder.
En uit de tijd van Koningin Emma,
Gerafeld maar nog goed herkenbaar,
Schaduwen van grijze dames.…
Mijn muze...
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.848 Je lichaam slaapt dicht tegen mij aan
als een warme, zwoele zomernacht
Mijn ogen glijden over je heen
Zien elke spier glanzen onder je huid
Deze momenten koester ik en glimlach
Je zó kwetsbaar lief te zien slapen
Langzaam zie ik de schemer van de ochtend
als strepen over je lichaam verschijnen
Een gevoel van ultiem genot bekruipt mij
Ik wil…