1964 resultaten.
Overschrijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
496 Ten lange leste de brokken
niet passende puzzelstukjes
op een lichte glooiing
met eenrichtingsverkeer
Het contrastrijke vervaagt
achter de vloeibare grens
van adem en waden
contouren worden milder
Restanten van late bloei
verglijden nog even zichtbaar mee
het glanzen van voorheen dooft uit
maar het uitzicht blijft bewaard
de oneindige…
Overrompeld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Daar sta ik in het holst
van de nacht het leven
stroomt vol met andere
kleuren ze negeren
heeft geen zin
de zomer blaast langzaam
zijn laatste adem uit
het gaf me zaad van vrede
dat in mij openbrak
overrompeld door gevoelens
probeer ik het negatieve
af te weren maar toch
brengt het een leegte
van oneindigheid
het donker…
Alleen in de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
639 zwijgen
dat zicht toont aan de horizon
maar er zijn meeslepende twijfels
die zich ladderzat verschansen
in de muziek onder mijn bed
en ik denk vaak aan jou
die niet zwijgen kan
met altijd een mening
over alles en niets
waar ik mijn onmacht niet verteer
bevind ik mij ver van het vertier
van een lentebloesem ooit getrouwd
met het oneindige…
Vanaf het duin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Golven breken stuk
geliefden vinden elkaar
zandkorrels breken los
in oneindige tijd ronddolend
Wolken gaan en komen
geliefden kussen elkaar
gebroken hout schuurt
splitsers blijven achter
Duinen keren het water
geliefden trotseren stormen
eb en vloed markeren de tijd
sporen van de dood achter latend…
Ik maak je na
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 ik maak je na
in duizenden foto’s
in tegenlicht
en in woorden die ik kerf
in bomen
of neerschrijf op papier
alle dagen die ik leef
op deze planeet
vol malle mensen
reproduceer ik je
een oneindig aantal malen
opdat de wereld
ooit wordt als jouw lichaam
warm en zacht en mij omhelzend
opdat de mensheid
ooit spreekt met jouw stem:
fluisterzacht…
Hemellicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 drager van het licht
ziener in duisternis
dageraad en schemering
die tijd en ruimte bereist
in oneindige voorspoed
doorkruist het universum
van hart en ziel
tot leven en dood
begin en einde
zoektocht naar meer
gedragen in eindigheid
lichtjaren ver geboren
schitterend firmament
sterrenpracht in nacht
als wonder aanschouwt
gedragen…
Tijdstrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Verworpen
in de strijd,
geen doel dat
het middel heiligt,
we worden door
onszelf gestenigd,
oneindig traag
door tijdsbeelden gepijnigd
rollen de vurigste stenen
aan om in de laatste
uren tegenover elkaar
te staan, vonken bloed
en hoop
die samengaan
in de samenloop
van eb en vloed
van nog te
verkennende structuren…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....…
Demente vrouw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
616 maar binnen, zeg ik,
blijf maar in jezelf, dan
kan je niets gebeuren, en
ze verbergt zich voor kille
blikken en boze buien
en blijft zitten waar ze zit
Een schrepele kat lijk je,
een verschrompelde roos,
een gekooide vogel vol
onrust, groei maar krom
naar binnen, naar jezelf
toe, je hoofd naar je hart,
je blik op oneindig…
automaat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
538 denk niet dat een verleden
mij wegdrijft uit het heden
neen, het zet wat komt
in een duidend perspectief
ben me er steeds meer van bewust
dat ik vertoef op de weg van het begin
naar een onbekende tijd,
in oneindige rust, is mijn idee,
onderweg terend op lief en gerief,
vermengd met mijn eigen schaduw
een weg van inzicht naar de "zin"…
Antidote
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De ziekte bloedt antirood van antidood
verzorgt uit het flitsen van de oneindige
momentenstoot zodat nooit meer
iets anders moet worden verbood.…
Dansende herinneringen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
440 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
uiteindelijk cirkelt ze rond
in een langzame wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
499 de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste grond
oneindig…
Mayday Mayday
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 Zij toont de wereldlingen
dat oneindigheid niet bestaat
het vermoeide
m’aidez m’aidez
blijft ongehoord.
Tot geen vogel nog
door de lucht zal dansen
geen boom haar takken
naar de hemel heft tot Gaia
taal noch tekens geven kan.…
Ze danste de tango
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
371 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
na een langzame tango
cirkelt ze rond in een wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
Troost
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
3.511 O, hoe kan ik je nu troosten
bij je oneindige verdriet?
Stil stromen droeve tranen
om wie jou hier achterliet.
Toekomst lijkt zo grauw en donker,
de zon is weg, het gras verdort.
Doch na weken, maanden, jaren
staat vast dat het weer lichter wordt.
Want de tijd heelt alle wonden,
alleen littekens blijven bestaan.…
Lachen tegen de wolken
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
963 In de schaduw van een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht,
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind.…
reiziger
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.850 de weg oneindig
strekt zich gespannen uit
zover zijn oog wil reiken
om in de verte op te lossen
in een wervelende zindering
daar
waar de eerste bocht verschijnt
zijn tred verraadt hem
aan de stoffige struiken
die de randen bewaken
maar hij ziet het niet
zoals niets van dichtbij
daar
verschuilt zich niets interessants
hij loopt…
Poëzie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
690 Waar alles mee begint
is meer dan een zin of taal
meer dan men doorgaans noemt
dan een idee uitdrukt wat verder
reikt dan de blauwdruk van ons leven
want wat zich uit een gedachte
voltrekt in een woord of regel
kruipt door het oog van ons bestaan
en heeft het oneindige geduld
om op te staan ten alle tijde
overleeft zichzelf als het dat wil…
Dandy
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
883 zijn net gekapte haren
verwaaien op de boulevard
kuierend met verlangens
in oogstrelende wellust
in een flannel kostuum
in verschillende kleurnuances
de pantalon had smalle pijpen
met omslag
verfijnde schoonheid
liefdesdorst oneindig
koesterend eigen lijf en leven
volledig mens in optima forma
hij omhelst het leven in ijdeltuiterij…
ontwaken in een lach
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 in verhoopte dromen
hervond ik mijn hart
jouw lach mij gegeven
ik koester hem zacht
als een parel geborgen
de laatste roos
diepheldere sterren
geboren vannacht
als drijvende wolken
eindeloos
regenboogkleuren
door tranen heen
is verlangen gegroeid
oneindig groot
hoor ik jouw lach
in de echo geboren
ontwaakt de dag…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.339 Het maanlicht verlicht de dodennaam
die in mijn ziel als een pijnlijk litteken zal voortbestaan
Mijn bloedende tranen voeden de rozen
die met hun doornen jouw grafsteen beschermen
tegen het verdriet van onze verloren vriendschap
Ik reik mijn hand uit in het oneindige
Onbereikbaar leef je verder
nooit zal ik nog iemand ontmoeten zoals jou…
Beelden aan zee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 vult
mens in beeld
de ruimte
gaat immens leed
versteend en uitgehouwen
leven
daar
waar het zoute water
zijn lippen verzilt
en zout zich voegt bij zout
veegt de wind zijn tranen
uit de verstarring weg
en in golven
die vervagen
verlaat hem zijn strijd
aanschouwt hij
zacht glijdend leven
aan de einder
gaat hij op
in de oneindigheid…
In één nacht
gedicht
3.0 met 80 stemmen
54.058 Het tocht
van oneindigheid. Van eindigheid. Hij is. Hij moet zijn.
-------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten', 2000.…
dus dit dat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
895 Terug naar de klus
alles wat maar blust
een touw
zonder lus
Maar vrij om te gaan
zonder reden in dit bestaan
de weg komt
hij komt er aan
Eigenlijk in limburg geboren
in het zuiden leerde
ik al deze woorden
uit het oneindige niets geboren
Wij zijn de nachtwachters
hun die waken in het roestige woud
geen goud voor ons
aleen een ons…
Twee wateren één
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.632 In de diepste kamer van mijn ziel
verborgen in het oneindige
Is de liefde veel te groot
overdondert steeds de grenzen
Alsof je met je hele ziel
mijn binnenste omsluit
Onwerkelijk, verdwaasd en loos
de weg naar jou is ver
in tijd, in daden, in onze naasten
in onze kinderen en dromen
wachtend steel ik bij wijle je tijd
minuten zijn uren…
lachen tegen de wolken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 In de schaduw van een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind.…
Lachen tegen de wolken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 In de schaduw van een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind
ik kijk hem na geamuseerd
het is net een spelend kind,
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even
maar mijn geesteskind was veel te…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 ik was aangekomen
aan de rand des tijds
zwarte maan
ik zag oneindig
alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie…
- waterlijn-
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
930 Ik zal..oneindig..zweven.
Vechtlust heb ik laten varen..
ik kan nog enkel staren..
naar daar..waar wolken opklaren
boven..veel te hoge golven,
waarin mijn kracht ooit werd bedolven.
Voor eeuwig moegestreden..
kijk ik..richting..opgegeven..ver..verleden
en wuif..aan die waterlijn..naar jou..
fluisterend, te zacht.."ik hou van jou".…