Alle inzendingen over sneeuw glad

3230 resultaten.

Sorteren op:

het oude verhaal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.629
men raast door de wereld medemensen zijn spoken voorbijgillend in de nacht godvergeten gezichten gemaskeerde lege tronies effen emoties glijden glad en ongrijpbaar te mooi om waar te zijn de draaimolen verslingert en verkrampt de krijsende massa dronken en blind het eeuwenoude verhaal komt soms heel even en ook zo wonderlijk bij…

spijkerdromen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 771
De spijkerbroek die ik zoëven zag zo goddelijk glad rond je billen lag heeft mij toch wel bewogen Verlangend ontvlood mijn mijmerende mond 't wijfelend woord dat geen mens verstond als dat toch eens zou mogen Ik eerde schoonheid nooit gezien hopeloze honger, naar wat misschien ook smeulde in jouw ogen Maar momenten vergaan in eeuwigheid…
carel3 juni 2004Lees meer >

een dag als

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
de ochtend treft hem met korsten bloed op de gescheurde lippen zijn nacht was weer geweldig een advocaat wrijft zich in met gladde olie voor de ziel hem kwam een zoete droom van overvolle zalen succes op andermans kap de dag verlegt haar grens uur na uur een spervuur aan verlokking en twijfel tussen goed en kwaad en wie wat het best…

Symfonisch

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
de viool strijkt de narcis glad in zes richtingen, terwijl de trompet trompettert, toch lokt het de Lente niet uit haar schulp zij houdt zich verborgen achter een kwintet van wolken, al laat zij sneeuwvlokken dansend op de aarde neervlijen of heeft zij wellicht 'n pact gesloten met koning winter die haar in 'n wurggreep houdt tot zij…
LadyLove31 maart 2013Lees meer >

Schijn bedriegt

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 889
Al bijna tachtig en na het scheren als een babyhuid zo glad. Diffuse illusie; daarna, mét bril op, toont de spiegel een geplooide oude man. Natuurlijk is het zelfbedrog, maar gun mij desondanks op iedere ochtendstond een intens gevoel van schier eindeloze vitaliteit . . .…

Blindelings

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.833
Hoogbejaard schuifelt een man een geleidestok in zijn hand omzichtig over gladde kinderkopjes van de markt naar de Burgsteeg even staat hij stil in een reflex met verloren blik om zich heen kijkend maar vindt daarna weer zijn weg en blindelings de lippen van zijn vrouw hoe mooi toch die stokoude ware liefde die ik in een split-second aanschouw…

Sirene

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Haar gladde huid, haar strak profiel: zij is zo knap, en zo mobiel.…
Honderd Meter27 december 2014Lees meer >

Ooit regent onze liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 394
Regen tintelt op het meer speldenprikken in mijn vel ik denk jou een tel onder het gladde water weer terug Hoe snel en ver ook het stromen onder het zand liggen de stenen nog zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog Verzonken herinneringen komen terug Ik mis jou, onze liefde gaf zich aan rivieren mee en deelde zich in de zee ooit regent…
Zywa24 december 2019Lees meer >

Eindige stad

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
(ooit stapten we steeds hoger. tartten we het lot) nu de schriften zijn geschreven. de bladen glad gewreven. de boeken dichtgeklapt. boven op het belfort. door het kijkgat van de toren. wachten we op het slot. speuren we naar U, God…
BKNWRM17 augustus 2023Lees meer >

De liefde was niet groot genoeg

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 255
het gesticht, ongewenst en onwetend hoe Tot mijn broer me vond tussen de kleuters van mijn klas en mij vertelde hoe 37 was ik toen ik familie kreeg Ik vroeg hen om onderdak maar zij wisten niet hoe Dus bleef ik hier en werd ik oud verpakt in blaadjes vouwpapier verzwijgend hoe verstikkend mijn leven is Niemand strijkt de vouwen glad…
Zywa7 september 2025Lees meer >

een bui bij volle maan

netgedicht
3.3 met 98 stemmen aantal keer bekeken 31.715
het vriest maar in de sneeuw zie ik je dansen een bui bij volle maan je sluiert geel in witte kansen ik hoor stilte in het ruisen van de stad de bomen wachten af, weten van mijn tasten op hun bast samen op bevroren grond die wortels voedt uit vele levens, ik laaf me aan je lach die ook op lente wacht dwarrel maar met mij en…
wil melker23 februari 2005Lees meer >

Vlokkenval...

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 710
Sneeuwvlokken zijn prachtig van struktuur, ik bewonder als betoverd de vorm ervan; wit en puur dik, rond of ragfijn. Als ik lang genoeg naar de vlokkenval kijk is het net alsof de vlokken stilstaan en ìk stijg alsmaar. Meegevoerd op de wind door de lucht suizen; alle kanten op rakelings langs huizen ongedwongen als een kind Hoe…

El Niño

netgedicht
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Het holle vat klinkt vol van smart het regent gestaag Op zijn spijkerbed woelt hij de nachten door en baadt in laag water Dan zijn er de eerste wolvensporen in de zomerse sneeuw slaapt hij als prooi.…

EN OMGEVING

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
in het gras net zo koud als de stenen die niet willen smelten als je valt sneeuw daalde neer op mijn geweten wat bleek ik een integer mens te zijn zonder aan kracht te verliezen in de schepping ik maak het groen om tussen te wonen zonder de klacht maar enigzins in te perken want van liefde krijg je nog rode oren alles fluit mee in de bomen…

sneeuwvlokken

hartenkreet
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.100
sneeuwvlokken neervallend isolaat onberoerd vallend op de aarde samenklevend door willekeur waar val ik…
lolita28 september 2003Lees meer >

Heisa

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Ons volk is van nature kalm en sober Wel zijn wij soms in uiterlijk vertoon Rond voetbal, schaats en fiets wat ongewoon Maar dat is dan weer zelden in oktober En toch: één sneeuwbui en de krant staat vol Men belt de Friese ijsmeesters al dol ----------------------------------------------------------- Een onverwachte sneeuwdag met bijna-kouderecord…

VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.910
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - priemend ijsgekertel - priemvormige ijskristallen met de asemtocht - met de adem 't haargespertel - verwarde neushaartjes temt - hindert locht - lucht spree - sprei ‘t zij waar ge uwe ogen vlucht - waar je ook je ogen laat gaan snee - sneeuw gesnoeid - snijdend aangewaaid…

Besneeuwd winterland

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 919
Twee verliefden. Een spoor van wit in ‘t zand. Wolken boven het water trekken voorbij aan dit winterland. Even één zijn met de kou. Totdat de zon het zicht doet smelten.…
MDCK8 november 2003Lees meer >

DE WINTER

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.628
Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant, Door buldervlaag, noch sneeuw vermand; En zorgt voor 't bloembed zo getrouw, Of Flora's kus hem lonen zou.…

Winter

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Rode kinderhoofdjes dragen stralende ogen in blozende wangen. Sliertjes haar wapperend onder een natte wollen muts Koude handen met rode vingertjes besturen houten sleeën Opgewonden geschater golft haar echo’s langs besneeuwde bomen. Een weelde daar nog van te kunnen genieten.…

Veren in de wind

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 604
onder veren kussen dons bedolven liefde sneeuwt om ons en drijft tussen de lakens in bed, kasteel verover mij je silhouet danst schaduwen en ik streel een glimlach uit de nacht wacht op het ontwaken van de dag, dan verdwijnen wij alleen de wind weet waarheen…

IJskoud

snelsonnet
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 3.953
Zodra het sneeuwt denk ik vaak aan de prent, Die op mijn school zo mooi boven het bord hing, Waarop het nog om pret en om de sport ging, Wanneer de jeugd elkaar een beetje jent. Wie het nu waagt een sneeuwbal raak te gooien, Die hoort misschien al spoedig tot de dooien.…

De aarde is helder wit

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 708
De aarde is helder wit, De nostalgie van de sneeuw zit, Overal verwerkt in de natuur, Ook gebouwen alles is eronder bedolven. Maar op den duur, Smelt al dat vlekkeloze weg, De zuiverheid is dan wat een pech, Verdwenen, om ooit weer terug te komen.…
Gemke6 december 2004Lees meer >

sneeuwwitte vleugels

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.076
een zoektocht naar mezelf zo dichtbij maar niet gevonden vrijheid heb ik nodig diepe, onuitputtelijke vrijheid laat me gaan hou me niet vast die het niet goed met me voorheeft vliegen wil ik op sneeuwwitte vleugels naar de hemel en weer terug om te vertellen wie ik ben en altijd zal zijn…

Dek mij toe

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.128
tot mijzelf gekomen in kilte ontdek ik dat ik vandaag weer eens ben wie ik ben als sneeuwvlok die smelt op warme handen ondanks welzijn verbaas ik mij dat ik in zachte klei door zout en keihard water ben verdroogd door wrede adem via sluipweg van lucht en zon als zandkorrel weggeblazen rul vooruit vliegend op de wind die in mijn ogen…

De minnenden

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.765
Over de jonge sneeuw, De glinsterend reine, Schaduwt zijn fijne Wapen, wij geven geen schreeuw. Wij weten het, als een riet Zal hij ons plots afsnijden. Maar zaligen durven lijden En letten op hem niet.…

Dat ik nog steeds van je hou...

hartenkreet
4.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.754
Het bleek niet eeuwig Ik zie je daar staan In het zilvergrijze kunstbont In de sneeuw valt een traan Je blonde krullen wiegen zachtjes op de wind Je lichtblauwe ogen omgeven door lange zwarte wimpers, je maskara met tranen verweven Je ogen kijken me aan Je trilt Van de kou, of misschien omdat je weet dat ik nog steeds van je hou…
Namasté27 september 2007Lees meer >

winter

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
witte sterren uit de lucht een klein gebaar, een diepe zucht witte sterren vallen zacht er is er een die naar me lacht een hand, een lach, een koude ril en opeens is alles stil…
Rose30 september 2005Lees meer >

Jou verlaten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Jou verlaten was niet meer dan een handomdraai en tijdelijk de schemer je hardvochtige terugkeer was zoveel meer onverstaanbaar maar niemand verliest zich in in tijdloosheid lang of in stilte even wandelen wij in de schaduw over zomerresten van het veld het vacht van kale bomen wachtend op de sneeuwballade van gesmolten pijn buigen doe…
Irmgard8 november 2005Lees meer >

Ik zeg het jou

netgedicht
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.835
November heeft zich uitgespreid nieuw confetti ogen raakt weliswaar de dagen stuk waar midden op de tafel je handen lagen ligt de mythe dus klim op mijn rug ik ben nog ongemoeid gebleven en mos bekleedt mijn knieën kus mijn hals nog de morgenzomerwind ademt jou in omgekeerde rollen kom zoals zovaak het nooit is geweest op besneeuwde takken…
Irmgard15 november 2005Lees meer >