3230 resultaten.
het oude verhaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.629 men raast door de wereld
medemensen zijn spoken
voorbijgillend in de nacht
godvergeten gezichten
gemaskeerde lege tronies
effen emoties glijden glad
en ongrijpbaar
te mooi om waar te zijn
de draaimolen
verslingert en verkrampt
de krijsende massa
dronken en blind
het eeuwenoude verhaal
komt soms heel even
en ook zo
wonderlijk bij…
spijkerdromen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
771 De spijkerbroek die ik zoëven zag
zo goddelijk glad rond je billen lag
heeft mij toch wel bewogen
Verlangend ontvlood mijn mijmerende mond
't wijfelend woord dat geen mens verstond
als dat toch eens zou mogen
Ik eerde schoonheid nooit gezien
hopeloze honger, naar wat misschien
ook smeulde in jouw ogen
Maar momenten vergaan in eeuwigheid…
een dag als
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
669 de ochtend treft hem
met korsten bloed op
de gescheurde lippen
zijn nacht was weer geweldig
een advocaat wrijft zich in
met gladde olie voor de ziel
hem kwam een zoete droom
van overvolle zalen
succes op andermans kap
de dag verlegt haar grens
uur na uur een spervuur
aan verlokking en twijfel
tussen goed en kwaad en
wie wat het best…
Symfonisch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de viool strijkt de narcis glad
in zes richtingen, terwijl de
trompet trompettert, toch lokt
het de Lente niet uit haar schulp
zij houdt zich verborgen achter
een kwintet van wolken, al laat zij
sneeuwvlokken dansend
op de aarde neervlijen
of heeft zij wellicht 'n pact gesloten
met koning winter die haar in 'n
wurggreep houdt tot zij…
Schijn bedriegt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
889 Al bijna tachtig
en na het scheren
als een babyhuid zo glad.
Diffuse illusie; daarna,
mét bril op, toont de spiegel
een geplooide oude man.
Natuurlijk is het zelfbedrog,
maar gun mij desondanks
op iedere ochtendstond
een intens gevoel van
schier eindeloze
vitaliteit . . .…
Blindelings
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.833 Hoogbejaard schuifelt een man
een geleidestok in zijn hand
omzichtig over gladde kinderkopjes
van de markt naar de Burgsteeg
even staat hij stil in een reflex
met verloren blik om zich heen kijkend
maar vindt daarna weer zijn weg
en blindelings de lippen van zijn vrouw
hoe mooi toch die stokoude ware liefde
die ik in een split-second aanschouw…
Sirene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.141 Haar gladde huid,
haar strak profiel:
zij is zo knap,
en zo
mobiel.…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
Eindige stad
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 (ooit stapten we steeds
hoger. tartten we het lot)
nu de schriften zijn
geschreven. de bladen glad
gewreven. de boeken
dichtgeklapt. boven op het
belfort. door het kijkgat van de
toren. wachten we op het
slot. speuren we naar U,
God…
De liefde was niet groot genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 het gesticht, ongewenst
en onwetend hoe
Tot mijn broer me vond
tussen de kleuters van mijn klas
en mij vertelde hoe
37 was ik toen ik familie kreeg
Ik vroeg hen om onderdak
maar zij wisten niet hoe
Dus bleef ik hier en werd ik oud
verpakt in blaadjes vouwpapier
verzwijgend hoe
verstikkend mijn leven is
Niemand strijkt de vouwen glad…
een bui bij volle maan
netgedicht
3.3 met 98 stemmen
31.715 het vriest maar in de
sneeuw zie ik je dansen
een bui bij volle maan
je sluiert geel in witte kansen
ik hoor stilte
in het ruisen van de stad
de bomen wachten af, weten
van mijn tasten op hun bast
samen op bevroren
grond die wortels voedt uit
vele levens, ik laaf me aan
je lach die ook op lente wacht
dwarrel maar met mij
en…
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Sneeuwvlokken zijn
prachtig van struktuur,
ik bewonder als betoverd
de vorm ervan; wit en puur
dik, rond of ragfijn.
Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.
Meegevoerd op de wind
door de lucht suizen;
alle kanten op
rakelings langs huizen
ongedwongen als een kind
Hoe…
El Niño
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
1.456 Het holle
vat klinkt vol van smart
het regent gestaag
Op zijn spijkerbed
woelt hij de nachten door
en baadt in laag water
Dan zijn er de eerste wolvensporen
in de zomerse sneeuw
slaapt hij als prooi.…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 in het gras net zo koud als de stenen
die niet willen smelten als je valt
sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen…
sneeuwvlokken
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
1.100 sneeuwvlokken
neervallend
isolaat
onberoerd
vallend
op de aarde
samenklevend
door willekeur
waar val ik…
Heisa
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.296 Ons volk is van nature kalm en sober
Wel zijn wij soms in uiterlijk vertoon
Rond voetbal, schaats en fiets wat ongewoon
Maar dat is dan weer zelden in oktober
En toch: één sneeuwbui en de krant staat vol
Men belt de Friese ijsmeesters al dol
-----------------------------------------------------------
Een onverwachte sneeuwdag met bijna-kouderecord…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.910 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
priemend ijsgekertel - priemvormige ijskristallen
met de asemtocht - met de adem
't haargespertel - verwarde neushaartjes
temt - hindert
locht - lucht
spree - sprei
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht - waar je ook je ogen laat gaan
snee - sneeuw
gesnoeid - snijdend aangewaaid…
Besneeuwd winterland
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
919 Twee verliefden.
Een spoor van wit in ‘t zand.
Wolken boven het water
trekken voorbij aan dit winterland.
Even één zijn met de kou.
Totdat de zon het zicht doet smelten.…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag, noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
Winter
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.556 Rode kinderhoofdjes
dragen stralende ogen
in blozende wangen.
Sliertjes haar
wapperend onder een
natte wollen muts
Koude handen
met rode vingertjes
besturen houten sleeën
Opgewonden geschater
golft haar echo’s
langs besneeuwde bomen.
Een weelde
daar nog van
te kunnen genieten.…
Veren in de wind
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
604 onder veren
kussen dons
bedolven liefde
sneeuwt om ons
en drijft
tussen de lakens
in bed, kasteel
verover mij
je silhouet
danst schaduwen
en ik streel
een glimlach
uit de nacht
wacht
op het ontwaken
van de dag, dan
verdwijnen wij
alleen
de wind weet waarheen…
IJskoud
snelsonnet
3.8 met 45 stemmen
3.953 Zodra het sneeuwt denk ik vaak aan de prent,
Die op mijn school zo mooi boven het bord hing,
Waarop het nog om pret en om de sport ging,
Wanneer de jeugd elkaar een beetje jent.
Wie het nu waagt een sneeuwbal raak te gooien,
Die hoort misschien al spoedig tot de dooien.…
De aarde is helder wit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
708 De aarde is helder wit,
De nostalgie van de sneeuw zit,
Overal verwerkt in de natuur,
Ook gebouwen alles is eronder bedolven.
Maar op den duur,
Smelt al dat vlekkeloze weg,
De zuiverheid is dan wat een pech,
Verdwenen, om ooit weer terug te komen.…
sneeuwwitte vleugels
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.076 een zoektocht
naar mezelf
zo dichtbij
maar niet gevonden
vrijheid
heb ik nodig
diepe, onuitputtelijke vrijheid
laat me gaan
hou me niet vast
die het niet goed met me voorheeft
vliegen
wil ik
op sneeuwwitte vleugels
naar de hemel en weer terug
om te vertellen
wie ik ben
en altijd zal zijn…
Dek mij toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.128 tot mijzelf gekomen in kilte
ontdek ik dat ik
vandaag weer eens ben wie ik ben
als sneeuwvlok
die smelt op warme handen
ondanks welzijn verbaas ik mij
dat ik in zachte klei door zout
en keihard water ben verdroogd
door wrede adem
via sluipweg van lucht en zon
als zandkorrel weggeblazen
rul vooruit vliegend op de wind
die in mijn ogen…
De minnenden
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.765 Over de jonge sneeuw,
De glinsterend reine,
Schaduwt zijn fijne
Wapen, wij geven geen schreeuw.
Wij weten het, als een riet
Zal hij ons plots afsnijden.
Maar zaligen durven lijden
En letten op hem niet.…
Dat ik nog steeds van je hou...
hartenkreet
4.2 met 39 stemmen
2.754 Het bleek niet eeuwig
Ik zie je daar staan
In het zilvergrijze kunstbont
In de sneeuw
valt een traan
Je blonde krullen wiegen
zachtjes op de wind
Je lichtblauwe ogen omgeven
door lange zwarte wimpers, je
maskara met tranen verweven
Je ogen kijken me aan
Je trilt
Van de kou, of
misschien omdat je weet
dat ik nog steeds van je hou…
winter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
662 witte sterren uit de lucht
een klein gebaar, een diepe zucht
witte sterren vallen zacht
er is er een die naar me lacht
een hand, een lach, een koude ril
en opeens is alles stil…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
Ik zeg het jou
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
4.835 November heeft zich uitgespreid
nieuw confetti ogen raakt weliswaar
de dagen stuk waar midden op de tafel
je handen lagen ligt de mythe dus
klim op mijn rug ik ben nog ongemoeid
gebleven en mos bekleedt mijn knieën
kus mijn hals nog de morgenzomerwind
ademt jou in omgekeerde rollen kom
zoals zovaak het nooit is geweest
op besneeuwde takken…