3031 resultaten.
ALS STILTE PIJN DOET
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.132 Donkere bladeren, donkere takken
resideren boven een eenzaam mens
Die net iets in zich voelde knakken
en juist wegzakte over de pijngrens
Heldere sterren en vochtige tranen
zien elkaar langs het vol lover heen
Als schimmen die erg ver staan en
beide voelen ze zich pijnlijk alleen
Fluisterstemmen en ‘t stil snikken
vormen nu ‘t hart van…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met het donkere pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
Pijnbomen Pijn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
717 onder het grijsgroenige dak
van het pijnbomen bos achter de duinen
schreien bottige takken
hoekig omhoog tot in
kokende
broccoli kruinen
ze rouwen om al de gevallen naalden
alsof ze gemeenschappelijk
faalden
maar de hoog daar verborgen cigalen
herhalen
en herhalen
hun verhalen
van 't echte, verdróngen leed
hectaren…
Kauwtje II
gedicht
3.3 met 3 stemmen
10.463 Zijn wakker
kraaloog houdt de tralies in de gaten
zodra hij kans ziet gaat hij, maar
weet niet dat de katten onder lage
takken liggen, wachten. Zijn harde snavel
staat half open, hij wil niet eten.
Kwaad hakt hij stukken uit de tak waarop hij zit.…
Een liedje voor Rosinde.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Haar venstertje is dat kleine daar,
Hoe vrolijk grijpen de takken er naar,
De takken der oude linde;
De bladeren kijken de kamer in 't rond,
O blaadjes, blaadjes, of gij daar vond
Een hartje, dat mij beminde!…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Het licht valt als adem op
de kale takken, breekt in ijzige lijnen,
danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook
mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Merel op tak
avondlicht op stille daken
wind in de lucht
Hoe de hemel al zachter
hangt tussen de daken, doffer licht
ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang
daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt.
Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen.…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in
herinnering is gelegen
tik tak…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Oude wortels rusten
stam draagt sporen van tijd
takken dragen licht
Diep in de dragende aarde verankerd
vinden de oude wortels hun stille weg,
ze putten uit de verborgen levensbronnen
en schenken standvastigheid aan de stam.…
Herfst ontluikt .....
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
969 Blaadjes vallen
als tranen,
bomen nakend
tot op de tak
Een bed
van bladeren
verstomt
mijn voetstappen
Zonnestralen
gevangen
tussen 't kalende
warm gekleurde bos
De geur
van de herfst
doet mij
naar adem snakken
Grote sponszwammen
schieten als "paddestoelen"
uit de grond
Herfst ontluikt ...…
Zo Mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.303 O vrouw zo mooi
Rijp zomerkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een zoet struweel
De olijfboom
Strekt zijn takken
Als tedere vingers
Als de verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het altaar
Aanbid je nieuwe naam…
SLAPELOOS
snelsonnet
3.1 met 33 stemmen
3.605 De wekker roept me ‘s morgens om half acht,
ontbijt, werk, klusjes, in ’t gezin wat taken,
wat lezen, en nog gauw een versje maken,
dan wordt het zó weer half twee in de nacht.
Ik kom veel slaap te kort door dat gejakker
maar ach, daarvan lig ik beslist niet wakker.…
scheur in kraak en breek
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.003 ik snoei takken
van mijn stam
en maak het zicht
weer vrij
eens was ik blij
met iedere loot
die uit mijn bast vol
levenslust ontsproot
ze bladerden
snel door de jaren
ik heb ze niet voor storm
of regen willen sparen
ik scheur in
kraak en breek
wil nu de horizon weer zien
waar ik als eersteling naar keek…
Aan Kandinskij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
973 Zij valt
En wordt door een boom opgevangen,
En blijft op de takken ervan opgehangen.
Ssst...
Een knetterende tekening
Die de doek kris-kras heeft gekranst.…
laurierblad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.194 aan de rand van het terras
tot groene kegel verknipt
waakt hij over de tropentuin
zijn ovalen leren blad kruidt
vlees dat spettert in eigen nat
de haremslaaf van de keizer
vlocht zijn takken tot lauwerkrans
een amulet tegen bliksem en banvloek
nu staat hij naast siergras
onder ragfijne pluimen
ze wuiven me het huis uit…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 herfst is de zoete geur
van voorbijgaand bederf
een tijdelijk sterven
regen klettert uit
eindeloze grijze luchten
op kale takken
ruist op verterend blad
grauwe ochtendnevels
hullen de bossen
in sluiers van tranen
traag druipend
langs zwartgroene stammen
die wachten op de zon…
Niets is af
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.884 volmaakt is alleen
de leegte
een niets zonder gebeuren
toch betreurt de mens
zijn werken zonder kroon
volhardt hij om te slagen
in eeuwig ongerede taken
tot aan zijn eigen dood
pas nadat hij voor het maken
de kansen nam en heeft gehad
wordt zijn uiterste prestatie
op juiste waarde ingeschat
elk leven blijft
bij streven…
Zij wordt afgezaagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 de boom
wordt niet gekapt
maar één voor één
de takken afgeknapt
langzaam naar omlaag
tot waar de stam
zich weer volledig
rond tot aan de grond
zij wordt afgezaagd
en is gevraagd
omdat haar jaren
weer productie tellen
de stronk is uitgefreesd
en laat geen sporen na
wortels geven zonder boom
helaas al snel de geest…
Kauwtje
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
751 Haar winters kleed
stak zwart af tegen sneeuw
zo hier en daar een bes
viel haar ten prooi
ze pakte ze
van grijze takken
zijn hoofd stak tussen schouders
zijn kleed versomberde de sfeer
zijn hoed verborg norse blikken
vogels WEG ERMEE
hij schreeuwde
dwong haar op te krassen…
Herfstberk
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.232 Toen ik in de trein voorbij reed en je zag, tussen oorverdovend stil
geluid, de wind verlaten wit tussen de takken, zó breekbaar.
Je stam een zachte, zoete zuurstok, maar niemand proefde je; behalve ik –
ik heb jouw alleenzijn verbrand in de haard en
samen zitten kijken naar gezelligheid.…
Tot de volgende keer
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.809 in onze stamkroeg in Assen
hebben we elkaar weer ontmoet
de serveerster herkende ons
bracht vertrouwde cappuccino
nooit raken we uitgepraat
springen van de hak op de tak
vele draadjes van vriendschap
zijn getwijnd tot een koord
na het broodje gezond
delen we samen de nota…
Ontglipt mij jouw beeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
878 Vind ik in ritselende bladeren
Antwoorden op de vragen
Die spoken in mijn hoofd
Hoor ik in 't bulderen van de wind
Die raast rond mijn huis
Jouw stem
Zie ik tussen de takken van
De bomen silhouetten
Van weleer
Er is geen antwoord
Voor de wind lijk ik doof
Blindgeslagen door de tijd
Ontglipt mij het beeld dat ik van je had…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
Geluk
gedicht
2.5 met 52 stemmen
20.621 In takken groeperen zich groene zinnen
popelend om alle kanten uit te lopen
Op stoeptegels een kindertekening
door regenschrift al half gewist
Achter een dakkapel begint een merel te zingen
houdt dan midden in zijn herinnering op
In mijn hoofd vertwijgt zich zijn lied - niemand
ziet iets aankomen, dat is ons geluk.
------------------…
Boom in mijn achtertuin
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
610 Boom in mijn achtertuin
Rondom jou ligt al mijn puin
Krachten uit het Noorden
Gedachten zonder woorden
De winter was lang
En ik ging mijn gang
Lente en zomer waarin het zonnetje schijnt
Waarin mijn puin verdwijnt
Bloemen bloeien en bladeren groeien
In de herfst zal ik nu eens de takken gaan snoeien…
Het ochtendkind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 fluister het tegen de wolken
vertel het aan de wind
leg het te rusten in de takken
om haar te koesteren
als het ochtendkind
ontwakend in vele armen
verscholen onder een bladerenbed
doet ze zich te goed aan zonnestralen
die haar weldra in het middelpunt zetten
ontstijgt ze al gauw het aardse
uiteindelijk is ze volgroeid
om haar vleugels…
Zie je wel: het kan best!
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
991 Bron: Doelstellingen coalitieakkoord bereikt-
Zuid- Holland bespaart € 25 miljoen
met minder taken en personeel!…
In balans
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
588 zij joeg
vogels op
om stilte te vermijden
vertrapte
takken in het bos
om rust te bestrijden
was met storm
en onweer in haar element
chaos heeft zij steeds gekend
nooit nam zij de kans
om in balans te raken
meer van haarzelf te maken
zelfs in haar laatste rust
heeft zij nog een keer gekucht
het leven heeft haar altijd dwars gezeten…
Vertrouwelijk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Ik kijk, de takken nog kaal.
Zijn kolossale stam, hij staat er
Verlaten bij.
Diep geworteld in de aarde
Waarop de zon schijnt.
Rust, vrede heerst hier onder een
Zachtblauw hemeldek.
Terwijl moeder natuur waakt en ik
een zucht van verlichting slaak.…