2670 resultaten.
Lijden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
13.929 Het drinkgelag,
dat weliswaar zijn zin verloren heeft,
kan doorgaan tot de kleinste uren.
Geef de kelk door, de glanzende,
die met het bruisende vocht!
We delen alles, dat hebben we elkaar beloofd.…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
In krochten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
495 Tijd zegt mij in niet mis te
verstane woorden dat ik
terwijl de nacht mij aanmoedigt
mij zeer onverstoorbaar
Hoewel uren voortschrijden
niet echt zeker van de tijd
zeer gedachteloos.…
een alledaags gedicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
717 dit, mijn lief
dit dat immer terugkeert
het kriebeltje op mijn wang omdat je in de ochtend
geen woorden hebt, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
en wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes en badjas
het tikken van uren en eitjes
de klok die zich verliest met vingers
om jou te zien
het onzichtbare, lang…
Ode aan Maastricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 De maas
vertelt er
van bruggen
tussen verleden en heden
De maas
verzwijgt niet
de nieuwbouw
die uit wil torenen
boven de oude kerken
waarin God
nog huist
in 'bovenkamers'
Op het Vrijthof
hebben ze er
blijkbaar
vrede mee
Op de terrassen
nemen ze een pint
slobberen hun wijn
nippen aan hun thee
Of peinzen er
uren-met…
Boezemvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
876 Het schijnt dat het door liefde komt
wanneer dauwdruppels op lentebloemen
vroeg in de ochtend het zonlicht weerkaatsen
en in nachtelijke uren als oren doof zijn
is het vriendschap onder maanlicht
die ons laat weten dat we mensen zijn
misschien heb ik een liefdesband
papieren onschuld van mijn dromen
kan ik niet anders dankbaar zijn
omdat…
Tijdverdeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 Wat is een dag in een mensen leven
In uren slechts opgeteld in tijd
Een lichtflits, het is maar even
Een moment van vreugde en strijd
Wat is een jaar, al lijkt het meer
Dan vele dagen aaneen geregen
’t Is een rimpel op ‘t vlakke meer
Onopvallend en meestal verzwegen
Wat is een mensenleven in de tijd
Anders dan een vluchtig wezen
Een zijn…
ZO BANG
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
522 mijn hondje was zo bang
de afgelopen uren
vraagt zich af hoe lang
hoe lang gaat dit nog duren
die harde knallen
blijven in mijn oren schallen
en het is de verbazing
die je in z’n ogen leest
hoe kan het toch dat de mens
die volgens zeggen is bezield
met een ‘hoogontwikkelde’ geest
ons ooit heeft verweten
van het niet hebben van een geweten…
Omdat
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
574 Er ook aan de langste tunnel
ooit een einde komt
met licht
dit de laatste dagen
en de laatste uren zijn
van een jaar
dat voor het einde zwicht,
er plots wat zon verschijnt
op een winterse dag
en de kou doormidden snijdt,
dat er altijd iets overblijft
van gisteren en van toen
om te bewaren in een schrijn
van herinnering
wanneer we straks…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Vergankelijkheid spelt weer de herfst
en langzaam leer ik lezen,
van zomerlicht genezen: de uren zijn geteld.
De zon viert nog, maar heel bedaard
verguldt ze de eikenbladeren.
Behoedzaam voel ik naderen
wat node wordt gemeld:
dat vuur gedoofd wordt, niets gehoord
meer waar de zangen klonken.…
Ademloze tijd
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
772 onder het draaien van
de sterren en de helwitte
zon buigt het zand zich
over verdronken ogen
en verscheurde kelen
in sneeuwblinde uren
cirkelt een zwarte gier
met trage vleugelslag
boven het onheelbare
dit is de ademloze tijd
geesten verdwijnen uit
ontbladerde bomen
om samen te smelten
met de sporen van
verschroeide doden…
zandlopertijd voor N.M.M.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
711 het is als een vraag
in spijkerschrift
een enkeling slechts
kan de tekens lezen
het is als hangen
in de lucht vergeefs
wachten op een
onbekende bestemming
de tijd verstikt
in zanderige uren
zij weet nooit
wanneer ze weg kan gaan
hoe ze van het een
naar het ander komt
een enkeling leest
de tekens in de vragen…
Aanraken
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
345 Zwoele nachten beginnen
met zilte stemmen van liefde
het Goddelijke vocht van de ziel
in onze geneugten ademen
bloesems van een voorjaarswind
een eerste keer elkaar bemind
uren lengen aan elkander
aan onze bonzende harten
tot de ochtenddauw zo teder
we komen samen aan de zon
zodra het strelen weer begint.…
Zijn liefde en genade
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.239 Al zou ik duizend talen spreken
maar ware Liefde die ontbreekt
Al zou ik van de Liefde preken
Gods Liefde woont niet in mij
De ware Liefde is barmhartig
en troost het moede hart
Vanuit Zijn Liefde en genade
troost Hij in diepe smart
Trooster in de bangste uren
U geeft ons nieuwe Hoop
Een Hoop vervuld met Liefde
die Hoop is niet te koop…
Zonsondergang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
60 De stad wordt stil, de hemel gloeit,
alsof er goud door alle uren vloeit.
Wat zwaar was, mag nu lichter zijn,
de avond draagt de laatste zonneschijn.
En in de warmte van dit stille uur
blijft liefde branden als een zacht vuur.…
synchroon
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.003 hoe jij en ik vier uren
van elkaar gescheiden
hetzelfde doen
jij wast af en ik droog
de vaat, even later
wisselen wij elkaar af
het gebeurt onafhankelijk
van elkaar: wij niezen
op hetzelfde ogenblik
komt van het afwaswater
en nog eens en nog eens
morgen wordt het mooi weer
hoewel de verwachtingen
regen en harde wind voorspellen…
Schroot
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.064 Gekooid gevangen in
uren van verwachten
verliest de morgen haar
eerste adem in het
laatste streepje licht
waar duister haakt in
eenzaamheid schuift
de nacht het venster
open en sluipen dromen
nader zacht toegedekt
door een heldere maan
omarmd door reeds
vermoorde gedachten
smoort het donzen kussen
de laatste ijle kreten…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
het hete geel glooit afgrond
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.683 het hete geel
glooit afgrond
oplichtend in het zwart
schemer drukt
de warmte dieper
eenzaam in het hart
tast met vingers
naar het duister
blinder dan de nacht
pakt en zal niet
kijken omdat zonlicht
nooit de avond wacht
morgen bloeit
het rotten in het
sterven van vandaag
laat de uren
gaan, lange dagen
doden langzaamaan…
Kameleon
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.604 spelen met de klanken
ongeweven patronen laken
hier iets dikker, daar juist slanker
stellig nooit echt klaar te maken
proeven van een zoete wijn
rood als diepgeworteld zijn
zoeken naar dat eeuwig raak
schrijft de pen, ontpopt
een weg langs uren vermaak
daar schuilt de kameleon
rood als, fruitig als, giftig als
stil verlangen…
en zacht pulseert de dood
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.316 druppels kleuren
licht, het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood, en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen.…
De Kunstenaar
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.386 Zijn gedachten laten hem niet los
niet voordat zijn werk volbracht is
Zijn gevoelens uitgedrukt, beschreven
hanteert zijn gereedschap zonder aarzeling
Minuten, uren, dagen achtereen
gaat hij door, als in een roes
Niets kan hem ervan weerhouden
totdat hij zijn stempel heeft gedrukt
De perfectie, de schoonheid
wanneer zijn creatie…
Op Een Mooie Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.854 Ligt hij eindelijk na uren
met z'n blote bast in zee
zal de pret niet lang duren
hij moet terug, met de file mee.
Wie op warme zomerdagen
persé naar de kust wil gaan
moet Adam Curry belagen
die heeft in zijn achtertuin
een helicopter staan.…
Niet de jas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.082 Overstelpt door gedachten
vliegen woorden langs
het duister op zoek
naar licht en warmte
naar jou, mijn seizoen
niet de jas verwarmt
zinnen in de tijd, noch
handen in de zakken
verstoppen het jou in
mij, geknepen vuisten
verkrampen niet meer
de ooit gesloten handen
geopend naar het voorjaar
vliegen wij voorbij uren
vinden…
Gestold verlangen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.306 Waar wolken elkaar raken
vliegen uren van verlangen
langs aderen van eenzaamheid
en treuren om wat is geweest
sterren raken grijsgrauwe
luchten, schijnen schitterend
licht langs de avond op
weg naar een nieuwe dag
gehuilde tranen verdwijnen
in geopende armen waar
gevlochten vingers elkaar
vinden in glimlachend samen…
Zonder jou
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.328 De dag uitgepakt als
een schoenendoos van schoenen
die niet bij me passen,
met stem op de vlucht
onder de gesloten oogleden
onverdraagbare meren
van vermoeden
geen weerzien
wel voelen in de borstkast
opgesloten uren,
ze willen naar het daglicht
als alle afgeronde gedachten
maar je schaduw is donkerder
dan de duisternis onder gehemelte…
hoe dood het witte was
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.161 we liepen in het wit
spraken zonder woorden
schreven zonder inkt
de tijd stond stil
ik raakte je
er viel een schaduw
uit je antwoord
in stilte op de grond
opeens is er die lach
die op minuten jaagt
de uren vraagt wat
langer te gaan duren
dan stroomt het bloed
en tintelt weer het leven
vergeten we voor even
hoe dood het witte…
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
Het zachte hijgen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
856 heb de treden gezien
de voetstappen uit
het verleden weer geteld
het bonken en humeurig
naar beneden klossen
maar ook het stille sluipen
als de uren korter
bleken en het buiten
ongehoord gezellig was
het zachte hijgen
in de trap bestijgen
nacht verschralend in de mond
het drama van ontwaken
als je geest nog lag te slapen
en jij…
De Tijd
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
1.526 Secondes,
Minuten,
Uren,
Dagen,
Weken,
Maanden,
Jaren,
Tja, het vliegt razendsnel voorbij de tijd.
Kijk dus vooruit en niet achterom met spijt.
Leef het leven, geniet van elke gegeven dag
en wees blij dat je zoveel beleven mag.
Want als je de mooie dingen vergeet krijg je spijt
En denk je achteraf: 'had ik nu nog maar de tijd'.…