Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Het geluk bracht mij naar de zee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Ik hoorde reeds van verre het minnelijke gezang van die vrouw vis uit de zee. Zij dreef op onstuimige golven en nam mij op haar staart mee. Het geluk bracht mij naar de zee. Het bracht met de wassende golven ook de rusteloze diepten met zich mee.…

Kon-Tiki

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
cultuur, in stamverbanden levend nauw verbonden met natuur trok Thor Heyerdahl in de vroege jaren dertig naar Polynesië en verbleef een jaar vertoevend onder eilanders die naast hun voorouders Kon-Tiki als hun god vereerden - - - - - - - - - - - - - - - - - - Jaren later wou hij met zijn hypothese tonen dat ooit het verre…
Maxim29 april 2020Lees meer >

Zonnebloemen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Als ansicht namen zij en masse een ongekende vlucht By airmail naar het felle licht van verre tropenoorden Zo tastbaar, de ontvanger kreeg een langverwacht bericht Van Theo, Henri Paul Gauguin of Vincent's jonge nicht Een groet of levensteken aan de wand door ijle lucht Liet jou zo nooit met lege handen op hun verre tocht *…

Is liefde dan een machteloos erbarmen?

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 229
Want in de diepte van dit zinkend leven, waarin de geest naar verre gletschers staart, blijft slechts dit bange, laatste overgeleverd: dat geen ziel de ander voor de nacht bewaart.…

De wereld in ons huis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 214
De wereld stroomt vloeiend onze kamer binnen: continenten, oceanen, verre stemmen, gevangen in dit kleine glazen venster. Het leven flitst voorbij, een schaduwspel van verre landen en culturen. Ik kijk ernaar zoals een reiziger tuurt uit het raam van een nachttrein, verbaasd over de rusteloosheid van de nacht.…

VERWEER

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 967
het onderschatte fenomeen wrok schiet lukraak zijn pijlen af raakt mijn hoofd het venijnige gif dringt door tot in de kleinste hersencellen doordrenkt de positieve impulsen verlamt goede bedoelingen sterkt kwade gedachten werpt begrip en invoelingsvermogen verre van mij de erosie van de toekomst start als de geblakerde resten van het gemankeerde…

Bevrijdende slaap

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Seconden glijden in minuten groeien uit tot lange uren gedachten maken overuren in het verre holst van de nacht De slaap komt als bevrijdend voor de gedachtenvolle geest die de dag niet los kan laten de nacht niet kan laten komen Dag volgt wreed op korte nacht uitstel helpt niet op den duur een wereld van uitgeslapenen wacht meestal vol…
Gerardo21 juni 2005Lees meer >

Daar wil ik zijn

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.380
Ergens ver van het donders moeten Grenzen diepe dalen hoge helling Weerbarstig het vervloeken begroeten Het versmijten van getergde kwelling Hoofden lichtgevoelig en onbedoeld Over de top van de diepe dalen De steiging van de helling gevoeld Gemakzuchtig in het verre verdwalen Daar wil ik zijn, onbetoverd en gewoon Zonder krachten van de…
jouke21 juni 2005Lees meer >

Vliegen als een adelaar

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.242
Met goudkleurige kop en diep zwarte vlerken ben ik het symbool van kracht zonder buigen In 't hoge rotsgebergte ben ik altijd thuis geweest waar het verre uitzicht mijn scherpe oog trotseert Op weidse vleugels van satijn laat ik me drijven doorklief met trage slag wind en hemelrijken Waar het blauw van azuur en ijle wolken zweven…

JEUGD

poëzie
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.167
En in de zomer verre wandeltochten en dromen in het gras, veel grote plannen, nog groter woorden; meisjes plagen, stoeien, gezoen en nu en dan een vleugje liefde, een wenk, een oogopslag, een stout begeren als blauwe heuvels, schemerend hier en daar door dichte stammen van het donkre bos. -------------------------- uit: Verzen (1912…
J.H. Leopold26 september 2023Lees meer >

In hun schaduw

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 13.084
De toekomst laat geen ouden van dagen het verre verleden geen minderjarigen en de rest geen doden toe. Ze leven in elkaars schaduw.…
Hagar Peeters14 december 2004Lees meer >

Mijn Opa

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 995
hij struint strompelend langs de haven, snuift diep de geuren in van touw, teer en vis hij ziet hoe grillig, met de kleur van parelmoer, de olie glanst op het water hij verschuift zijn pruimtabak van linker- naar rechterwang, en proeft de bittere smaak hij denkt aan alle vrouwen die hij heeft bemind, in verre, uitdagende havens…
Tjoke30 juli 2007Lees meer >

MIST

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 962
De nevel in het hoofd verdicht tot dikke mist waarin ieder vervaagt tot een wazig silhouet zonder lichaam of geest Woorden missen zinnen blijven suizend steken in de file naar het brein waar ze stil verdwijnen achter nevelige wolken Ogen staren niets ziend naar een verre horizon eenzaam leegte tranend weggevallen tegen grijs zonder…
Gerardo27 september 2005Lees meer >

ijsland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
gletsjers stoom en zwavel een donkere dreiging van verre sombere vulkanen en traag gloeiend lavageweld rokende watervallen eeuwig beukt wit schuim op zwarte basaltstranden onder wolken krijsende vogels op ongenaakbare rotsen bloeien kleine bloemen fel rood en paars op de troosteloze aarde eens gloeiend en trillend nu koud en wachtend…

in een hulploos tasten

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 803
nacht schaf raad nu de woorden van dit vers zo tastbaar worden besloten ligt in deze zin waarin ik nog kind was in de vergane tijd van mijn geboortehuis wakend in de tijd zag ik stil op gebonden aan het heden sta ik en hoor verre gezangen ten prooi aan het honende gehuil eeuwen zijn spoorloos heen gegaan verloren in het kosmisch…
klaes20 februari 2008Lees meer >

Begrijpend lezen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
Nederland achter ons 'het gaat góed' verlaten de zon tegemoet, de palmen de ruimte, de beekjes en zoveel tinten groen wie blijft krijgt gelijk: nooit komt zij weerom mijn landje, gevangen in Kamer en straat, verlaten voor beter en/en niet, of/óf een kwestie van keuze dan geldt wereldwijd verre van Nederlands: loin des yeux, loin du…

Gedicht

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.056
Karamasoff dood Ons op de schouders valt nu laat en schuin de schaduw des Iwan Om het lijden dankbaar worden en schijnbaar blijde het scherpe vechten van spin en bij verbeiden Soms reeds is schoon mijn hand gesloten alsof er geen verlangen over mijn vingers lag Het is een verre…

Warmde in pandemonium

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
jij barstte in de zon ging nova op heel eigen wijze ik warmde in pandemonium zag de manen steeds steiler rijzen in het licht van verre sterren kon ik je na lichtjaren eindelijk achterhalen jouw nova gaan hebben mijn manen en planeten altijd in het schrikkeljaar geweten ze waren tijdelijk maar in de nieuwe zon zullen alle…

E-bellen

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.339
spreek ik je via internet treed je even in de leegte die de scheiding achterliet maar zodra ik mij met schroom even dichter bij je droom brokkelen je verre zinnen verbreekt alweer de stroom ontluisterend de samenspraak nog voor die kon beginnen je woorden gaan in niets verloren als een kille piep en kraak onze nieuwe lijn verstoren…
Ludy Bührs18 augustus 2008Lees meer >

de innerlijke schemer gevangen

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 782
ik hoor een vogel rondom de kruising van mijn binnenveld blauw geletterd met rood doorstreept lokken sporen, halfvergaan tot aan de bosrand in het windgebladerd ruisen klinkt een verre stem en in mijn lijf de dood met ruwe wind daalt de vogel naast mij neer spreidt zijn veren over het zwarte stof ik vlucht en op zijn vleugels…

adieu 2006

netgedicht
4.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.114
toppunten afgewisseld met routine matige schamele genoegens goed om even terug te denken de oude dichter sleept zich voort langs ramen met beplakte historie hij vult teksten in opvulling van nieuwe bladzijden lichtzinnig in bespeling van prachtklievende poëzie klaarzettend in het nieuwe jaar in toekomst die van verre…
klaes17 december 2006Lees meer >

zangen van Isoude

gedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.314
In alle dromen zullen saam we zijn en zul je vast mijn moeë handen houden In alle dromen zullen wij vertrouwden en lieve vrienden en genoten zijn Maar in het leven zal ik langs u gaan met verrë ogen en plechtstatig groeten; En iedre dag zal ik de straf uitboeten van zoeler nachte-gaven eindloos zoeten zalige huiver om herwonnen waan.…

Gedicht voor Ellis

netgedicht
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Ik klampte me vast aan je lenden tussen kruiden en schoven werd je blik een verre wolk. Ik scheurde mijn borst open om naar geschenken te zoeken maar jij vluchtte. Nog proef ik je bloed in mijn mond de as van bitter graan.…

Voorbij het open raam

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.014
de graaiende adem van de nog herkenbare man stolt rood in elk opgehoest woord zijn trage handen bewegen dun de leeg geschreven bladzijden het wachten daalt - nog een laatste dag - in een vage, verre glimlach op blauwe lippen en in ogen zonder morgen langs zijn oude mond hecht een schim de smalle klinkers aan schemerzilte…

Haagse blikverschuiving

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.113
Bij helder zicht komend uit de richting van het verre Engeland kan men ervan op aan bij stipjes Kijkduin en Schevening' ik voel me zo blij En zet een zeiltje bij ziet er welt een traan U heeft de wereld Heer eigenlijk best aardig ingericht Eenmaal met voet aan vaste wal blijkt alom toch steeds weer lezend in de Haagsche Courant sprake…

landelijke dans

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
zoldervloer rondvaart in het duister fijnzinnig roeien 400 jaar onder webgolven in een opbergdoosje de verbeelding van muzikanten onder de koekoek een pittoresk meesterproef op de schoorsteenmantel visuele luciferstokjes wel duizend gezichten ontiegelijk broos in een bliksemschicht laait een verre wijnboer op gekluisterd aan…

PAAR

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.170
Ze zijn een paar hij, de man zij, de vrouw Je herkent hem aan z'n groenblauwe kop zij heet verre van 'n schoonheid Ze zijn elkaar al jaar en dagen trouw Ze wonen aan de veste Grave met zicht op de rivier Ze kennen er stroming en verval ommuring,het zand van loswal Ze dobberen bij avondlicht wieken op bij gul strooien…
Harry Daudt17 januari 2010Lees meer >

Gedicht voor een verloren liefde

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Ik klampte me vast aan je lichaam tussen kruiden en schoven werd je blik een verre wolk. Ik scheurde mijn borst open om naar geschenken te zoeken maar jij vluchtte. Nog proef ik je bloed in mijn mond de as van bitter graan.…

sterk

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 863
beiden dragen we een leeuw in ons hart de dood sluit jouw ogen al als nachtvlinders zweven ze, langs onze blikken heen, tot verre stergedragen vlaktes ik zie hoe jij dit draagt jouw afstand in mijn handen legt maar in liefde zo dichtbij gouden uren in dit stervenshuis we beleven meer dan witgestreelde haren immer zijn we samen thuis…
switi lobi17 februari 2012Lees meer >

Vervlakking

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Nergens klinkt geluid zo iel als over verre vlakte waar geen weerstand of strijd overwinning ten offer viel het leven tot de horizon vervlakte elke roep om hulp verzand.…