2054 resultaten.
4-1
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.355 .: Op zondag 31/10/2004 won AZ met 4-1 van Feyenoord nadat bij de stand 1-1 commotie ontstond over een vermeende overtreding van De Cler op Kuyt…
Kerstboom exit
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.793 december 2004
mijn kerstboom waaide weg
bevries de glimlach
op de lippen
van de voorbijganger
ijzig is zijn adem
zijn kille blik
dat sneeuw zijn lijf
waarin verliezen huist
mogen bedekken
o boom ooit afgekapt
alles wat jij bent
was wat jij was
ik nodig je uit
houd me vast
en voorbijganger ga
om koud te wonen
-…
totempaalpoëzie
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
935 je glimlacht naar me
en het landschap
opent zich
ergens
tussen traagheid en bronnen
van geluk
het begint met een gedicht
met venstervogels
ik laat ze binnen
ook de bomen
die ik nergens vond
voordien
ik word zomer
lichter en geloof
eeuwig als de zon
je glimlacht naar me
en ik woon nu
voortaan
in jouw stilte…
Verslagen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.144 Ik maak even pas op de plaats
even neem ik mijn rust
Mijn gevoel is nu bovenmaats
alsof ik door de duivel ben gekust
Levend op de laatste bonen
gezoet door de honger van het gemis
Lijkt een ieder mij uit te wonen
als ik me telkens weer vergis
Zonder doel voor ogen
beleid is van de baan
Vuile was hangt te drogen
en ik begin er…
jou mijn stiltewonden wijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 het is jouw stilte
die de chaos
in mij schreeuwen laat
oorverdovend malen
mijn gedachten
kakofonisch door elkaar
ik zie geluiden
vallen met een
gierend hels kabaal
ze versplinteren
mijn beelden ik beleef
het laatste avondmaal
ik geef me over aan
mijn lijden ze
kruisigen mij allemaal
kom maar in mijn
wonden wonen…
mozaiek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
757 als geschenk der goden
komen drie van hun kinderen
in mijn site wonen
de tijd de wind het zand
de tijd heelt vele wonden
de wind verwaait verdriet
het zand doet veel vergeten
ik min ze alle drie
het liefst is mij het zand
ik ben een mozaiek
de zon heeft mij verbrand
de tijd is haastig
de wind gejaagd
het zand blijft kleven
het…
Thuis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.367 Is thuis mijn kamer
Waar ik speel
Is thuis mijn school
Waar ik leer
Is thuis mijn bed
Waar ik slaap
Is thuis mijn klas
Waar ik lach
Is thuis de trein
Waar ik lees
Is thuis de straat
Waar ik loop
Is thuis de reis
Waar ik zie
Is thuis de plek
Waar ik woon
Heel misschien is thuis wel hier
Precies waar ik nu sta…
Waar ik kan verpozen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 leun ik
tegen jouw stam
vertrouwend op de wortels
van jouw leven
mijn zorgen vertrouw ik toe
aan jouw takken
die wel buigen maar niet breken
in de wind
de zon verwarmt jouw kruintje
doet mijn wangen blozen
geeft mijn huid
een goudbruine tint
zo kan ik bij jou verpozen
en hoor jouw bladeren ritselen
waar vogels nestelen
kwetteren en wonen…
Simon Vinkenoog. 1928-2009.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.113 zijn stemgeluid is ongeëvenaard
naast zijn poëzie natuurlijk
zijn stem was voor het volk
z'n gedichten goud waard,
ik zou ook graag in een volks-
tuintje willen wonen met een
leuke vrouw naast me, en vro-
lijk als een directeur die het
circus opent, de mensen op laat
zitten van spanning, Simon,
de mensen aten uit je hand,…
DE OUDE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
558 goed uit, lijkt gelukkig
Heeft verwerkt, keert versterkt terug
Niet langer gedwarsboomd
Droomt zij een voormalig paar bij elkaar
Waar was je vraag ik, ik had niet verwacht
Je ooit nog terug te zullen zien
Diep weggeborgen zegt ze, zwart gemaakt
In een uithoek van een ziel vol inkt
Ze laat zich niet langer weghonen
Wil ook eens wonen…
opgelost in ziele-tonen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
721 sluier
van weten tussen jou en mij
het enige nog -in liefde te onthullen
als nooit daarvoor dichtbij
tot hier toe zijn wij voortbewogen
door het ritme van de ziel
tot in het aller - diepste diep
en ondanks stormen blind gevaren
naar waar de stem ons riep
nu wil ik samen met jou dansen
op de cadans van overgave
in die vrede wil ik wonen…
DE EVENAAR.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
788 Aan de andere kant van de evenaar,
wonen arme mensen.
Om daar naar toe te reizen,
kunnen alleen arme mensen wensen.
De rijke mensen passeren arme mensen,
aan beide kanten van de evenaar.
Zij zien alleen rijke mensen,
wanneer zij elkaar passeren aan de evenaar.
De arme mensen aan beide kanten van de evenaar,
kunnen zich rijk wensen.…
Een ledenpop en harlekijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
616 en harlekijn
nog kraakt de speeldoos
het refrein uit vroeger jaren
dagen op de zolder
van de tijd gedroogde appels
verse melk bij het ontbijt
een moestuin waar de
struiken afgedekt met net
hun vruchten toonden aan de zon
wij de rechte regels
opgebonden bonen zagen
en niet snapten wie dat kon
het paard en koeien in de wei
soms woon…
waanzin
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.009 Verslingerd aan jou
gevangen in je geur
Passie als een slinger
roze bloesem vol kleur
Waanzin van de liefde
een wonder of toch niet
Vol vreugde en verlangen
in hoop en soms verdriet
Mijn allermooiste wens
een doorlopende droom
Vloeit door mijn ziel
in het hart waar ik woon
Lichamen verstrengeld
smelten gretig in elkaar
Jouw huid…
Mijn weg
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
816 je trok strepen door mijn lucht
ik zag het met ogen dicht
heerlijk dobberend in vogelvlucht
herkende ik jouw gezicht
wanneer de tijd rijp is
laat mij dan uit drijven gaan
geleid door water gelijk een vis
op eigen wijze deze weg inslaan
zodat ik jouw gelaat weer vinden kan
mij mag voegen bij al degenen
die in mijn hart wonen maar allang…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder volk
kan niet daar wonen…
dorp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 waar is het dan, dat dorp
met pleintje, omzoomd door bomen
waaronder bankjes staan
niet bezet door mensen
waar de zon door bladeren schijnt
lucht trilt van warmte
luiken van omliggende huizen dicht zijn
gekko's gevels bestormen
krekels vleugels langs elkaar strijken
daar zou ik willen wonen
alleen, met boeken
soms, heel soms
met mensen…
De overkant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Ik woon,
in een boerengat.
Het is de schaduw van helder licht.
Zwart,
heeft een lief gezicht.
De scherpe zon heeft geen minuut gezwegen.
Ik verlang,
naar de koelte van de regen.
Het is de overkant van de rivier.
Jij bent daar,
ik hier.…
Het Getto
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 verdwaalde huizen
met verloren zielen
bezetten de straat om de hoek
dat getto in deze stad
raakt steeds meer in het ongerede
de zwarte dood was nog mild
die bracht het sterven
deze vergetelheid is gruwelijker
het duurt en duurt
als zombies beroeren zij niet eens de lucht
weggedoken paria’s
ik woon in die stad
jij ook, want ik weet je…
Ik leef, ik mens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
588 en ik denk
ik schrijf
ik droom
schep mijn wereld
zonder vragen
dicht ik het licht
door het lommer
de kruin van de bomen
want, er wonen vogels
in geweven nesten
van gevonden resten
tal van takken
ik teken de zon
in 't hemelsblauw
en als het donker is
laat ik de maan
een stukje zakken
ik dans mee
op de golven
van mijn kostbare…
Spelen met vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
565 Je mag liever wonen in rust dan te moeten genieten van bitterheid.…
Griet Manshande
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Vandaag op zo’n zondag
onder de lijn van zonnige dijk
voelde ik mij even destijds
Als schrijver Jan Mens
tussen ‘Griet Manshande’
Heb er niet eens ver voor
hoeven slenteren
omdat ik aan een dijk woon
Overgelukkig genoot ik van
herinneringslezen
Bijna irreëel bedwelmd door
temperatuur en de zon
liep ik vanuit mijn ligstoel mee…
Ongeboren en ongestorven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 's Nachts woon ik in krotten en paleizen,
waar ik nooit mijn intrek heb gedaan.
Steeds ontmoet ik ongeboren mensen,
die voor mijn tijd geboren werden.
Ik praat met gestorven mensen,
die na mijn tijd pas sterven gaan.
Elke nacht opnieuw droom ik levens,
die de onvermoede bronnen zijn,
van mijn bestaan.…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 De wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Er wonen weinig mensen die er niet sterven.
De zon gaat na de lente niet meer onder.
In de winter is het altijd nacht.
De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.
Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.…
Hand op je hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 wij spreken
dezelfde woorden
maar in jouw
letters wonen
andere tonen
als jij mij
temperamentvol
iets wijst kleurt
landschap zijn
zuidelijk pigment
in je ogen
donkeren sprookjes
uit de duizend
en een nacht
verpakt in je lach
wij verwesteren
in het klip en klaar
maar vergeten de
warme momenten
van familie en haard
toch smaak…
Maar onze liefde
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Wolkenkrabbers storten in
Reuzenkeien zijn kiezels
voor kruiend ijs, kastelen
en tempels houden geen stand
onder bang en boos geweld
Elke angst gaat ten onder
aan zichzelf, kan niet blijven
binden en raakt verdeeld
Wetten worden gebroken
maar niet de liefde
waarin wij wonen, vrij
van chaos
die ruimte neemt
voor eigen gemak
steeds…
Land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Waarin nu zoveel andere mensen komen wonen
die zich hier langzaam nestelen,
hun kinderen over 'mijn' land praten
die elke zomer naar het land van hun ouders vertrekken
en niet meer weten van welk land
ze 't meeste houden…
Als stof in de wind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
597 bos
de morgen is nog pril
hoewel het bos ontwaakt
is het nog heerlijk stil
ik kijk naar de lucht
en naar het morgenlicht
ik luister naar het bos
er groeit een gedicht
een gedicht over loslaten
en over eeuwigheid
over afscheid nemen
en leven in geleende tijd
ik leef in mijn later
mijn vroeger is voorbij
alleen herinneringen
wonen…
Pasen (morgen, vanavond eigenlijk al)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
408 Dat heeft de Mensenzoon gedaan
die dwars doorheen de dood gegaan
het leven voor ons allen won
daar Hij alleen maar minnen kon.
Adeleyd…