177451 resultaten.
Medailles
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Volgens economen verovert Nederland in Londen wel zestien medailles.
Nederland heeft op de Wiskunde Olympiade twee gouden medailles gewonnen.
Van de zes opgaven waren er twee fout.
----------------------------------
Die economen krijgen toch gelijk,
Want de Olympics zijn nog niet begonnen
...
OPWAARTS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
384 Lome lucht drukt zwaar;
regen valt verkwikkend neer;
damp schuift glanzend voort.
Die eenzame ster,
door stapelwolken omhuld,
straalt onverstoorbaar.
Ergens in de lucht
klinkt, heel ver, zacht gesis.
O, een zweefvliegtuig.
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddes...
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen...
Verliefd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 Magnetische kracht
Kansloos verlangen naar jou
Vlinders om mijn hart
koekoek
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
767 Een koekoeksklok uit Deventer,
die had te veel gedronken.
Men had haar in het stamcafé
steeds maar weer ingeschonken.
Nu kan ze bij het hele uur
niet uit haar woorden komen
en heeft ook reuze moeite
om bij de plee te komen.
Leer dit nu van een koekkoeksklok:
om niet van slag te raken
mo...
het afscheid is sterker
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
717 ik lever me niet meer over
aan woorden
ze blijven onbekend, onafgerond
ook al noem ik je liefste
en als je me vraagt waarom
in gebarentaal of in steen
zal ik zeggen dat alles zich
naar binnen wenst
het geluid
van morgen dat, bovenop een heuvel
de vergankelijkheid balsemt
het hart wi...
Leven en dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.174 Het zijn de dagen, die ik pluk
en zo geniet ik levenslang.
Voor 't einde ben ik geenszins bang:
ik maak me om de dood niet druk.
Die kan voor mij geen pret bederven.
Onsterflijk zal de dood me maken,
als al m'n lichaamsfuncties staken,
want na m'n dood kan 'k niet meer sterven.
Dan b...
Vakantie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
602 Stop, druk, heb geen tijd
Alles moet nog voorbereid
We gaan bijna weg
Ik moet nog pakken
Broeken, shirts en hakken
Koffers veel te vol
Snel, snel boodschappen
En in de auto stappen
Ben wat vergeten
Geef planten water
Ook vlees aan hond en kater
Sleutel aan buurvrouw
De straat uit...
"Twee ikken"
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
724 Ik ben bij jou
gewoon mezelf
met al mijn fouten
en gebreken.
Bij and'ren stop ik
"haar" vaak weg
en meermaals is dat
terecht gebleken.
Jij voelt mij aan
en tast mij af,
weegt jouw woorden
op een gouden schaal.
Anderen die "gewoon"
hun zegje doen,
zonder af te wegen
kwet...
Zoeken naar geluk.....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.315 Laatst vond ik tussen rommel
een schaaltje, zo ik vroeger had.
Het was maar heel gewoon van glas,
maar 't leek of het een wonder was.
Het had een rand van glazen bolletjes.
Dat was juist zo bijzonder.
Die waren toen heel algemeen,
zo'n zestig jaar geleên.
Ik kocht het voor een kwartje...
Hamburg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Zij houdt van paarden
soms doe ik een ommetje
om ze haar te laten zien
ze had een grootonkel in Hamburg
die paarden had o wat voor
paarden die onkel had
zij houdt van paarden
ze steelt ze met haar ogen
maar jammer Hamburg is veraf
Kopland
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
951 een dichter dichtbij
de ziel
bemiddelde met
vragende poëtische
woorden
ook al had hij weet
van het wiel
't leven vertelde hem
dat een zuiver antwoord
nooit beviel
in de werkelijkheid
die niet aan ons behoord'
Zet ik koers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 Nu mijn dagen geteld zijn
streep ik ze voor altijd
door
teer ik op herinneringen
in gezondheid, toen dat
nog vanzelfsprekend was
passend op mijn tellen
geniet ik van alles dat
ik nog kan
heeft mijn lichaam
mij verraden, en zet ik
koers tot mijn tijd daar is
en ze me komen
halen...
Zet ik koers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Nu mijn dagen geteld zijn
streep ik ze voor altijd
door
teer ik op herinneringen
in gezondheid, toen dat
nog vanzelfsprekend was
passend op mijn tellen
geniet ik van alles dat
ik nog kan
heeft mijn lichaam
mij verraden, en zet ik
koers tot mijn tijd daar is
en ze me komen
halen...
Uitgeloot
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.389 Het is godsgeklaagd in onderwijsland,
haal ik met de hakken over de sloot
mijn VWO-examen, word ik uitgeloot
voor waar ik heel m'n hart aan had verpand.
Ook al voel ik me nu geheel verloren,
Pink Floyd's "The Wall" klinkt nu hard in mijn oren.
------------------------------------------...
Prosecco.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 Op wie ik dien te zijn en op wie ik niet mag lijken
hoe ik me dien te gedragen en hoe ik vooral mezelf moet zijn
-de kat heeft inmiddels zijn behoefte in de cactus gedaan-
what 's in a name zou ik zeggen
Op de volgers die me pas laat ontdekten
zij hebben nu de grootste mond, op hen valt niets...
Het teken van het brood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Niet het aantal telde
vijf broden bleek genoeg
Hij die het brood ís deelde
vermenigvuldigde en sprak
Ga zitten in het gras
Neem, eet...
Zijn lichaam
brood in overvloed
Verzamel wat te veel was
- niets mag verloren gaan –
om te delen van
Wie gaf.
n.a.v. Johannes 6 : 1 – 15 ...
Vier dagen lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 De lucht scheen blinkend door de blaren
Ziedaar, bevangen door de waan
De strompelende karavaan
En ik? ik liep erachteraan
Ik wou het ook een keer ervaren
De lucht scheen blinkend door de blaren
Au! hoeveel meters nog te gaan?
Waarom in godsnaam meegedaan?
Ik telde pijnlijk de bezwaren
...
Zonnebloem, oh zonnebloem...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
710 Oh Zonnebloem, oh Zonnebloem
wat zijn uw bloemen zonneschoon
Al is de zomer nog zo slecht
uw zonnebloemen schijnen echt
Oh Zonnebloem, oh Zonnebloem
wat zijn uw bloemen zomers-schoon
---------------------------------------
Opgedragen aan de meisjes (7 en 9) Eva en Joyce te Utrecht
e...
Verdwaald
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 De mens,
De toerist
Van nu,
Verlangt
Ernaar om
Te verdwalen
In deze
Tijd van
GPS en TomTom
Lees ik
In de
Krant van
Vandaag
Hoeveel
Mensen er
Vandaag de dag
In zichzelf
Verdwaald zijn
En letterlijk uitgeteld
Wordt vreemd genoeg
Niet vermeld
Inspiratie: Weekendbi...
Vrij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 Vrijheid
Betekent
Niets
Vrij zijn
Al helemaal
Niets
Alleen
Wat je er
Mee doet
Telt
LICHT NA HET DUISTER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.511 Waar ‘t teder licht vredig schijnt
en geluiden aan mij voorbij gaan
Kom ik weer langzaam overeind
kan ik weer op eigen benen staan
Waar ik zwelgen kan in het licht
en ‘t dromen lange vergeten ben
Zie ik je eeuwige schoon gezicht
zie ik dat ik jou van vroeger ken
Waar er stilte rust i...
Gebroken licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Ik heb mezelf gevonden,
omgeven door regenbogen
in de glimmende lucht.
Ik zie een halo van onaantastbare gedachten,
mijn rug naar de zon.
Ik ontdek waar ik heen ben gevlucht,
naar het midden van mijn eigen kring,
niemand anders die er nog is.
Hoe kon ik weten waar ik aan begon?
moederhart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 mijn kind
zo mooi
zo puur
onvoorwaardelijke liefde
als een immer
brandend vuur
voor dat jij er was
alles incompleet
hoe het daarvoor was
weet ik zelfs niet meer
samen
zoveel intenser
zoveel rijker
voor
altijd
mijn kind
Rinkelend zilver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Het was in de laatste dag
van die zomer
waar stilte dwaalde tussen woorden
hij naam kerfde in hout
en zocht naar voetstappen van haar
die hij droomde
in lange nachten
van samenzijn
de herinnering
aan rinkelend zilver
ragfijn
verstopt in heden van bestaan
dwaalt hij nog eenmaal
lan...
Onthullingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
2.044 Een gesloten boek
opent voor mij een wereld
vol onthullingen
Vlakbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
808 het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn
zo dacht hij soms
het zachte schreien en het gemis
om wat niet kon worden uitgesproken
vertrouwelijk en toch zo vreemd
in die kerker van onmacht dicht bij haar
in de magische sfeer van intimiteit
wilde iets in hem zich bevrijden
met moeite onderd...
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482
natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ...
Stiekem vertrokken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
556 (voor Rutger Kopland)
Je naam passeerde bij de lessen Nederlands
een naam die staat als een menhir
die mijn leraar Nederlands uitsprak
alsof je Alexander de Grote was
en later wisselde ik je gedichten uit
met mijn geleerde penvriendinnen
omdat er zoveel meer tussen de regels lag
dan wij ...