1936 resultaten.
Schaduw
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 De schaduw bepaalt de afstand.
Maar wat ik zie is de nacht.
De maan beschijnt de lantaarnpaal.
Donker gekleurd in een flits.
De droom haalt het niet nog eenmaal.
Mijn stappen verbeelden rakelings.
Tot de schaduw van jouw licht.
Duister verlaat jij mij blindelings.
Beeld voor beeld in de nacht.
Mijn schaduw schijnt voortdurend.…
De minuten tellend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Het brengt wat wanhoop
Als je weg bent
Voel wat leegte
Zonder jou
Ook al weet ik
Dat het kort is
Het maakt onzeker
Geeft wat kou
Het is niet de afstand
Die het rot maakt
Het is ook geen afgunst
Die ik voel
Ik wil oprecht
Dat je het fijn hebt
Ik gun je alles
Een heleboel
Het is gezond
Om je te missen
De minuten tellend
Van de dag…
Kerkklokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Als een echo galmde het ja woord hier op grote afstand.
Kerkklokken klonken ademloos genadeloos passioneel.
Zoals ik mijn zonde zag terwijl het eb werd op het strand.…
Hoogtijdagen van de zomer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 Ik beadem droef de stilte
op jouw graf met de hortensia
die blijft zwijgen over regen
door mijn vrienden onherkenbaar
loop ik langs oeverloze gewoontes
van de rivier met haar onstuimigheid
licht met ongekende duisternis
passeer je in de schaduw vol empathie
voor het leven in geestelijke ruimte
alsof afstand naar werkelijkheid
bestaat…
Verschijning
gedicht
3.0 met 3 stemmen
6.087 Terwijl het regent tussen u en mij
is elke afstand bezig te vermind'ren.
Ieder figuur aanschouwt zijn overzij
zonder zich door de stof te laten hind'ren.
En vage sluiers nemen omtrek aan.
Een omgekeerde orde is op handen.
Ik zie uw ogen in de regen branden.
Om mijn gelaat liggen uw natte handen.
Ga niet meer heen.…
hoeveel jaarringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 lange dunne
bomen in het
gelid kijken als
verheven Apollo
gezanten neer op
een nietig mensenkruin
hoog boven
woedt de ieder voor
zich stammenstrijd
een geluidloos reiken
naar het hemelse
lichtste licht
stam na stam
verheft zich tot
een onaardse
afstandelijkheid
op deze onbereikbare
hoogte is geen plaats
om te schuilen…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Vogelvrij
zijn zij, de vogels
ze vliegen, zweven
cirkelen hun leven
Vliegen op
-bij onraad-
en strijken neer
als zweefvliegtuigen
Ze zien alles
van bovenaf
en van een afstand
meer van lucht dan van land
Hun vlucht
vaak op rij
in de vorm
van een V
En nee,
ik ben
niet jaloers of afgunstig
op hun vliegen
Ik vrees
de…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
wedervaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 vandaag valt in herhaling
staat de zon in kunstlicht
doden we tijd
daartussen groeit stilte
is alleen de supermarkt nog open
en verstrijkt het ogenblik tot avonduren
in een spiegel van kalm water
waarin we de toekomst zien
die op onze verte lijkt
voorlopig blijven we afstand verlengen
in overeenkomst met ons zwijgen
-steeds afweziger…
Tormentil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
545 hoe kun je iets woordenloos vertellen,
diepgeworteld in oude grond
zonder het hart te kwellen
door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt
ergens ver weg vangt een maaltijd
aan met linzensoep
wist je dat zonlicht
er acht minuten over doet om de aarde te bereiken
dat getallen een verzameling zijn van gedachten,
netjes op een rij…
Zinnespel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 Gedachten die niet wachten
zoveel woorden willen worden
dopamine, verre oorden
bijtend op je lip
zinnen, spelen, lange nachten
wakker liggen, vol verlangen
dromen, denken, dageraad
maanzinnig leven, aangeraakt
zinnespelen, langzaam delen
voelen, afstand - toch dichtbij
dat jij dan weer zo goed begrijpt
en ik weer voel wat jij…
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
ENVOI b)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
544 Elevator Zes vertrekt:
superstatig suis je omhoog,
afstand-vergrotend tussen moed en
berusting - 'Ach, laat Die maar gaan'.
Stuwend door een gaaf heelal
hoor je de ruimte die je wenste:
de akoestiek van je moedertaal
binnen de stilte van de cabine...
Wat ga je doen, daar in de verte?…
Oneindig verlangen
netgedicht
5.0 met 257 stemmen
413 je staat
te lachen als ik
de hoek niet
durf om te gaan
ik jank als ik
door jou mijn
vingers zal branden
aan het liefste
dat mij ooit
is aangedaan
en nu bijna
voor mij staat
in separeren zijn
zinnen gevangen
is afstand praktisch
isoleren gebleken
mijn liefde zijn
de talloze stukjes
oneindig verlangen die
magisch rond je hangen…
Het Koningskind (Volop zomer)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
169 van anderen
zit ik op een troon, dus
vragen ze mijn leiding
en ik let op
wat ze bereiken willen
Het kost me de vrijheid
om een eigen weg te gaan
maar des te beter zie ik
wat mensen doen, begrijp ik
de loop van levens beter
en kan ik die soms leiden
Zelf heb ik geen leider
en moet ik steeds weer zelf
van de troon stappen
en afstand…
In de stilte
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
153 * Silence is a source of great strength – Lao Tzu *
Ik adem vrede
weer terug
naar binnen
ternauwernood
ontkomen
aan de terreur
van buiten
waar stemmen
klinken
die verharden
in aanhoudende
drukte
uitmondend
in luider en luider
geschreeuw
zoek ik mezelf
op afstand
in de stilte
waar mijn zachtjes
fluisterend
gemijmer…
verte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
215 in jou
het zachte violette
dat als een regenboog
mij de brug biedt om de
oversteek te wagen naar
dromen die wandelen als
passanten de nacht
binnen, ze plukken het fijnste
van mijn slaap, wat
achterblijft zijn de
drogredenen van dit bestaan
doch, met jouw brug
zalf ik de leuningen en ga
in jouw stappen lopen
zodat de verte geen
afstand…
Nieuwe aarde
snelsonnet
3.8 met 10 stemmen
1.289 De superaarde komt tot ons dit kroonjaar
Slechts afgeleid uit banen sterrenlicht
Als dát geen voer is voor een snel gedicht
En dan is-ie misschien ook nog bewoonbaar
Op 20 lichtjaar flonkert de smaragd
Dus maandag wordt daar vast nog niet gevlagd…
Bloemen muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Het hart zwelt open
in snaren
van verlangen
als een stortvloed
uit de rode hemel
hoorbaar de toekomstige gezangen
in de nacht van smart en rouw
Och, het zijn de
ontroerende innige
klanken de aanzwellende muziek
puur geluk in de eenzaamheid van dit heelal dat ons
teistert met zijn
dictatoriale gloed
waar ik Uw stem hoor…
Zoals het is
gedicht
4.3 met 7 stemmen
8.292 Op afstand, zo is beschikt,
zullen wij onze karige daden beschouwen,
erom lachen, misschien huilen, nooit aangesproken zijn.
Iedere veronderstelde betrokkenheid ten spijt.…
je hebt me geraakt
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
3.539 Jij hebt me weten te raken
mijn gevoelens zijn compleet
jij maakt me echt gelukkig
zoals geen ander dat ooit deed
Jij hebt me weten te raken
bent mijn leven binnen gestapt
in mijn hart vlinders gevangen
die uit hun cocon waren ontsnapt
Jij hebt me weten te raken
bent voor mij van betekenis
jou draag ik altijd met me mee
wat de afstand…
Herhaling
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.970 Nog maar net begonnen
en nu alweer voorbij
Dan denk ik: dit is déja vu
Ligt dat nou echt aan mij
Verwachtingen en dromen
lijken even heel dichtbij
Dan voel ik me fantastisch
Gebonden en toch vrij
Maar dan ineens die afstand
De hartstocht is bekoeld
Herhaling van een slechte film
die niet zo is bedoeld
Ik voel het afscheid naderen…
Zwaaiende vaders
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.476 Een gebaar overbrugt
de afstand tussen vader en dochter.
Voor een paar seconden bestaat er
geen schoolplein, geen hek, geen groep
roepende moeders om kwart over drie.
Ogen doen de rest. Het vest, de tas,
ze vliegen door de lucht.…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.398 Ik heb lang getwijfeld
aan m'n dromen,
ik heb zelfs getwijfeld
aan m'n verstand
en heb uiteindelijk besloten
afstand te nemen
van jouw hart.
Ik zie de laatste blik in je ogen;
je wist van niets en toch zo vol pijn
ik vraag me af of je toen al kon weten
dat ik er nooit meer voor je zou zijn.…
Eerbiedige waardering
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.880 Onstopbare tranenstem
onuitwisbaar herinneringsverdriet
Hartinslag als bliksem
einde der levenslied
Antwoord...open
verdriet eindeloos
Doelloos rondgelopen
afstand...machteloos
Gedachten ontnemen energie
Op het moment dat ik vernam
Ontembaar...overmand door emotie
Tranengordijn...alles verlamd
Één doel voor ogen
een schip in beroering…
nachtwacht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
710 ik ken ze niet, alleen van
gezicht, en dan alleen nog
van afstand. 'welterusten.'
ik doe de gordijnen dicht,
zing zacht een rustgevend
liedje, schik het kussen.
dromen begeleiden hen
en ze wachten nog op mij.
(ik vraag me af waarom 't
leven is zoals het is).…
NENEB
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
620 Zij beent achteruit
Achteruit vooruit
De
Warmte van de zon
Voelt anders
Haar ogen zien gepasseerde
Bomen afstand nemen
Een mens
Hoort zij naderen
Misschien
Met een hond
Hij passeert
Snel
Voor haar
Ja, met een hond
Rechts in`t gras verschijnen
Sneeuwklokken
En
Stoere buitenjongens
Fluiten
Haar voortdurend voor…
het kind en de horizon
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
683 liefde aanvaardt
het sterven
niet
dat zei hij
afgewend en moegewaakt
toen Gods woorden vielen
naast het nachttij en haar dode
lichaam
dat in het toegewaaide duinkleed
geen beloftes meer droeg
ik zag hoe hij afstand nam
van haar slaapliedje, nog teder
in zijn lijf
zoals vergetelheid ademt
over woorden in een te korte
tijd…
sterk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
863 beiden dragen we een leeuw in ons hart
de dood sluit jouw ogen al
als nachtvlinders zweven ze, langs
onze blikken heen, tot verre stergedragen vlaktes
ik zie hoe jij dit draagt
jouw afstand in mijn handen legt
maar in liefde zo dichtbij
gouden uren in dit stervenshuis
we beleven meer dan witgestreelde haren
immer zijn we
samen thuis…