1622 resultaten.
Allen even eens zyn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
568 Zij kan niet anders dan beamen
Wat of de wijsgeer zegt dit keer
Zijn mensbeeld klopt allang niet meer
Zij voelt een plaatsvervangend schamen
Ook haar bezocht een bruusk ontwaken
En tot haar door drong tot het besef
Wat ik mijn leven lang verhef
Daarvan moet ik me los gaan maken
Het wezen bovenaan de keten
Is helemaal niet zo beschaafd…
ZELFBOUW
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 nu en dan geluiden
De planken veren steeds terug
Dit paradijs ligt goed verscholen
Ik waan me in een hemel hier
In duizend jaar verrukking dolen
Seizoensgebonden kijkplezier
Wat een uitstekend woongenot
Ik heb je lief mijn huis en haard
Ben helemaal aan je verknocht
Je bent kasteel en schrijverskot
Door hart en hersenen gebaard
Besef…
610.000 KINDEREN KLEM IN GAZA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
602 Als er iets of wat verandert
dan is het
het begrip
het besef
van aantallen
Ik lees in het AD
in de Gaza 610.000 kinderen klem
Klem op de grootte
van 2 x het Waddeneiland Texel
met meer dan 2 miljoen inwoners
610.000 kinderen zo kopte het AD
getallen wat zeggen ze ons nog?…
OP TIJD
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
806 inhalen
maar wat we weten is
dat tijd wel de aller
laatste is die verliest
wij komen niet
verder dan het nu
toch laten tijden
zich ooit inhalen
als we ons er maar
serieus aan wijden
en als zij het ook verkiest
zijn we eindelijk bij de tijd
en zullen nooit meer
staan op tijden
maar als ze dan ten slotte
toch is ingehaald
ontstaat het besef…
Die erbarmen krijt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik wist dat
als ik zou
loslaten
mijn vlucht
de aarde zou
verbazen
geen
geschreven
of angstig
open gesprek
maar meer
verlamming
aan de grond
genageld in het
zien gebeuren
het besef
dat je niets
kunt doen
dat is het
volle leven
in actie waar
iedereen
zijn focus
op heeft
zo gefixeerd
dat men het
echte leven
totaal…
Verleden Tijd
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
355 aanvankelijk dacht
dat ik die wel
kon verdragen
blijken nu ineens
de aandacht te vragen
De wanhoop
waarin ik zo nu en dan
dreig te verzuipen
laat me zien
waar mijn pijnen
zijn te vinden
en welke kwesties
me nu nog
kunnen verstikken
en me lijken
te willen
onderdrukken
Maar het zal ze
niet lukken
me te laten zinken
omdat ik terdege
besef…
Ziel der Bloemen
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
4.335 Sla deze smeekbede niet in de wind
als je in andermans ziel gaat woelen
en niet met diegene mee kunt voelen
besef dan goed dat je geen vrienden vindt.…
Mijn Wereld
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.614 Mijn wereld lijkt zo anders
Niets is meer wat het ooit was
Ik mis je zo als mijn maatje
Na al die tijd besef ik dat pas
Gewoon even lekker kletsen
Of even een dagje samen zijn
Jouw afwezigheid zo aanwezig
Die leegte doet me zoveel pijn….…
Welzijns-alarm!
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.593 Het glas of de fles is veel te vol
net zoals de problemen die men innerlijk bestrijdt…
Alleen komt het besef pas weer de dag erna
dat drank de oplossing niet zal zijn
en meer kapot maakt dan liefde en welzijn,
puur door bier, sterke drank of wijn.
Het lichaam houdt het “stop”-bord omhoog:
Zet je geest en lichaam gewoon eens droog!…
zie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
926 Hierbij onbreekt elk besef
van realistisch perspectief.
Leegte staart omlaag.
Terwijl hij onduidelijke
lettercombinaties stommelt
verschuilt hij zich
achter vette slierten haar.
Zij die zich het zicht
lieten belemmeren door
knoestige knokkels
van verouderde handen
waren wellicht wijzer.…
Liefde
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
2.413 Ik speel met je gedachten
Ik bedrieg de mijne
Ik manipuleer onze hersenwolkjes
maar ik weet niet waarom
'K denk om me te beschermen
tegen boze gedachten
Ook al besef ik dat deze zelf uitlok
Mag ik naar je komen
om 3 uur 's nachts
gewoon om je te zeggen
dat ik je aanwezigheid miste?…
Gedenken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.223 Ik kom tot besef
dat niets
zonder reden
is gebeurd.
Jij bent niet dood
maar leeft
en ik
gedenk je bevrijding.
De hemel lijkt
zo blauw
blauwer dan blauw
gekleurd door
mijn gevoel
van vrede en
de zon schijnt
in mijn hart.
Ik leef
en elke vezel
van mijn lijf
leeft als nooit tevoren.…
Mijn Droom-Wereld
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
1.233 Probeer vergeefs
je hand te pakken
maar besef jij bent daar
in mijn dromen.
Je bent er níet
en toch weer wél
in "stil gesprek"
hier zonder mond.
Hoop dat je ziet
dit is geen spel,
wou dat die plek
in 't echt bestond.…
oerverlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.432 wellicht duurt ‘t zoeken te lang
wanneer het pad om je heen
vervaagt, uit je blik verdwijnt
en je lijf zo krom en stram
tussen verkreukelde lakens
gedurig naar geborgenheid tast
maar als het verholen huis zich
onverhoeds weer vinden laat
en er iemand naar je wuift
dan besef je in een flits dat zij
het is, de vrouw die jou ooit…
momentopname
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
809 heeft u dat ook
het besef van
wat is er
eigenlijk gebeurd
hoe kom ik hier
en waarom
vooral waarom
kijk ik terug
ben ik al zo oud,
flitst het door mijn hoofd
gisteren nog luisterde ik
gespannen naar
frequentie-wegfietsend
radio Luxemburg
"Bits and pieces"
genoot dit menschke
van The Herd,
"From the underworld"
waar is die tijd…
VOOR MIJN DROOMVROUW
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.865 Ik besef steeds meer, dat ik zielsveel van je hou.
Jij bent gewoon mijn DROOMVROUW !!!…
Aspecten van het Leven
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.489 In je jeugd besef je niet dat
het leven vele aspecten omvat
we leren tijdens het spelen
met broer en zus te delen
op school krijgen we allemaal
gym, rekenen en taal
discipline wordt je bijgebracht
...wat je regelmatig minacht...…
Dag dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.260 het licht mijn diepe dromen
in ontdekking van de werkelijkheid
sluimerend voel ik me misleid
omdat ‘n leven mij werd ontnomen
waarin ik zonder me te schromen
kon dwalen door een eeuwigheid
ontdaan van zorgen, pijn en strijd
zonder knellende banden die tomen
wandelde ik los van ’t aards bestaan
en nu me de ogen zijn opengegaan
het besef…
credo
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.487 vroeger zei ik wel eens gekscherend
als machinist van de trein
ben ik een reiziger door de seizoenen
doch naarmate de lengte van de reis
besef ik steeds meer dat het leven
een reis is door de seizoenen
vandaar dat mijn hedendaagse gedichten
dieper gaan dan de ogenschijnlijk
nuchtere observaties die ik onderweg beschrijf
mijn gevoel zegt…
arbeidsvreugd en -smart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
951 je hebt je baan te danken aan de mijne
door werk van mij sta jij niet in de kou
besef het goed als ik ging staken zou
de reden van bestaan voor jou verdwijnen
je zou me hiervoor dankbaar moeten zijn
zo sprak de ooievaar tot maagre hein
je geeft me werk ik kom erdoor in nood
zo diende hein de vogel van repliek
je arbeidt volgens mij te fanatiek…
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 De warmte is nu soms verdwenen -
de avond lengt, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 Ik heb me geëvenaard
naar jouw paradijs, mijn woorden
gevlochten naar jouw
zinnen, je beeltenis
vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem…
toekomst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
540 het wemelt van kabels in mijn kop
en
onder de grond is het niet anders
hij wil / los van kabels
terug naar toevalligheid
ongebreideld weg
van wolken en wind
openhartige omhelzing
van kijken en staan
vluchtige flair
van ruiken en gaan
op zoek dus
naar spaarzaam besef
van / dit gaat niet stuk
op zoek dus
naar de tedere kus…
Ik mis je...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.531 Pa, ik mis je zo, elke dag
en het is gek..dat gebeurt
na jaren..want nu besef ik
wie je was..Kan jij dat verklaren?…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 is levenslot de gang naar het spektakel
waarin onze vingers haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef…
Arti-flex
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
3.161 aardetinten leven waar haar pen de ruimte geeft
er kleven nieuwe woorden aan deze dag
geweven langs de weg die alle kanten uitgaat
zij vindt ze, neemt ze, schikt ze
tot
weefsels als tapijten, kleurrijk, rood is roder
blauw diept zeeën uit en geel schijnt met de zon
op levendige akkers
binnen, in haar woordenboek
ligt het wakkere besef…
HOE KOM IK ER NU UIT?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.206 Spelen met gevoelens
is geestelijk oorlogvoeren
als de balans wordt opgemaakt
zijn er alleen verliezers
wijs naar de aarde
aanschouw de hemel
besef de oneindigheid
aanvaard het licht
ook midden in de nacht
samen met mijn schaduw
ga ik nu toch weer op pad
we raken maar niet uitgesproken
er is één en al zelfbeklag
mijn wijsheid is begrensd…
negen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 (negen zonnen zijn gegaan
hun licht in bloedrood wenen aangezet
opent grauwe velden)
een vlinder stoeit er niet voor niets
haar tijd van wederopstanding
verjaart
waar in jonge bomen lente klaart
en snelle vogels nestelen; besef verongelukt
in koude woorden
ergens zwerft een marmeren maan
tussen sterrenhemels en de nacht
in die…
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 schaduw van stof en nietigheid
in gedachten
zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend besef…